:: [ดอยไตแลง] รอยย่ำที่นำเราไปในพม่า ::







บันทึกปลายปี ๒๕๕๕
ดอยไตแลง  รัฐฉาน  ประเทศพม่า












บทเพลงแห่งสันติภาพลอยลมมาในหน้าหนาว ปลายปี พ.ศ.2555
ท่ามกลางถนนฝุ่นสีแดงล่องลอยเคว้งคว้างอยู่บนทิวเขาที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลกว่า1500เมตร รถยนต์ขับเขื่อนสี่ล้อยังคงพุ่งทะยานไปพร้อมบรรจุความหวังของเด็กยากไร้ไว้เต็มท้ายกระบะทั้งสามคัน พวกเรามุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่น ดอยไตแลง แห่งกองกำลังกู้ชาติ รัฐฉาน ประเทศพม่า

เรื่องมันเริ่มมาจาก...
เพื่อนรุ่นน้องที่ทำงานนิตยสารการบินฉบับหนึ่งชักชวนให้ร่วมทำโครงการบริจาคของให้น้องๆ ในถิ่นกันดาร พวกเราตกลงใจเลือกดินแดนแห่งนี้โดยไม่ได้นึกถึงเชื้อชาติและความยากลำบากในการเดินทาง 

เธอบอกฉันแค่เพียงสั้นๆว่า...
"แล้วพี่จะได้สัมผัสถึงการต่อสู้เพื่อแผ่นดินอย่างแท้จริง" 
โดยการเดินทางไปดอยไตแลงนั้นเธอมีบุคคลที่จะนำเราเข้าในเขตพื้นที่อยู่นอกเหนืออาณาเขตไทยในเขตรอยต่อที่ อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน

ดอยไตแลง แห่งรัฐฉาน (Shan State) เป็นเขตพื้นที่ของกองทัพรัฐฉานใต้ (SSA) กลุ่มกอบกู้เอกราชของชนชาติไตหรือไทใหญ่ในแผ่นดินรัฐฉานที่ต่อสู้เพื่อกอบกู้เสรีภาพจากพม่า ในช่วงที่เราเข้าไปไม่ได้มีการสู้รบใดๆเกิดขึ้นเพราะอยู่ในช่วงการลงนามหยุดยิง พวกเราไปในนามกลุ่มเอกชนเพื่อศึกษาข้อมูลและบริจาคสิ่งของ







"The answer my friend is blowin in the wind...
 The answer is blowin in the wind..."


Blowin in The Wind
Bob Dylan     





"ท่ามกลางลมหนาวปลายเดือนธันวา ฝุ่นฝันฟุ้งฟ้า เพื่อนๆเริ่มเดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศ"


จากการข่มขู่แกมบังคับผู้คนในแวดล้อมของฉันก็ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่ โดยมีทีมงานที่กทม. ฉัน เป้ น้องตู่ มาด หนุ่ม และพี่โหมะ พวกเรารวบรวมของบริจาคจากหลายๆฝ่าย น้ำใจหลั่งไหลเข้ามามากมายเหลือเกิน จนเกิดปัญหาในการนำของบริคจาคขึ้นสู่ยอดดอยเพราะเราต้องหารถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อให้ได้อย่างน้อยสามคัน นั่นเริ่มจะเป็นปัญหาสำหรับสาวๆชาวกรุงอย่างเรา  

ฉันติดต่อ "ยันต์" เพื่อนที่ทำงานองกรพัฒนาเอกชนที่เชียงใหม่ให้มาช่วยงาน เนื่องจากสิ่งของบริจาคที่หลั่งไหลกันมามาก เราจึงคิดกันว่าจะส่งของบางส่วนไปกับรถไฟก่อนโดยให้ยันต์และทีมงานเชียงใหม่ไปรอรับและให้ ยันต์หาโฟล์วีลเตรียมไว้ใช้สักสองคัน  แล้วบางส่วนที่เหลือเราจึงทยอยขนไปกับรถโฟล์วีลของพี่โหมะ ยันต์รับปากแต่อาจหารถได้แค่คันเดียวให้เราเตรียมแผนสำรองไว้ 

ฉันต่อโทรศัพท์สายตรงไปยังเพื่อนที่อยู่ภาคตะวันออก "มานพ" นักพัฒนาจากผืนป่าตะวันออก ฉันบอกกับมานพว่าต้องการรถโฟล์วีลพร้อมคนขับมาช่วยงาน  มานพรีบตกปากรับคำในทันทีและมาช่วยงานเต็มที่จนงานเสร็จ เริ่มตั้งแต่มาช่วยขนของขึ้นรถไฟไปจนถึงเป็นคนขับรถให้ตลอดทั้งทริป

จากเหนือสุดดินแดนอีสานที่บึงกาฬ "อาจารย์ตุ้ย"ศิษย์หลวงพ่อเลิศก็เพิ่งจะตอบตกลงมาช่วยงานได้โดยนำรถตู้รวยแสนล้านมาไว้ใช้งานขับพาพวกเราขึ้นเชียงใหม่ไปแบบสบายๆ ก่อนจะไปเปลี่ยนรถและขนถ่ายสิ่งของเข้าสู่รถโฟล์วีลที่เชียงใหม่กันอีกครั้ง

