Group Blog
 
<<
เมษายน 2559
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
6 เมษายน 2559
 
All Blogs
 
HouseParty - ผู้ชายชวนหนูเข้าบ้านค่ะขุ่นแม่ขา












2016.3.20

 

หนูจะทำไงดีคะ?! Smiley

 

 

 

 

we don't stop                   2

can't stop                        P

until we reach the top       M   

 

คอนครั้งนี้ของบ่ายสำหรับเราไม่ต่างจากปีศาจกิโลเมตรที่ 35 เลยทั้งๆที่มันคือคอนส่งท้ายก่อนตาแก่สองคนจะเข้ากรมแล้วแท้ๆ 

ลมปะทะตอนขึ้นบันไดอิมแพคดูจะหนักอึ้งกดทับกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

ก่อนแสงไฟในฮอลล์ดับตัวเองลงจนมืดสนิท  เราเหลียวมองจนทั่วแล้วชวนให้ใจหาย  คอนครั้งนี้หลายคนคงเจอปีศาจตัวเดียวกันจนยอมทิ้งอีก 7 กิโลเมตรที่เหลือไปแล้วสินะ

 

ไฟดับ เสียงกรี๊ดดังรับ

แล้วผู้ชายโหลดต่ำคนหนึ่งก็ยืนจังก้าท้าทายใต้แสงสปอร์ตไลท์  ประสบการณ์หล่อหลอมให้ผู้ชายเยอะสิ่งยิ่งเยอะจัดแต่จับหัวใจคนดูเอาไว้มั่น

เสียงแข็งแรง  อารมณ์ยิ่งแรงหนัก บิ๊วท์ทุกชีวิตให้ฮอลล์ให้ตื่นรับเวลาร้อนแรงที่สุดของวันนี้

รู้ตัวเองเลยว่าสายตาที่มองจ้องกลับไปนั้นเป็นสายตาแบบไหน  มันยังเป็นสายตาแบบเดียวกับที่เราจ้องมองพวกเขามาโดยตลอดไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

ปีศาจหายไปไหนแล้วนะ

 

 

สิ่งที่ชอบที่สุดของคอนครั้งนี้คืองานโปรดักชั่น 

ไม่กล่าวเกินเลยไปหรอกถ้าจะพูดว่าคอนแล้วๆมาคือการขายผู้ชาย(เท่านั้น)  เจวายพีอีสร้างสรรค์งานแค่ผู้ชายก็คุ้มค่าตั๋วอีกแล้วครับท่าน  Smiley

ราคาตั๋วที่แพงขึ้นทุกครั้ง  ก็ทำให้เราอดหวังในแต่ละครั้งไว้ว่าจะมีอะไรมากกว่าแต่เดิมๆ  คุณจะขายของแพงขึ้นแต่ไม่คิดลงทุนเพิ่มมันก็ดูจะเขี้ยวลากดินไปนะ

หากทว่าในคอนนี้เจวายพีอียอมทุ่มทุนและลงแรงไปไม่น้อยเพื่อผู้ชายที่ทำงานถวายหัวให้บริษัทมาตลอดโดยไม่มองแต่ตัวเลขในหัวบ้างแล้วสินะ

 

แม้บ่ายจะเปล่งแสงด้วยตัวเองอย่างแข็งแรงแต่ถ้าต้องเอาแต่ทำลำพังโดยไร้แรงสนับสนุนเบื้องหลังช่วยให้ศักยภาพของพวกเขามีค่ามากกว่านี้ 

...ใครกันที่ต้องพิจารณาตัวเอง

 

เราไม่สนเจวายพีอี ไม่แม้แต่เจวายพี

ที่อยากเห็นมีแค่ในหงาดเหงื่อและความทุ่มเท  รวมทั้งศักยภาพของ 2pM ถูกทำให้คุ้มค่าความฝันของพวกเขา...และคุ้มราคากับความเหน็ดเหนื่อยที่พวกเขาลงแรง

ผู้ชายหกคนนี้สมควรได้รับ

 

