"Neither an Angel nor a Devil, I'm just a LittLe WitcH & a DrAgoN GiRl."
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
19 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
เรื่องอับอายขายขี้หน้าของการเป็นหัวหน้างานกับเรื่องที่ไม่อยากทำ

หลังจากที่เคยบ่นมาแล้วในบล็อกนี้ เกี่ยวกับเรื่องการมาทำงานของลูกน้อง


เคยเอามาบ่นเมื่อหลายเดือนที่แล้ว


พี่ท่านเหมือนจะดีขึ้น มาสายน้อยลงเหลือ 8 ครั้งต่อเดือน (ขอโบวกว่านี่น้อยแล้ว) - -*


ดีขึ้นอยู่ 2 เดือน หลังจากนั้นก็เอาอีกแล้ว เรียกหลายรอบแล้วก็แก้ไม่ได้ ไม่รู้ทำไม ข้าน้อยล่ะอยากจะลงไปแดดิ้นกับพื้น


เลยลองปล่อยไป พูดไม่ไหวแล้ว เบื่อ พอปล่อยไปได้ 2 เดือน ไม่จ้ำจี้จ้ำไช พี่ท่านก็ยิ่งได้ใจ


ทำงานเดือนนึง 25-26 วัน พี่ท่านเล่นมาสายซะ 20 วัน


เห็นม๊าบอกแล้วว่าเดือนละ 8 ครั้งนี่ถือว่าน้อยแล้ว


ทุกเดือนที่ฝ่ายบุคคลโทรมาถามวันขาด ลา มาสาย (ฝ่ายบุคคลอยู่อีกที่นึง) ไอ้เราก็อับอายเหลือเกินจะทน ไม่กล้าบอกเขาไป แต่ก็ต้องทำหน้าด้านๆบอกไปอยู่ดี


จนมาเมื่อวานก็ถึงวันที่ฝ่ายบุคคลจะโทรมาถาม ต้องบอกเลยว่า เดี๋ยวโทรกลับนะคะ จริงๆคือขอไปพอกหน้าทำหน้าให้หนาๆเข้าไว้ก่อน


จริงๆเมื่อวันอังคารก็เรียกมาคุยเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของปีนี้ว่า


"ทำไมเป็นแบบนี้ พอไม่จ้ำจี้จ้ำไชก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วก็เคยบอกว่าให้หาเหตุผลมาให้ได้ว่าทำไมมาสาย ซึ่งถ้าเหตุผลที่มีมาให้ มันยอมรับได้ ก็จะไม่พูดเรื่องนี้อีก แต่นี่รอมาตั้งแต่ครึ่งปีก็ยังไม่มีคำตอบให้"


พี่ท่านก็เงียบลูกเดียว ตามสไตล์ เฮ้อๆๆๆ


จริงๆก่อนหน้านี้ก็เคยคุย เคยปรึกษากับรุ่นพี่อยู่ 2-3 คนนะ คิดหาวิธีแก้ต่างๆนานาไปล้านแปดวิธี เพราะไม่อยากที่จะให้หนังสือเตือน แต่เจ้าตัวก็ไม่ยักกะให้ความร่วมมือ คงคิดล่ะมั้งว่าเราคงทำอะไรไม่ได้


แต่มาคราวนี้มันไม่ไหวแล้ว เลยต้องปรึกษากับนายและฝ่ายบุคคล ว่าถ้าออกหนังสือเตือนจะรุนแรงไปไหม แต่มันก็ไม่ไหวแล้ว ถึงแม้ว่าการเข้างานสายจะไม่กระทบกับการทำงานของเขาก็ตาม แต่นี่เป็นกฎระเบียบของบริษัท ไม่งั้นหากคนอื่นๆในออฟฟิศเกิดทำตามขึ้นมาจะเป็นยังงัย


สุดท้ายเมื่อวานก็ตกลงปลงใจที่จะให้หนังสือเตือนจนได้ คงเรียกมาคุยกันพรุ่งนี้ล่ะมั้ง เฮ้อๆ ไม่อยากทำแบบนี้เล้ยยย


Create Date : 19 กันยายน 2550
Last Update : 20 กันยายน 2550 12:49:27 น. 2 comments
Counter : 214 Pageviews.

 
หนังสือเตือนแหล่ะ คำตอบสุดท้าย
ถ้าตั้งใจผิดแบบนี้ ตักเตือนกันแล้วแบบนี้ ยังไม่สนใจก็ต้องหนังสือเตือน ... ฟันธงค่ะ


โดย: สาวแกร่งแรงเหลือน้อย วันที่: 23 กันยายน 2550 เวลา:20:58:21 น.  

 
เป็นหัวหน้าแล้ว ระเบียบมีไว้ให้สังคมในออฟฟิสทำตามนะคะ ก็ต้องทำค่ะ

แม้ตัวเขาจะทราบว่าการมาสายของเขาไม่กระทบงานของเขา แต่มันผิดระเบียบของสนง. นี่เขาทราบไหม หรือว่าถ้ายังทำ เเสดงว่าไม่เห็นว่าระเบียบของสนง.นั้น สำคัญอะไรเลยเห็นแต่ความสะดวกของตัวเอง อย่างนี้ก็ให้หนังสือไป แล้วก็ไม่ต้องมาเครียดหรอกค่ะ
เราว่านะ ถ้าขืนยังปล่อยให้ลูกน้องสายไปเฉยๆซะ คนอื่นก็เอาอย่างได้และมีข้ออ้างถึงคนนี้ทีหลัง หรือไม่เพื่อนร่วมงานของน้องคนนี้เขาก็มีเรื่องบ่นว่าเพื่อนเอาเปรียบ น้องคนนี้ถ้าไม่ช่วยรักษาระเบียบ สังคมในแผนกก็ลงโทษเขาสักวัน คอยดูดิ

ทำไปตามระเบียบได้เลยนะคะ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้นเพราะเราทำสิ่งถูกต้องและมีเอกสารออกไว้ป้องกันตัว เอาใจช่วยค่ะ.


โดย: podduang-pk วันที่: 6 ตุลาคม 2550 เวลา:17:42:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

kannasan
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่มีความเป็นตัวตนมากหน่อยก็แค่นั้นเอง

เลยทำให้ทุกวันนี้มีแนวโน้มที่จะขึ้นคานอย่างมาก เพราะคงหาคนที่จะยอมรับความเป็นตัวตนของผู้หญิงคนนี้ได้ยากสักหน่อย 555

แต่ก็ไม่เดือดร้อนนะจ๊ะๆๆๆๆ หุหุ


"ในเมื่อโชคชะตาพาเราให้มารู้จักกันแล้ว ทำไมไม่ทำโอกาสที่ได้รับมานี้ให้ดีที่สุด"
Welcome to k_littlewitch's World
Google

ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
Friends' blogs
[Add kannasan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.