สรุปการเดินทางขึ้นเชียงใหม่ในวันนั้นเรามีเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดินทางไปด้วยทั้งหมด 12 คน  รถยนต์โฟล์วีลสองคัน (ของพี่โหมะและของมานพ) และรถตู้(ของอาจารย์ตุ้ย)อีกหนึ่งคัน เดินทางขึ้นเชียงใหม่พร้อมกันแล้วไปเปลี่ยนถ่ายทั้งคน รถ และสิ่งของที่เชียงใหม่กันอีกครั้ง








"ในตอนนี้เรากำลังมุ่งหน้าออกนอกเขตแดนไทย ที่มีความต่างเพียงเขตภูเขากันไว้เท่านั้นเอง"


เราเดินทางออกจากกทม.กันแต่เช้าถึงเชียงใหม่ตอนบ่ายแก่ๆ แวะเที่ยวและรับมูเซอที่เขื่อนภูมิพล เมื่อไปถึงเชียงใหม่ยันต์เตรียมที่นอนไว้ให้ที่สำนักงาน เค้าต้อนรับเราดีมากเพราะที่สำนักงานมีที่พักสำหรับการจัดสัมมนาหมู่บ้านบนดอยอยู่บ่อยๆตามเนื้องานของเค้า พวกเราพักกันที่นั่นหนึ่งคืน เช้าจึงจัดเตรียมสิ่งของขนถ่ายสู่รถโฟล์วีลทั้งสามคันแล้วจากนั้นทั้งคนและคาราวานรถยนต์ก็มุ่งหน้าสู่ชายแดนแม่ฮ่องสอน 

การเดินทางครั้งนี้ถือว่าหนักเอาการเส้นทางจากกทม-เชียงใหม่นั้นไม่เท่าไร แต่จากเชียงใหม่ไปชายแดนพม่าทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนนั้นถือว่าลำบากเอาเรื่อง จากเชียงใหม่ไปแม่ฮ่องสอนเข้าสู่อำเภอปางมะผ้า แวะผ่านเมืองปายแล้วแวะพักเก็บภาพกันสักนิดหน่อย เส้นทางยาวไกลเราไต่สันดอยสูงขึ้นไปเรื่อยๆจนไปถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเขตแดนไทยเราแวะรับคนประสานงานที่มารอรับพวกเราเข้าสู่ฐานที่มั่นดอยไตแลง

จากนั้นเราขับไปตามสันดอยต่อไปเรื่อยๆจนไปแตะความสูงที่ระดับ1,500เมตร ในตอนนี้เรากำลังมุ่งหน้าออกนอกเขตแดนไทย ที่มีความต่างเพียงเขตภูเขากันไว้เท่านั้นเอง จากนั้นพวกเราขับต่อไปเรื่อยๆจนสิ้นสุดระยะทางดินแดงฝุ่นคละคลุ้งเรามองเห็นด่านกั้นเป็นรั้วไม้สีขาวแดง  เรากำลังเดินทางมาถึงจุดผ่านแดนเพื่อเข้าสู่ดอยไตแลง ฐานที่มั่นของกองกำลังกู้ชาติรัฐฉาน  เราหยุดรถตรวจเช็ครายชื่อกันที่นั่นก่อนข้ามประเทศเข้าสู่เขตแดนพม่า 







"ท่ามกลางการต่อสู้เพื่อแผ่นดิน เด็กๆหลายคนต้องตกอยู่ในสถานะกำพร้าพ่อและแม่ ในวันที่แดดจัดกลางฤดูหนาวฉันเห็นโรงเรียน และบ้านพักเด็กกำพร้าตั้งอยู่เรียงรายตามสันดอย พวกเรานำของใช้ที่จำเป็นในการเรียน  ของเล่น  และเครื่องดนตรี  ไปแจกเด็กๆ"


เราไปถึงที่นั่นเกือบค่ำแล้ว คาราวานรถยนต์ทั้งสี่คัน (รถของคนที่มารอรับและขนของเพิ่มขึ้นไปด้วยอีกหนึ่งคัน) เลี้ยวเข้าพื้นที่โดยมีเด็กๆวิ่งตามรอต้อนรับ ครูและนักเรียนที่นั่นช่วยกันขนของลำเลียงเก็บไว้ในอาคารเรียนเพื่อทำพิธีส่งมอบในตอนเช้า

คืนนั้นเรานอนรวมกันในอาคารอเนกประสงค์ อากาศหนาวดวงดาวเต็มท้องฟ้า เราหายใจโดยใช้อากาศของฝั่งพม่า คืนนั้นเราออกมาก่อกองไฟบนดอยมองไปรอบๆตัวสัมผัสได้ถึงสายลมหนาวหวีดหวิวมาจากยอดดอยหลายๆดอย นี่เรากำลังถูกโอบล้อมด้วยดงดอยแสนไกลที่ไหนสักแห่งบนจุดเล็กๆในแผนที่โลกอย่างนั้นหรือ

