ตอนนี้อีป้ามีชีวิตสุขสันต์ มันส์ ฮา ที่เมืองด่วนสายฟ้า Rapid City แล้วนะ อิๆ
NO.1にならなくてもいい、もっともっと特別なONLY ONE
Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
8 มกราคม 2554
 
All Blogs
 

(◕‿◕✿) บันทึกการเดินทาง Africa Tanzania 2010

ฮาโหลๆ นี่ครือบล๊อกอีป้านะ (เออ ! คนอ่านเค้ารู้แร้ว) นี่อีป้าก็จะมาเล่าเรื่องแทนซาเนียที่อีป้าไปตกระกำลำบากอยู่ป่าเขามา 2 เดือนครึ่ง นี่ไม่นับรวมที่ถูกผีหลอกจนขำไม่ออก (ขรี้ก็ไม่ออก) มาหลายอาทิตย์

จะว่าไปการไปแทนซาเนียครั้งนี้นับ เป็นครั้งที่ 3 ตั้งแต่อีป้ารู้จักกับลุง แล้วก็ใช้ชีวิตร่วมหอ (แต่ยังไม่ลงโลงกันนะ โลงนั้นให้ลุงลงคนเดียวไปก่อน อิๆ (^^) อีป้าขอใช้เงินที่ลุงทิ้งไว้ให้หมด แล้วค่อยตามไปลง แต่คนละโลงนะ เพราะว่าโลงมันคับแคบ ใส่สองคนเดี๋ยวโลงแตกพอดี 5555 ไม่อยากเป็นผีโลงแตกง่ะ (-_-") กร๊ากๆ คิดได้งายๆ)

อีป้าก็คิดว่าการไปครั้งนี้ก็สนุก ดีแหละ ทำให้อีป้าได้เจอเพื่อนใหม่ๆ คนแรกก็คือ เมลิสสา ชีเป็นเมียตาเวห์น ลูกค้าของลุง เมลิสสามีความพิเศษอยู่ตรงที่ ชีกับเวห์น อาศัยอยู่ที่เวค ไอส์แลนด์ (หมู่เกาะใกล้ๆ ฮาวาย เป็นฐานทัพสหรัฐ) เวห์นนั้นเป็น general manager ดูแลเกาะนั้น ภายใต้สัญญาของกองทัพสหรัฐ และที่เวคไอส์แลนด์แห่งนั้น ก็มีชาวไทยทำงานอยู่ร้อยกว่าคน (^0^) โห ไม่อยากจะเชื่อเลยอ้ะ ด้วยความที่ชีรู้จักคนไทยมาก่อน ก็เลยกลายเป็นเพื่อนกับอีป้า (เพื่อนร่วมนินทาผัว) อย่างรวดเร็ว วันๆ ไม่ทำไรกันหรอก อยู่กันสองคนเมื่อไหร่เป็นอ้าปากนินทาผัวบังเกิดเกล้า



ถ่ายกับเมลิสสาแล้วก็เวห์น รูปบนถ่ายที่ Serena lodge รูปล่างถ่ายที่ Older by George เป็นสถานที่ขุดพบซากฟอสซิลโบราณ

เพื่อน ใหม่อีกคนก็คือ ซาฟา คุราชี ชีเป็นลูกครึ่งจีนมาเลย์ + ปากี ชีแต่งงานกับอัลทัฟ นักล่าเชื้อสายปากี + อินเดีย กับซาฟานี่เราเข้าใจในหัวอกเมียนักล่าเหมือนกันมาก วันๆ ต้องนั่งในแค้มป์รอผัวกลับมา อีป้ากับชีก็เลยเม้าท์แตกกัน (เม้าท์แตกนินทาผัวเหมือนเดิม) ซาฟานี่แหละที่ทำให้อีป้ารู้สึกว่าอย่างน้อยอีป้าก็โชคดีมาก มาย เพราะชีแต่งงานเข้าศาสนามุสลิม ห้ามโน่นห้ามนี่สารพัด แถมแม่ผัวก็ชิงชังรังเกียจ (ชีเล่าให้อีป้าฟังว่าแม่ผัวนี่ร้ายกาจกระทั่งทำของใส่ชีเรยทีเดียว) ก็แน่อะนะ เมื่อเราพบคนที่ชีวิตลำบากลำบนกว่าเรามั่กๆ เราก็จะเห็นคุณค่าของชีวิตตัวเองขึ้นมาทันที (แล้วถามเจงๆ ว่าชีวิตเมิงเนี่ยมันรันทดตรงไหนวะ อีป้า ????) ชีวิตอีป้ารึแม่ผัวรักแม่ผัวหลง ประเคนทองหยอง เพชรพลอย เสื้อผ้าให้มากมาย



