Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
18 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
เพราะงี้ไงถึงไม่เคยสงสัยในมิตรภาพของเด็กบ่าย 2







ก็...เอ่อ...เขินว่ะ...ก็ยังอยู่กับDreamTeam
[งานเดียวตูเอามายำตั้งหลายต่อหลายบล็อกไม่เขินก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว]
นะ...ก็แฟนแคมซูก๋ากับอิเหมียวที่ทยอยปล่อยมาทำน้ำลายหกแบบนี้นี่นา


ตอนแรกก็แค่กะส่องซูเพราะรู้มาว่าคราวนี้หมีแพนด้ายอมขยับออกกำลังกะเขา(เป็น)เหมือนกัน
แต่แล้ว...
กลับเจอซีนประทับใจชนิดที่เห็นแล้วหัวใจมันค่อยๆพองฟู
บอกกับตัวเองว่า 'ชั้นไม่เคยมองพวกแกผิดเล้ยซักกะติ๊ด'
พวกแกทำชั้นยิ้มแก้มปริเลยว่ะเฮ้ย


ลำดับเวลาไม่เกี่ยว ขอเอาแบบตามใจฉันละกันนะ


เริ่มจากอิซูก่อนละกัน...ก็เมนอิฉันนี่นา
[ขอรับรองว่ามีจิ้น กร๊ากกกกกก]

ในที่สุดซูก็เจอวันนี้เช่นเดียวกับอิเด็กที่เหลือ หลังจากดรีมทีมคราวที่แล้วเอ็นเข่าฉีกไปหมาดๆก่อนหน้า พ่อเลยอู้ยาวววว
คราวนี้ไม่มีข้ออ้างแระ แพนด้าก็เลยได้ออกแรงกะเขาจนได้
ก่อนที่ซูจะเดินไปฐานแรก ดูอาการเชียร์อัพออกนอกหน้าของอิด้งสิ



อย่างกับด้งมันกลัวว่าถ้าไม่ให้กำลังใจไปมากๆ อิซูมันจะถอดใจ หนีไปเอาดื้อๆอย่างงั้นล่ะ
นี่ถ้าอุ้มไปส่งถึงที่ได้ ด้งมันคงทำไปแล้วนะเนี่ย


เคยดูอิเด็กบ่ายสองคนอื่นแข่ง แล้วมาเหลือบดูอิซู อิฉันต้องจิกกะบาลตัวเอง
เพื่อนๆเขาวิ่งกันหน้าตั้งทำเวลา แต่ซูพ่อทำตัวเป็นพญาน้อยชมตลาด ค่อยๆเยื้อง ค่อยๆย่าง
เห็นแล้วก็อดเอ็นดูปนหมั่นไส้มันไม่ได้
แล้วคนอื่นที่ไม่ใช่เมนมัน จะหมั่นไส้โดยลืมเอ็นดูมันไปไหมเนี่ยวะเนี่ย


อยากแก้ตัวให้ซูสักกะติ๊ด
ก็ทั้งชีวิตของมันน่ะเต็มที่อยู่เรื่องเดียว เรื่องดนตรีนั้นคือชีวิต พ่อเล่นทุ่มไม่มีอั้น
ส่วนเรื่องอื่น ขอเกาหัวแกร้ก แกร้ก
ขนาดจูบสาว พ่อหนุ่มแดกูยังให้คะแนนจูบของตัวเองไว้แค่ 7-8 ไม่เต็ม 10 เอากะพ่อสิ

เพราะงั้นโปรดมอบความเอ็นดู(เล็กน้อย)พ่อหนุ่มรักษ์บ้านเกิดจอมอู้คนนี้ด้วยเถอะฮัฟ




แล้วก็มาเมนอีกคนของเค้า



โกโกกะวนิลาของเค้า พักนี้รีเทิร์นฟามหลังกันบ่อยฮิ


เจ้าเหมียวแขนเจ็บ แต่ก็ยังซ่า ขอลงแข่ง ให้หมอออกมาการันตี แถมยังต้องเซ็นสัญญาไม่เอาความก่อนลงแข่งอีกต่างหาก
[จะสปิริตไปถึงได้ฟะเหมียววะ]

แล้วก็เลยได้เห็นภาพแบบนี้
มักเน่ตัวเท่าหมีของเรา ห่วงพี่ชายน่าดู
เจ้าชานนั่งลงแล้วก็หันไปมองแขนของแทคอย่างเป็นกังวลจนเห็นได้ชัด
จากนั้นน้องชายก็เรียกให้พี่นั่ง ถามไถ่อาการด้วยความเป็นห่วง



หมีน่ารักของจริง
เห็นแล้วนึกถึงที่พี่ๆพูดถึงหมีเอาไว้เลยว่า ชานเป็นคนที่เก็บรายละเอียดเก่งกว่าใคร และอ่อนโยนกว่าที่คิด



