เพียงคนหนึ่งคน ที่ค้นหาชีวิต ถูกหรือผิด ชีวิตเหมือนบททดสอบ บางคราวเจ็บช้ำ จำไว้เป็นบทเรียน ผ่านมาแล้วผ่านไป เก็บไว้เพียงความทรงจำ
Google
Group Blog
 
 
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
29 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
ฤดูหนาว..เช้าวันหนึ่ง

บนถนนสายเมนของเมืองเล็กๆ ในหุบเขาส่วนที่เป็นพื้นราบลุ่มแม่น้ำโป
เช้าวันนี้ร้านรวงต่างๆ ยังปิดไม่เปิดให้บริการ เหลือบมองนาฬิกาข้อมือ 8.30 น.
ฉันรีบสาวเท้ายาวๆ ไปตามฟุตบาทที่ชื้นแฉะจากการละลายของเกล็ดน้ำแข็งที่เกิดตั้งแต่เมื่อเย็นวาน
ป่านนี้ลูกคงกำลังเริ่มเรียน หลังจากที่ฉันเพิ่งจะส่งลูกเข้าเขตโรงเรียนเมื่อ 15 นาทีที่ผ่านมา
ฤดูหนาวปีนี้หิมะตกน้อย แต่อากาศก็ยังเย็นจัด ลมหายใจเข้า-ออก ทำให้แว่นสายตาจับฝ้ามัว
เท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดนิ่งฉันหยิบแว่นมาเช็ดกับชายเสื้อเชิ๊ตตัวใน
และสาวเท้าเดินต่อไปตามทางโรยกรวดแคบๆ นั่น
ฉันเดินเรื่อยๆ ผ่านโบสถ์เก่าแก่ของเมืองก่อนเลี้ยวซ้ายไปตามถนนข้างตึก
เหลือบมองหน้าต่างสีเขียวกับผ้าม่านสีขาวลายปักของบาร์เล็กๆ มุมถนนก่อนเผลอยิ้มกับตัวเอง
ความบังเอิญ หรือโชคชะตา..เริ่มต้นขึ้นที่ถนนเส้นนี้
โดยมีฉากประกอบเป็นตึกเก่าของห้องสมุด และบาร์เล็กๆ มุมถนน
ก่อนจะทันได้รู้ตัว ฉันก็มาหยุดอยู่ที่หน้าตึกสีเหลืองส้ม สีที่ทาทับตัวตึกเริ่มซีดเก่าบางส่วน
หน้าต่างชั้นบนสุด ยิ้มกว้างๆ กับมือที่โบกทักทาย ทำให้เกิดหลายความรู้สึกถาโถม
ฉันหันหลังกลับพร้อมก้าวเดินตามทางที่มา..

พรึ๊ด..พรึ๊ด...โทรศัพท์สั่นรัวอยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต
ฉันรับสายด้วยเสียงแหบพร่า pronto..
เสียงทุ้ม นุ่มหูปลายสาย amore..จะไปไหน vieni qui ผมรอคุณอยู่
ฉันยืนนิ่ง กัดปากตัวเองจนรู้สึกเจ็บเพื่อรวบรวมสติ
no...ฉันจะกลับบ้าน ci vediamo a dopo
เอาไว้เจอกันวันหลังนะ ด้วยเสียงที่แผ่วเบาอยู่ในลำคอ..
ปลายสายวางหูคลิ๊ก..ฉันเดินตัวลอย ย้อนกลับไปตามทางเดินที่มา
น้ำตาพร่าพรายฉันถอดแว่นเก็บใส่กระเป๋าแล้วสาวเท้าเดินด้วยตาที่พร่ามัว

..amore เสียงหอบๆ ดังขึ้นด้านหลังพร้อมๆ กับอ้อมแขนแข็งแรงเหนี่ยวคว้าร่างเข้าไปกอด
ร่างสูงที่มีเพียงเสื้อไหมพรมกับรองเท้าสวมในห้องบอกให้รู้ถึงความรีบร้อน dove vai?
สองมือกอดกระชับฉันซุกใบหน้าเปื้อนน้ำตาที่อกอุ่น
จมูกเย็นๆ ลมหายใจร้อนวูบวาบจูบรับที่หน้าผาก..
devo tornare a casa...คำพูดที่ฉันตั้งใจจะบอก
มืออุ่นคว้ามือเย็นชืดของฉันไว้ andiamo..
เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่กลับรู้สึกชัดเจน ฉันเงยหน้าขึ้นมองสบตากับดวงตาสีน้ำตาลอ่อน
แดดตอนเช้าทาบทาทับเงาร่างสูง ประโยคปฏิเสธถูกกลืนหายไปพร้อมๆ กับจุมพิต นิ่งนาน...



