ชอบในสิ่งที่เลือก กับเลือกในสิ่งที่ชอบ อยู่ที่คุณตัดสินใจ ชีวิตของคุณ คุณคือผู้ลิขิต
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
24 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
ในคำว่ารัก

ในคำว่ารักที่ทุกคนมี
เคยมี กำลังจะมี และอยากจะมี
อยากรู้จัง ในใจของพวกคุณ
คุณเลือก

1คนที่คุณรัก แต่เขาไม่เคยสนใจคุณเลย
2คนที่บอกว่ารักคุณ แต่เราช่างมีอะไรที่ต่างกัน
3คนที่ดีกับคุณ อยู่เคียงข้างคุณตลอดมา แต่คุณคิดกับเขาแค่เพื่อนจริงๆ

ทั้งหมดนี้คุณลองเลือกแล้วตอบกับตัวเองดู
แล้วคุณจะรู้ว่า ทำไมถึงรักกันและทำไมถึงเลิกกัน
ถูกต้องค่ะ คนอื่นไม่รู้กับคุณ และคุณเองก็คิดไม่เหมือนคนอื่น



ช่วงนี้ขั้นเวลาด้วยคำถาม ใครสะดวกตอบก็ตอบไม่สะดวกตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ
ตอนนี้กำลังวุ๋นๆกับการสอบกลางภาคค่ะ
สอบไม่ทันเสร็จก็ต้องไปปฏิบัติธรรมที่วัดอุดมวารี จ.เชียงรายต่ออีก 3 วัน ตั้งแต่เย็นวันที่ 30 กรกฎาคมออกเดินทางไปวัดและเดินาทงกลับตอนบ่ายวันที่ 3 สิ่งหาคมค่ะ พอกลับมาต้องมาลงสนามสอบต่อ
วันที่ 13 สิงหาคมก็ต้องจัดมิสติ้งชมรมต่อ 555 สนุกแน่ค่ะคราวนี้
วันที่ 12 สิงหาคมมีหวังไม่ได้กลับไปซบอกแม่แน่ๆ
คงต้องปล่อยให้น้องชายทำคะแนนคนเดียว
ปั่นงานให้หัวหมุนกันไปข้างหนึ่ง แก้งานกันจนหยดสุดท้ายเลยค่ะ

มี่เรื่องดื้อๆของตัวเองมาเล่าขั้นเวลาค่ะ
เรื่องของผม ใครว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่
เป็นอะไรที่ถกเถียงกันมานานหลายเดือน จนได้ทดลองทำจึงเห็นผล
บางครั้งอะไรที่ผู้ใหญ่ห้ามเรามักอยากทำ
เรื่องทรงผมเป็นประสบการความดื้อครั้งล่าสุด
มีทรงผม 2 ทรงที่ฉันอยากทำคือตัดผมให้สั้นเหลือแค่ตรงลำคอ
(อันนี้ยังไม่กล้าพอกลัวกลับมาแล้วเพื่อนล้อว่าตัดผมประชดรัก)
กับอีกทรงคือทรงที่ฮิตติดลมในหมู่เพื่อนตอนนี้นั้นคือการตัดผมรอน
เราก็เอารูปเพื่อนๆที่ทำผมรอนไปอวดแม่ โน้มน้าวใจแม่ว่าอยากทำ
แต่ทั้งสองทรงแม่ไม่เห็นด้วย โดยเฉพาะการดัดผมรอน
แต่ว่าแล้วอะไรที่ถูกห้ามก็เหมือนมีแรงผลังดันที่มากขึ้น
เหตุผลของแม่ไม่เพียงพอ เพียงแค่แม่บอกว่าไม่ชอบ ดูเป็นเด็กไม่เรียบร้อย
ไอ้เราก็เถียงข้างๆคูๆว่าแม่ไม่เคยเห็นหนูทำจะรู้ได้ไงว่าไม่เรียบร้อย
แล้วคนจะเรียบร้อยก็ไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าทำผมทรงไหน อยู่ที่ตัวเขาตากหาก
อีกอย่างก็หนูน่าจะมีสิทธิ์ตัดสินใจเลือกน่ะแม่(ทั้งๆที่แม่เป็นคนจ่ายตังค์)
หลังจากคุยกับแม่เสร็จ เราก็เข้าร้านทำผมขณะที่ไฟยังคุกลุ่น
ต้องขอบคุณแม่ที่ถึงไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่เอาเรือเข้าไปขวางขณะน้ำเชี่ยวกราก
ผลที่ออกมา