แล้วมาดูอาการพี่ๆเวลาถึงคราวหมีพลาดจิ



เสียดายแทนกันเป็นแถว โดยเฉพาะอิเหมียว โอเวอร์แอ็คชั่นจริงนะแก
เค้าก็ไม่อยากจะจิ้นนะ แต่โฮจังครับ ถึงกับทรุดไปกับพื้นลุกไม่ขึ้นเลยนะลูก




ต่อจากนี้ไปเป็นเรื่องของด้งล้วนๆ ชนิดที่นั่งมองคลิปซูแล้วจะต้องปลื้มแทนด้ง
ทุกคนห่วงด้ง และตามคอยดูแลเหมือนเป็นน้องน้อยเลยทีเดียว


จากที่เราเข้าใจ ด้งน่าจะเล่นสองรอบ สังเกตจากเสื้อ มีทั้งเสื้อยืดสีดำและก็สีขาว

ด้งตกลงมา รอบนี้ชิวๆ สังเกตจากรอยยิ้มร่าของซูกับหมีที่มารอรับ
[อิซู แกหัวเราะเยาะน้องแกเรอะ เด๋วชั้นจะฟ้องพี่คุณ ชริ!]



แล้วโฮจังก็รีบเอาผ้าเช็ดตัวมาคลุมให้ด้ง



เดินมาอีกก้าว น้องหมีก็เอาหมวกมาสวมให้
[อิซูกะโอบไม่ปล่อยเลยนะแก]



ถ้านึกว่าด้งจะได้รับการดูแล คอยห่วงแค่นี้ก็ประเมินความผูกพันอิเด็กบ่ายสองน้อยไปละ

ห่วงของจริง ไม่แสดงออกมาก แต่เต็มที่เสมอนะพี่คุณนะ



เห็นอะไรไหม!!! เค้าเปล่าจิ้นนะเอ้อ แต่ใครจะจิ้นเค้าก็ขอเชิญฮัฟ กร๊ากกกก

ด้านหลังเจ้าซูที่กำลังเซอร์วิสแฟนตัวเองอย่างออกนอกหน้า
ชั้นมองทะลุผ่านแกไปเลยล่ะซูเอ๊ย โทษทีว่ะ


จากนั้นด้งก็ลงแข่งอีกรอบ หรือยังไง!?

อิเด็กที่เหลือตอนแรกก็ให้สัมภาษณ์กันหน้าระรื่น
แล้วจากนั้นแค่แว้บเดียว
คิดว่าด้งคงตกลงมาแรงมาก จนทุกคนออกอาการแบบนี้
โดยเฉพาะซูกับคุณ เหมือนกับช็อคไปเลย
ส่วนโฮตะโกนจนลั่น ชานตกใจอ้าปากค้าง



แล้วจากนั้นก็พากันวิ่งไม่คิดชีวิต



เห็นแบบนี้แล้ว ใครจะยังสงสัยในมิตรภาพของเจ้าพวกนี้ได้อีก
ความห่วงหาอาทร ความผูกพัน คือของจริง


สีหน้าพี่คุณที่มองอย่างเป็นห่วง ชนิดเห็นแล้วอยากเกิดเป็นเจ้าด้งสักวัน
ด้งมันรู้ตัวไหมนี่ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน



แล้วชานก็กระโดดลงไปช่วยเอาด้งขึ้นมาจากน้ำ



คุณยังยืนรอเป็นเพื่อนหมี

ส่วนเจ้าด้ง...ไปโน่น...โดนเฮียซูตามประกบ คอยถามไถ่



มีเฮียคุณตามมาไม่ห่างอย่างห่วงๆ


.
.
.
.
.


มิตรภาพของเด็กหกคน จับหัวใจอีกครั้ง



สำหรับเราแล้ว 2pm คือ...

นี่คือ 2pm ของเรา







cr. as tagged












Create Date : 18 กรกฎาคม 2554
Last Update : 18 กรกฎาคม 2554 3:21:41 น. 7 comments
Counter : 4886 Pageviews.

 
ความรู้สึกในใจแสดงออกมาทางการกระทำทั้งหมด...
ทุกครั้งที่เห็นที่สัมผัสมันเป็นธรรมชาติอย่างบอกไม่ถูก
ทั้งสายตาทั้งการกระทำทุกอย่างที่เด็กๆ
มีให้แก่กัน มันทำให้ซาบซึ้งและรู้สึกดีมากๆ กับความผูกพันธ์นี้ของพวกเค้า..

