Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2549
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
18 พฤษภาคม 2549
 
All Blogs
 
แมวในสวนลุมฯ

ที่สวนลุมฯ ใกล้หอนาฬิกาสถานชุมนุมของแมวๆแห่งสวนลุมฯ

ผมนั่งบนม้านั่งชื้นฝน มีแมวแหว่งๆไม่น่ารักตัวหนึ่งอยู่ตรงหน้า มันกำลังเล่นวุ่นกับเศษกิ่งไม้ ตะปบแล้วหมอบวิ่งซ้ายโดดขวาซุกซน มันคิดว่ากำลังเล่นอยู่กับงูตลกๆไร้พิษ

และเมื่อเศษใบไม้แห้งร่วงตกตรงหน้า แมวก็เห็นเป็นกบ มันตบตะครุบเขี่ยกบของมันสนุกสนาน
ต่อจากกบก็กิ้งกือ กิ้งกือขดตัวเป็นเครื่องหมายคำถาม "มาแกล้งกูทำไม" แมวไม่มีคำตอบแต่เบื่อจากไปอย่างรวดเร็ว
แล้วแมวก็มาดมๆที่ชายกางเกงของผม ดมแล้วเอาปากงับๆ ผมรีบเอาขาเขี่ยแมวให้พ้นกางเกง

จากนั้นมันจะหาอะไรเล่นต่อ ผมจินตนาการนึกย้อนไม่ออก แต่จำได้ว่ามันเล่นบ้าๆแบบนั้นอยู่นานมากๆ
เรื่องที่ผมเขียนมานี้เป็นความทรงจำของผมเมื่อห้าปีที่แล้ว เป็นเรื่องไม่สำคัญที่ผมเกิดนึกถึงขึ้นมา

แมวในสวนลุมฯ
ตอนนี้ผมคิดถึงมัน และสงสัยว่า
ถ้าตัดความจำเป็นเรื่องอาหารไป
มันจะสามารถมีชีวิตอยู่ตัวเดียวในโลกได้ไหม
หมายถึง ถ้าจู่ๆมันต้องเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเดียวบนโลกใบนี้
มันจะอยู่ได้ไหม ตัวเดียว?
แปลก ที่ผมเกิดมั่นใจว่ามันน่าจะอยู่ได้
ความเหงาในความโดดเดี่ยวขยี้มันไม่ได้หรอก
เพราะมันมีความสามารถที่จะเล่นกับตัวเองได้เยี่ยมขนาดนั้น

ตอนเหงาๆ ผมเคยคิดจะซื้อps2มาเล่น
คิดว่าสิ่งนี้น่าจะมอบความสนุกเพลิดเพลินแก่ชีวิตหงอยๆของผมได้ แต่เมื่อไปเล่นps2ที่บ้านเพื่อน ก็ได้รู้ว่าเกมมันไม่ได้สนุกอย่างที่นึกไว้เลย หากความสนุกของมันอยู่ที่การได้เล่นกับเพื่อน และตอนนั้น ผมก็สังเกตว่าจุดประสงค์ของมันกว่าครึ่งถูกออกแบบมาเพื่อให้เล่นด้วยกันหลายๆคน ตอนนี้ผมลืมเกมพวกนั้นไปหมดแล้ว แต่ยังจำหน้าเพื่อนผมได้ดีว่ามันมีความสุขขนาดไหนเวลาที่เล่นเกมชนะผมได้

ถ้าคุณชอบสิ่งที่เคยมีอยู่ในอดีตมากๆ และคุณก็ดันเป็นคนที่ความจำดีมากๆด้วย คุณรู้สึกว่าโลกมันเปลี่ยนไปอย่างไม่ได้ดั่งใจ แล้วคุณก็เริ่มแปลกแยกจากโลกใบนี้ขึ้นทุกวันๆ คุณมองเห็นความเป็นจริงที่น่าเกลียดเบียดล้อมตัวคุณอยู่มากมาย แล้วคุณก็ไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี คุณเลยเดินไปหยิบดีวีดี"แฟนฉัน"เอามาเปิดดู ..อีกรอบ

ย่อหน้าข้างบนผมเขียนขึ้นมาเล่นๆน่ะครับ
ระหว่างคิด ว่าความเห็นเรื่องแมวในสวนลุมฯของผมนั้น ผิด






Create Date : 18 พฤษภาคม 2549
Last Update : 22 พฤษภาคม 2551 22:38:11 น. 11 comments
Counter : 299 Pageviews.

 

"พึ่งพา" ต่างจาก "พึ่งพิง"

จริงๆอยากจะเขียนตอบมากกว่านี้

แต่วันนี้หดหู่มากๆ

ไว้วันหลังจะมาเขียนใหม่



โดย: keyzer วันที่: 18 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:20:34 น.  

 
ยังไม่เคยไปเดินในสวนลุมเลยค่ะ

อยากเจอแมวมั่งจัง


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 18 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:24:40 น.  