กับซาฟาที่ห้องอาหารในแค้มป์ผีสิงนาคิว.. รูปล่างวันนั้นพอดีว่า Jim ลูกค้าอีกคนยิงเสือดาวได้ก็เลยแบกศพมาให้พวกเราได้ถ่ายรูปกัน

เพื่อนใหม่อีกคน (คนสุดท้ายแระ) เป็นคนไทย...ชื่อติ๊ก... แต่งงานกับคนอิตาเลียนอาศัยอยู่ที่ แทนซาเนียมาหลายปี ติ๊กก็ใจดีกะอีป้ามาก สอนอีป้าว่ายน้ำด้วย เพราะติ๊กเคยเป็นครูสอนว่ายน้ำตอนอยู่ไทย แถมยังเอาหมูหวาน หมูฝอย มาให้อีป้ากินอีก โคตรจะใจดีเรย (ความทรจำของอีป้าที่มีกับคนๆ นั้นยิ่งดีขึ้น ถ้าเค้าให้อาหารอีป้ากิน อีป้าจะประทับจายไม่รู้ลืม... สมองกับท้องอีป้าเชื่อมถึงกันง่ะ 555) เสียดายว่าตอนเจอติ๊กทุกครั้งไม่ได้เอากล้องติดมือไปเลย เลยไม่ได้ถ่ายรูปด้วยกัน




ส่วนสองคนในรูป คือ พี่เมย์ กับโต้ง..(ถ้าจำไม่ผิดนะ) วันนั้นเป็นเย็นวันแรกที่อีป้าไปถึงแทนซาเนีย ด้วยความบังเอิญเห็นมอลล์เปิดใหม่ อีป้าเลยเดินไปดู กะลังจะกลับแล้วแท้ๆ ลุงบอกให้เดินไปอีกหน่อยนึง พออีป้าเห็นป้ายร้านศาลาไทย อีป้าก็ไปยืนกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้าร้านนั้น พี่เมย์กับโต้งออกมาคุยด้วย โต้งบอก "ลาบกุ้งมั๊ยพี่" อีป้าก็เลยกินผัดไทยกับลาบกุ้งไป น่าเสียดายที่ลุงไม่ชอบกินผัดไทยร้านนั้นมากนัก ไม่มีไรที่ลุงชอบเลยก็ว่าได้ อีป้าเลยได้กินไปไม่กี่มื้อ แล้วกระซิบบอกโต้งว่า ต่อไปนี้ทำไรให้อีลุงกินนี่สาดน้ำตาลใส่ไปเยอะๆ นะ ถ้าหวานปุ๊บอะไรๆ ฮีก็ว่าอร่อยหมดแหละ ต่อมาลุงเลยยอมมากินบ้าง อีป้าจะขอเค้าเข้าไปผัดเองก็เกรงใจง่ะ มันจะดูละลาบละล้วงเกินไป น่าเสียดายตรงที่ปีนี้ เจ้าของร้านจะย้ายกลับสวีเดนแล้ว ร้านคงถูกขายทอดตลาดให้กับคนอินเดีย หรือคนแทนซาเนียไป ต่อไปถึงจะขึ้นชื่อว่าร้านอาหารไทย แต่ก็ไม่มีคนไทยอยู่แล้ว จะพี่เมย์ หรือโต้งก็ต้องย้ายตามพี่องุ่นไปเปิดร้านที่สวีเดน sad จริงๆ นี่เป็นสาเหตุนึงที่อีป้าไม่มีแรงจูงใจจะไปแทนซาเนียอีกแร้ว

