Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
5 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายของชายตาบอด



วันนี้ไม่ได้มารีวิวหนังสือนะค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แจมเจอเองมากับตัว เมื่อเย็นนี้เลยค่ะพอดีแจมไปตั้งกระทู้ไว้ในห้องโต๊ะเครื่องแป้ง เลยอยากเอามาฝากเพื่อนๆ ในบล็อคเผื่อใครอยากช่วยเหลือน้องเขา

วันนี้มันน่าเบื่อที่สุด งานก็เข้า นายก็ด่า ฝนก็ตกหนักเหมือนพายุจะเข้า เรียกได้ว่าวันนี้มันช่างเยอะแยะเหลือเกินสำหรับเรา แต่วันนี้เราได้เห็นชีวิตของคนๆหนึ่ง ที่ดิ้นรนทำมาหากินด้วยความสุจริตถึงแม้ว่า เขาจะไม่ได้เกิดมาสมประกอบเหมือนเราๆ ท่านๆ เพราะว่าเขาไม่มีโอกาสได้อ่านกระทู้ที่เราเขียนขึ้นมาแน่นอน ใช่ค่ะเรากำลังจะเล่าเรื่องของน้องผู้ชายตาบอดคนนึงที่เราเจอระหว่างทางกลับบ้าน (อาจจะยาวมากหน่อยนะค่ะ)

วันนี้เราก็เดินทางกลับบ้านตามปกติ โดยต้องมาข้ามเรือที่ท่าเรือข้ามฟากวิบูลย์ศรี (ท่าเรือปากน้ำ สมุทรปราการ) ระหว่างที่เรากำลังนั่งอยู่ในเรือข้ามฟาก เราก็เจอผู้ชายคนนึงเดินจูงน้องผู้ชายตาบอดคนนี้มาส่งที่เรือ

เราก็ยังคิดว่า "ทำไมน้องเขามาคนเดียว ฝนก็ตก (ถึงตอนนั้นมันออกแนวพรำๆก็เถอะ) เรือแล่นไปเรื่อยๆจนถึงฝั่งพระสมุทรเจดีย์ พอเรือกำลังจะเทียบท่า น้องคนนี้ก็กำลังจะก้าวขึ้นเรือ แต่ว่าเรือมันจอดไม่เทียบท่านัก เรียกว่าห่างฝั่งทีเดียว คนในเรือก็พยายามช่วยน้องเขา โดยบอกว่าอย่าเพิ่งข้าม เราเองอยู่ใกล้น้องเขาที่สุด ก็ดึงแขนน้องเขาไว้

ป้าคนนึงบอกเราว่า "หนูตาดีเดินไปส่งน้องเขาขึ้นรถหน่อยนะ"

ระหว่างทางที่เดินมาเราก็ชวนน้องเขาคุยได้ความว่า กำลังจะไปขึ้นรถเมล์สาย 20 กลับบ้าน เราก็เลยเดินไปรอส่งที่ป้าย

พอดีพ่อเรามารับ เลยลงมายืนรอเป็นเพื่อนกับน้องเขาด้วยระหว่างที่ยืนรอ ก็นานเอาการนะเพราะรถสาย 20 ก็ไม่มาซะที ก็เลยชวนคุยเรื่อยเปื่อย

พ่อเรา : นี่มาคนเดียวเลยเหรอ ไม่มีใครมาเป็นเพื่อนเลยเหรอ

น้องA : ครับ

พ่อเรา : มาไกลอย่างนี้ทุกวันเลยเหรอ

น้องA : นานๆที ผมไม่ได้มาแถวนี้บ่อย แต่ถ้าวันหยุดน้องจะมาเป็นเพื่อน

พ่อเรา : พ่อกับแม่หล่ะ

น้องA : ไปทั้งคู่แล้วครับ (เสียชีวิตแล้วทั้งคู่)