*****************************************


to be continue

Buona notte ฉันกล่าวราตรีสวัสดิ์ก่อนดับไฟหัวเตียงสีส้มอุ่น เตียงไหวยวบ
เมื่อร่างท้วมพลิกตัวมากอดหลวมๆ...เสียงงัวเงียตอบกลับและตามด้วยเสียงกรนกระชั้นถี่
ฉันค่อยๆ เลื่อนตัวออกห่าง พลิกตัวหันหลัง ในความมืดมิด
ฉันแตะไล้ปลายนิ้วที่ริมฝีปาก ก่อนหลับตาและคิดคำนึง

stefano...เสียงเรียกเบาๆดังขึ้นจากโต๊ะข้างๆ
ในห้องสมุดที่ทุกคนมีสมาธิจดจ่ออยู่กับกองหนังสือตรงหน้า
แม้จะเป็นเสียงกระซิบ กระซาบ ก็ทำให้ได้ยินชัดเจน
เสียงตอบกลับ si..
ฉันเหลือบตาขึ้นมองตามเสียง ก่อนหลบตาวูบเมื่อเห็นสายตาคมปลาบอีกคู่กำลังจ้องกลับ
บ้าจัง...ทำไมแค่ถูกจ้องแค่นี้ทำให้ฉันรู้สึกร้อนวูบที่แก้มได้นะ
คงเพราะสายตาที่จ้องกลับมา...มันจงใจ และคาดหวังให้ฉันเกิดปฏิกริยาตอบสนองมากเกินไป
คนอะไรไร้มารยาท..ฉันกำลังพาล หรือกำลังเสียการควบคุมกันแน่

แก๊ก..เสียงปากกากลิ้งหล่นลงบนพื้น ฉันได้ยินเสียงจิ๊กจั๊ก..
จากใครสักคนที่รู้สึกว่ากำลังถูกรบกวน
ฉันปิดหนังสือ ก่อนค่อยๆ ลุกจากที่นั่งแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ

ร้านกาแฟเล็กๆ อยู่ห่างออกไปจากห้องสมุดสองช่วงตึก
ฉันสั่ง cappuccino เมื่อบาริสต้าถามว่าต้องการอะไร
ประตูห้อยกระดิ่งสีทองกรุ๊งกริ๊ง บอกให้รู้ถึงผู้มาเยือนอีกคน

กลิ่นอาฟเตอร์เชฟหอมเย็นอ่อนๆ เบียดใกล้จนรู้สึกได้
è libero? posso? ขอนั่งด้วยคนนะ ที่ว่างไหม?
ฉันขยับตัวให้ si prego...
sono stefano..มือเรียวยาวยื่นมาตรงหน้า
sono pannapa..piacere
ฉันตอบกลับ และถือโอกาสสำรวจคู่สนทนาผู้ถือวิสาสะ
ชายหนุ่มวัยสามสิบกลางๆ ท่าทีเป็นมิตร
ผมสีน้ำตาลอ่อนปลายหยักโศกเป็นคลื่นเล็กน้อย ระต้นคอ
คิ้วดกดำ ที่โค้งสวยเหมือนวาด..จมูกโด่งเป็นสัน
รอยเขียวครึ้มรำไรข้างแก้มตัดกับริมฝีปากบางสวยสีชมพูเรื่อ
ผู้ชายอะไร ปากแดงสวยราวกับผู้หญิง

อาการหวาดระแวงระคนค้นหา คงแสดงออกทางสีหน้า และคิ้วที่ขมวดย่น
ปากสวยได้รูปเปิดยิ้มกว้างยิงฟันขาว พร้อมหัวเราะหึ หึ
Ti ho visto in biblioteca..ผมเห็นคุณที่ห้องสมุดบ่อยๆ
ผมแค่สนใจว่าคุณไม่ใช่อิตาเลี่ยน และมาทำอะไรที่นี่
ไม่ต้องเป็นกังวล เพราะผมแค่ต้องการทำความรู้จัก..

