Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
3 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
ในนิยาม

“โตขึ้นอยากเป็นอะไร” คำถามนี้ถูกส่งผ่านมาทางผม เมื่อครั้งยังเยาว์วัย
“อยากเป็นหมอครับ” ผมตอบกลับโดยแทบไม่คิด

มานึกดูตอนนี้ก็น่าขำ ทำไมถึงตอบว่าอยากเป็นหมอน่ะหรือ ไม่ใช่เพราะอยากเป็นคนใจบุญรักษาคนเจ็บป่วยอะไรหรอก แต่เป็นเพราะผมได้รับการปลูกฝังมาต่างหาก ตั้งแต่เล็กจนโตแม่มักจะบอกผมเสมอๆว่า

“โตขึ้นเป็นหมอน่ะลูก” ด้วยความเป็นเด็ก ผมไม่เลยคิดสงสัยใดๆกับคำกล่าวนั้น ผมถามเพียงว่า
“ทำไมต้องหมอละครับ”
“ก็อาชีพหมอน่ะเงินเดือนดี ลูกจะได้มีความสุขมากๆ แล้วประสบความสำเร็จในชีวิตยังไงล่ะจ๊ะ”
“แล้วไอ้การประสบความสำเร็จในชีวิตนี่คืออะไร”
“แม่เชื่อว่าลูกจะได้คำตอบเอง เมื่อลูกได้เป็นหมอจ๊ะ”
แม่ไม่รู้หรอกว่า อีกสิบกว่าปีข้างหน้าผมได้กลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่หลายๆคนจำกัดคำนิยามให้ว่า ล้มเหลว


ผมในวัยเด็กรับปากแม่ ทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่า การประสบความสำเร็จในชีวิตคืออะไร แม่เฝ้าเพียรกรอกหูผมทุกวันเรื่องเป็นหมอ แม่เชื่อเสมอว่าผมทำได้ และผมก็ยอมรับ ผมรู้ตัวเองดี ผมเรียนเก่งพอที่จะเป็นหมอได้ หากผมต้องการ แน่นอนจากการปลูกผังของแม่ วันนั้นผมต้องการ ผมมุ่งมั่นเรียน เพื่อจุดมุ่งหมายคือเป็นหมอให้ได้ จนพลาดการเก็บเกี่ยวระหว่างทาง ผมไม่มีเพื่อน มิตรภาพในวัยเรียนคือสิ่งที่ผมไม่เคยได้รับ อีกทั้งผมก็ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองชอบอะไร เพราะผมทำได้ดีในทุกวิชา ผมจึงไม่รู้ว่าตนเองสนใจอะไร อ้อ แต่ผมก็บอกได้อย่างหนึ่งนะ ผมชอบอ่านหนังสือมาก

อ่านมาถึงตรงนี้ก็อย่าเพิ่งหมั่นไส้ผมเลยนะครับ อย่าคิดว่าผมหลงตัวเองเลย เพราะผมไม่เคย “หลง” ในสิ่งที่ตนมีแม้แต่น้อย

กลับมาเรื่องในอดีตของผมต่อดีกว่า ตอนนั้นใครๆต่างก็คาดหวังว่าผมได้เป็นหมอแน่ แต่เมื่อเดินทางมาถึงทางแยกของชีวิต ผมกลับไม่เลือกหมอ ผมเลือกที่จะเรียนคณะอื่นแทนด้วยเหตุผลที่ว่า ผมเพิ่งจะค้นพบ ผมรักที่จะอ่านมากกว่ารักษาคน ผมตัดสินใจทุกอย่างด้วยตนเอง โดยไม่ได้ปรึกษาแม่เลยแม้แต่น้อย แม่ผิดหวังและโกรธมาก ร้องไห้เสียใจเป็นการใหญ่

“ทำไมลูกถึงทำอย่างนี้ ลูกละทิ้งโอกาสดีๆในชีวิตไปได้ยังไง โอกาสที่จะประสบความสำเร็จ”
แล้วไอ้การประสบความสำเร็จที่แม่พูดถึงบ่อยๆเป็นอย่างไรล่ะครับ ผมเอ่ยกับตัวเองในใจ
“ผมบอกไม่ถูกครับแม่ แต่ผมคิดว่าผมเลือกถูก และผมจะมีความสุขกับการเลือกครั้งนี้ครับ”
“เด็กโง่ ทำไมลูกถึงไม่เข้าใจความหวังดีของแม่นะ อือๆ”
นั่นคงเป็นการล้มเหลวครั้งแรกของผม คือทำให้แม่ผิดหวัง ก

ารล้มเหลวครั้งต่อมาคือ ผมตกงาน จะเรียกว่าตกงานก็คงไม่ถูกนัก เพราะผมเลือกที่จะตกงานเอง ผมลาออกจากงานโดยให้เหตุผลกับใครๆว่า ผมต้องการเป็นนักเขียน และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของความยากลำบากที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

