ร้อยเรื่องโง่ เรื่องที่ ๑.. ของเพลงมิดะ

ก่อนสิ้นปีที่ผ่านมา เพลงมิดะที่แสนไพเราะของจรัล มโนเพ็ชร ถูกตั้งแง่ในเชิงว่าร้าย และต่อต้านอย่างหนักจากชาวอาข่า หรือที่คนส่วนใหญ่รู้จักมักจี่ว่าอีก้อ

พูดได้ว่าตั้งแต่ปลายปี ๒๕๕๓ ต่อเนื่องมาถึงเกือบกลางปี ๒๕๕๔ ช่วงเวลาก่อนเทศกาลสงกรานต์ หรือปี๋ใหม่เมืองของชาวเหนือ หนังสือพิมพ์รายวัน รายสัปดาห์ และรายการโทรทัศน์ตามช่องต่างๆ นำเสนอประเด็นบทเพลงมิดะของจรัล มโนเพ็ชร จากปากของชาวอาข่า
"ผู้มาออกรายการเป็นชาวอาข่าจากชมรมอาข่าในประเทศ"

นสพ.ข่าวสด ติดตามใกล้ชิดว่าฉบับอื่นๆ ถึงกับให้เป็นข่าวอยู่บนหน้าหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนรายการทีวีนั้น เท่าที่เห็นก็มีทั้งที่ช่องของสรยุทธ์ และช่องที่มีรายการซึ่งพิธีกรคู่คือมดดำกับกรรชัย ( รายการนี้เป็นที่ตลกเฮฮาสำหรับเพื่อนๆของจรัล มโนเพ็ชร อย่างสูง) ซึ่งเป็นรายการที่หนักไปทางบันเทิงเชิงดารา มีสาระที่เบาบางในทางสร้างสรรต่อสังคม และต่อเพื่อนๆของศิลปินล้านนาท่านนี้

ปรากฏการณ์ “มิดะ” ดังกล่าว เกิดขึ้นมาเมื่อชาวอาข่าชี้ปมสาเหตุไปที่บทเพลงมิดะ ซึ่ง จรัล มโนเพ็ชร เป็นผู้แต่ง และชี้เนื้อหาไปตรงที่ว่า คำร้องของจรัลเป็นการส่อแสดงอันมีนัยชี้นำให้ผู้ฟังเข้าใจผิดเกี่ยวกับชาติพันธุ์อาข่า บทเพลงแสดงความดูหมิ่นดูแคลนต่อชาติพันธุ์ ชนเผ่า “อาข่า”

ชาวอาข่าบางคน ( จากเว็บไซต์ของชาวอาข่า ) ใช้คำเรียกแบบจิกหัว ว่าไอ้คนแต่งเพลงคนนี้... คือเรียกศิลปินล้านนาผู้นี้โดยมีบรรดาศักดิ์ว่า “ไอ้”

ซึ่งเป็นคำที่ถือว่าหยาบคายและจาบจ้วงต่อศิลปินล้านนาท่านนี้มาก

รู้กันว่าจรัล มโนเพ็ชร นั้นเป็นศิลปินที่อ่อนน้อมถ่อมตน เป็นคนสมถะ ดำรงชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย และได้ทำงานหนักเพื่อบ้านเกิดของตนมาตลอดตราบจนเสียชีวิตลง ที่สำคัญเป็นศิลปินที่ให้เกียรติผู้คนทุกชนชั้น ยิ่งโดยเฉพาะกับชาวเขาแล้ว ศิลปินท่านนี้รักและหลงใหล อีกทั้งยกย่องมาโดยตลอด


ประเด็นเรื่องชาวอาข่ากับเพลงมิดะนี้ได้ออกไปสู่สื่อสาธารณะ จนถึงกับแสดงเจตจำนงอย่างชัดเจนเลยว่า ชมรมอาข่าในประเทศไทยต้องการให้ “แบน” เพลงมิดะ ไม่อยากให้เผยแพ่รต่อไปอีก ซึ่งสำหรับข้าพเจ้าแล้ว ปรากฏการณ์นี้ชี้บอกอะไรแก่เราบ้าง ถามตัวเองแล้วก็ตอบเองว่า...