ชีวิตในป่าเขาก็สนุกดี เพราะคราวนี้มีเพื่อนอย่างเมลิสสากับซาฟา วันไหนอยู่คนเดียวก็เซ็งนิดหน่อย คราวนี้อีป้าไปสองแค้มป์คือ แค้มป์ลิวิตีที่เคยไปแล้ว กับแค้มป์นาคิว (แค้มป์ผีหลอก ปอบหวีดสยอง)
แค้มป์ลีวิตีอีป้าซี้กับผจก. แล้วก็คนอื่นๆ มากแล้ว ก็เลยชอบมากกว่าแค้มป์ผีหลอก แต่แค้มป์ผีหลอกพ่อครัวชื่ออัลมอนด์ฮีทำอาหารอร่อยมาก ถูกใจอีป้า เลยติ๊บไป 10000 ชิลลิ่ง (ประมาณ 300 บาท) ก็ติ๊บไปหลายคนอยู่เหมือนกัน คนที่อีป้าชอบๆ อะนะ มีคนทำเต๊นท์คนนึงชื่อรามา ฮีนิสัยดีอ้ะ แล้วก็น่าสงสารด้วย ฮีทำความสะอาดเต๊นท์ให้พอเจอก้นบุหรี่ที่ลุงสูบไว้ก็เก็บไปฉีกแล้วก็มวนสูบกับกระดาษ น่าสงสารมาก อีป้าเลยบอกให้ลุงเอาบุหรี่แจกรามาไปหลายซอง คนอะไรจะอเนถอนาถเนอะ ไอ้คนที่มีสูบก็สูบซะเป็นบ้าเป็นหลัง (สูบกันจนแทบจะเป็นมะเร็ง) สูบวันละซองสองซอง คนไม่มีนี่ต้องไปคุ้ยขยะเอาจากที่คนอื่นสูบแล้วมาสู



จากองค์หญิงต้องมาเป็นแก้วกลางดง หุๆ เป็นอีเจนเมียทาร์ซาน


การผจญภัยของอีป้าเริ่มจากทริป 10 วัน โฟโต้ซาฟารี ไป Ngorongoro , lake Manyara , Arusha national park (เป็นอุทธยานแห่งชาติน่ะ) ตามด้วยซานซิบาร์ โดยพาเวห์นกับเมลิสสาไปเที่ยว (เกาะเค้าเที่ยวด้วย ประหยัดค่ารถกับค่าติ๊ปคนขับรถ) แล้วก็เข้าป่า 10 วัน ออกจากป่ามาสองวันก็เข้าป่าต่ออีก 21 วัน แล้วก็ไปเที่ยวซานซิบาร์พักผ่อนอีก 3 - 4 วัน แล้วก็กลับเมกา ที่ได้กลับเร็วเพราะลุงแคนเซิ่ลงาน ไปเจ้านึง เนื่องจากไม่ถูกชะตากับลูกค้า อีป้าก็ดีใจ แม้ลุงจะเสียเงินไปหลายแสน (ค่าแรง 21 วัน) ก็เหอะ แต่ก็ดีอ้ะ ได้กลับบ้านเร็ว อยู่ป่ามากๆ แถมอยู่แค้มป์ผีสิงด้วย จะทำให้อีป้าเป็นบ้าเอาได้

ต่อไปเป็นประมวลภาพเหตุการณ์ต่างๆ แล้วกันนะ เว็บท่องเที่ยวอีป้าจะมาตลกโปกฮามากไม่ได้ คนเค้าก็อยากดูภาพสวยๆ กัน



รูปนี้ถ่ายตอนอยู่บนรถซาฟารี ใน Ngorongoro จะเห็นได้ว่าม้าลายอยู่ใกล้มากๆ ถึงไม่ใช้กล้องซูมก็ถ่ายได้



ช้างกับไฮยีน่า ถ่ายได้ตอนเย็นที่ไปถึงNgorongoro วันแรก



สิงโตปั่มปั๊มกัน แถมยังมีควายแอบดูอีกแน่ะ



ควายยิ้ม กับม้าลายป่วย



ทอมป์สันกราเซล + หมูป่า



ห้องพักที่เซเรน่าลอดจ์ (แพงมากคร้า คืนนึง 500 USD)



