Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
17 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
εღз ร่านดอกรัก By มุกเรียง εღз


 ร่านดอกรัก By มุกเรียง


“ร่านดอกรัก” ตอนหยิบหนังสือครั้งแรกค่อนข้างต๊กกะใจ ชื่อเรื่องแรงได้โล่ห์กันไปเลยทีเดียว ตอนนั้นนึกในใจว่าท่าทางรอบนี้พี่มุกเรียงคงแร๊งส์...และเมื่ออ่านจบก็แรงได้อยู่จริงๆค่ะ สำหรับคนที่ยังไม่เคยอ่านงานของพี่มุกเรียงก็ต้องบอกว่าพี่เค้ามีนิยายหลายแนว ทะเลทราย พีเรียด ตบจูบ โอ๊ย..มีเยอะแหละค่ะ ซึ่งก็ต้องบอกเลยว่าตามเก็บพี่เค้าแทบทุกเล่ม อันนี้ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าแจมค่อนข้าง(มี)ใจกับสไตล์การเขียนของพี่เค้า (แต่บางเรื่องก็แอบไม่ค่อยใจเท่าไหร่ แต่ก็ยังตามงานของพี่เค้าต่อไป)

ความคิดเห็นส่วนตัวสำหรับร่านดอกรัก

เพราะกณิศาทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี ชยธรจึงปันใจให้หญิงอื่น
และเพราะเขาทรยศหักหลัง เธอจึงไม่อาจอภัยได้
ความรักที่เคยมั่นคงมีอันต้องสลายกลายเป็นความแค้น ชิงชัง และการลงทัณฑ์
เธอและเขาต่างห้ำหั่น เอาชนะกันและกัน แต่ไยทั้งเขาและเธอจึงรวดร้าวไปทั้งหัวใจ
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเจ็บปวดเพราะการกระทำของตน


แค่คำโปรยก็สามารถบอกได้แล้วชิมิค่ะว่าเรื่องนี้มาแนวไหน ก็แนวเดิมนั่นแหละค่ะพระเอก-นางเอกห้ำหั่นกัน (ทั้งๆที่ยังรักกัน) แทบจะไม่ต้องบอกเลยก็รู้ว่าแนวนี้แนวโปรดขนาดไหน ถึงมันจะซ้ำซาก วนไปเวียนมากับพลอตเรื่องเดิมก็เถอะค่ะ อย่างที่เคยพูดไปในบลอคนู่นนนน..ว่าก็แค่เปลี่ยนชื่อตัวละคร แต่ลีลาการถ่ายทอดของนักเขียนก็ต่างกันน้า (เข้าข้างกันเห็นๆ) ทำให้อรรถรสในการอ่านก็ย่อมต่างกัน ดังนั้นจึงไม่แปลกที่แจมจะยังรักษา concept ช้านรักน้ำเน่าต่อไปอย่างเหนียวแน่น แอบกระซิบบรรดาแฟนคลับคนคอเดียวกันว่าเรื่องนี้อ่านแล้วหนึบหัวใจไม่ใช่เล่นนะจ๊ะ รับประกันว่าเข้าทางแน่นอน

อารัมภบทมามากมายก่ายกองมาเข้าเรื่องดีกว่า อย่างที่บอกกันไปว่าเรื่องนี้น้ำเน่านะจ๊ะ (โปรดฟังอีกครั้ง 555...) คิดว่าสำหรับคนที่ไม่ค่อยชอบแนวนี้เหมือนแจมอาจจะยี้ก็เป็นได้ (แต่แจมไม่อ่ะนะ) เอาหล่ะค่ะเรื่องนี้มีตัวละครเยอะทีเดียว ทุกตัวมีความสัมพันธ์กัน ไม่ใช่ว่าอยู่ๆนึกจะโผล่ก็โผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย และขอเอาเกียรติของหนอนตัวอ้วนเป็นประกันได้เลยว่า ตัวละครในเรื่องนี้ทุกตัวแซบอีหลีค้า confirm! อยากจะส่งเมล์ไปบอกคุณแดงช่อง7 จริงๆค่ะว่าช่วยเอาไปสร้างละครเถอะ หนูรับประกันเรตติ้งกระจาย รู้สึกมั๊ยอ่าว่าแจมเชียร์เว่อร์ไป (ขอโทษทีน้า...ของเค้าแรงจริง) อ่ะๆๆมาถึงเนื้อหากันดีกว่า เรื่องนี้มันเป็นความอิรุงตุงนังของคนรักกัน ที่มีมือที่สามเข้ามาเกี่ยวข้องจนทำให้จากรักเป็นเกลียด โกรธ แค้น แล้วก็กลับมารักใหม่ (เยอะเนอะ) บอกได้เลยว่าเรื่องเลือกตัวละครที่จะมาแนะนำยากมาก เพราะเค้ามีสีสันทุกตัวเลย (แต่ยังไงก็คงต้องยกพระ-นางก่อนชิม่ะค่ะ)

