Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2557
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
7 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 

หนังญี่ปุ่น The Graduation เงียบ เนิบช้า งดงาม

ไม่ได้รีวิวหนังนานมากก
แถวเรื่องที่จะเอามารีวิววันนี้ก็เป็นหนังที่ออกมา 10 ปีแล้วด้วย
แต่เพิ่งได้ดูจบ หลังจากไม่ได้ดูหนังมาเป็นปีตั้งแต่ซื้อหนังมา 50 เรื่องตั้งแต่สงกรานต์ปีที่แล้ว
กะว่าหยุดยาวหลายวัน แก่แล้วไม่ได้ไปเล่นน้ำที่ไหน
กะตีพุงนอนอยู่บ้านดูหนัง แต่สุดท้ายก็ดูได้แค่ 1-2 เรื่อง
ผ่านมา 1 ปีกว่า ดูไปยังไม่ถึง 20 เรื่องที่ซื้อมาเลย
แถมเรื่องก่อนหน้านี้ ดู Norwegian Wood ต้องดูถึง 4-5 ครั้งกว่าจะจบ
แถมตอนดูจบ ต้องมานั่งกรอใหม่ดูแบบเร็ว ๆ อีก 10 นาที เพราะจำเรื่องราวไม่ได้
สกิลการดูหนังย่ำแย่ขนาดนั้น คิดดูสิ

แต่ที่ไม่ได้ดูหนังเยอะเหมือนสมัยก่อนก็มีเหตุผลที่มาที่ไปนะ
ไม่ใช่เพราะงานยุ่ง ไม่ใช่ว่าไม่มีเวลาดูหนัง
แต่เลือกที่จะดูน้อยลงเอง เพราะไปปฏิบัติเตโชวิปัสสนามา
อยากใช้เวลาภาวนามากกว่า
แล้วพวกหนัง เพลง มันเป็นนันทิ ที่เลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง
นันทิคืออะไร
นันทิคือ ความยินดี ความเพลิดเพลิน ความติดเพลิน ความติดใจอยาก
มันเป็นกิเลสตัณหา
ละนันทิ คือวิธีที่ดีที่สุดเพื่อฝึกจิตให้มีกำลัง
ก็เลยพยายามดูหนัง ฟังเพลงให้น้อยลง

มาที่เรื่องรีวิวหนังญี่ปุ่นเรื่องนี้ดีกว่า
The Graduation เป็นหนังสไตล์เรา
สไตล์ที่เราชอบก็คือหนังที่เงียบ ๆ สีหม่น ๆ เทา ๆ เนิบช้า อบอุ่น งดงาม
ซึ่งหนังเรื่องนี้ก็เป็นแบบนั้น





หนังเรื่องนี้ไม่เหมาะกับผู้ที่ชอบความรวดเร็ว
เพราะดู ๆ ไปไม่ถึงครึ่งเรื่องก็อาจจะหลับได้
เพราะส่วนใหญ่จะแสดงกันที่สีหน้า ท่าทาง อารมณ์ และบทพูดก็ค่อนข้างน้อย
เพราะบุคลิกพระเอกของเรื่องเป็นคนมีปม จมอยู่กับอดีต พูดน้อย เข้าถึงยาก
ส่วนนางเอกจะมีบุคลิกที่สดใส แต่ก็ไม่ได้พูดเยอะ
เพราะเป็นคนฉลาดพอที่จะพูดให้พระเอกสนใจ

ถ้าใครไม่ได้อ่านเรื่องย่อมาก่อน (เหมือนเรา)
โครงหนังหลักไม่มีอะไรมาก แต่ก็แยบยล
เพราะตอนจบ แอบเหมือน ๆ หักมุมเล็ก ๆ
เพราะหนังพาให้เราเข้าใจผิดมาตลอดทั้งเรื่อง

นอกจากบรรยากาศในหนังที่จะชวนเศร้า เหงาเพราะมีแต่วันฝนตก ฟ้าหม่นบนเทาแล้ว
ฉากส่วนใหญ่ของเรื่องก็จะเป็นฉากหลังตะวันตกดินไปแล้ว
ถึงแม้จะมีฉากกลางวัน แต่เค้าก็จะคุมโทนสีให้ดูหม่น ๆ เข้ากับบุคลิกของพระเอก
ซึ่งเราชอบนะ เราชอบหนังญี่ปุ่นเพราะความเนิบช้า ความเงียบ และโทนสีของหนังเนี่ยแหละ
แล้วที่เราชอบมากกว่านั้นคือ ดนตรีประกอบ
เรื่องนี้ทำได้เยี่ยมไปเลย ดนตรีเข้ากับบรรยากาศวันฝนตก แต่ก็ไม่วังเวงเหมือนหนังผี

โดยรวมแล้วเราชอบจัง
เราชอบตั้งแต่ 10 นาทีแรกของหนังเลย
เพราะดูโดยรวมแล้วมันเป็นหนังสไตล์เรามาก ๆ
แล้วเราก็ชอบโดยสนิทใจ เพราะโทนของหนังเป็นแบบนี้ตลอดทั้งเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ
ใครชอบหนังสไตล์เดียวกับเราก็แนะนำค่ะ

ปล. หารูปประกอบยากมาก search ยังไงก็มีแต่รูปด้านบนรูปเดียว ท่าทางหนังคงไม่ดังจะอินดี้มากจริง ๆ ฮา ๆ




 

Create Date : 07 มิถุนายน 2557
1 comments
Last Update : 7 มิถุนายน 2557 18:38:36 น.
Counter : 2086 Pageviews.