หลังจากจบทัวร์ Ngorongoro แล้วก็ไปต่อที่หมู่บ้านมาไซ ค่าเข้า 50 USD ต่อรถหนึ่งคัน



อีป้าไม่รู้เมลิสสาทำใจกอดจูบเด็กน้ำมูกยืดได้ไง ช่างมีหัวใจนางงามจริงๆ อีป้าหัวใจนางมาร ทำไม่ได้ & รับไม่ได้จริงๆ ฮ่ะ (-_-")



ไปเลคมันยาร่าต่อ เจอสิงโตนอนบนต้นไม้



หลังจากนั้นวันต่อมาไปโมเมล่า ลอดจ์ สถานที่ถ่ายทำหนังคาวบอยเรื่อง ฮาตาริ ตาลุงคนนี้เล่นหนังเรื่องนั้นเป็นลูกหาบให้ จอห์น เวน ดาราฮอลีวู้ด



แล้วก็บินจากอะรูชา ด้วยเครื่องบินเล็กไปซานซิบาร์ พักผ่อนหนึ่งวัน ดินเนอร์บนหาดทราย ท่ามกลางแสงเทียน



วันต่อมา บินเข้าป่าไปลิวิตีแค้มป์ด้วยเครื่องบินเล็ก (ค่าเครื่องบินต่อเที่ยวแพงมากคร้า)



ถึงแค้มป์แร้วคร้า พวกผู้ชายจะออกไปล่าสัตว์ตั้งแต่ตี 4 ตี 5 ทุกวัน กลับมากินอาหารกลางวันบ้าง ผู้หญิงก็จะอยู่แค้มป์เม้าท์แตกกันไป



รถนักล่าและบรรยากาศรอบแค้มป์



วันที่สองของการล่า ก็กลับมาพร้อมกับควายป่า ทุกครั้งที่ยิงสัตว์ใน Big 5 ได้ก็จะมีการเต้นรำฉลองกัน เรียกว่า "คูคูปี้แด๊นซ์"



ภาพข่าวอาชญากรรม ..สัตว์ที่ถูกยิงได้จะถูกส่งไปยังห้องถลกหนัง ทำการถลกหนัง แยกเนื้อส่งไปห้องครัว ส่วนหนังก็จะหมักเกลือ ทำให้แห้ง เขาก็ต้ม ทำให้แห้ง เพื่อส่งให้ลูกค้าไปสต๊าฟต่อไป



วันสุดท้ายก่อนบินกลับเข้าเมือง อยู่ป่าครั้งแรก 11 วัน... บรรยากาศชื่นมื่น ลุงได้ติ๊ปมา 2300 USD คร้า เวห์นช่างเป็นลูกค้าที่ใจป้ำมาก



หลังจากนั้นก็พัก 3 วัน ต่อซาฟารีที่ 2 21 วัน กับลูกค้าชื่ออัลเบิร์ตที่แค้มป์ผีสิง นาคิว ในรูปเป็นห้องอาหารและส่วนแค้มป์ไฟ



อาทิตย์แรกอัลเบิร์ตลูกค้าลุงก็ยิงเสือดาวได้... ข้างล่างเป็นหัวกะโหลกช้าง ลุงเก็บมาจากแค้มป์เก่า แล้วใช้ให้อีป้าเพ้นต์ชื่อแค้มป์ให้



กับเอสเตอร์เพื่อนซี้ชาวแทนซาเนียเจอกันหลังกลับเข้าเมืองซาฟารีเลิก เพราะว่าชีไปทัวร์อิตาลี ตุรกี จีนมา ชีเป็นเพื่อนผิวสีคนแรกของอีป้าเรยนะเนี่ย ชีเป็นเจ้าของร้านเสื้อ แล้วก็เป็นแฟนบอสลุงด้วย



หลังจากนั้นอีป้ากับลุงก็ไปพักผ่อนที่ซานซิบาร์อีกสามวัน...คราวนี้พักที่ Mbweni Ruin ตอนแรกก็ไม่ชอบ เพราะมันเงียบ ห้องพักน้อย เป็นรร. เล็กๆ แต่อยู่ไปนานๆ ก็ชอบ เพราะมันส่วนตั๊วส่วนตัวดี