พ่อเรา : แล้วอยู่กันยังไง

น้องA : อยู่กัน 3 คนพี่น้อง อยู่กับน้องสาวอีก 2 คน

พ่อเรา : แล้วน้องเรียน/ทำงาน

น้องA : น้องคนที่ 2 ตาบอด เรียนนวดอยู่ที่โรงเรียนคนตาบอดที่ปากเกร็ด (เข้าใจว่าน่าจะเป็นเรื่องของกรรมพันธุ์) คนเล็กกำลังเรียนอยู่ม.5 (น้องคนนี้แหละค่ะที่มาเป็นเพื่อนตอนวันหยุด)

พ่อเรา : อย่างนี้เราก็เป็นคนหาเลี้ยงน่ะซิ

น้องA : ครับ พอพ่อแม่ตายบ้านก็ถูกยึด เลยพากันย้ายมา 3 คนพี่น้อง

เรา : ทำไมบ้านถูกยึดหล่ะ

น้องA : พี่สาวคนโตเอาไปจำนอง แล้วโดนจับเพราะขายยาบ้า (มาถึงตรงนี้น้ำตาเราพรากแล้วค่ะ ทำไมชีวิตซับซ้อนขนาดนี้)

พ่อเรา : แล้วบ้านที่อยู่หน่ะ เช่าหรือว่าอยู่กับใคร

น้องA : เช่าเดือนละ 1500 น้ำไฟต่างหาก (อยู่กัน 3 คนพี่น้อง ค่าเช่าบ้าน ค่ากินอยู่ โอ๊ย...ฟังแล้วน้ำตายิ่งไหล แม่ค้าที่ป้ายรถก็ร้องไปแล้วค่ะ)

พ่อเรา : แล้วมีใครช่วยบ้างมั๊ย

น้องA : ผมได้เบี้ยคนพิการเดือนละ 500 แต่รัฐบาลก็ดีนะเขาให้เรียนฟรี (เข้าใจว่าหมายถึงน้องๆ) แต่ผมออกมาตอนม.3
(คณะรัฐบาลค่ะ 500บาท นี่ไม่ทราบคุณใช้อะไรคิดค่ะ คุณพอมั๊ยกับเงินจำนวนนี้ที่ต้องใช้ในเดือนนึง)

พ่อเรา : แล้วถ้าอยากช่วยเหลือนี่ต้องติดต่อยังไง

น้องA : ถ้ามีงานให้ผมไปร้องเพลงได้นะครับ (เท่าที่ถามมาคือน้องเค้ามีพี่ๆ คนอื่นอีกประมาณ 5 คนซึ่งสามารถรวมตัวกันเพื่อไปเล่นดนตรีได้)

เรา(พยักหน้าเข้าใจ) : มีเบอร์ติดต่อมั๊ย

น้องA : มีครับ 086-xxx-xxxx

จากนั้นก็คุยกันไปเรื่อยๆ รอจนรถเมล์มาถึงส่งน้องขึ้นรถเมล์ ฝากบอกกับคนขับรถเมล์ว่าช่วยดูน้องเขาด้วยนะ น้องลงตลาดดาวคะนองนะ ก่อนแยกกันเราสำทับบอกน้องA ให้สู้ๆนะ จากนั้นเราก็แยกกลับบ้านของเรา ระหว่างทางเราคิดในใจตลอดทางว่า “ขอบคุณเหลือเกินที่เกิดมาสมบูรณ์ ร่างกายครบ 32 ขอบคุณที่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อกับแม่”

กระทู้นี้ที่เราเขียนขึ้นมา เพียงเพราะอยากบอกกับทุกคนว่าในวันที่เราบ่นกันว่าชีวิตน่าเบื่อ เซ็ง ทำไมชีวิตมันห่วยอย่างนี้ อยากให้มองชีวิตของเด็กผู้ชายคนนี้ที่เราเล่าให้ฟัง เพราะเขาดิ้นรนทำมาหากินด้วยอาชีพสุจริตเลี้ยงดูน้องอีก 2 คน เขาไม่ท้อถอยแม้ว่าเขาจะมองไม่เห็น เขาก็ไม่เคยแบมือขอเงินใครฟรี เขาร้องเพลงเพื่อแลกกับเศษเงิน มันคือเงินบริสุทธิ์ที่มาจากน้ำพักน้ำแรงน้องเขาจริงๆ ไม่ได้คดโกงใครมาทั้งนั้น เมื่อเรามองชีวิตของน้องA ทำให้เรารู้สึกมีพลังใจมากขึ้นที่จะลุกไปทำงานพรุ่งนี้เช้าอีกเป็นกองเลย ปัญหาที่เจอมันไม่ได้ใหญ่โตเท่าที่น้องเขาเผชิญเลยด้วยซ้ำ