การจะเป็นนักเขียนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ตัวอักษรมีเป็นล้านตัว กว่าจะจับตัวอักษรเหล่านั้นมาเรียงกันเป็นงานเขียนได้นั้นยาก แต่ถึงจะยากอย่างไร ผมก็มีความสุขกับสิ่งที่ผมได้ทำและเลือกด้วยตัวเอง แม้บ่อยครั้งงานเขียนของผมจะถูกปฏิเสธ ผมก็ไม่เคยย่อท้อ และแม้จะถูกผู้คนตราหน้าว่าเลือกเดินทางผิด หรือแม่จะค่อนคอดอยู่บ่อยๆว่าล้มเหลว ผมก็ไม่สนใจ ผมไม่เคยผิดหวังกับหนทางที่ตนเองเลือกเดิน

มาถึงตอนนี้ผมพอจะเข้าใจหน่อยๆแล้วละว่า การประสบความสำเร็จในชีวิต สำหรับแม่คืออะไร จากการที่หลายคนตำหนิผม หาว่าผมล้มเหลว เพียงเพราะผมหาเงินได้น้อย ไม่ค่อยมีหน้ามีตาทางสังคม ผมจีงพอจะเดาได้เลาๆว่า คำจำกัดความของคำนี้ อาจจะหมายถึงสิ่งเหล่านี้ก็เป็นได้ แต่สำหรับผมมันไม่ใช่ มีนักเขียนคนหนึ่งเคยบอกว่า

“คนเดี๋ยวนี้มีชีวิตสำเร็จรูป คิดแต่จะค้นหาความสำเร็จ โดยการทำงานหาเงินให้ได้มาก และมีชื่อเสียงในสังคม แต่บางทีการประสบความสำเร็จในชีวิต อาจจะหมายถึงการได้ทำในสิ่งที่รัก และมีความสุขกับมันในทุกวันของชีวิตก็เป็นได้ ซึ่งของแต่ละคนไม่เคยเหมือนกัน”

ผมคิดว่าผมเป็นอย่างหลังนะ ถึงอย่างไรผมก็ยังรู้แค่คำจำกัดความ คงอีกนานกว่าผมจะได้รู้ความหมายของมัน

ผมดำเนินชีวิตอย่างนี้เรื่อยมา เป็นนักเขียนไส้แห้งที่ผลงานได้รับการตีพิมพ์บ้าง ถูกส่งกลับบ้าง และที่สำคัญคือ มีความสุขที่จะเขียนงานต่อไป
สำหรับผมแล้ว ความสุข(ที่ไม่ตั้งอยู่บนความทุกข์ของผู้อื่น)เป็นส่วนประกอบที่ขาดไม่ได้ในชีวิต เลือกทางเดินเองของชีวิตเองเถอะครับ ไม่มีใครบอกว่าเราล้มเหลวได้ นอกจากตัวเราเอง และจะประสบความสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองเช่นกัน ว่าเราจะนิยามคำนั้นอย่างไร

ผมจรดปลายปากกา , ยิ้ม
ผมยังไม่มีความหมายของคำนั้น
รู้เพียงว่า ผมรัก(ษ์)ในงานที่ทำ และสุขกับทางที่เลือก
เท่านั้นคงพอละมั้ง สำหรับชีวิตบนโลกใบนี้ของผม





Create Date : 03 มิถุนายน 2552
Last Update : 3 มิถุนายน 2552 5:37:20 น. 14 comments
Counter : 325 Pageviews.

 
ขอเอาใจช่วยให้พระเอกเรื่องนี้ประสบความสำเร็จในงานเขียน อิอิ

น้องบุยเขียนเรื่องนี้ให้ข้อคิดดีจัง
ความสำเร็จคืออะไร แต่ละคนให้นิยามไม่เหมือนกัน
หากเงินทองหรือชื่อเสียงไม่ใช่ความสำเร็จที่เราต้องการ
แล้วเราควรทำยังไงกับทางเดินที่กำลังเดินอยู่ล่ะ

คิดต่อซะงั้น

สวัสดีตอนเช้านะคะน้องสาว

อ่านแล้วรู้สึกดีนะคะน้องนิ


โดย: BeCoffee วันที่: 3 มิถุนายน 2552 เวลา:7:54:04 น.  

 
เขียนได้เก่งนะเนี่ย น้องสาวเรา


โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 3 มิถุนายน 2552 เวลา:13:10:57 น.  

 
เริ่มเรื่องใหม่แล้วเหรอจ๊ะ



โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 3 มิถุนายน 2552 เวลา:13:23:26 น.  