ชยธร/เคน พระเอกนะค่ะ พ่อคนเนี่ยะเค้าดีเลิศ ประเสริฐล้ำ รูปหล่อ พ่อรวย นิสัยรึก็น่ารัก อ่อนโยน รักใครรักจริง Perfect Man อีกแล้วค่ะ ไอ้สารพัดความดีที่ว่ามาถ้ามันมีเรื่อง มันก็ยังคงดีต่อไป แต่ว่าจนแล้วจนรอดมันต้องมีมารผจญ (ต้องขอบคุณมารที่สร้างความมันส์ให้พวกเรา) ทำให้ผู้ชายดีๆคนนึงเปลี่ยนตัวเองเพื่อรอวันแก้แค้นใครบางคน (ก็นางเอกนั่นแหละ) แต่ก็ใช่ว่าจะดีเสียหมดนะ คุณชายก็แอบไม่มีเหตุผล งี่เง่า เชื่อคนง่ายเหมือนกัน (แถมปากร้ายใช่ย่อย)

เสียงวัตถุตกกระทบพื้นดังมาจากลานอเนกประสงค์ด้านนอก ...

“โอ๊ย ตายแล้วหมดกัน แมวบ้า หมอข้าวหม้อแกงคว่ำหมด...”

ชยธรและกณิศาหันมาสบตากัน...ว่าแมวตัวนี้มาจากที่ไหน ก่อนที่กณิศาจะทำหน้างุนงงแต่ชยธรกลับวาวโรจน์มองเธออย่างตำหนิ เมื่อนางละมุนโพล่งขึ้น

“ไปเอามาจากไหนล่ะแม่ก้อย...ซนก็ซน...ก็เห็นมันวิ่งออกมาจากห้องแม่ก้อย ป้ายังคิดเลยว่าแม่ก้อยกลัวคุณนายดุเลยเลี้ยงไว้ในห้อง” หญิงสาวอยากปฏิเสธ แต่สีหน้าและแววตาของเขาในตอนนี้บ่งชัดว่าเชื่อไปอย่างนั้น

“คนไม่มีหัวใจ”
นี่ก็ตัวอย่างง่ายของคุณชายชยธรที่ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น แค่เห็นแค่ฟัง ยังไม่ถามนางเอกเลย พ่อก็เชื่อซะ (ขอเล่านิดนึงว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าเนี่ยะ นางเอกเค้ารับอาสาว่าจะดูแลกระต่ายของพระเอกให้ เพราะเพราะพระเอกต้องไปทำงานอีกจังหวัดนึง ทีนี้เรื่องมันเกิดว่า she ไปให้อาหารกระต่ายแต่ดันลืมปิดประตูบ้าน แล้วคนจ้องจะสวมรอยป้ายสี she ก็เยอะอยู่นะ กลับมาจะปิดประตูแต่กระต่าย (อดีตสัตว์เลี้ยงของพี่สาว) ก็ลาไปซะก่อน ทุกคนก็สงสัยว่าทำไมกระต่ายถึงได้ตาย เพราะแถวบ้านไม่มีหมาแมวที่จะมากัดได้)