*** พอจะมีใครที่รู้จักองค์กร/มูลนิธิที่สามารถช่วยเหลือน้องได้แบบยั่งยืนบ้างมั๊ยค่ะ เช่น มีงานประจำให้น้องเขาเพราะว่าเราสงสารน้องมาก เนื่องจากเราถามว่าวันนี้ได้เงินเยอะมั๊ย น้องเขาบอกว่าไม่ได้เลยเพราะฝนตก


แจมเองก็ช่วยเหลือน้องเขาไป 500 บาทเอง ยังพูดกับพ่อเลยว่าเสียดายที่แจมมีเงินแค่นี้เอง (บริษัทแจมเงินเดือนออกช่วงกลางเดือนนะค่ะ หมายความว่า ณ บัดนาวสถานะกินแกลบอยู่ค่ะ ยิ่งกว่านั้นคือได้นำไปละลายทรัพย์ในการสั่งหนังสือ + งานอมรินทร์เรียบร้อยแล้วค่ะ) แต่พ่อบอกว่าไม่หรอกเรามีแค่นี้ก็ช่วยเท่าที่มี ได้แต่ภาวนา ขอให้น้องเขามีชีวิตที่ดีขึ้น อยู่รอดปลอดภัยในสังคมที่คนเห็นแก่ตัวไม่มีใครสนใจใครทั้งนั้น







Create Date : 05 สิงหาคม 2553
Last Update : 9 สิงหาคม 2553 9:05:36 น. 11 comments
Counter : 440 Pageviews.

 
อย่างงี้ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้น้องเค้าได้เรียนต่อนะพี่แจม ได้จบม.6ก็ยังดี อย่างโรงเรียนสอนคนตาบอดอะ
แต่น้องเค้าต้องทำงานหาเลี้ยงน้องๆไปด้วยนี่สิ จะช่วยยังไงดีน้า
พลอยเองก็ยังเรื่อยเปื่อยอยู่ ช่างต่างกะน้องเค้าจริงๆสู้ชีวิตมากๆอะ


โดย: Emotion-P วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:0:36:05 น.  

 
ถ้าผมเจอเรื่องร้ายๆแบบน้องโอเวนไม่รู้จะสู้ไหวมั๊ย
ต้องขอตรบมือให้คุณพ่อและคุณแจมด้วย ที่มีน้ำใจกับน้องโอเวน
ขอบคุณเรื่องราวดีๆนะครับคุณแจม

ผมจะลองหาวิธีช่วยน้องโอเวนดู
ตอนเด็กๆผมไปใช้บริการท่าเรือนี้ประจำ ก็บ้านอยุ่ใกล้ปากน้ำอะครับ


โดย: aodbu วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:4:57:02 น.  

 
ลองติดต่อมูลนิธีคนตาบอดดูนะคะ เราไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเค้าให้ความช่วยเหลืออะไรได้แค่ไหนน่ะค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:10:04:07 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ..
เราก็เคยเจอคล้ายๆ แบบนี้เหมือนกัน
เงินก็ไม่เยอะ เราก็ให้น้อย แต่ก็รู้สึกดี

ได้อ่าน ได้เห็นแบบนี้..ก็มองย้อนตัวเอง
รู้สึกอยากทำตัวให้ดีขึ้น เพราะใช้เงินไร้สาระมาก


ปล.เพลงเพราะมากค่ะ..เปิดมาสะดุดใจสุดๆ


โดย: nikanda วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:17:58:47 น.  