ผมเป็นคนที่นี่โดยกำเนิด..io sono piacentino แล้วคุณหล่ะ..?
ฉันนิ่งเงียบ เมื่อบาริสต้าเอา cappuccino อีกถ้วยมาเสริฟ
di dove sei? รอยยิ้มจางๆ ยังคงเปื้อนใบหน้า
io vengo dalla...ฉันมาจากเมืองที่ไกลจากที่นี่มาก
ที่ของฉันเป็นเมืองอุดมสมบรูณ์ ประชาชนยิ้มแย้มแจ่มใส.....ฯลฯ
ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้..io conosco il tuo paese
davvero?..จริงหรือ ฉันยิ้มพลางถามกลับด้วยความรู้สึกยินดี
คุณรู้จักประเทศของฉันหรือ? ชายหนุ่มตอบใช่ ใช่
เคยไปสองครั้งตอนเรียนมหาวิทยาลัย...นานมาแล้วและถ้ามีโอกาสก็อยากจะไปอีก

ผมทำงานใน museo ของเมือง แล้วคุณหล่ะตอนนี้ทำอะไร
ฉันไม่ตอบแต่เลือกที่จะยื่นมือซ้ายที่มีแหวนทองคำขาววงเล็กๆ ที่นิ้วนางให้คู่สนทนาดู
stefano เหลือบตามองเล็กน้อยก่อนตอบว่า..ผู้รู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว
แต่อยากรู้ว่าตอนนี้ คุณใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างไร
vivo...แค่ใช้ชีวิต ฉันตอบสั้นๆ
perchè? สีหน้าฉงน ระคนสงสัย
io parlo italiano un pò...ฉันพูดอิตาเลี่ยนได้ไม่มาก และฉันขอตัวนะ
ขยับตัวลุกขึ้นยืน..นิ้วเรียวแข็งแรงคว้าข้อมือฉันไว้
scusi..mi dai 5 minuti per favore ผมขอเวลาสักครู่
ฉันต้องไปรับลูกที่โรงเรียนต้องขอตัว..ฉันปฏิเสธ
เพื่อตัดบทสนทนาที่กำลังยืดเยื้อ
งั้นผมขอเลี้ยงกาแฟคุณมื้อนี้นะ และหวังว่าจะได้พบคุณอีก
ฉันกล่าวขอบคุณสั้นๆ ก่อนผลักประตูเสียงกรุ๊งกริ๊งก้าวออกไปข้างนอก

เสียงกรุ๊งกริ๊งดังแว่วๆ ไล่หลัง ฉันก้มหน้าหงุดรีบเดินออกจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อโผล่พ้นมุมตึก..ฉันหันกลับไปมองถนนว่างเปล่าที่เพิ่งเดินผ่านมา
เกล็ดหิมะเล็กๆ สีขาว เบานุ่มราวปุยนุ่น หล่นโปรยปรายเป็นละอองจากยอดตึก
ฉันกระชับเสื้อโค้ทให้แนบตัว ก่อนก้าวเดินไปตามตรอกเล็กๆ มุ่งสู่โรงเรียนของลูก
หัวใจที่ชืดเย็นกลับรู้สึกอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด..
เกล็ดหิมะเริ่มหล่นร่วงหนาขึ้น หนาขึ้น



********************************************


to be continue


Create Date : 29 มกราคม 2553
Last Update : 31 มกราคม 2553 4:46:49 น. 27 comments
Counter : 366 Pageviews.

 

Wow!!!Romantic จริงๆ
เจิมๆๆๆเจิมๆๆๆ



ไม่พบไม่เจอกันนาน..นม
สบายดีนะคะ!!!



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 29 มกราคม 2553 เวลา:20:02:51 น.  