 
เม้นๆน้องบุย


โดย: ..................... IP: 118.173.130.227 วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:21:06:58 น.  

 
เปนเรา

..........ก้เลือกทำเลือกเรียนที่ชอบ


แต่มันติดอยู่ที่ว่า

ชั้นชอบอะรัย??

อยากเปนอะรัย

..............คำตอบคือไม่รู้

หรือรู้ว่ะ(เอ๊ะ งง)


เขียนดีหรือไม่ดีก้อจงเชื่อในสิ่งที่เขียนก้แล้วกัน
คิดดูว่าถ้าเกิดอ่านงานเขียนของใครสักคน

เราจะวิจารว่ายังไง

ที่วิจารนี้เรื่องจิงมั้ย

คำตอบก้น่าจะไม่ต่างกับสิ่งที่แกอยากรู้
ถามตัวเองสิ


โดย: 0^o IP: 118.173.130.227 วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:21:10:09 น.  

 
ว่างมาก

อิอิ

ไปรร.ลอกการบ้านกัลหัวฟูหลาวโบ่เรา

อีกไม่นานแล้ว

ก้จะรู้ว่าได้เปนอะรัย

โอ้..ชีวิต--"


โดย: จูน IP: 118.173.130.227 วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:21:12:43 น.  

 
ว่างมาก

อิอิ

ไปรร.ลอกการบ้านกัลหัวฟูหลาวโบ่เรา

อีกไม่นานแล้ว

ก้จะรู้ว่าได้เปนอะรัย

โอ้..ชีวิต--"


โดย: จูน IP: 118.173.130.227 วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:21:12:57 น.  

 
จ้างแต่งบล๊อก
ได้มั้ย



....
..งบ5บาท


โดย: june IP: 118.173.130.227 วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:21:13:57 น.  

 
เด็กโง่


โดย: หลี่สวย IP: 203.113.115.33 วันที่: 5 มิถุนายน 2552 เวลา:9:26:01 น.  

 
อีกไม่นานแล้ว

ก้จะรู้ว่าได้เปนอะรัย

โอ้..ชีวิต--"

พี่จูนอย่าเครียด

เราจาไม่มีวันทิ้งกัน

ถ้าไม่มีทางไป เค้าว่า

เหอะๆ ไม่รู้เหมือนกัน


โดย: หลี่สวย IP: 202.149.24.129 วันที่: 5 มิถุนายน 2552 เวลา:19:27:39 น.  

 
อัพ

ใหม่

ได้

แล้ว


โดย: หลี่สวย IP: 203.113.115.33 วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:12:30:34 น.  

 
หวัดดีค่ะ..ไม่รู้ว่าจะยังจำได้ป่าว ที่คุณบุยบุยแวะไปที่บล็อกผึ้งเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว..ยังไงก็ต้องขอโทดด้วยค่ะที่กลับมาหาช้า พอดีผึ้งไม่สบาย เป็นหวัดฮัดชิ่วอยู่หลายวัน..ขอบคุณนะค๊ะที่ไปเยี่ยมเยียนกันค่ะ


โดย: Sweety PB วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:15:22:16 น.  

 
น้องบุบ เริ่มเรื่องใหม่แล้วเหร....
แล้วลมหวนล่ะจะเขียนต่อมั๊ย...
อยากอ่านลมหวนต่อจัง


โดย: ดอกฝิ่น IP: 119.63.78.250, 117.121.208.2 วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:15:45:59 น.  

 
# พี่ดอกฝิ่น
ความจริงลมหวนแต่งจบนานแล้วค่ะ แต่ไม่ได้พิมพ์ซักที เลยไม่ได้เอามาลงค่ะ แหะๆ
แล้วจะเอามาลงภายในอาทิตย์นี้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านน้า ดีใจมากเลยค่ะ อิอิ

ช่วงนี้ฝนตก รักษาสุขภาพด้วยนะคะพี่ดอกฝิ่น

สุขสันต์ทุกวันค่ะ


โดย: บุยบุย วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:21:17:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

บุยบุย
Location :
ตรัง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ใครผ่านมาทางนี้
มาร่วมไต่ฝันด้วยกันไหม?

ฉันขอบอกกับเธอว่า...

หนังสือคือเพื่อนที่อ่อนหวานและไม่ตำหนิติเตียนสำหรับคนที่มีความทุกข์

และถ้าหนังสือไม่สามารถทำให้เราชื่นชมกับชีวิตได้

อย่างน้อยพวกเขาก็จะสอนเราให้รู้จักอดทนต่อชีวิต

(จี.เค.เชสเตอร์ตัน /นักเขียนนวนิยายและความเรียงชาวอังกฤษ)
Free Clock
Friends' blogs
[Add บุยบุย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.