กณิศา/ก้อย นางเอกอ่ะจ้า คนนี้เค้าก็สวย น่ารัก เป็นอดีตสุดที่ร้ากกกของคุณชยธรเค้าหล่ะ (แล้วก็กลับมาเป็น Darling คนปัจจุบัน) เป็นผู้หญิงที่มีถือว่าใจเด็ดเลยทีเดียว แต่ก็ค่อนข้างหุนหันพลันแล่นไปหน่อย ทำให้บุคคลที่3เข้ามาแทรกแซงได้ (ง่ายเกิ๊น) จะว่าไปคู่นี้เค้าก็เหมาะสมกันยิ่งกว่าอะไร ไม่น่าจะมีเหตุให้ 2 คนนี้เลิกรักกันได้ แต่เพราะอะไรที่ทำให้จากคู่รักมาเป็นคู่แค้นได้คงต้องไปติดตามอ่านในเรื่องกันเองเน้อ...แต่นางเอกเรื่องนี้ฉลาดนะทันคนดี เพราะเมื่อนางเอกกลับมาช่วยแม่ทำงานที่บ้าน ก็จับได้ไล่ทัน 2 แม่ลูกมหาภัย (สำรวย-แจ่มจันทร์) ที่แอบยักยอกเงินในบัญชีเป็นประจำ

เปิดเรื่องมาเป็นฉากงานศพของกนกกร (พี่สาวนางเอก) ซึ่งประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต และวันนั้นเองนางเอกของเราก็อุ้มลูกน้อย (น้องรวงข้าว...น่ารักมาก แพ้ทางเด็กจริงๆ) ขึ้นศาลามาเพื่อกราบ+อโหสิกรรมให้กับพี่สาว ซึ่งระหว่างทางเดินขึ้นมานั้นมีแต่สายตาเหยียดหยัน และเสียงนินทาเซ็งแซ่ว่าเธอซมซานกลับมาทำไม ทั้งๆที่หนีตามกันไปกับว่าที่พี่เขย แล้วนี่ยังกระเตงลูกกลับมาอีก

“หน้าไม่อาย ยังมีหน้ากลับมาอีก...เป็นฉันจะตะเพิดไปให้ไกล...ขายขี้หน้าจริงๆ”

“เด็กที่อุ้มมาน่ะเหมือนจะเป็นผู้หญิงเสียด้วย คอยดูเถอะอีกหน่อยก็หัวกระไดไม่แห้ง ดอกทองเหมือนแม่มันนั่นแหละ”


อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะรู้สึกว่าทำไมนางเอกเลวอย่างนี้ แต่สงสัยมั๊ยค่ะทำไม นางเอกกลับมาเพื่ออโหสิกรรม ไม่ใช่ขอขมาพี่สาว เรื่องมันเกิดจากตรงนี้แหละค่ะท่านผู้ชม

ความมันส์ของเรื่องนี้บอกได้คำเดียวว่าเกิดจากคุณพี่สาวคนสวยของนางเอกที่แสนนุ่มนวล อ่อนหวาน เรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้นี่แหละค้า แจมบอกได้คำเดียวว่า “กนกกรเป็นกุญแจดอกสำคัญของเรื่อง” แล้วไอ้ที่ว่าสำคัญเนี่ยะ มันเป็นยังไงกันเหรอ ต้องไปรับชมผ่านตัวหนังสือในเรื่องเท่านั้นเลยค่ะ ต้องบอกเลยว่าถ้าไม่มีตัวละครตัวนี้เรื่องไม่มันส์แน่นอนค่ะ ปมปัญหาที่เกิดในเรื่องจะถูกอธิบายด้วยบุคคลรอบข้างที่แวดล้อมเธอทั้งสิ้น ขอเล่าอีกหน่อยว่ามีฉากนึงที่เมื่อเพื่อนๆอ่านแล้วจะอยากกระโดด kick แม่กนกอรคนนี้จริงๆ ช่าง...เหลือเกิน แถมแม่คนนี้เค้าเจ้าวางแผนซะด้วย วางซะจนชาวบ้านร้านตลาดเค้าปวดหัวกับแม่คนนี้ไปไม่รู้กี่ตลบ