ปรากฏการณ์นี้ชี้ให้เห็นว่า ประเทศนี้ยังไม่ได้พัฒนาองค์ความรู้ใดๆไปถึงไหนเลย

ผู้คนที่ผ่านการศึกษาในระบบเองแท้ๆยังขาดการที่จะรู้จักคิดอย่างรอบด้าน ส่วนสื่อก็เช่นเคย คือเป็นเวทีเปิดที่ให้น้ำหนักแง่มุมไปในทิศทางเดียวเท่านั้น สื่อที่ออกมาในลักษณะนี้ถือว่ายังล้าหลังอยู่ (เช่นเคย) หรือความคิดของคนทำสื่ออาจจะไม่ล้าหลัง แต่อาจไม่มีความกล้าหาญเพียงพอ จึงสมัครใจยืนข้างกระแสหลักที่เกาะกลุ่มก้อนกันอยู่เหนียวแน่น เพื่อทำการโฆษณาชวนเชื่อ โดยไม่ยินยอมเปิดมุมมองสำหรับผู้มีทัศนะที่แตกต่างได้แสดงความคิดอ่าน

และการทำเช่นนี้สื่อนั้นก็มีสภาพไม่แตกต่างกับตัวการที่ขัดขวางการเรียนรู้ ไม่ส่งเสริมและยังกดความคิดอ่านของประชาชน เยาวชน อย่างแนบเนียน ผู้คนต่างๆจึงมีความคิดอ่านล่องไปตามกระแสและเกิดทัศนะนิยมเป็นไปตามนั้น
น่าสงสัยจริงว่า วิธีคิดเช่นนี้ “อ่อนแอเกินไปรึเปล่า” ต่อเพลงหนึ่งเพลง อย่างเพลงมิดะนี่แหละ ต่อภาพหนึ่งภาพ ต่อ วลีหนึ่งวลี ต่อหนังสือหนึ่งเล่ม ต่อภาพยนต์หนึ่งเรื่อง

หลายๆคนที่พยายามผลักดันประเด็น “ไม่ควรมีเพลง “มิดะ” ไม่ควรเปิดเพลงมิดะ ไม่ให้ใช้คำแบบนี้อย่าใช้คำแบบนั้น” น่าจะไตร่ตรองให้ดีกว่านี้ แล้วมองไปที่เจตนาของศิลปินผู้แต่ง ซึ่งหมายถึงมองไปที่อัตชีวประวัติของจรัล มโนเพ็ชรด้วย

น่าจะพูดว่า นับเป็นโชคร้ายของจรัล มโนเพ็ชร จริงๆที่สามารถแต่งเพลงได้ไพเราะกินใจผู้คน จนมีแต่คนอยากฟังเพลงของเขา ( ไม่ว่าเพลงใดก็ตาม) ไม่เสื่อมคลาย เรื่องโง่ตรงนี้ก็คือการ “แบน” เพลงของจรัล มโนเพ็ชร หรืออยากให้ “แบน”

นี่คือความขลาดกลัวของคนที่อยากให้เกิดขึ้นเท่านั้นเองครับผม หรือใครก็ตามที่สวมรอยและก้าวเดินบนหนทางนี้ คือผู้ตีบตันทางปัญญาอย่างที่ชาวเหนือใช้คำว่า “ง่าว” นั่นเอง
คือคงจะคิดว่า นี่เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดที่จะกำจัดปัญหาที่เกิดขึ้น เหมือนการฆ่าตัดตอนพวกค้ายาเสพย์ติด ซึ่งก็ไม่ได้ตัวการตัวใหญ่สุดอยู่ดี

ยังมีอีกครับ ร้อยเรื่องโง่เนี่ยะ แต่วันนี้ขอจบร้อยเรื่องโง่เกี่ยวกับเพลงมิดะลงเพียงเท่านี้ก่อน เพราะชักจะยาวเกินไป โอกาสหน้าจะเข้ามาต่อ “ร้อยเรื่องโง่ กรณีเพลงมิดะ” เรื่องที่ ๒ ครับผม

ด้วยความรักในทุกชาติพันธุ์บนแผ่นดินล้านนา
พฤศจิกาสภาวะ




Create Date : 25 มิถุนายน 2554
Last Update : 25 มิถุนายน 2554 7:44:35 น.
Counter : 523 Pageviews.

