ตุลาคม 2555

 
1
2
3
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
อยู่กับสิ่งที่ขอบ ทำในส่ิงที่อยากทำ

 

อยูกับสิ่งที่ชอบ  ทำในสิ่งที่อยากจะทำ

สิ่งที่อยากทำมากที่สุดในเวลานี้ คือ อยากหาความสุขใส่ตัวเองให้มากที่สุด

คนเราแต่ละคนหาความสุขใส่ตัวแตกต่างกันไป บางคนอาจจะชอบไปเที่ยวที่โน่น ที่นี่

แต่...สำหรับเราแล้วชอบอยู่บ้าน ชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับพวกอาหารการกิน

เป็นความสุข ที่หาได้ไม่ยาก ได้ความรู้มากมาย..... แถมประหยัดกะตังค์ด้วย 

ยุคเศรษฐกิจตกต่ำ "ระดับโลก"  เช่นนี้ ประหยัดไว้ดีที่สุด 

พักนี้มีความสุข....อยู่กับการอบขนม

และก็มีความสุขอยู่กับการ รอคอย..ว่าจะเกิดอะไรขึ้น??  ล้มเหลว หรือ สำเร็จ

มันก็คงไม่ต่างอะไรจากชีวิตคนเราสักเท่าไรหรอกนะ 

ชีวิตคนเรา ส่วนหนึ่งก็ขึ้นอยู่กับการรอคอย ว่า..จะ...เกิด อะไรขึ้นบ้าง ในสิ่งที่ตนได้ทำลงไป

อาจจะเรื่องการงาน หรือเรื่องราวความรัก ต่างๆนาๆ เรื่องรอบๆตัวก็ว่ากันไป

ทั้งหมด ก็ขึ้นอยุ่กับการ"รอคอย" ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทั้งนั้นแหละนะว่ามะ??

อ๊ะ นอกเรื่อง สติเริ่มเตลิดไปสุ่โหมด การรอคอย ซะงั้น

เราทำขนมอบทีไร  ไม่รู้เป็นไรชอบจับตามองอย่างลุ้นระทึกว่า

เค้กที่ทำจะออกมารสชาติดีมั้ย?  บางครั้งทำตามสูตร ตามครู

ก็ยังทำออกมาได้ไม่ดี แต่...ก็สนุกดีนะ ถือว่าเป็นการ รอคอย ที่ ไม่สูญเปล่า

ได้ฝีกฝนฝีมือ อะไรที่ไม่รุ้ ก็ได้รู้ อะไรที่ไม่เคยทำก็ได้ทำ

สุข สนุก และ ฝึกจิตตนให้รุ้จัก คำว่า "รอคอย"  และ "แก้ไข"

ปีกว่า แล้วสินะ...ที่เริ่ม...หัดเรียนรู้เรื่องทำขนมเค้กต่างๆ ส่วนมากจะเลือกทำ

ในสิ่งที่อยากกินเป็นหลัก  อันไหนไม่ชอบที่ไม่มีทางกระเสือกกระสนดิ้นรน

ไปหาที่เรียน ให้เสียกะตังค์แน่นอน 




Create Date : 04 ตุลาคม 2555
Last Update : 4 ตุลาคม 2555 3:44:21 น.
Counter : 521 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th