ตัวละครที่อยากแนะนำต่อไปก็คือ คู่แม่ลูกนรกแตก – นางสำรวย&แจ่มจันทร์ ต้องบอกเลยว่าถ้าเรื่องนี้ไม่มีแม่ลูกดูโอนี้หล่ะก็ เรื่องคงกร่อยพิลึกเชียว คล้ายๆกินส้มตำไม่ใส่ปลาร้า (ทำนองนั้นอ่ะนะ) ต้องเท้าความนิดนึงว่านางสำรวยเป็นน้องสาวของนางสายบัว (แม่นางเอก) มาอาศัยพึ่งใบบุญอยู่กับพี่สาว เพราะตัวเองได้ผัวไม่ดี แต่แม่ลูกคู่นี้ก็เป็นงูเห่าดีๆนี่เองค่ะ ทั้งๆที่เค้ามีบุญคุณกับตัวเองไม่รู้เท่าไหร่ ก็ยังแว้งกัดเค้าได้น่าเกลียดที่สุด

จริงๆมีตัวละครมากมายที่ช่วยส่งให้เรื่องนี้สนุกขึ้นไปอีก แต่ก็ยกมาไม่หมดจริงๆ เอาเฉพาะตัวแรงๆมาแล้วกันเนอะ สำหรับเรื่องนี้ต้องขอบอกเลยว่ามีหลายๆประโยคเหมือนกันที่ค่อนข้างแรงเลยทีเดียว สื่อความหมายแบบตรงไปตรงมาสุดๆ แต่ก็นั่นแหละคนเกลียดกันก็ต้องสาดใส่กันแบบเต็มที่ซิเนอะ (ถึงจะถึงใจ)

อีกเรื่องนึงสงสารนางเอกมากเลย เพราะเหมือนโดนปรักปรำว่าเลว หนีตามผู้ชายทั้งๆที่เรื่องทั้งหมดไม่ได้เกิดจากเธอ แต่คนรับกรรมกลับเป็นเธอเสีย ที่น่าสงสารที่สุดคงเป็นการใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสายตารังเกียจจากคนรอบข้าง กว่าคนที่เธอรักจะเข้าใจเธอก็มาซะจนจะจบแล้ว เฮ้อ...เหนื่อยแทน แต่ที่น่าสงสารที่สุดคงเป็นแม่นางเอกที่ต้องทนกับทุกสิ่งทุกอย่าง (คนเป็นแม่อ่ะนะ ลูกเลวแค่ไหนก็เกลียดไม่ลง) แถมยังมาเจอน้องสาวตัวเองที่เอารัดเอาเปรียบตลอดเวลา

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำรีวิวยากเหมือนกัน เพราะว่าไม่รู้จะเลือกยกตรงไหนมาเพื่อจะสรุปความคิด/การกระทำของตัวละครนั้นๆ เนื่องจากทุกตอนก็มีความต่อเนื่องของตัวเองอยู่แล้ว อย่างตัวอย่างที่ยกเมื่อตอนต้น แค่จะบอกว่าพระเอกหูเบา ตัดสินอะไรง่ายๆเกินไปยังต้องไปลากเอาอีกเหตุการณ์นึงมาประกอบถึงจะเข้าใจ นี่แหละค่ะที่ว่ายากจัง

สำหรับเรื่องนี้ในความคิดของแจมชอบมากเลยค่ะ เพราะอย่างที่บอกว่าถึงมันจะน้ำเน่าไปหน่อย แต่ก็มีความจัดจ้านของตัวละคร ทำให้จะว่าเค้าไม่ได้เลยว่าดีแต่เน่า เพราะเรื่องมันดำเนินมาด้วยความดุ เด็ด เผ็ด มันส์ ยังไงก็คงแนะนำสำหรับคนที่ชอบแนวนี้แล้วกันนะค่ะ

ก่อนจบมีประโยคนึงที่ต้องไปหาคำตอบเองในเรื่องนะค่ะ
“ตกนรกหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่รู้คืนนี้ก้อยจะจับพี่กดน้ำ” เธอพูดทิ้งท้ายแล้วรีบเดินตามารดาไป
ใครกันที่จะถูกนางเอกจับกดน้ำ แล้วทำไมต้องกดน้ำ หุหุ

ขอจบรีวิวเรื่องนี้เลยนะค่ะ








Create Date : 17 เมษายน 2553
Last Update : 18 เมษายน 2553 0:31:16 น. 11 comments
Counter : 1689 Pageviews.