4 comments
  
ครูจรัลเป็นศิลปินในดวงใจตลอดกาลของผมครับ

เรื่องราวนี้จบลงไปแล้ว
โดยที่คุณมานิด อัชวงศ์
ผู้จัดการคนเดียวและคนสุดท้ายของครูจรัล
ตัดสินใจ "ล้มกำแพงโดยมงคล"

ด้วยการแบนเพลงนี้เพื่อความสบายใจของพี่น้องชาวเขา
โดยจะไม่มอบลิขสิทธิ์เพลงมิดะให้ศิลปินคนใดนำไปร้องอีกแล้ว

ส่วนตัวผมเองนั้น
รักและชอบเพลงนี้มากครับ
ทั้งท่วงทำนองและถ้อยคำ

ปัญหาคือ ความจริงในเนื้อหาเพลงกับความจริงที่กลายเป็นคำถาม
ย้อนกลับไปยังพี่น้องชาวอาข่านั้น
ทำให้พี่น้องชาวเขาไม่สบายใจ

ผมคิดว่ามันไม่ต่างกับเมื่อหลายปีก่อนที่เราชาวไทย
ประท้วงดิิกชั่นนารี่ลองแมนเรื่อง
ที่เขียนคำนิยามว่า บ้านเราเป็นดินแดนแห่งโสเภณีและการค้ากาม

ตอนนั้นเราก็ประท้วงกันวุ่นวายใหญ่โตด้วยควาไมม่พอใจ

ผมคิดว่าพี่น้องขาวอาข่าก็คงรู้สึกไม่ต่างกันในกรณีนี้....


ครูจรัลแต่งเพลงนี้ด้วยจิตละเมียดละไม
ผมเชื่อว่าท่านไม่มีเจตนาดูถูกใคร
หรือแต่งเรื่องราวมาเพื่อทำร้ายความรู้สึกของพี่น้องชาวเขาแน่นอน

แต่คนฟังที่ขาดวุฒิภาวะจำนวนมากต่างหาก
ที่ฟังเพลงนี้
แล้วไปจินตนาการเอาเองว่า
ผู้หญิงอาข่าหรือมิดะ (หมี่ดะ) เป็นคนใจง่าย
และใครจะเอาไปนอนด้วยก็ได้ง่ายๆ....


เรื่องนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมกาจริงๆครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มิถุนายน 2554 เวลา:10:01:26 น.
  
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะที่ว่าละเอียดอ่อน ...
ก่อนอื่นขอบอกว่าบทความข้างบนคิดและเขียนโดย "พฤศจิกาสภาวะ" ซึ่งเป็นเพื่อนกับหินทิเบตก้อนสุดท้าย..

แต่การมาตอบตรงนี้เป็นหินทิเบตเองนะคะ เพราะ "พฤศจิกาสภาวะ" ไม่มีบล็อกที่นี่ค่ะ... ขออภัยด้วย

"กรณีดิคฯลองแมน ที่ว่าเกิดขึ้นนั้น เป็นมานานแล้วที่ภาพลักษณ์ของหญิงไทยถูกมองว่าถนัดนักเรื่องขายตัว หญิงไทยขอวีซ่าเข้าอเมริกาหรือยุโรป จะถูกมองในแง่นี้ไว้ก่อน เป็นเรื่องธรรมดาเหลือเกิน (ถ้าวัยยังไม่แก่พอ )" ธรรมดาจนชินชา
สาวเหนือเครือฟ้าก็เคยทำให้ภาพลักษณ์ของผู้หญิงล้านนาเสียหาย... เจอกันมาทั้งนั้นล่ะค่ะ (ชาวอาข่าคงไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นเสมอ)

กรณีมิดะ - มีจริงหรือไม่มี ยังสรุปไม่ได้ เพราะมีนักวิชาการสายมนุษยวิทยาที่เชื่อว่ามีจริงก็มีอยู่ค่ะ และมีหลักฐานข้อมูลด้วย
แต่ประเด็นเพลงของจรัลคงไม่ได้อยู่ที่ว่ามิดะมีจริงหรือไม่มี "พฤศจิกาสภาวะ" อยากนำเสนอตรงสิทธิของศิลปินค่ะ ศิลปินมีสิทธิที่จะฝันและจินตนาการ

พูดง่ายๆว่าชาวอาข่ายังเกาไม่ถูกที่!

แต่กลับยกเอาเพลงมิดะมาและเมื่อออกสื่อจะไปลงที่จรัล มโนเพ็ชร รวมทั้งคุณบุญช่วย ศรีสวัสดิ์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง ๓๐ ชาติในเชียงราย... เล่มที่เชื่อกันว่าจุดประกายไฟฝันให้กับจินตนาการของศิลปินทานนี้ ... คุณบุญช่วยก็โดนด้วย..

