ช่างแต่งหน้าจำเป็นตอนตี 3 .............หึยยยยย





หายไป 2 วันเนื่องจากนอนตายตั้งแต่ 5 โมงเย็นของเมื่อวาน

ตื่นมาอีกที เกือบ 8 โมงเช้าของวันนี้


สาเหตุจากเมื่อวานนี้


ตื่นตั้งแต่ตี 3 อย่าๆ อย่าเพิ่งคิดว่าขยันนะค่ะ

ด้วยหน้าที่อันใหญ่หลวงบังคับให้ต้องตื่น

ถ้ายังจำได้ หน้าที่ที่บังคับและค้ำคออยู่ทุกวันนี้คือ


“ลูกสะใภ้ผู้ใหญ่บ้าน”


หน้าที่นี้แหล่ะที่ทำให้ต้องตื่นแต่เช้า


ด้วยเหตุผลที่ว่าจะมีงานประเพณีบุญบั้งไฟ

( ป๊าดดด รู้กันเลยทีเดียวว่าเป็นสะใภ้อิสาน )

งานบุญบั้งไฟจะแบ่งเป็น 2 วัน

คือวันเซิ้งแห่บั้งไฟ กับวันจุดบั้งไฟ

ซึ่งเมื่อวานนี้เป็นวันแห่ขบวนบั้งไฟ เพราะฉะนั้นจะต้องมีนางรำ

คนถือป้ายของหมู่บ้าน



การเตรียมการเรื่องของขบวนแห่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้าน

และบรรดาผู้ช่วย ส่วนเรื่องอาหารการกินเมรียผู้ใหญ่บ้านรับไป

สำหรับนางรำตกเป็นภาระของลูกสะใภ้ผู้ใหญ่บ้านอย่างฉัน


ไม่ใช่ๆๆ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะค่ะ

ไม่ได้ไปรำกับเค๊าหรอก ขืนรำฝนคงไปตกไปตลอด

(เสียหาย ขายขี้หน้า อิอิ)


หน้าที่คือ แต่งหน้าให้นางรำ 20 กว่าชีวิต

ค่ะได้ยินไม่ผิด 20 กว่า

อย่าเพิ่งคิดนะว่า โห แม่มดน้อยฝีมืดีเข้าขั้น

หรือเป็นช่างแต่งหน้ามืออาชีพ

ป่าวววเลยค๊าาาาาา

ที่แต่งได้อาศัยความเคยชิน กับ ความชอบล้วนๆ

( ฝีมือไม่เกี่ยว แต่ฝีที่มืออาจจะหาได้ในบางครั้ง )



นี่คือเหตุผลที่ตื่นเช้า


ตื่นเช้าขนาดนี้เมาขี้ตามากมาย

เดินไปบ้านอีกหลังซึ่งเป็นที่รวมพล

กำลังเดินเพลินๆ หางตาดันไปสะดุดกับอะไรบางอย่าง

ใจเริ่มสั่น ขาเริ่มก้าวยาวขึ้น

สมองสั่งการอย่างรวดเร็ว

คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆมันเป็นอะไรที่พูดยาก ต้องให้เธอแก้

( เข้ากับอายุไหม๊ค๊ะ อิแม่มดนี่แก่ แน่ๆเลย)


ในใจแอบคิดว่าเวลาแบบนี้ ตอนนี้คงไม่น่าจะใช่คน

เพราะคนที่ไหนมันจะมายืนเวลานี้ว่ะ

แต่หยุดคิดนิดนึง เอ๊า ตรูยังตื่นมาเดินตอนตี 3 ได้เลย

งั้นตรูก้อไม่ใช่คนเหร๊อออ

( ไม่ใช่ๆๆ ฉานนนนคือแม่มดดดดดน้อยยย)


เมื่อคิดได้เลยกลั้นใจหันไปมองอย่างเต็มตา

เท่านั้นแหล่ะในใจด่าออกมาทันที



( อิเห็ดสดเอ๊ยยยยมายืนเงียบๆทำไมฟร่ะตรงนี้
ส่งเสียงหน่อยก้อไม่ได้ เห็นตรูก้อทักหน่อยเซะ
มายืนเฉยๆแอบอยู่ข้างเสาคนเดียวเงียบๆหาปลาทูเหร๊อออค๊ะคุณขา ตรูกลัววววปี๊หลอกเป็นนะ )






แต่เสียงที่พูดออกไปคือ “แหมมนึกว่าใคร”

ก้อจะใครซะอีก ก้อนางรำที่จะมาแต่งหน้าก่าแม่มดน้อย

แต่ดั๊นนไม่กล้าเดินไป แต่กลับกล้ายืนอยู่คนเดียวเงียบๆๆ

มันน่านักเชียว

ตกอกตกใจโหม๊ดดดด


ถึงเวลาแต่งหน้าบรรดานางรำทั้งหลายมารอ

แต่ไม่ได้รอแม่มดน้อยนะ

มารอทำผม แล้วคนที่ทำผมเสร็จบางคนก้อแอบไปหลับ

เอ๊า แล้วจะให้อิชั้นมาทำไมก่อนไก่ตื่นฟร่ะเนี่ย


ดังนั้นเมื่อนางรำทั้งหลายยังไม่พร้อมจะแต่งหน้า

แม่มดน้อยก้อไม่พร้อมจะแต่งเช่นกัน

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วก้อเลยเก็บแรงอันน้อยนิด นอนกับ