 

 

 

 

คอนเซ็บครั้งนี้เกิดมาด้วยการรู้ทันฮอตเทสอย่างรุ่มร้อน   ร้อยเรียงผ่านเพลงแต่ละช่วงสร้างเรื่องราวระหว่างกันจนใจฟุ้ง

เจอปู้ชายในผับ  สนุกกันจนมันหยด  โดนหลอกล่อบอกรักแล้วเค้าก็ชวนขึ้นห้อง เอ๊ยปล่าวววว....เข้าไปกินกาแฟต่อที่บ้านค่ะขุ่นแม่

จิบกาแฟจบ  Smiley  เค้าก็ปลอบหนูว่าผู้ชายดี๊ดีแสนดีแบบเขาจะไม่ตัดกิ่งแทงหน่อต่อที่ไหน  พร้อมจะรักแต่หนูคนเดียวดั่งสุมขอนตะกอนเผา

ขอบคุณที่มาให้รักกันแน่นแฟ้นนะคนดี

บ่ายกับฮอตมีบรรยากาศความเป็นคนคุ้นเคยกันขนาดนี้เลยล่ะครับ

...ร้อนผลาญเร่าลมร้อน    ยอกย้อนยลหมดร้อนใจ

 

ผู้ชายราคาแพงขึ้นทุกครั้งที่ออกเดทเลยค่ะขุ่นแม่ขา

แต่ครั้งนี้ผู้ชายมาพร้อมบ้านและที่นอนก็คุ้มอยู่นะคะขุ่นลูกขา

 

 

ไฮไลต์ครั้งนี้ก็น่าจะคือ  Good Man 

เราชอบโครงสร้างบ้านหลังนี้จริงๆ  ถือเป็นงานดีไซน์ราคาแพง ดูแพงทั้งไอเดีย วัสดุอุปกรณ์และข้าวของ

วิธีการเล่นแสงสีและเงาทำได้เข้ากับ...จะบอกว่าแค่ท่าเต้นคงไม่ได้  นี่ถือเป็นงานแสดงละครเวทีฉากหนึ่งเลย

ใช้เทคโนโลยีประสานเข้ากับฝีมือการแสดงก่อให้เกิดจินตนาการร่วม    นับเป็นเพิร์ฟที่เด่นเกินหน้าเกินตาเพลง

ช่วงที่นั่งดูนั่งจ้องจนเส้นเลือดตาแตกซ่าน   เพลงที่มาเหลือเป็นแค่เพลงประกอบคลอไป  การแสดงสิถือเป็นงานมาสเตอร์พีซ  เสียงกรีดร้องรอบฮอลล์คือข้อพิสูจน์อย่างดี

ยามอ๊คแทคยอนขึ้นคล่อมบนเตียงฉาก  เฮอะ!  เรานั่งดูกอดอกแน่น  ดูไม่ให้คลาดสายตา  ดูพลางนึกถึงคนหัวใจวาย

ฮอตถึกและอึดเหยียบกับระเบิดยังไม่ตาย

 

พูดถึงเพลงชานแบบนี้ ชานจะดีใจหรือเสียใจก็ไม่รู้  แต่โดยตัวเพลงที่ชานแต่งเพลงนี้ไม่เลวเลยนะ  อารมณ์ของท่วงทำนองของเครื่องสายเข้ากันกับเนื้อหาชวนหวามบวกโหยหา พอเข้าใจเลยว่าทำไมถึงเกิดดีไซน์เพิร์ฟออกมาอิโรติกระดับ 10 ได้

 

หนูงี้ยกน้ำแข็งขึ้นมาทั้งกระติกเลยค่ะ  ก้อนเดียวมันจะไปพออะไรใช่ไหมคะขุ่นแม่ขา

 

 

ชานโผล่มาในคอนครั้งนี้ด้วยสภาพพังขนาดหนัก  ตาแดงกร่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงรุงรังเป็นรังนกกระจอกยิ่งเจออากาศร้อนสาหัสของเมืองไทยเข้าไปอีก สภาพเป็นกล้วยหักมุกเลยน้องพี่