บาร์เบอร์ก็ไม่ค่อยจะมีคนเรย มีแต่หมา เงียบจิงๆ วุ้ย



ชายหาด..น้ำใสกิ๊กๆ ตัวอีป้าดำไปมาก ขนาดดำเหมือนกระบือแบบนี้แร้ว นั่งรถไปกินข้าวกะลุง คนขับรถแท๊กซี่ชาวอินเดียยังจะมาทักอีป้าว่า "คนนี้สิวะ" (-_-") (Konnichiwa) 55 เป็นภาษาญี่ปุ่นอีกแน่ะ



เที่ยวๆ กินๆ นานๆ ก็เริ่มจะอ้วน ที่นี่มีอาหารทะเลสดๆ มีปลา ปู กุ้งกินทุกวันเรย ชอบจังเรย ถูกขรี้ๆ อร่อยด้วยอ้ะ



ไปตลาดค้าทาส กับโบสถ์คริสต์แห่งแรกแห่งเดียวของซานซิบาร์ (ที่นี่เป็นประเทศมุสลิมฮ่ะ)



คืนสุดท้ายก่อนกลับกินข้าวร้าน House of Spice เป็นร้านเจ้าของเดียวกะรร. ที่พัก ขามารถรร. เลยมาส่ง



กินเสร็จแร้วก็เดินพุงปลิ้นกลับไปขึ้นแท๊กซี่กลับรร. 555 อิ่มจังตังค์อยู่ครบว่ะ 555

อีป้าคิดว่าปีหน้าถ้าลุงไป แวะเนเธอร์แลนด์อาจจะไปด้วย (ไม่อยากไปแอฟริกาแล้ว ไม่อยากอยู่ป่าง่ะ เบื่อ) แต่อยากไปยุโรป ถึงได้ไปแวะแค่ 2 คืนก็ยังดีฟระ แต่ถ้าต้องไปแอฟริกาจริงๆ จะขอลุงบินกลับไทยจากแอฟริกาเรย ตอนลุงเข้าป่าไปแค้มป์ผีสิงอีป้าจะได้ไปอยู่เมืองไทย คงสบายใจกว่า ไม่ต้องกังวลว่าจะเจองูเงี้ยว ผีเผออะไรอีก กรูเบื่อเหลือเกินที่จะต้องไปทำตัวเป็นมิตรกับสัตว์เลื้อยคลานแล้วก็ผีสางนางไม้เนี่ย เอาใจยากเจงๆ

ทริปต่อไป อีป้าอาจจะอัพเรื่อยๆ นะ ก่อนไป Reno กับ Florida เพราะอีป้าว่าง 555 งานการก็มีแต่จ้างเพื่อนแปลไปหมดแล้ว เป็นอีป้าก็ดีไปอย่าง ไม่แปลเองก็จ้างคนอื่นแปลแล้วได้กำไรนิดหน่อย เพราะอีป้าไม่เก่งแปลไทยกลับไป เป็นญี่ปุ่นแร้วน่ะ เลยต้องจ้างเพื่อนแปลไป ถ้างานไหนอีป้าแปลได้เอง มีเรอะอีงกแห่งสยามประเทศอย่างอีป้าจะไม่ทำ ตอนนี้ว่างงานอีป้าก็ไม่ทำไรมาก ช้อปปิ้งทางเน็ทกับทำอาหาร ทำขนมกิน นี่มีวันนึงฟลุคๆ ไปเจอว่ามีคนขายขนมทางอีเบย์ด้วยง่ะ? ว้าว ! เซอร์ไพร้ส์มาก จุดประกายด้วย อีป้าจะขายบ้าง แต่ขนมนั้นจะต้องเป็นขนมที่เน่าเสียได้ช้า เช่นเค้กกล้วยหอม เค้กผลไม้ หรือพวกคุกกี้น่ะ อีป้าเห็นคนเค้าขายกัน ดีไม่ดีอีป้าอาจจะมีอาชีพใหม่อีกก็ได้นะ ใครจะไปรู้ อยากทำไรหลายอย่างไปโม้ดเรย อยากเปิดเว็บด้วย ชื่อ rapidlife (ชีวิตด่วนๆ 55...เขียนเกี่ยวกับชีวิตในเมืองด่วนอ้ะ แบบว่าแนะนำร้านอาหาร กิจกามที่ทำกันในเมืองนี้ (มีไรให้ทำด้วยเหรอวะเมืองเนี้ยอ้ะ 555)) แล้วก็อยากเปิดเว็บแบบว่า ทำ homemade bakery ...Thai food delivery อาไรแบบเนี้ย แบบผูกปิ่นโต ทำเบนโตะไรเงี้ยอ้ะ (ไอเดียบรรเจิด แต่เกิดมาแล้วก็แตกดับอยู่เรื่อยแหละ ไอเดียเมิงง่ะ 5555 เพราะเมิงไอเดียเยอะ แต่ไม่ทำไรให้เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันซักกะอย่าง) นี่ก็ได้โปรเจ็คมาอีกแระ บอสของลุงจะให้อีป้าทำใบปลิวแจกลูกค้าในงานที่ Reno หลายใบ ... หลายๆ แบบ ลุงก็เลยเรียกค่าเสียหาย ค่าสึกหรอที่ใช้เมียจากหัวหน้าไป ก็คงจะได้ค่าขนมมาบ้าง ใช้งานกรูกันเข้าไป ...ทั้งงานบ้านงานเมือง

