เส้นบางๆ ของความรู้สึกดีๆ กับความรู้สึกที่ว่างเปล่า

หัวเรื่องออกแนวจะดราม่าไปหน่อย แต่จริงๆ แล้วก็เป็นเพียงความรู้สึกที่ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองในบางครั้งบางคราว เลยเก็บมาคิดว่าทำยังไงที่จะได้มีความรู้สึกดีๆ อย่างนั้นอีก

เรื่องของเรื่องมันก็เป็นประมาณนี้ คือบ่อยครั้งเรารู้สึกว่าชีวิตมันน่าเบื่อ ไม่มีอะไรที่อยากจะทำ อยากจะเป็น อยากจะไป และมันเป็นอะไรที่น่าเบื่อหน่ายมาก จนบางครั้งรู้สึกเหมือนว่าัตัวเองเป็นพวกไร้อารมณ์ ไม่มีความอยากที่จะมีชีวิตซึ่งเป็นพื้นฐานของสิ่งมีชีวิตที่จำเป็นจะต้องดิ้นรนเพื่อการอยู่รอด แต่เราไม่มีความอยากจะมีเท่าที่ควรจะเป็น ที่บอกว่าไม่มีเท่าที่ควรก็เพราะมันมีบ้าง แต่รู้สึกว่าจะน้อยไปเมื่อเทียบกับชีวิตอื่นๆ บนโลกนี้ เพราะอย่างน้อย เรายังทำงาน ยังกิน ยังนอน

แต่การดำรงชีวิตแต่ละวันมันช่างไร้ซึ่งความรู้สึกที่ว่ามันมีความหมาย ซึ่งมันเป็นอย่างนี้มาได้สักพัก หลังจากที่พยายามเยียวยาจิตใจตัวเองมานาน จากเรื่องร้ายๆ ในอดีต อาจจะใช้เวลายาวนานสักหน่อยแต่ก็พยายามอยู่เรื่อยๆ เพราะไม่อยากขลุกอยู่กับความรู้สึกที่มันทำให้ลำบากใจ จนบางครั้งก็คิดว่า มันเยียวยาตัวเองแล้วดีขึ้น หรือมันแค่ปิดกั้นเอาไว้ เพราะบ่อยครั้งที่มักจะคิดถึงสิ่งที่เกิด แล้วความรู้สึกแย่ๆกลับมา ทำให้ความรู้สึกที่เบื่อหน่าย มันมากขึ้นทุกทีๆ

เหมือนแค่ทำเป็นลืมชั่วครู่ชั่วคราว เหมือนหนังสยองขวัญที่เรากลัวที่มันฉายซำแล้วซ้ำอีก เป็นหนังที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เป็นเรื่องที่เราถูกบังคับให้ต้องดู ... เศร้าดีใช่ไม๊ล่ะ ...

แต่ประเด็นมันไม่ใช่ตรงนั้น เพราะขณะนี้หลุดออกมานอกรอบฉายอยู่ แต่สังเกตุเห็นความรู้สึกหนึ่ง ที่เหมือนว่าไม่เคยได้เจอะเจอกันนานแล้ว มันเหมือนแค่แว่บๆ มา แค่เสี้ยวขณะนั้นจิตใจและร่างกายมันรู้สึกดีมากมาย แต่มันก็มาแค่เสี้ยวนาทีจริงๆ มันเป็นเหมือนพลังที่จะทำให้เราทำได้ทุกอย่าง แต่มันก็มาแค่แป๊บเดียว เราเองก็ไม่รู้ว่าทำยังไงมันจะกลับมาอีก และอยู่ด้วยกันไปนานๆ

ในชั่วขณะที่รู้สึก อยู่ดีๆ ก็อยากจะทำงานที่คั่งค้างอยู่ให้เสร็จๆ (โชคดีที่มันเป็นงานส่วนตัวที่เราทำเป็นงานอดิเรก เพียงแต่มันกินเวลานาน เพราะทำเมื่อมีอารมณ์อยากทำซะมากกว่า) รู้สึกว่าการที่จะได้นั่งทำงานนั้นมันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก มันมีความกระตือรือร้น คึกคะนอง สมองโปร่ง สร้างสรรค์ แต่ชั่วแว๊บเดียว มันหายไป พร้อมกับความเบื่อหน่ายที่เข้ามาแทนที่.....


ณ ตอนนี้คิดแค่อยากจะมีความรู้สึกอย่างนั้น อยากจะกระตือรือร้น คึกคะนอง มองโลกในแง่ดีๆ เสมอ อยู่กับปัจจุบันและอนาคต สมองปลอดโปร่งงงง....ก็คงต้องตามหากันอีกต่อไป



Create Date : 20 ธันวาคม 2553
Last Update : 20 ธันวาคม 2553 17:22:04 น. 3 comments
Counter : 202 Pageviews.

 
Photobucket

ยามเย็นจ้าาาา


โดย: Junenaka1 วันที่: 20 ธันวาคม 2553 เวลา:17:44:08 น.  

 
แล้วทุกๆๆอย่าง จะผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ


โดย: kwan_3023 วันที่: 20 ธันวาคม 2553 เวลา:17:56:43 น.  

 
หลายครั้งที่ตัวเราก็รู้สึกถึงความว่างเปล่า
หลายคราวเราเฝ้าตามหา
หลายเวลาเราไม่รู้ว่าเราต้องการอะไร

สักวันเราคงรู้ใจตัวเราเองว่าเราต้องการอะไร
แวะผ่านมา เลยมาดูเส้นบางๆ ของความว่างเปล่าเฉกเช่นเดียวกัน


โดย: Megeroo วันที่: 20 ธันวาคม 2553 เวลา:21:48:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

กระติ๊บริมทาง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนดีคนนึง ก็แค่นั้น อ่ะฮิ้วววว
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
20 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กระติ๊บริมทาง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.