เขาบ้าง


กว่าจะเริ่มพิธีแต่งหน้าให้เหล่านางรำ ก้อปาเข้าไปเกือบจะ6 โมง

แล้วจะให้ตื่นตี 3 มาทำไมค๊ะ

ทรมานกันใช่ไหม เห็นเป็นคนมีตำแหน่ง

เลยอยากให้ลำบากใช่ไหม


พอได้เริ่มแต่งหน้าก้อก้มหน้าก้มตาแต่ง

เพราะอยากให้เสร็จไวไว


เหนื่อย เมื่อย ร้อน หิว ง่วง


มีมันทุกอาการ


20 กว่าหน้าที่แม่มดน้อยละเลงหน้าให้

เสร็จสิ้นไปตอน 9 โมงกว่าๆ



นางรำทั้งหลายหน้าตาพอออกมาดูดีแล้ว

แต่คนแต่งหน้าให้สิ ตอนนี้หน้าเป็นหนอนแล้ว


ไม่ได้ๆ ฉันจะหน้าเหียกแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด

คิดได้เลยใส่ตรีนนเสือเผ่นกลับมาบ้าน

มาโมดิฟายตัวเองก่อนออกไปเผยโฉมให้ประชาชีเห็น


อย่างน้อยไม่สวย ขอดูดีไว้ก่อน

จะได้ไม่เสียชื่อลูกสะใภ้ผู้ใหญ่บ้าน 5555555555


ว่าแล้วก้อออกไปเฉิดฉาย




















ปล. 1 นางรำไม่ใช่มืออาชีพ เป็นบรรดาแม่บ้านและเด็กๆที่อยู่ใน
หมู่บ้าน แถมช่างแต่งหน้าก้อมือสมัครเล่น จึงเป็นสภาพ
อย่างที่เห็น

ปล. 2 ทั้งครอบครัว มีตำแหน่งหมด
พ่อ เป็นผู้ใหญ่บ้าน
แม่ เป็นคณะกรรมการตัดสินขบวนแห่บั้งไฟ
แม่มดน้อย คนแต่งหน้า ช่างถ่ายรูป ดูแลขบวน

ปล. 3 รูปถ่ายออกมาอาจจะไม่สวยเพราะไม่ใช่ช่างถ่ายรูปมือ
อาชีพ














Create Date : 21 พฤษภาคม 2552
Last Update : 21 พฤษภาคม 2552 20:38:02 น. 3 comments
Counter : 507 Pageviews.

 
ว้าว! แต่งเก่งจังเลย ถึงจะไม่ใช่ฝีมืออาชีพ แต่ดูแล้วเกลี้ยงแป้งเนียนดีน่ะค่ะ

เหนื่อยเนอะแต่งตั้ง20กว่าคน แม่มดเก่งจัง นอนยาวถึงเช้าเลย

ปล.มีแต่สาวๆสวยทุกคนเลย จริงๆน่ะค่ะ สวยแบบชาวบ้านธรรมดาและมีจิตใจอันดีงาม

Have a great weekend น่ะค่ะ


โดย: bagarbu วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:04:25 น.  

 
ใช่ค่ะ สวยแบบชาวบ้าน

เพราะการแต่งหน้าแต่ละที

ต้ัองเป็นงานที่สำคัญจริง

ไม่เหมือนคนที่อยู่ในเมืองใหญ่ๆ

หรือเมืองแฟชั่นอย่าง กทม

ดังนั้นสาวๆทั้งหมดอยู่ในภาวะจำยอม

จำยอมต้องมาทนแม่มดน้อยละเลงหน้า

555555


โดย: แม่มดน้อยด้อยอิทธิฤทธิ์ วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:28:16 น.  

 
ว้าววววววว


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:53:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่มดน้อยด้อยอิทธิฤทธิ์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







....... เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง
( เล็กกว่าหมู ฮ่าๆๆๆ)

เรื่องราวของผู้หญิงธรรมดาที่ไม่ธรรมดา

น่าค้นหา พกพาอารมณ์ขัน

ไม่หยิ่ง แต่มีศักดิ์ศรี

ไม่ใช่ผู้ดี แต่มีสกุล

ไม่เจ้าชู้ แต่เอ็นดูคนรอบข้าง

อารมณ์ไม่ร้อน แต่อย่าวอนมาหาเรื่อง

ไม่ใช่คนโกหก แค่ไม่บอกบางเรื่อง..........














: Users Online li a { display: block; padding: 5px 5px 5px 5px; border: 1px inset #D0ABE4; background-image:url(ใส่ URLรูป); text-decoration: none; width: 180px;} li a:hover { display: block; border: 1px outset #D0ABE4; background-image:url(ใส่ URLรูป); text-decoration: none; width: 180px;} fieldset{ border: 3px double; padding: 5px 5px 5px 5px; border-color : #FF0000;}
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2552
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
21 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่มดน้อยด้อยอิทธิฤทธิ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.