 

เขียนดีจังเลยล่ะน้องกุ้ง
แต่สั้นจังอ่านแป๊บเดียวจบ
อิอิอิ


โดย: อุ้มสี วันที่: 29 มกราคม 2553 เวลา:20:48:37 น.  

 
มาเจิมไม่ทันครับ..

แต่ก็ อืมห์..หวาน กับรอยจุมพิต เนิ่นนาน

ถึงแม้จะเป็นเรื่องสั้นๆ แต่ก็แฮปปี้สุดๆเลยละ

อ่านแล้วมองเห็นภาพพจน์ มีความสุขตามไปด้วย

อิจฉาคุณกุ้งนะเนี่ย ฮึ ฮึ...



โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 29 มกราคม 2553 เวลา:21:51:55 น.  

 





คำคมความคิด


อยากให้คุณ...

มีไว้ประดับตู้หนังสือที่บ้านสักเล่ม

เชื่อว่า ในวันหนึ่ง

อาจมีกลอนในเล่มสักบท

ทำให้ชีวิตของบางท่านเปลี่ยนไปก็เป็นได้

เพราะผมเชื่อเสมอมาว่า...


“คำคมคม เพียงคำ แสนล้ำค่า

ปรับชีวิต เปลี่ยนชีวา หน้าเป็นหลัง

ปลอบคนทุกข์ ปลุกคนท้อ ก่อพลัง

จุดไฟหวัง สั่งใจสู้ กู้ศรัทธา..”


และ..



“คำที่คม คมกว่ามีด ที่กรีดเฉือน

คำตามเตือน ล้ำลึก ยามนึกถึง

คมแห่งคำ คงชี้นำ ทุกคำนึง

คำคมจึง ไม่เคยตาย ไม่คลายคม.”


โดย: ลุงแว่น วันที่: 30 มกราคม 2553 เวลา:14:59:53 น.  

 
โรแมนติกมากครับ อ่านแล้วมีความสุข นี่ถ้าเป็นหญิงสาวจิตใจคงจะไหวหวั่นมิใช่น้อย เมื่อมีชายหนุ่มผมหยักโศก สีน้ำตาล คิ้วเข้ม เคราครื้ม แถมปากแดงราวอิสตรี มาทักทายอยู่ตรงหน้า ด้วยท่าทางเป็นมิตร

โอ๊ย.. ตึ้ก ตึ้ก ตึ้ก ตึ้ก ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงอย่างนี้


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:15:29 น.  

 
น่าหลงใหล...บรรยายฉากได้งดงามมากค่ะ


โดย: Adija วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:18:25:50 น.  

 
กระผม มาส่งความสุขให้คุณกุ้งในวันตรุษจีน ที่โน่น มีประเพณีนี้ไหมครับ

เช้านี้นะ ผมไปตลาดสดภูเก็ต ใจกลางเมือง ตี 5 กว่าๆ หาที่จอดรถไม่ได้แล้ว ผู้คนเบียดเสียดแออัดยัดเยียด จับจ่ายซื้อของ ไก่ต้ม ไก่อบ ขายดีที่สุด ทุกคนที่มาเดินตลาดวันนี้ ต่างมีสีหน้าสดชื่น เห็นมะยงชิดลูกโตเท่าไข่ไก่ ซื้อกลับมาด้วย ลูกชายชอบกิน

ตรุษจีนนี้ ขอให้คุณกุ้ง เฮง เฮง เฮง นะครับ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...





โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:37:55 น.  

 
สวัสดีครับคุณกุ้ง

ขอบคุณมากนะครับที่แวะเข้าไปเยี่ยมเยียนกัน คุณกุ้งเป็นไงบ้างครับ สบายดีไหม

ขอโทษด้วยนะครับที่ห่างหายไปนาน เนื่องจากว่า ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ ล้มหมอนนอนเสื่อไปซะหลายวันเลยครับ ตอนนี้พอเริ่มจะกลับมาเป็นปกติแล้วครับ พอหายก็ต้องเคลียงานที่คั่งค้างซะยกใหญ่ เพราะตอนนี้ใกล้งานวันช้างไทยแล้วครับ วันที่ 13 มีนาคมที่จะถึงนี้น่ะครับ ถ้ามีโอกาสขอเชิญไปร่วมกิจกรรมด้วยกันนะครับ