แต่ถึงจะเหมากล้วยหักมุกมาทั้งสวนเลยก็ตามขอแค่ชานเสยผมไม่มีมารยาทตามคำโฮว่าแค่นั้น  มองเห็นตัวเองไปนั่งปุ๊กกลางสี่แยกปากหมาเป่าปากดังเฟี้ยวฟ้าวเตรียมเกี้ยวคนงาม  ในใจพัง ๆ ขยับคิดไปในทางอกุศลเป็นอย่างยิ่ง Smiley

 

 

พูดถึงความประทับใจเฉพาะตัวเพลง ครั้งนี้เราต้องยกให้ HOT เพราะท่อนดูเอ็ทระหว่างโฮกับจุนเคตรงนั้นเลย  การอิมโพรไวส์ของทั้งสองหนุ่มทำเรานั่งฟังนิ่ง เสียงของทั้งสองคนกำลังดีไม่มากไม่น้อยไป  ข่มกันไม่ลง คนนึงเล่นเทคนิค อีกคนตามอารมณ์เน้นๆ คนฟังก็คุ้มจริง ๆ คุ้มจริง ๆคุ้มที่สุด คุ้มที่สุด คุ้มที่สุดคุ้มจริง ๆ~

ส่วนอีกเพลงต้องยกให้ i'll be back เพราะการใช้ไฮดรอริคขามาหมุน ๆ เปลี่ยนตำแหน่งกันระหว่างแทคกับคุณ เอ๊ย ไม่ช่ายละ  เป็นเพราะท่อนแรพของน้องคุณ  เสียงแรพนั่นทั้งหนัก คม และฟังไม่ต้องลุ้นตาม(อย่างทุกที)  โดยเฉพาะท่อนแรพปิดท้ายยาวๆที่คุณแรพยาวโดยไม่หยุดหายใจทั้งท่อน  คุณทำเราทึ่งในความสามารถอย่างหนักหน่วงจริงคราวนี้  แรพในเพลงนี้ของคุณเป็นท่อนแรพวัดใจที่ลุงผักใส่มาวัดความสามารถโดยแท้  ที่ผ่านมาคุณมักใช้แบ็กกิ้งแทรคมาช่วยเสริมแต่คราวนี้ไม่จำเป็นเลย  นิชคุณเก่งขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ  พอมานั่งนึกถึงตอนที่กำลังนั่งเขียนบล็อกนี้ก็ยังเหมือนได้ยินเสียงแรพของคุณในวันนั้นก้องในหูอยู่เลย

 

อีกเพลงจะว่าเป็นความประทับใจไม่รู้ลืม...จะว่างั้นก็ได้มั๊งละนะ Smiley คงไม่ลืมเสียงนั้นไปอีกจนกว่าจะพบกันอีกนะอ๊คแทคยอน

กล้องแทบร่วง ขำจนมือสั่น คนกำลังตั้งใจเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกก็โดนทำระทึกไปซะงั้นเหมียวเอ๊ย

ตอนทำภาพก็เพิ่งเห็นว่าลูกหมีขำไร้ความเกรงใจอย่างแรง หมีต้องหัวเราะจังหวะเดียวกับพี่แน่เลย

ไม่รู้ว่าจะขำอิมโพรไวส์ของแทคดี หรือขำสีหน้าของอิปู่ที่พยายามลุ้นเพื่อนอย่างเต็มที่ในเพลง thank you ดี

นี่ละแทคนี่คือความแตกต่างแบบที่แทคเซ้าซี้ถามคุณถึง different in thai? ไงล่ะ

มาบ่นเสียดายกับตัวเองเอาตอนหลังว่าน่าจะอัดเป็นคลิปว่ะ  จะได้เก็บไว้ทำริงโทนหลอนตัวใหม่สักหน่อย

 

ปู้ชายของหนูเค้าตลกธรรมชาติไร้ข้อกังขาจริง ๆ นะคะขุ่นแม่ขา 

 