 
พลอยไม่ค่อยถูกกับแนวน้ำเน่าจัดๆแฮะ ขอผ่านดีกว่าเล่มนี้
แต่เห็นด้วยว่าชื่อเรื่องแรงมาก เดินผ่านในงานหนังสือแล้วแอบตกใจ


โดย: Emotion-P วันที่: 18 เมษายน 2553 เวลา:8:57:34 น.  

 
ชอบตอนจบของแนวน้ำเน่าค่ะ เพราะมักมีฉากพระเอกสำนึกผิด ง้อนางเอก แต่ไม่ชอบบทก่อนหน้านั้น เพราะทนพระเอกหูเบาไม่ได้ และนางเอกก็มักไม่มีโอกาสได้บอกความจริง อึดอันแทน


โดย: หมูย้อมสี วันที่: 18 เมษายน 2553 เวลา:11:39:49 น.  

 
โอ้วว..ไม่รู้จะเม้นอะไร เพราะเห็นด้วยกับความคิดของคุณหมูเลย นิยายแบบนี้แสนจะอึดอัด มาสบายใจหน่อยตอนท้ายเรื่อง


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 18 เมษายน 2553 เวลา:19:55:39 น.  

 
ยุงชุม กลิ่นหึ่งมาเชียว แนวเลยนะเนี่ย
แต่ต้องขอไปเปิดอ่านที่ร้านก่อน เพราะเคยอ่านแนวทะเลทรายที่พระเอกชื่อเบนยามีน รู้สึกว่าเรื่อยๆ

เผื่อแนวนี้อาจโดนใจ ขอบคุณสำหรับรีวิวนะค้า


โดย: ananpan IP: 119.31.8.131 วันที่: 18 เมษายน 2553 เวลา:20:21:04 น.  

 
น้องพลอย : พี่ก็ว่าไม่เหมาะกับหนูเท่าไหร่น้า(เพราะไม่มีแวมไพร์อ่ะจ๊ะ)

คุณ หมูย้อมสี : นั่นแหละค่ะชอบตอนเอาคืนเหมือนกัน แต่เรื่องนี้ก็ไม่มีตอนเอาคืนนะค่ะ แต่มีตอนอึดอัดเพียบ

คุณ กล้ายางสีขาว : เสน่ห์นิยายแนวนี้คงเป็นแบบนี้อ่ะค่ะ เหมาะกับคนซาดิสม์นิดนึง ชอบบีบคั้นหัวใจทำนองนั้นอ่ะค่ะ

คุณ ananpan : ตอนแจมอ่านนะนึกถึงคุณ ananpan เลยค่ะ เรื่องที่มีพระเอกชื่อเบนยามีน(เรื่องนี้ไม่ใช่ของพี่มุกเรียงค่ะ แต่เป็นแก้วชวาลาค่ะ)ไม่ค่อยใจแจมเท่าไหร่เหมือนกัน เพราะมันดูลิเกๆยังไงไม่รู้ แต่แจมรับรองว่าเรื่องนี้แซบ จัดจ้าน ถึงใจจริงๆจ้า


โดย: lavender_jam วันที่: 18 เมษายน 2553 เวลา:22:05:25 น.  

 
`ใช่ค่ะ คุณแจม ไปเปิดมาแล้ว ม่ใช่ของคุณมุกเรียง แต่เป็นของคุณแก้วชวาลา จริงๆ
ต้องขอโทษคนอ่านนะคะ เข้าใจผิดไปเรย

เช้านี้ก็เลยไปเอาเรื่องของคุณมุกเรียงมาอ่านเล่มนึงก่อน จอมโจรเจ้าหัวใจ (ไปจิ๊กของเพื่อนมาค่ะ) ไม่รู้เป็นไงมั่ง
แต่เรื่องนี้มีลุ้นอยากอ่านนะเนี่ย ขอเคลียร์กองดองก่อนเต๊อะ


โดย: ananpan IP: 61.19.67.87 วันที่: 19 เมษายน 2553 เวลา:10:39:26 น.  