 
อืม ให้ความเห็นในย่อสุดท้ายไม่ได้
แค่อาจจะพอไหวสำหรับย่อหน้าก่อนหน้านั้นนะคะ

จากมุมมองนี้แมวเป็นสัตว์มักน้อย เพราะอยู่ได้ด้วยตัวเองตามลำพัง
ไม่ต้องการใคร ไม่ต้องการมีอะไร
แค่ใบไม้แห้งสักใบ ท่อนไม้สักท่อนก็ทำให้แมวเพลิดเพลิน
มีความสุขได้

สำหรับมนุษย์ เราต่างจากแมวตรงไหนหนอ?
เราอาจจะเริ่มที่การอยู่ได้ด้วยตัวเองตามลำพัง
แต่เพราะการสภาพการเป็นทารกที่ยาวนาน
และสภาพสังคม
ก็ทำให้เราคุ้นเคยกับการมีใครสักคนอยู่ข้างเราตลอดเวลา

ไม่แปลกอะไรที่เราจะต้องการใครสักคนนะคะ

หายเหงาเร็ว ๆ นะคะ :D :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 19 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:14:45 น.  

 
มนุษย์(และสัตว์) บางชนิดเป็นสัตว์สังคมน่ะ
ต้องการการสื่อสารกับคนอื่นๆ
เมื่ออยู่คนเดียวก็อยากสื่อสารกับคนหรือสัตว์รอบข้าง

ที่น่าเบื่อยิ่งกว่าคือ บางครั้งการออกไปพบผู้คนแล้ว
ก็ยังรู้สึก "แปลกแยก" อยู่

เรื่องแมวถึง ผิดก็หนุกดีนะ


โดย: grappa วันที่: 19 พฤษภาคม 2549 เวลา:6:11:01 น.  

 
ผมชอบความรู้สึก "แปลกแยก" ที่ว่านะครับ

แปลกแยก... นำไปสู่ "แตกต่าง" และ "สร้างสรรค์" ในที่สุด

บางทีคุณกำลังอาจจะกำลังสร้างโลกใบใหม่โดยที่คุณไม่รู้ตัวก็ได้


โดย: King Of Pain วันที่: 19 พฤษภาคม 2549 เวลา:7:26:03 น.  

 

กลับมาตอบต่อ ...

คือว่า เท่าที่เคยเลี้ยงแมวมา2ตัว
มันจะอิสระ และไม่ขึ้นกับใคร
ทำอะไรตามความต้องการของมันเองเสมอ อยากมาหาเจ้าของหรือเข้ามาเล่น เมื่อมันอยากเท่านั้น มีโลกของมันเอง

ก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะอยู่ในโลกได้ตัวเดียวตลอดไปรึเปล่านะถ้าจำเป็นจริงๆ
เป็นไปได้ว่าจะอยู่ได้ แต่อาจเหงาตาย เพราะไม่มีคนมาเอาใจมัน


อย่างที่เขียนไว้

เราคิดว่าเราพึ่งพาคนอื่นมากกว่า ถึงบางทีคนชอบมองว่าเราแปลกแยกก็ตาม
การแปลกแยกไม่ได้หมายถึงไม่พึ่งพาหรือรับ-ให้กับคนอื่น
แต่ไม่พึ่งพิงคนอื่น ไม่ต้องยึดติดกับคนอื่น มีความคิดเป็นของตัวเอง
(บางทีมีโลกของตัวเอง)



โดย: โชคชัย 2 (keyzer ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2549 เวลา:12:42:31 น.  

 
ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ ขอบคุณที่อุส่าห์ทนอ่านข้อความสับสนของผม (โดยเฉพาะโชคชัย2ที่แวะมาตั้ง2รอบ - ตอนนี้สบายใจดีแล้วยังครับ)

อ่า. ย่อหน้าสุดท้ายผมทดลองเขียนเล่นๆน่ะครับ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความรู้สึกผมเลย ขออภัยครับที่ไม่ได้อธิบายชัดเจน

*รูปประกอบจากในเน็ต


โดย: lomocat วันที่: 19 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:53:16 น.  

 
ปล่อยให้รู้สึกเหงาได้บ้างเป็นครั้งคราว แต่อย่านานนะคะ เดี๋ยวมันจะกัดกร่อนใจเราโดยไม่รู้ตัว


โดย: azamiya วันที่: 20 พฤษภาคม 2549 เวลา:0:53:54 น.  

 


แมวก็เหมือนคนแหละค่ะ
บางทีเล่นคนเดียวก็สนุก
บางทีการได้อยู่กับหลายๆ คนกลับสนุกยิ่งกว่า

ถึงจะอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียว
ก็อยู่ไม่ได้ตลอดหรอกค่ะ
บางทีบางเวลาก็ต้องการใครอยู่ด้วยเหมือนกัน
ไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุผลใดก็ตาม



โดย: jengly IP: 203.151.141.194 วันที่: 20 พฤษภาคม 2549 เวลา:15:37:37 น.  

 
กูว่ากูรู้สึกเหงานะ เวลาอ่านเรื่องนี้ที่ท่านเขียน...

บรรยายบรรยากาศได้ดีครับ..


โดย: biggg วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:20:43:22 น.  

 
โดนครับโดน อย่างงี้เรียกโดน...


โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 4 มิถุนายน 2549 เวลา:13:45:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lomocat
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




just a cat.
Friends' blogs
[Add lomocat's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.