 

ถ้าให้พูดถึงแทค  บอกได้แค่  'แทคก็คือแทค'  ผู้ชายที่มีความขัดแย้งในตัวเองสูงปิ๊ด

เหมือนเงาในน้ำ  นึกว่าไม่ไกลหากคิดจะสัมผัส  หากแค่เอื้อมมือไปแตะก็จางหาย

 

ต่อมอิจฉาทำงานหนักเป็นจังหวะเพลงสามช่า

แทคไม่ค่อยถือสาฮอตไทย เก็บรังสีอำมหิตซะเงียบเชียบ Smiley 

Smiley ไอ้ 41°c + เพราะคุณปลัดขโมย "พรุ่งนี้ฝนจะไม่ตก" ของพ่อกำนันไปใช่ไหม

แทคก็คือแทค...เนอะ

 

 

แปลกใจอยู่เหมือนกันที่บ่ายเอาเพลง Higher มาเล่นให้ดูด้วย   เราชอบซิงเกิลนี้ตั้งแต่ครั้งแรกได้ฟัง   ยิ่งดูPVยิ่งประทับใจ การออกแบบท่าเต้น มุมกล้อง ดูลงตัวและสดใหม่กว่าซิงเกิลที่ผ่านมาของบ่าย  พอดนตรีขึ้นมองเห็นตัวเองเป็นปลากระดี่  แต่พอจบกลับเป็นผักสลดไปซะงั้น  ความประทับใจที่ควรมีกลับไม่มาไม่รู้ทำไม   มันมีความไม่ลงตัวอยู่หลายอย่าง  ความทรงพลังดูลดลงจากที่ดูพีวีอยู่หลายเลเวลอย่างน่าเสียดาย

บ่ายไม่ให้ความรู้สึกแบบชวนหลงใหลได้ปลื้มชนิดไม่ลืมหูลืมตามาสักพักแล้ว  หลายสิ่งกลายเป็นความคุ้นเคย หลายอย่างกลายเป็นความคุ้นชิน  อาจเป็นแค่เราที่รู้สึกว่าแม้แต่เพิร์ฟของบ่ายหลายเพลงก็ยังลดความตื่นตาตื่นใจลงไปจากเคย ๆ แม้ว่าบ่ายจะยังคงเต็มที่กับการแสดงอยู่ไม่ต่างจากเดิมก็ตาม

แต่หากพูดถึงองค์ประกอบคอนโดยรวม  บ่ายก็ไม่เคยพลาดเหมือนเคย  ยังไม่เคยรู้สึกเสียดายกับเงินที่จ่ายไปกับผู้ชายที่มือยังไม่เคยจับสักครั้ง

มนุษย์เราเป็นสัตว์ขี้เบื่อเอามาก ๆ   พอมันเบื่อมันก็เบื่อเอามันซะยังงั้น  พอจะสรรหาเหตุผลก็ดูเป็นแค่การแก้ตัว   แต่เพียงการเบื่อกับการหมดรักเป็นสองเรื่องที่ไม่เกี่ยวกัน  อย่าเผลอเอามาโยง

เพราะมันคนละเรื่องกัน

 

......ขอให้บ่ายมีฮอตที่ชอบมีความคิดเบี้ยว ๆ แค่เราคนเดียวละกัน

 

 

ช่วงทอร์คปีนี้เหมือนจะยาวและเยอะกว่าทุกครั้ง เยอะเสียจนครั้งหน้าปรึกษาพี่โน้สเปิดเดี่ยวบ่ายสองเลยท่าจะดี

มาคราวนี้มาเจอแทคบ่นเรื่องสังขาร (แทนที่คุณหรือจุนเค....เฮือกกกก~!)  รำพึงรำพันฟ้องออกมาว่าเต้นมากชักปวดขา ประมาณกระดูกกระเดี้ยวไม่รักดี   ก็จากไอ้ที่นั่งมองเหมียวมารัวแข้งปั่นขาเพลงmagic ก็คิดว่าสมควรละ แถมเจอชัฟเฟอร์แดนซ์ซ้ำเข้าอีกยก เหมียวไม่stretchingบิดขาแก้เมื่อยให้เห็นกันจะๆก็ผิดวิสัยอ๊คแทคยอนไปล่ะนะ