อีป้าจบบล๊อกเท่านี้แหละ คราวหน้าจะอัพเรื่องอะไรก็ไม่รู้อ้ะ ติดตามดูกันเอาเอง (บอกก็กลัวอะดิ กร๊ากๆๆๆ (กลัวไม่มีคนอ่านง่ะ))

 


 


 




 

Create Date : 08 มกราคม 2554
5 comments
Last Update : 8 มกราคม 2554 10:54:57 น.
Counter : 2267 Pageviews.

 

สุดยอด เริ่ดมากเลยค่ะพี่เติ้ล
ใช้ชีวิตได้คุ้มค่ามากเลย

รูปสวยๆแปลกๆ ที่คนทั่วไปไม่มีวันได้สัมผัส เยอะมาก
เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีนะ

 

โดย: Porn IP: 180.183.189.30 8 มกราคม 2554 23:02:26 น.  

 

คิดจะอัพก็อัพไม่ส่งซิคกันสักกะนิดส์ เร้ยป้าเติ้ลเนี่ย พอดีวันนี้แวะเวี้ยนไปส่งข่าวเรื่องหนังสือเลยเห็นลิ้งค์ ว่าอัพ blog ตามเข้ามาส่องสักกะหน่อย

 

โดย: ปุ๊กโอลีฟ IP: 124.122.250.205 9 มกราคม 2554 0:26:45 น.  

 

หายไปนานเลยอะ....อัพมาให้อ่านอีกเร็วๆๆนะ...จะรออ่านจร้า

 

โดย: Nong OIA IP: 118.175.30.142 10 มกราคม 2554 12:53:46 น.  

 

เพิ่งกระดื๊บๆ ไล่ตามอ่านทีละตอน สนุกมากป้าเติ้ล อ่านแล้วชีวิตมีชีวิตชีวา สนุกมากๆ เย้ๆๆ

 

โดย: ชฎาแหลม 21 มกราคม 2554 11:58:43 น.  

 

สามีชวนไปเที่ยวแทนซาเนีย อ่านแล้วถอดใจไปเลย กลัวทั้งสัตว์และผี

ขอบคุณนะคะ

 

โดย: Be Happy ja 22 มกราคม 2554 3:06:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


littlebitlittlemore
Location :
Rapid City (เมืองด่วนสายฟ้า) South Dakota United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




Photobucket

หลังไมค์คลิ๊กที่ตุ๊กตาหิมะได้เรยจ้า

คลิ๊กสิเคอะ ..รอไม่ไหวแร้ว

Counter Stats
payday loans
payday loans Counter
Google
Friends' blogs
[Add littlebitlittlemore's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.