ธันวาคม 2555

 
 
 
 
 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
4 ธันวาคม 2555
All Blog
มันมาอีกแว้ว

หิมะตกแล้ว...มันมาอีกแล้ว..........เฮ้อ

 

ปีแรกที่มาอยู่เดนมาร์กใหม่ๆก็อยากเห็นหิมะ อยากสัมผัส

พอได้เห็น ได้สัมผัสมันเป็นอะไรที่สนุกสนาน แฮปปี้ดีอยู่หรอกตามประสาคนที่มาจากเมืองร้อน

 

พอปีแรกผ่านไปทุกปี  เริ่มรู้สึก....ว่า.....

เรา....ไม่ชอบหน้าหนาว...เพราะว่าเวลาหิมะตกลำบากมาก

โดยเฉพาะในการไปทำงาน....เพื่อนขับรถเข้ามารับทีนึง ปากก็บ่นว่าเข้ามาลำบากมาก

ทำให้เรารู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย แต่ทำอย่างไรได้ล่ะ???  เราต้องพึ่งเค้านิ

 

 

 

สามีออกไปโกยหิมะวันแรกที่หิมะตก 3/12/12

วิวรอบๆบ้าน บ้านพื้นที่เยอะก็โกยหิมะออกเยอะ เหอๆ

มุมมองหน้าบ้าน สามีโกยหิมะออกเป็นทางจากหน้าบ้านไปสู่ห้องซัก-ล้าง

หน้าหนาวนี้จะเป็นอย่างไรบ้างนะ

เมื่อก่อนเวลาไปทำงาน ไม่ต้องห่อหุ้มอะไรมากมาย เพราะเพื่อนขับรถมารับ - ส่งทุกวัน

ตอนนี้ตกงานแล้วต้องหัดทำอะไรด้วยตัวเอง

จักรยานค่ะ....เราต้องหัดปั่นจักรยานบนหิมะ  ซึ่งอาจมีการลื่นถไลได้ง่ายๆ

หิมะตกมา2วัน เรายังไม่กล้าออกไปลองของจริงเลย ป๊อด....ค่ะ

 

ไม่อยากหนาวตาย......จะออกนอกบ้านไปไหน..มาไหน...เสื้อผ้าต้องสวมใส่

หลายชั้นหน่อยอย่างน้อย3 ชั้นขึ้นไป พอใส่เสื้อผ้าหลายชั้นเกิดอาการ

หายใจไม่ทั่วท้อง...ปั่นจักรยานก็ลำบาก...ก็ต้องทนละค่ะงานนี้

เราไม่รู้ว่าเมื่อไรลมจะแรง หิมะจะตกต้องเตรีมพร้อมเวลาออกนอกบ้านไปธุระคนเดียว

 

 

โอยไม่อยากคิดเลยว่าหน้าหนาวนี้จะผ่านไปโดยสวัสดิภาพรึปล่าว?

 

 

 




Create Date : 04 ธันวาคม 2555
Last Update : 4 ธันวาคม 2555 18:31:56 น.
Counter : 936 Pageviews.

1 comments
  
หนามากเลยนะค่ะ

ที่บ้านชล เดี๋ยวตกเดี๋ยวหายนี่แหละค่ะ อยากให้ตกเยอะๆ เด็กๆจะได้ไปเล่นหิมะกัน เราก็อาศัยใส่เสื้อผ้าหนาๆเอา ดูเด็กๆเล่นหนุกหนานกันตามประสาค่ะ


โดย: bear hunt วันที่: 5 ธันวาคม 2555 เวลา:3:11:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th