ผู้คนสะสมวัตถุไม่มีวันเห็นความงามของเรียวใบไม้ที่ประดับด้วยหยาดน้ำค้าง
Those were the Days~Mary Hopkins




Those were the Days~Mary Hopkins




Once upon a time, there was a tavern
Where we used to raise a glass or two
Remember how we laughed away the hours,
Think of all the great things we would do

Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
For we were young and sure to have our way

La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La

Then, the busy years went rushing by us
We lost our starry notions on the way
If, by chance, I'd see you in the tavern,
We'd smile at one another and we'd say

Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days

La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La

Just tonight, I stood before the tavern
Nothing seemed the way it used to be
In the glass, I saw a strange reflection
Was that lonely woman really me?

Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days

La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La

Through the door, there came familiar laughter
I saw your face and heard you call my name
Oh, my friend, we're older but no wiser
For in our hearts, the dreams are still the same

Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days

La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La
La La La La La La La La La La

La la la la la la
La la la la la la



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีบาร์เล็กๆแห่งนึง
ที่ๆเราเคยได้ร่วมดื่มสังสรรค์กันสักแก้วสองแก้ว
จำได้นะว่า เราสวรเสเฮฮา กันเป็นชั่วโมง
คิด แล้วมันเป็นเรื่องที่สุดๆไปเลยสำหรับพวกเรา

เพื่อนเอ๋ย , วันคืนเก่าๆเหล่านั้น
คิดไปก็ไม่มีวันจบหรอกเนอะ
เราร้องรำทำเพลงกันทั้งวี่ทั้งวัน
ได้ใช้ชีวิต อย่างที่เราเลือก
ได้ฟันฝ่า และ ไม่มีวันพ่ายแพ้
ก็ตอนนั้น เรายังหนุ่มสาว กันอยู่เลย เราก็มีชีวิตของเราจริงๆ

แล้วเดือนปีเหล่านั้น ก็ผ่านเราไปเร็วเหลือเกิน
เราคงไม่มีโอกาสที่จะทำเรื่องฮาๆแบบนั้นอีกแล้ว
แต่ถ้าบังเอิญเราได้เจอกัน ณ บาร์แห่งนั้น
เราคงยิ้มกันแก้มไม่หุบ และ พูดออกมาว่า...

แต่คืนนี้ ฉันก็ยังยืนอยู่หน้า ร้านเหล้าตรงนี้
หลายสิ่งหลายอย่างก็ไม่เหมือนอย่างเคยแล้ว
ตรงหน้ากระจก เงาสะท้อนที่เห็นอยู่ข้างหน้าช่างดูแปลกตา
สาวน้อยที่หงอยเหงาเศร้าสร้อยใช้ตัวฉันจริงๆหรือ

เอ๊ะ ที่ตรงหน้าประตู ได้ยินเสียงหัวเราะฟังดูคุ้นหูจัง
ฉันเห็นหน้าเธอแล้ว ได้ยินเธอเรียกชื่อฉันด้วย
โอ้ เพื่อนๆจ๋า เราแก่ๆกัน แต่ก็ดูไม่เปลี่ยนไปเลย
สำหรับพวกเราแล้ว ความฝันเหล่านั้น ยังคงไม่แปรเปลี่ยนไป














Create Date : 08 เมษายน 2551
Last Update : 8 เมษายน 2551 11:38:57 น. 0 comments
Counter : 177 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พูษรี
Location :
ระนอง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




~ฉันคือเรื่องราวที่ยังไม่จบ~
~คือข้อความที่ยังไม่ครบ~






Google


Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
8 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add พูษรี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.