นี่เป็นเหตุผลอย่างหนึ่งที่ทำให้
รักเด็กๆ วงนี้มากมาย..รักทุกคนจริงๆ
ถึงจะเอ็นดูน้องหมีเป็นพิเศษหน่อย
แต่เวลาที่ใครเจ็บป่วยหรือทุกข์ร้อนใจอะไร
ก็จะไม่สบายใจไปด้วย...

เห็นทุกซีนที่นำมาลงให้ดูแล้วปลื้มค่ะ
ดีใจแทนเด็กๆ ทุกคนที่ต่างคนต่างมีเพื่อน
มีพีที่น่ารัก ที่คอยดูแลกันและกันอย่างนี้

ถ้าอิฉันเป็นแม่เป็นพี่ป้าน้าอาของเด็กๆ
หนึ่งใน 6 คนนี้ อิฉันคงเบาใจ หายห่วงไปเยอะ
เพราะความรักที่เค้าต่างมีให้กันแบบนี้หล่ะค่ะ

มิตรภาพของ 2pm เนี่ยจับใจดังว่าจริงๆ ค่ะ

"ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ถ้าพวกเราอยู่ด้วยกันแล้ว
ผมไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น" จำได้คร่าวๆ ว่าลูกหมี
พูดไว้อย่างนี้ และคิดว่าความรู้สึกของเด็ก 2pm
ทุก คนคงไม่ต่างกันนักค่ะ...


โดย: fon_wanan วันที่: 18 กรกฎาคม 2554 เวลา:8:24:44 น.  

 
แว๊ก ของอภัย..เขียนยาวมากค่ะ..เขินนน


โดย: fon_wanan วันที่: 18 กรกฎาคม 2554 เวลา:8:25:36 น.  

 
ไม่ต้องอภัยเลยค่า
เราชอบอ่านยาวๆพอๆกับเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยแบบนี้ล่ะค่ะ
คุยกันเยอะๆนะคะ


โดย: Quaver วันที่: 19 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:23:39 น.  

 
ตามอ่านตลอดแต่ไม่ค่อยได้เม้นท์ค่ะ
เห็นด้วยอย่างไม่มีข้อกังขาเลยค่ะ
มิตรภาพของบ่ายสองมันจริงเสียยิ่งกว่าจริง
บริสุทธ์ไร้การปรุงแต่ง รักบ่ายสองเช่นกันค่ะ


โดย: toomski (toomski ) วันที่: 19 กรกฎาคม 2554 เวลา:20:07:07 น.  

 
ไม่เป็นไรค่าคุณtoomsk
ว่างๆก็ค่อยทักทายนิดๆหน่อยๆก็ได้ค่ะ

เขียนบล็อกจนชักปลงว่าเขียนเองอ่านเอง(อยู่คนเดียว)ก็ได้ฟะ


โดย: Quaver วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:31:49 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ Quaver เมื่อสองสามวันเพิ่งได้มีโอกาสเข้ามาตามอ่านบันทึกของคุณเกี่ยวกับ2PMค่ะ ตอนนี้ได้อ่านทุกอันแล้ว ร้สึกชอบมากๆๆเลยค่ะ คุณเขียนได้หลากหลายรส หลากหลายอารมณ์มาก บางอันอ่านไปก็ฮาไป
บางอันอ่านไปก็จะร้องไห้ตาม ยกตัวอย่างเช่นอันนี้ ^_^
ชอบมุมมองของคุณที่มีกับเจ้าพวกรั่วพวกนี้มาก ประทับใจจริงๆค่ะ เขียนดีแถมมีภาพประกอบด้วย อย่าเพิ่งคิดว่าเขียนเองอ่านเองเลยนะคะ ต่อจากนี้ไปจะพยายามเข้ามาอ่านมาเม้นบ่อยๆ จริงๆก็อยากเขียนได้แบบคุณบ้างนะ แต่เราคงมีความสามารถไม่พอ 555 ค่ะ
แวะมาบอกว่ายังมีคนรอให้กำลังใจคุณอยู่นะคะ


โดย: chat metro (chat metro ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2554 เวลา:23:56:53 น.  

 
ู^
^
^
ขอบคุณที่ให้กำลังใจค่ะคุณ chat metro
...แค่รู้ว่ามีคนตามอ่านอยู่(บ้าง)ก็พอแระ
เค้าไม่โลภ(เท่าไร)หรอก

ขอโทษที่เพิ่งเห็นคอมเม้นต์นะคะ
เราไม่ค่อยเข้าบล็อกตัวเองหรอกค่ะถ้าไม่จะเข้ามาอัพน่ะ แหะ แหะ แหะ


โดย: Quaver วันที่: 7 สิงหาคม 2554 เวลา:22:25:26 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Quaver
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 76 คน [?]




เป็นคนหัวแข็งที่มาพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ
เป็นคนหัวอ่อนที่มาพร้อมท่าทางแข็งๆ




Friends' blogs
[Add Quaver's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.