เหนื่อยก็พัก...หนักก็วาง
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
12 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 
คม

เจอคำคมในบล็อกคุณpal forest
เลยแอบจิ๊กมาแปะบล็อกตัวเองเสียเลย
เพราะดูเข้ากันดีสโลแกนบล็อกตัวเองน่ะ อิอิ
ขอบคุณ คุณpal forest นะคะ
ที่แบ่งปันเรื่องดีดีให้อ่านกัน
ความว่า...

คนเราอายุเฉลี่ย 60ปี
1ปี เท่ากับ365วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก21,900วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็525,600นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม.........ไม่เลว3,120สัปดาห์
อุแม่เจ้า........แสดงว่า
เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง


คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน
เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก...
เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย
และขอโทษที่หากเรื่องอาจไม่ค่อยขำ
แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก


หากคำนวนในเชิงตัวเลข
ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน
เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู
ความรู้สึกในใจอีกมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป โอ๊ย..... กลุ้ม


สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามัน
น้อยเกินไปจริง ๆ และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้นคือ
ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง60ปี
แน่นอน1ปี ยังเท่ากับ365วัน
นั่นแสดงว่าบางคนไม่ได้มีเวลาบนพื้นโลก21,900 วันหรอกนะ
อาจไม่ถึง3,120สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ!


อุแม่เจ้าเทค2
คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึง
สามพันวันแล้วเหรอเนี่ย!!!!
คิดแบบนี้ต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู
กางปฏิทินออกกว้าง ๆ
เพราะมันคือเวลาที่เราเหลือ.... บนโลกนี้


นี่ชั้นกำลังทำบ้าบออะไรอยู่.....ไม่เลยน้องสาว
นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งสิ้น หากเป็นความจริงที่
เราไม่ค่อยได้มองมัน
เอาล่ะ งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ17ปี
แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,205วัน
และผ่านคืนวันเสาร์มาร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น......
คำนวณเองบ้างซิว้อยย.....
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลา(ที่คาดว่าจะ) เหลืออยู่
ผลลัพธ์ที่ได้
เราจะทำยังไงกับมันดี.....


แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ
นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า'เงินเดือน'
บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4ปี ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า
รู้แต่ว่าแม่ชอบ
ไม่ก็เห็นแค่ว่าเพื่อนเรียน
เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่า กูจะเป็นอะไรดี


บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น
ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อย
ได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน


บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ
ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม'ฆ่าเวลา 'ชีวิตมันว่างจัด
ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย
บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล
เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี


อีกหน่อยเราก็ตายจากัน...... แล้วนะ
ลองคิดแบบนี้บ้าง
ใช่แล้ว....เราจะเกิดความเสียดาย
เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ
ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ
ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย ...ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...


มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า
เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว
ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง ...ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...
เตือนแล้วไง


รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี
ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ )
ตายแล้ว
ใช้เวลา( ที่อาจจะ)สุดท้ายที่มีต่อกันไว้
กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพราะอย่างน้อย ๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอน
ให้สัมภาษณ์ยมบาล


[IMAGE]
คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย23
กำลังจะแต่งงาน
ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด
ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น
แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง
เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน.........
หลังจากนั้น3ชั่วโมง เธอตาย ......
แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5วัน


ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้
กลายเป็นพวงหรีด


และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ ที่อยากจะบอก
ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน....แล้วนะ
อ้าว.... รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก
รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่
เรายังไม่ได้ทำ เดี๋ยวตายซะก่อน.... เสียดายแย่


โดย น้าเน๊ก...... เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา

Life is short eat your dessert first

Life is short do everything while you can


ปล. ขอบคุณรูปภาพจากคุณแอปเปิ้ลโบราณ..ยืมอีกแล้ว อิอิ





Create Date : 12 ตุลาคม 2553
Last Update : 16 ตุลาคม 2553 3:07:27 น. 0 comments
Counter : 254 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เชิญจุติ
Location :
อุดรธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]






ยินดีต้อนรับค่ะ
ในโลกแห่งความจริง
บางทีเรื่องที่เราอยากเล่า
ก็ไม่มีใครอยากฟัง
ดังนั้น ณ ที่แห่งนี้
จึงดีใจมากเสมอ
ที่มีคนแวะมาเยี่ยมเยียน

พูดไม่ค่อยเก่ง
แต่รักหมดใจนะคะ

สายลมกระพือปีก
โบกบินไปตามทาง
ถนนไร้ดอกไม้ดูอ้างว้าง
ดอกหญ้าทอดกาย
โรยตัวดูพระอาทิตย์
ดวงดาวยังไม่ระบำ
เสียงนกยังไม่เห่กล่อม
สรรพสิ่งล้วนนิ่งเงียบ
สายลมพลิ้วพัดผ่าน
สรรพสิ่งขยับกาย
ท้องฟ้าดูแจ่มใส
เมื่อเชิญจุติ...จุติมา

โดย คุณวัวป่าหลงเงาจันทรา
ขอบคุณ สำหรับกลอนเพราะๆ นี้ค่ะ

ขอบคุณ บล็อกป้ามด
ที่ทำให้บล็อกนี้เป็นรูปเป็นร่างได้

ขอบคุณ บล็อกคุณญามี่
สำหรับภาพพื้นหลังสวย ๆ ค่ะ

ขอบคุณ ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมค่ะ






New Comments
Friends' blogs
[Add เชิญจุติ's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.