มกราคม 2556

 
 
2
4
6
7
8
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ปลาซาบะย่างซีอิ๊ว กับเรื่องเล่าเมื่อวันวาน

เมนูนี้ถือได้ว่าเป็นเมนูที่กินแล้วนึกถึงอดีตได้ดีแท้ๆ  

Smiley

นึกเมนูอยู่นานว่าทำอะไรกินดีหนอ? นายกระจอกไม่ชอบกินปลาซาบะย่างซีอิ๊ว

เราเลยต้องแบ่งกันคนละครึ่งตัว

กลายเป็นตาอิน กะตานา หาปลาเอามากินกัน แต่เราไม่แย่งกัน...เราแบ่งกันเป็นสัดส่วนอิอิ

ในส่วนของนายกระจอกนี่เราก็แค่นำปลาไปย่างแล้วก็จัดการตำน้ำจิ้มรสแซ่บให้ต่างหาก

กินกับข้าวสวยร้อน ๆ กินไปเหงื่อแตกพลั่กไปเพราะเราใส่พริกไป8เม็ด

ลืมไปนิดส์....ว่าเราไม่ได้กินน้ำจิ้มรสแซ่บด้วยกระหน่ำเพลิน ผลคือสามีปากบาน

แถมเจอข้อหาว่าจะ ฆาตกรรมเอาง่าย ๆ ด้วยนะเนี่ย ฮี่ ฮี่Smiley

 เรื่องเล่าเมื่อวันวานฯ

 อือนะพอได้กินปลาซาบะย่างซีอิ๊วนี่ นึกถึงตอนที่แต่งงานครั้งแรกกับพ่อเด็ก...

...แล้ว.....ต้องย้ายมาอยู่กับครอบครัวของสามีที่วรจักร

ประมาณว่า เมื่อสัก25ปีที่ผ่านมา

 

จำได้ว่าตอนทอ้งลูกชายคนแรกอยากกินปลาซาบะย่างซีอิ๊วมากกกกกกกกกก

เรากะพ่อเด็ก.........ชอบขับรถไปซื้อปลาซาบะย่างซีอิ๊วร้อนๆ 

 ที่ถนนเยาวราชมากินกันเรื่อย

เรามีร้านประจำร้านหนึ่ง.....ชอบตรงน้ำจิ้มเค้าอ่ะ

 เค้ามีให้2แบบคือ แบบน้ำจิ้มซีอิ๊วดำผสมน้ำขิง กะ น้ำจิ้มทะเลรสจัดจ้าน

 

SmileySmileySmiley

เวลาจะออกไปซื้ออะไรกินนอกบ้านกินกันนี่ต้องระวังอย่างยิ่ง คือแอบ(ออก)ไป

ส่วนใหญ่พ่อเด็กจะต้องคอยมองว่าเมื่อไรหนอ?บ้านเหล่าม่า

ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกะบ้านสามีจะปิดประตูบ้านนอนกันสักที

บางวัน 3 Smileyทุ่มเค้ายังไม่พากันปิดประตูบ้านก็ต้องรอ ๆ จนกว่าเค้าจะปิดประตู

อยากกินมากก็ต้องอดทนรอ...อ่อลืม...เหล่าม่าก็คือ ย่า หรือ ยาย  อาม่า ก็คือ แม่ของสามี

แต่ที่พูดถึงนี่คือ ย่า ของพ่อเด็ก เค้ายังเป็นคนรุ่นเก่าอยู่ที่ห้ามลูก หลาน ออกไปกินข้าว

นอกบ้าน ต้องกินSmileyรวมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา....ที่บ้านอาม่า

แม่สามี (อาม่า)จะเป็นคนทำอาหารเองหมด เรามีหน้าที่ไปจ่ายตลาดให้

ตอนเช้า กลางวันใครอยากกินอะไร เหล่าม่าไม่บ่น ไม่ว่า เพราเค้าไม่รู้ไม่เห็น

แต่....ตอนเย็นนี่สิจะต้องกินข้าวรวมกันพร้อมหน้าพร้อมตากัน ห้ามใคร

ออกไปกินร้านอาหารโดยไม่จำเป็นเด็ดขาด ถ้าไม่อยากโดนบ่นไม่เลิกก็ห้ามให้รู้เด็ดขาด

แหม...แต่บางทีตกดึกก็หิวหง่ะ แถมตอนท้องด้วยหิวบ่อยซึ่งถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

ต้องไปแบบเงียบๆ นี่สิมันไม่ค่อยอยากทำหรอกนะ แต่ เฮ้อออออออออ

อือ ไงก็ขอให้ทั้งอาเหล่าม่า และ อาม่า สงบสุขอย่างชั่วนิรันดร์

จาก(อดีต)ลูก และ หลาน สะใภ้

นึกแล้วก็ขำดีนะ  อดีตเรื่องอาหารการกิน.




Create Date : 25 มกราคม 2556
Last Update : 25 มกราคม 2556 2:10:14 น.
Counter : 1399 Pageviews.

0 comments

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th