ทำให้ฉันเข้าใจว่าบางครั้งกระแสสังคมก็ไม่เหมาะกับตัวเรา
แม่ไม่ดุทั้งๆ เพียงบอกว่าลูกแม่ไม่น่ารัก เห็นผลของการดื้อหรือยังล่ะ
(แต่แม่คงมองสีหน้าออกว่าเราเองก็ไม่ชอบ มันทำให้เราขาดความมั่นใจไปเลย)
แต่ยังดันทุรังเอาผมทรงใหม่กลับมาเรียน
ถึงตัวเองจะรู้สึกว่าไม่ชอบใจผลที่ออกมา ว่ามันไม่เหมาะกับตัวเองอย่างที่แม่บอก
แต่เพราะอยากเอาชนะคำว่าลูกแม่ไม่น่ารัก และคำว่าผลของเด็กดื้อ ที่แม่พูด
แม้เพื่อนๆจะบอกว่ามันเข้ากับฉัน(แต่ฉันคิดว่ามันเป็นคำปอบมากกว่าหรือพวกมันกำลังหาแนวร่วมกันแน่)
ทั้งๆที่พนักงานในห้างที่ดูยังไงก็แก่กว่าฉัน เรียกฉันว่าพี่
พวกมันยังมีหน้ามาปอบบอกว่า ปล่อยไปสักระยะแกก็จะมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ไม่ต้องทำอะไรกับมัน
แต่สุดท้ายฉันจึงขอกลับมาเป็นลูกที่น่ารักของแม่ดีกว่า
แม้จะทำให้พวกมันจะตกใจที่เห็นผมฉันหยิกอยู่ไม่กี่วันก็กลับอยู่ในสภาพเดิม






ฉันรู้แล้วว่าการดื้อไม่สงผลดี มันคงทำให้ฉันเข็ดไปอีกนาน
และบางทีแม่อาจรู้จักฉันมากกว่าตัวฉันอีก

ช่วงนี้สมองไม่ค่อยจะว่างเลยค่ะ
ขั้นเวลาด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องสักพัก
ว่างเมื่อไหร่จะรีบแจ่นมาอับบล็อกค่ะ
ยังไงก็คงต้องฝากหน้านี้เอาไว้ก่อน
ช่วงนี้คงจะห่างหายจากบล็อกไป ไม่ว่ากันน่ะค่ะ








Create Date : 24 กรกฎาคม 2551
Last Update : 25 กรกฎาคม 2551 12:28:16 น. 2 comments
Counter : 327 Pageviews.

 
สวัสดีจ้ะหลานเบญจ์

ลุงแวะมาดูทรงผมขัดใจแม่หนอยสิ
แต่ลุงโดมว่า...จะทรงไหนก็ได้
แต่ขอให้ข้างในเราเป็นคนดีก็แล้วกัน


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:54:46 น.  

 
อะฮ้า....
ขัดหม้อ...เอ้ย ขัดใจจริงๆง่ะ...บอกแม่น่าว่าอินเทรนด์กะเขาหน่อย

ถึงจะโดนดุ ถูกมองว่าแก่ก็ม่ายเป็นรายย.....เพราะแก่จริง (อิ...อิ)
โกรธ...

แม๊....เคยดัดผม ถ่ายรูปติดบัตรรับปริญญา เพื่อนว่าเหมือนรับปริญญาเอกเลยเธอ....จบไปหนึ่งทรง

เอาใหม่...ไว้ผมยาว...เอาลอนๆแบบนี้แหละ
ชาวบ้านว่าหน้าเหมือนกระเทย...โอมายก๊ดกล้วยทอดไทย

เอาใหม่...บ๊อบสไลด์ก็ได้...โอโห
กว่าจะไปทำงานได้...ม้วนแล้วไดร์...ใส่สเปรย์....โอ้ย

ฉันมาเสียเวลาให้กะมันทำไมเนี่ย ใครดูก็ไม่รู้...

สกินเฮดซะเลย...เดินเข้าบ้านแม่จำไม่ได้นึกว่าแม่ชีที่ไหนเพิ่งสึกแล้วแวะมา....ฮา

บัดนี้ บัดนาว...มันก็อยู่แค่นี้แล ร้านเสริมสวยอย่าวหวังว่าจะได้กินเงินอิฉาน....ผมสั้นแค่นี้ตัดเอง

เคยตัดแหว่ง...โหนรถเมล์ไปทำงาน คนมองทั้งรถเลย
ทำไมล่ะ....หัวฉัน...แหว่งก็ตั้งใจ...อายทำไม
สรุป...คนมองอายม้วน

เอาน่า....ทรงอะไรก็ได้ที่เรามั่นใจและเป็นตัวเรานั่นแหละ...
มีอะไรให้เล่นสนุกกับผมก็เล่นไป บอกแม่นะ...ถ้า 50 ขึ้นมา จะทำทรงนี้มิโดนประนามกว่าเรอะ...นะ

เอ๊...เรามาสอนน้องในทางที่ถูกอ๊ะป่าวเนี่ย

คิดถึงนะจ๊ะ


โดย: ปลายแปรง วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:44:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lukkongpoka
Location :
เชียงราย Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add lukkongpoka's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.