 
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ค่ะ ถ้ามีโอกาส ก็ยินดีจะช่วยเหลือน้องเขาเท่าที่จะทำได้ค่ะ หรือ อย่างน้อย ก็จะช่วยภาวนาให้น้องโอเวนเจอแต่สิ่งที่ดีๆ

ปล.1 อ่านแล้วน้ำตาซึมค่ะ
ปล.2 จขบ เป็นคนจิตใจดีมากๆ เลยค่ะ


โดย: sherry IP: 124.121.35.203 วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:22:59:51 น.  

 
ขอเป็นกำลังใจให้น้องโอเว่นนะคะ



โดย: อ้อมกอดของความเหงา วันที่: 7 สิงหาคม 2553 เวลา:12:21:18 น.  

 
ขอขอบคุณทุกความคิดเห็นค่ะ

ตอนนี้แจมก็กำลังพูดคุยกับคุณนิว ซึ่งเป็นธุระติดต่อกับน้องอยู่ เพราะว่าตอนนี้ติดต่อน้องยากมาก ที่สำคัญเพิ่งได้รับข้อมูลที่น่าตกใจนั่นคือมีคนโทรไปหาน้อง แล้วพยายามข้อเลขบัตรประชาชนจากน้อง ซึ่งมันค่อนข้างสุ่มเสี่ยงไม่แน่ใจว่าเอาไปทำอะไร อีกทั้งเมื่อคืนมีคนโทรเข้าไปหาน้องทั้งคืนเลย

แจมเลยเอาหมายเลขโทรศัพท์ออกจากหน้ากระทู้ เพื่อเป็นการตัดปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น ตอนนี้ก็มีผู้ที่กรุณาจัดหาไม้เท้าอันใหม่มาให้น้องด้วยค่ะ

หากมีรายละเอียด/ความคืบหน้าเพิ่มเติม แจมจะเอามาแจ้งอีกทีนะค่ะ


โดย: lavender_jam วันที่: 7 สิงหาคม 2553 เวลา:19:56:52 น.  

 
Update ข่าวคราวเรื่องของน้องโอเวนแล้วนะค่ะ ตามไปที่ link ข้างล่างนี้เลยค่ะ

http://www.pantip.com/cafe/woman/topic/Q9559323/Q9559323.html


โดย: lavender_jam วันที่: 9 สิงหาคม 2553 เวลา:0:18:15 น.  

 
มาช่วยภาวนาค่ะคุณแจม


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 9 สิงหาคม 2553 เวลา:12:53:00 น.  

 
ฟางเลิฟมินโฮที่สุดดดดดดดดดดดดดดดด


โดย: ฟาง IP: 192.168.212.175, 182.93.189.135 วันที่: 16 ธันวาคม 2553 เวลา:13:52:11 น.  

 
ชอบโฮมากก


โดย: นิก IP: 192.168.212.175, 182.93.189.135 วันที่: 16 ธันวาคม 2553 เวลา:13:54:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lavender_jam
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







สวัสดีค่ะเป็น Blogger หน้าใหม่เอี่ยม รักการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง มักจะใช้เวลากับการอ่านหนังสือและท่องอินเตอร์เนต

ฝันมานานแล้วว่าอยากมี Blog เป็นของตัวเอง เป้าหมายคือเอาไว้ Review นิยายที่อ่านจบและ Preview เครื่องสำอาง(ยังไม่มีโอกาสซักที)

ตอนนี้กำลังคลั่งไคล้หนุ่มๆในฝูงหมาป่ามากมาย เหตุเกิดเมื่อได้อ่าน The Moonlight Legend จบ ตอนนี้อ่านจบไป 3 เล่มแล้ว สนุกโฮกกก... รออีก 2 เล่มที่เค้าว่าจะออกภายในปีนี้


My guests Persons

ShoutMix chat widget
free counters


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Friends' blogs
[Add lavender_jam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.