เรามาถึงจุดที่แฟนคลับต้องมานั่งฟังศิลปินโอดครวญเรื่องกระดูกกระเดี้ยวกลางคอนเสิร์ตแล้วสินะ

 

 

"ขอบคุณครับ" ทุกครั้งที่ด้งพูดแทรก พูดแซม ขึ้นมาในทุกจังหวะที่จะหนุ่มแก้มกลมจะหาได้ทำเอาเราต้องหันขวับไปมองหาเจ้าของเสียงจนคอเคล็ดเอามันทุกรอบเพราะสำเนียงช่างชัดเสียจนต้องมองย้ำให้แน่ว่านั่นหนุ่มสัญชาติเกาหลีหรือจะเป็นหนุ่มเชื้อไทยในหัวใจกันแน่

ก็อย่างทุกครั้ง เช่นเคยทุกที  ทุกคอนทุกครั้งและครั้งนี้จางอูยองสามารถดึงสายตาเราไปจับจ้องได้เสมอไม่ว่าเกิดจากความตั้งใจหรือด้วยความพลั้งเผลอ  ความalertของด้งชวนมองเสียจนน่าเสียดายถ้าต้องดึงสายตากลับ ทุกเพลง ทุกท่าเต้น จางอูยองใส่เต็มทั้งลีลาและอารมณ์  มองหาอีกคนกลับมองเพลินไปเผลอจับจ้องไปที่ด้งจนได้   เริ่มตั้งแต่เพลงแรก Go Crazy ยันมาเพลง im your man ที่ทุกครั้งจะเป็นคิวไม่ชานก็แทค  แต่คราวนี้ไม่อาจดึงสายตากลับจากด้งได้จริงๆ  อารมณ์มาเน้น ๆ แรงใส่เต็ม ๆ กระดุมเด้งหลุดตั้งแต่เม็ดบนยันเม็ดสุดท้าย สมแล้วที่คุณนายจางร้อยด้ายใส่เข็มคล่องปรื๋อขนาดนั้น Smiley 

นี่ขนาดดึงสายเข็มขัดไม่หลุดนะ  Smiley 

 

 

เจอ good man ข้างโซฟาของคิมจุนเคเข้าไป  อารมณ์จับชู้คาเตียง

ตายเถอะไอ้แก่!

จุนเคผู้ไม่เคยเกรงใจตัวเลขอายุตัวเอง

"วันนี้ not! พรุ่งนี้...วันนี้ฟ้าจะสดใส"   ขออนุญาตกระแทกกรามที่หล่นพื้นกลับแป๊บ 

 

แล้วไหนฝนที่จะตกมาเติมน้ำเต็มเขื่อนล่ะคะขุ่นแม่ขา

 

 

18.00 น. เมื่อเรายกนาฬิกาขึ้นมามองด้วยใจแกว่งยากแยกแยะ

21.30 น. เราก้มมองอีกครั้งด้วยความเสียดาย

...ไม่มีผู้ชายคนไหนอีกแล้วที่ทำให้เราเปลี่ยนความรู้สึกอย่างง่ายดายในเวลาแค่ 3 ชั่วโมงกว่าๆ

 

 

 

ช่วงเวลาร้อนแรงที่สุดของฮอตเทส

 

 

2pM

 

เหมือนเคยหรือไม่เหมือนเคย  หัวใจเรารู้เองอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 




Create Date : 06 เมษายน 2559
Last Update : 14 เมษายน 2559 11:34:56 น. 0 comments
Counter : 2192 Pageviews.

Quaver
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 76 คน [?]




เป็นคนหัวแข็งที่มาพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ
เป็นคนหัวอ่อนที่มาพร้อมท่าทางแข็งๆ




Friends' blogs
[Add Quaver's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.