 

เข้ามาทักทายลีลีจ้ะ
เราขอเก็บเรื่อง The Graduation เป็นอีกหนึ่งคอลเลคชั่นหนังอินดี้ที่เราควรดูนะคะ (อิอิ)
แล้วเรามีหนังมาแลกเปลี่ยนลีลีอีกหนึ่งเรื่อง ไม่รู้เคยดูหรือยัง พอดีมีรุ่นน้องแนะนำมาจ้ะ
เรื่อง a gentle breeze in the village (2007)
นำแสดงโดย มาซากิ โอกาดะ และ คาโฮ จ้ะ
เรื่องย่อนิดนุง (คดลอกมาจ้ะ)^^
เรื่องราวเกี่ยวกับโรงเรียนในชนบทแห่งหนึ่ง ซึ่งมีนักเรียนทั้งหมดแค่ 6 คน แล้ววันหนึ่งก็มีนักเรียนหนุ่มจากโตเกียวย้ายเข้ามาเรียนด้วย(โอกาดะ)
เป็นหนังที่ทำให้หัวใจอบอุ่น ดูแล้วรู้สึกสงบกับธรรมชาติของชนบท

...สำหรับเราดูแล้วน่ารักดีจ้ะ ชอบนะ
เอามาแนะนำเพื่อนไว้อีกหนึ่งเรื่องนะจ้ะ

 

โดย: nobuta wo produce 26 มิถุนายน 2557 21:57:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


หนูลีลี
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 86 คน [?]





โสด + อินดี้
เป็นผู้หญิงขี้บ่น
เลยมีเรื่องมาบ่น มาเล่าในบล็อคเยอะแยะเต็มไปหมด
แถมถ้าเล่า ก็เป็นคนเล่าละเอียดซะด้วยสิ

แล้วก็ผู้หญิงช่างอิน


ชอบดูหนังเอเชียเป็นชีวิตจิตใจ
โดยเฉพาะหนังญี่ปุ่น เกาหลี ฮ่องกง
แต่เป็นหนังที่คนเค้าไม่ชอบดูกันนะ
คือรันทด หดหู่ เศร้า สะเทือนอารมณ์ ดูแล้วปวดใจ + จิตตกไปหลายวัน
ไม่ก็หนังเงียบ ๆ นิ่ง ๆ เรื่่อย ๆ เอื่อย ๆ บทพูดน้อย ๆ แต่ดูจบแล้วรู้สึกอบอุ่น เรียบง่ายแต่งดงาม ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นหนังญี่ปุ่นซะเยอะ
แถมยังเรื่องมากไม่ดูหนังที่เด็กกว่าอายุตัวเองอีก


แต่อีกมุมนึงก็ชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน
ถ้าได้อ่านหนังสือแล้วก็ไม่อยากออกจากบ้านไปไหนนะ
จะนั่งขลุกตัวอยู่แต่ในห้องแล้วก็ท่องเที่ยวไปในจินตนาการของคนที่เค้าถ่ายทอดทุกตัวอักษร
นักเขียนที่ชอบน่ะเหรอ

แน่นอน ต้องพี่ 'ปราย พันแสง + พี่จิก ประภาส + อภิชาติ เพชรลีลา + เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย + พี่โหน่ง วงศ์ทนง + พี่เอ๋ นิ้วกลม + พี่ก้อง ทรงกลด + ใบพัด + พี่พลอย จริยะเวช + บัณฑิต อึ้งรังษี + พี่ตุ๊ก วิไลรัตน์ เอมเอี่ยม + พี่ตุ๊กตา พนิดา เอี่ยมศิรินพกุล + วิภว์ บูรพาเดชะ + คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง (merveillesxx) + เต๋อ นวพล + พี่บิ๊กบุญ ภูมิชาย + เราว่าเราชอบนักเขียนเกือบจะทุกคนใน A Book เลยก็ว่าได้นะเนี่ย


บางช่วงก็อินกับธรรมะ
กลับมาจากปฏิบัติธรรมก็จะอินกับธรรมะเป็นเดือน ๆ เหมือนกัน
เคยไปปฏิบัติธรรมมา 2 ที่คือที่ยุวพุทธ กับ เตโชวิปัสสนา

อินได้หมดทุกอย่าง
ขอแค่มีคนมาบิ๊ว หรือบางครั้วก็อินด้วยตัวเองแล้วก็ไปบิ๊วคนอื่น

บล็อคตัวเองที่คนเข้า search เข้าเยอะ ๆ ก็มี
รีวิวแป้งมิสทีนทุกรุ่น
วิธีการบริหารอาการปวดก้น ปวดสะโพก
การปฏิบัติธรรมแบบเตโชวิปัสสนากรรมฐาน
แล้วก็บล็อคที่เรารวบรวมคำพูดดี ๆ ประโยคสวย ๆ มาจากที่ต่าง ๆ

ถ้าอยากรู้ว่าทำไมคนถึงเข้าไปดูเยอะ ก็ลองเข้าไปตามอ่านกันนะคะ
ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ในเราชื่นใจบ้างก็ได้ค่ะ เราเช็คทุกวัน
และค่อนข้างมีวินัยในการเขียนบล็อคใหม่ทุกอาทิตย์
ตามอ่านกันได้นะคะ มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้างสนอง need เจ้าของบล็อคล้วน ๆ ค่ะ
Friends' blogs
[Add หนูลีลี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.