สำหรับวันตรุษจีนและวันวาเลนไทน์ของปีนี้ ก็ขอน้อมนำเอาพรอันศักดิ์สิทธิ์จากทั่วสากลโลกช่วยประสิทธิ์ประสาท ดลบันดาลให้ประสบแต่ความสุข ความเจริญ ทำมาค้าขายร่ำรวย เฮง เฮง มีสุขภาพที่แข็งแรง และเปี่ยมไปด้วยความรักที่อบอุ่นนะครับ.....ซินเจีย ยู่อี่ ซินนี๊ฮวดไช๊ แอนด์ แฮ๊ปปี้ วาเลนไทน์เดย์ครับ....สุขสวัสดีจงมีแด่คุณกุ้งและครอบครัวครับ......

ยิ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน...ดีจั๊ดนักครับ


โดย: เพลงดาบกระบี่เดียวดาย วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:50:00 น.  

 


มาส่งเทียบเชิญ ให้ลองไปอ่านนวนิยายสไตล์นักสู้

นำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มนักสู้บนสังเวียนมวยและสังเวียนชีวิต

ในเรื่อง...

"สังเวียนคน"


เรื่องราวดุเดือดถึงเลือดถึงเนื้อ

ขอเชิญติดตามชมได้แล้วครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:06:42 น.  

 


มาแจ้งข่าวว่า

สังเวียนคน

ตอนที่ 2 ตอน "กินโต"


ลงโรงฉายแล้วครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:43:58 น.  

 

สังเวียนคน ภาค 3

"ผู้ชนะ"





ลงโรงฉายแล้วครับ

เชิญติดตามวิถีชีิวิตของเด็กหนุ่มที่กำลังเดินทางมาถึงจุดหักเหสำคัญ ได้แล้วครับ.....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:18:57 น.  

 



"สังเวียนคน"

ตอนที่ 4 "ผู้แพ้"





เรียนเชิญมาช่วยกันเชียร์ช่วยกันลุ้น

ลูกผู้ชายนักสู้ที่ชื่อไอ้ตงกันต่อครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:17:10 น.  

 



วันนี้ไอ้ตง ย้ายสังเวียนชีวิตแล้วครับ


สังเวียนคน ตอน 5 "้ฟ้าลั่น ศิษย์ประยงค์"


ลงโรงฉายแล้วครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:15:27 น.  

 



เชิญสัมผัส วิถีชีวิตของนักมวยในค่าย

สังเวียนคน ตอน 6

ค่ายศิษย์ประยงค์


โดย: ลุงแว่น วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:23:18 น.  

 


ฟ้าลั่นเตรียมขึ้นชกแล้วครับ

จึงต้อง "ซ้อมหนัก"

นักมวยไทยเขาซ้อมกันอย่างไร คิดว่าน่าติดตามไม่น้อย

สังเวียนคน

ตอน 7 ซ้อมหนัก


โดย: ลุงแว่น วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:42:21 น.  

 

วันนี้ไอ้ตง หรือฟ้าลั่นขึ้นชกเป็นครั้งแรกครับ

ขึ้นเวทีครั้งแรกก็เป็นมวยรองเสียแล้ว

จะเป็นอย่างไรต่อไปก็คงต้องช่วยกันเชียร์เสียแล้วละครับ...




สังเวียนคน

ตอน 8 มวยรอง


โดย: ลุงแว่น วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:00:18 น.  

 
สังเวียนคน

ตอน 9. ไอ้คางหิน




เริ่มจะบู๊ล้างผลาญแล้วละครับ

วันนี้ไอ้ตงของเรา ต้องปะทะกับไอ้คางหิน

จะหินแค่ไหน เชิญติดตามได้แล้วครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 2 มีนาคม 2553 เวลา:8:46:10 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 10. บัญชาสวรรค์




ทำไมต้องให้สวรรค์ช่วยแล้วหรือ?

มวยหมัดหนักอย่างไอ้ตงต้องงอนง้อขอให้สวรรค์ช่วยแล้วหรือ?