คุณบุญช่วยเองก็ถูกโจมตีว่าโกหก ทั้งๆที่บ้านของท่านอยู่ตรงตีนดอยสะโง้ะ ที่มีหมู่บ้านอาข่าตั้งอยู่ค่ะ (เมื่อเกือบ ๖๐ ปีก่อน)

ความจริงในปี พ.ศ.โน้นกับความจริงในปี พ.ศ.นี้ อาจไม่ตรงกัน แต่.. ไม่มีใครฆ่าความจริงได้ และไม่มีใครฆ่าความฝันของศิลปินได้เช่นกันค่ะ
การ ban เพลงนี้จะโดยอะไรก็ตาม ถ้าเพียงแต่ทำให้ชาวอาข่าสบายใจนั้น ไม่มีประโยชน์ใดๆ นอกจากความสบายใจ แต่กลับไปทำร้ายผลงานศิลปะที่มีค่าต่อโลกต่อแผ่นดิน

การคลั่งชาติพันธุ์มีอยู่เสมอ และถ้าตีกรณ๊นี้ไม่แตก อาจนำไปสู่การทำลายอัตลักษณ์ของล้านนาเองด้วย

ละเอียดอ่อนจนต้องใช้ทั้งสมองและหัวใจที่ไร้พรมแดนไร้ความเห็นแก่ตัวมาว่ากันค่ะ
โดย: หินทิเบตก้อนสุดท้าย (last_tibetstone ) วันที่: 25 มิถุนายน 2554 เวลา:11:30:51 น.
  
เกือบยี่สิบปีก่อน เมื่อเพลงมิดะของ ครูจรัล วาดตัวเองอย่างสวยงามออกจากปลายปากกาของผู้แต่ง และ ถ่ายทอดอารมณ์ละเมียดละไมในเนื้อร้องและทำนอง ด้วยสำเนียงและเสียงร้องที่มีเอกลักษณ์ ทำให้เพลง ๆ นี้โด่งดัง และเป็นที่กล่าวถึงกันอย่างต่อเนื่อง วันนั้นโลกรู้ว่า นอกจากพื้นราบ เรายังมีคนที่อยู่บนดอย มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย มีประเพณีและวัฒนธรรมของตนเอง เป็นความงดงามไร้ซึ่งจริต อย่างที่คนพื้นราบอยากจะเข้าไปสัมผัส --เมื่อเวลาล่วงมาทุกสิ่งทุกอย่างเติบโต กลุ่มชนที่เคยไร้จริต จึงเริ่มมีจริต โดยลืมคำนึงถึงว่า มิใช่เพลงนี้ดอกหรือ ที่ทำให้ท่านเป็นที่รู็จักของคนพื้นราบ
โดย: แวะมา ชมดีดี IP: 101.109.16.54 วันที่: 25 มิถุนายน 2554 เวลา:22:33:01 น.
  
จริงๆแล้วผมก็เป็นคนหนึ่งที่สนใจเรื่องนี้ครับ ผมคาดการณ์จาก ตรรกะ และข้อมูลที่พยายามหา หลักฐานต่างๆ ความเชื่อของผม มิดะ อาจจะมีอยู่จริงในยุคก่อนโน้น แต่ ยุคนี้ไม่มีแน่นอน เออผมใช้ว่าความเชื่อโดยส่วนตัว และคำว่า อาจจะ และคำว่า คาดการณ์ เพราะหลักฐานก่อนๆนั้นมีเยอะมากจากหลายๆชาติรวมกัน พอสรุปได้ แต่ผมนับถือพุทธ ศาสนานี้สอนว่าจงอย่าเชื่ออะไรอะไรง่ายๆ ตา หู ลิ้น จมูก ปาก สัมผัส ล้วนแล้วแต่ทำให้ทำให้เราคิด อาจถูกหรือผิดได้ครับ หลักฐานที่มีก็ใช่ว่าจะถูกเช่นกันดังนั้น พี่น้องชาว อาข่า จึงไม่ต้องไปคิดมากหรอกครับ ไม่ว่าผม ไม่ว่าคุณ ก็เกิดไม่ทันพิสูจน์ไม่ได้หรอก เรื่องนี้ถูกบันทึกไว้ก่อน อาจารย์จรัล จะเอามาร้องอีกครับ
โดย: วิหก ไร้ปีก IP: 101.109.13.3 วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:14:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

last_tibetstone
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เหนือกว่ารัก เงินตรา หรือชื่อเสียง... มอบความจริงใจให้แก่กันจะดีกว่า...
มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30