 
อาจจะมีสปอยบ้างนะคะ**

อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนกันค่ะ
ยอมรับว่าบางคำพูดในเรื่องนี้ก็ออกกจะแร๊งงง
อ่านแล้วแทบจะเกลียดทุกคนในเรื่อง ยกเว้น นางเอก แม่นางเอก แล้วก็น้องรวงข้าว
ตัวละครเรื่องนี้แทบจะไม่มีใครดีเลย ความสัมพันธ์วุ่นวายไปหมด
นางเอกเรื่องนี้โดนกระทำ(ด้วยคำพูด)ตลอดเลย...แต่เธอก็สู้นะฮ้า
สงสารมากไปไหนก็มีแต่คนนินทา ขนาดแม่ตัวเองช่วงแรกๆก็ยังเย็นชาใส่
เรื่องนี้รู้สึกพระเอกไม่ค่อยมีเหตุผลค่ะ อารมณ์เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง
แล้วก็ไม่สะใจเอาซะเลย พอทุกคนรู้ความจริงว่านางเอก......
ก็จบซะแล้ว นางเอกช้ำมาทั้งเรื่อง นักเขียนน่าจะใจดีเขียนต่อสักนิดว่าชีวิตหลังจากที่ความจริงเปิดเผยแล้วเป็นยังไงบ้าง
อยากให้พระเอกรู้สึกผิดมากกว่านี้ที่เข้าใจนางเอกผิด
อ่านจบแล้วรู้สึกว่าพระเอกแค่กลัวบาปที่ไปด่าพระ..... แค่นั้นเอง T^T
แต่ชอบนิยายแบบนี้นะคะ สะใจดี


โดย: cercut IP: 61.90.38.41 วันที่: 19 เมษายน 2553 เวลา:21:52:49 น.  

 
หูย คุณ cercut คะ ยิ่งฟังยิ่งรันทด อะไรมันจะบีบหัวใจได้อย่างนั้นล่ะค้า
เมื่อคืนอ่านเรื่องจอมโจรจ้าวหัวใจ โอเคเลยค่ะ เดี๋ยวต้องไปหาเรื่องอื่นมาอ่านบ้างแล้ว


โดย: ananpan IP: 58.137.97.162 วันที่: 20 เมษายน 2553 เวลา:7:36:32 น.  

 
คุณ ananpan : จอมโจรก็หนุกดีนะค่ะ แต่ไม่มีปมเรื่องเท่าไหร่เหมาะแก่อ่านเพื่อเพิ่มน้ำตาลให้กับหัวใจ อีกอย่างสมัยนี้แนวทะเลทรายก็ออกมาเยอะ จำไม่หวาดไม่ไหว อิอิ

คุณ cercut : คิดเหมือนแจมเลยว่าพระเอกสบายเร็วไป น่าจะจัดการซะหนึ่งชุดใหญ่ แต่เห็นด้วยเลยค่ะว่านางเอกรันทดเหลือเกิน แต่นางเอกก็เข้มแข็งดีค่ะ ได้ใจแจมไปเลย


โดย: lavender_jam วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:20:48:10 น.  

 
สนุกค่ะ ไม่มีอะไรจะบอก บอกได้คำเดียวว่าไม่อ่านแล้วจะเสียใจ


โดย: แตง IP: 125.26.203.202 วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:22:24:19 น.  

 
ึคุณ แดง : ช่ายๆๆๆ ไม่อ่านแล้วจะเสียใจ


โดย: lavender_jam วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:40:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lavender_jam
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







สวัสดีค่ะเป็น Blogger หน้าใหม่เอี่ยม รักการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง มักจะใช้เวลากับการอ่านหนังสือและท่องอินเตอร์เนต

ฝันมานานแล้วว่าอยากมี Blog เป็นของตัวเอง เป้าหมายคือเอาไว้ Review นิยายที่อ่านจบและ Preview เครื่องสำอาง(ยังไม่มีโอกาสซักที)

ตอนนี้กำลังคลั่งไคล้หนุ่มๆในฝูงหมาป่ามากมาย เหตุเกิดเมื่อได้อ่าน The Moonlight Legend จบ ตอนนี้อ่านจบไป 3 เล่มแล้ว สนุกโฮกกก... รออีก 2 เล่มที่เค้าว่าจะออกภายในปีนี้


My guests Persons

ShoutMix chat widget
free counters


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Friends' blogs
[Add lavender_jam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.