คงต้องไปติดตามกันแล้วละครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 4 มีนาคม 2553 เวลา:6:22:49 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 11. สังเวียนเลือด


ตอนนี้สำหรับคนที่ชอบบทบู๊ล้างผลาญโดยเฉพาะครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 6 มีนาคม 2553 เวลา:6:51:27 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน หวั่นกังวล


ไอ้ตงจะมีเรื่องอะไรให้อีกเล่า

นอกจากเรื่องสาวน้อยพยอมกับหนุ่มคนใหม่...

เอ..หรือว่าจะมีอะไรมากกว่านั้น...?





โดย: ลุงแว่น วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:6:40:24 น.  

 
คนบ้านนี้หายไปไหนน้อ ทิ้งบล็อกไว้นานๆ มีแต่ลุงแว่นเท่านั้นขยันมาเคาะประตู เปิดประตูรับหน่อยครับ อยากคุยกับเจ้าบ้านเหลือเกิน...


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 9 มีนาคม 2553 เวลา:9:33:09 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 13 คืนหนึ่งที่เถียงนา




ฉากเลิฟซีนเ็ล็ก ๆ ในเถียงนาร้างกลางทุ่ง

จะโรแมนติคแค่ไหน และสำคัญต่อชีวิตไอ้ตงอย่างไร

คงต้องไปพิสูจน์กันให้รู้ดำรู้แดงแล้วละครับ...




โดย: ลุงแว่น วันที่: 10 มีนาคม 2553 เวลา:7:41:46 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 14. ธนูมือ



อะไรคือธนูมือ ? มีความสำคัญกับวงการหมัดมวยอยางไร?

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับไอ้ตงด้วย

คงต้องไปติดตามเสียแล้ว...




โดย: ลุงแว่น วันที่: 12 มีนาคม 2553 เวลา:6:51:15 น.  

 

สังเวียนคน

ตอน 15 ขุนเข่าไร้น้ำใจ




งานนี้ไอ้ตงเจอศึกหนักที่สุดในชีวิต

ดูแล้วท่าจะแย่ ยังไงก็ช่วยไปเชียร์กันหน่อยครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 14 มีนาคม 2553 เวลา:7:09:13 น.  

 



คิดถึงค่ะคุณกุ้ง หายไปนานเชียว
คุณกุ้งเขียนได้ดีค่ะ…ชวนอ่าน
แล้วจะมาต่อเมื่อไหร่หล่ะคะนี่


ช่วงนี้ป้ากุ๊กไม่ค่อยได้เข้าบล็อกเลย
งานประจำ…แจ๋ว ดึงเวลาป้าไปหมดค่ะ
อย่างเก่งก็แค่แว๊บเข้ามาอ่าน….แล้วก็แว๊บหายไป
แต่แม้จะไม่ได้ฝากคำไว้ก็ยังระลึกถึงเสมอค่ะ


เมื่อวานพยายามจะคอมเมนท์ตั้งหลายครั้ง…..แต่ไม่สำเร็จ
วันนี้จะผ่านหรือไม่เดี๋ยวก็รู้ค่ะ


****คนที่ทำอาจไม่ได้พูด และคนที่พูดก็อาจไม่ได้ทำ****




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 14 มีนาคม 2553 เวลา:15:17:32 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 16. เฮือกสุดท้าย





เฮือกสุดท้าย?

เฮือกสุดท้ายของใคร?

หรือว่าไอ้ตงจะแพ้เสียแล้ว....?


โดย: ลุงแว่น วันที่: 16 มีนาคม 2553 เวลา:6:55:31 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 17. สัญญาลูกผู้ชาย


(ตอนจบ)




และแล้ว เรื่องราวก็ดำเนินมาถึงฉากสุดท้ายครับ

เรื่องนี้จะลงเอยกันอย่างไร? ไอ้ตงจะได้พยอมเป็นเมียหรือไม่?

เชิญติดตามได้ครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:6:42:30 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

กลีบดอกโมก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




กลีบบาง ดอกขาว พราวต้น

ข้ามคืน ร่วงหล่น โคนหญ้า

หอมรื้น ชั่วคืน โรยรา

กลีบบาง ไร้ค่า เมื่อลาใบ



hits
New Comments
Friends' blogs
[Add กลีบดอกโมก's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.