ตบะแตก...แทรกซ้อน

ช่วงนี้งานแยะเหลือหลาย ก็พอให้ได้ปวดหัวกันไป งานแยะไม่เท่ากับ งานแยะและเวลาน้อย ยิ่งต้องคอยเจียดเวลาไปช่วยงานอื่นๆ บ้างที่ถูกไหว้วาน ก็ยิ่งทำให้เวลาของงานดูน้อยไปใหญ่ จากแค่พอได้ปวดหัวก็กลายเป็นเครียดโฮกกกก จนอยากจะอ้วกออกมาเป็นเงินเป็นทอง () ก็เข้าใจว่าชีวิตมันก็ยังงี้แระ แต่พอถึงเวลาที่เคร่งเครียดจริงๆ ตบะที่สั่งสมมาก็แตกเอาได้อีก

ยิ่งอากาศก็เริ่มร้อนๆ แอร์ว่าจะติดก็ยังไม่ติด แบบว่าก็เสียดายตังค์ เวลาเอาเงินก้อนไปจ่ายค่าอะไรสักอย่าง ที่แบงค์พันต้องนับเกิน 10ใบไปนี่ก็ทำใจลำบากน่าดู เพราะทำงานก็กว่าจะได้มาแต่ละสตางค์อ่ะเนอะ จนแล้วจนรอดก็เลยว่ารอไปก่อน ร้อนนิดร้อนหน่อยพอทนก็ทนเอา มันก็แค่เพิ่ง งุงิ เพราะอากาศบางวันมันอบอ้าวบ้างก็เท่านั้น

แต่ทว่าวันดีคืนดีก็มีเสียงเพลงตามสายลอยมามั่งอะไรมั่ง มันก็เพิ่มความ งุงิ ให้สมาธิได้แตกซ่านกันได้อีก เพราะช่วงนี้ในหมู่บ้านมีงานแล้ววันหยุดที่ผ่านมาก็แทบจะไม่ได้พักผ่อนกันเลยเชียว เพราะพี่ท่านเล่นนำรถใส่ลำโพง เปิดประกาศซะดัง คนทำงานดึกๆ นอนเช้าๆ อย่างเราก็อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้เลย เพราะมันเป็นเวลานอนของเรา และเป็นวันพักผ่อนนะสำหรับ วันสเาร์-อาทิตย์เนี่ย เป็นอะไรที่เบื่อหน่ายเหลือเกิน แอบเคืองคนที่พามาอยู่ที่นี่ไม่ได้ จะพาไปอยู่หมู่บ้านที่สงบสุขกว่านี้ไม่ได้เลยเหรอยะ ฮึ๊ยยยยย!!!!

ณ วันนั้นเลยต้องลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว ระเห็ดเร่ร่อนออกไปนอกบ้าน หาที่พักใจ ซะอย่างนั้นแหละ กลับมาก็ไม่ได้ดีขึ้นอะไรมาก เพราะขณะที่ออกไปก็ไปกับคุณแฟนที่เพิ่งเลิกงานในค่อนวันของวันเสาร์ มาบอกว่า ต้องไปโอนกรรมสิทธิ์บ้านแล้วในวันจันทร์ที่ 7 มีนา นี้ อ่ะ..ใช่แล้ววันนี้นั่นเอง แต่เพิ่งจะทราบเมื่อวัน เสาร์ที่ผ่านมา แม่เจ้า....ไม่บอกวันนี้เลยล่ะนะ ไม่คิดให้เตรียมตัวหาเงินหาทองกันเลย คิดว่าอิชั้นขรี้ออกมาเป็นเงินเป็นทองหรือไงกัน จริงๆ ค่าโอนมันเหมือนดูไม่เยอะ แต่กับเราเยอะอ่ะ หมื่นกว่าบาท ห้อง 32 ตรม. แล้วยิ่งเพิ่งมาแจ้งแบบกระชั้นชิดอย่างนี้ งุงิ ได้อีก เสียเงินอีกแล้ว

สรุปแล้วเดือนนี้ ร้อนแล้วเครียดอี๊ก แอร์เออคงจะอีกนานล่ะคราวนี้ จากเรื่องเงินๆ ทองๆ ก็วกกลับมาเรื่องงานอีกนิดหน่อย เนื่องจากรู้สึกว่าตัวเองคงจะเครียด ทำให้ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ แล้วงานก็มามีปัญหาอีกนิดหน่อย เป็นเรื่องหยุมหยิมแต่กวนใจพิลึก พอเจอปัญหารอบตัวทำให้กระจิตกระใจไม่ใครจะใฝ่ทำงาน เพราะสมองพักผ่อนไม่เต็มที่คิดอะไรไม่ค่อยจะออก แต่งานก็คืองาน ไม่ทำได้ไงอ่ะเนอะ ก็ต้องนั่งพยายามบังคับจิตบังคับใจ ให้มีอารมณ์ร่วมกับงานตรงหน้า กัดฟันพิมพ์ก๊อกๆ แก๊กๆ ไปเผื่อมันจะคิดออกสักเสี้ยววินาทีใดวินาทีหนึ่ง


Create Date : 07 มีนาคม 2554
Last Update : 7 มีนาคม 2554 14:18:44 น. 3 comments
Counter : 227 Pageviews.

 
ร้อยกายได้แต่อย่าร้อนใจน่ะครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:21:28:48 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณกระติ๊บ...

อ้อมแอ้มมาแล้วค่ะ..

ห่างหายไปนาน ติดทำงานค่ะ..

ช่วงนี้ถูกยืมตัวไปทำงานที่อื่น

เลยยังไม่ค่อยลงตัวกับงานปัจจุบันนัก

แวะมาชวนเพื่อนๆไปเที่ยวชมภาพถ่ายค่ะ

ไปด้วยกันนะค่ะ..



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:21:03:16 น.  

 
กระติ๊บคะ...สวัสดียามเที่ยงค่ะ ขอให้มีความสุขกับอาหารมื้อเที่ยงนะคะ




โดย: หัวใจแก้ว วันที่: 9 มีนาคม 2554 เวลา:12:58:13 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

กระติ๊บริมทาง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนดีคนนึง ก็แค่นั้น อ่ะฮิ้วววว
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
7 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กระติ๊บริมทาง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.