ครูใหญ่นั่งรอบวงกองไฟคุยถึงเรื่องราวการต่อสู้ของพวกเขา  พวกเราซักถามเรื่องราวสารทุกข์สุขดิบต่างๆ ข้อมูลใหม่ที่ฉันไม่เคยรู้ถูกค้นพบที่รอบกองไฟในคืนนั้น เรื่องราวการต่อสู้เพื่อแผ่นดินเกิดมายาวนานกว่า 60 ปี ถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น จากดาวดวงหนึ่งถึงดาวอีกดวง ดวงดาวแห่งความหวังถึงวันใหม่ ฉันมองเห็นดวงดาวเหล่านั้นสว่างสดใสอยู่ในรอยยิ้มของเด็กๆในยามเช้าวันรุ่งขึ้น









ยามเช้าบนยอดดอย ธงชาติรัฐฉานของชาวไทใหญ่ปลิวไสวอยู่ในโรงเรียน
ฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่ามองเห็นดาวบางดวงส่งยิ้มสดใสลงมาจากท้องฟ้าเมื่อคืนนี้

เช้านี้ตื่นขึ้นมาก็มีอันต้องแปลกใจเมื่อฉันพบว่าอาจารย์ตุ้ยและหนุ่มเมืองนนท์ถือโทรโข่งคนละอันอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเด็กๆที่ลานกิจกรรมของโรงเรียนโดยมีคุณครูคนหนึ่งแบกกีต้าร์มาร่วมกันทำกิจกรรมสันทนาการในแบบของพวกเค้ารอยู่แล้ว  ฉันไม่รู้ว่าพวกเค้าสื่อสารกันด้วยภาษาอะไร ไทย ไทใหญ่ หรืออังกฤษ แต่ไม่เคยมีเรื่องเซอร์ไพร้ครั้งไหนที่สองหนุ่มนี้ทำให้ไม่ได้  ทั้งที่เมื่อคืนเราคุยสรุปกิจกรรมกันไม่ได้เตรียมการไว้แบบนี้  แต่เอาเถอะไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก็ในเมื่อเช้านี้เป็นวันพิเศษสำหรับเด็กๆ เนื่องจากมีชาวต่างชาติอย่างพวกเรานำสิ่งของและเงินบริจาคมาส่งมอบและจัดทำอาหารกลางวันเลี้ยงพวกเค้า  เราจึงต้องไหลไปตามน้ำ นำขนมและของเล่นมาร่วมเล่นกิจกรรมสันทนาการตามสองหนุ่มนั้นไปด้วย

สายๆแดดเริ่มร้อน พวกเรา คณะครูและนักเรียน เข้าหลบแดดและทำกิจกรรมต่อในอาคารอเนกประสงค์  อาหารกลางวันเตรียมพร้อมแล้ว ครอบครัวพี่โหมะพร้อมภรรยาและลูกมือเป็นกองทัพเด็กๆที่พูดกันต่างภาษาแต่ช่วยกันทำก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นหมูสนุกสนานอยู่ในครัวตอนนี้พร้อมเสริฟแล้ว













ในวันนี้ของชาวไทใหญ่ แห่งกองทัพรัฐฉาน ยังคงเรียกร้องหาเสรีภาพ เช่นเดียวกับอีกหลายกลุ่มเชื้อชาติในพม่า  ปัญหาของผู้ใหญ่ยังคงส่งผลกระทบถึงเด็กอย่างต่อเนื่อง แต่เด็กเหล่านี้ไม่ใช่หรือที่จะเติบโตรับไม้ต่อเหล่านั้น

บทเพลงแห่งเสรีภาพแว่วออกมาจากวิทยุในรถยนต์อีกครั้ง วงล้อยังคงเบียดวงหมุนวนอยู่ในถนนฝุ่นสีแดง คาราวานของพวกเรามุ่งกลับออกจากทุ่งภูเขาเบื้องหลัง  ฉันสะท้อนใจในบทเพลงที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุคสมัยสงครามเวียดนาม ผู้คนต่างก็ร่ำร้องหาเสรีภาพและสันติภาพ  หากผู้คนไม่ทุกข์ทนต่อการถูกกดขี่ โลกนี้คงไม่มีสงคราม

นานแค่ไหนแล้วที่สงครามเกิดขึ้นบนโลกใบนี้  อาจเรียกได้ว่ามันเกิดขึ้นมาพร้อมอารยะธรรมมนุษย์ไม่ว่าจะยุคสมัยไหนจนกระทั่งทุกวันนี้ สงครามเปลี่ยนรูปโฉมใหม่ให้เราเข้าใจยากขึ้น ซับซ้อนมายิ่งขึ้น โดยที่คนบางกลุ่มก็ยังถูกกดขี่อยู่ร่ำไป

ฉันจะไม่ตั้งคำถามอีกแล้วว่าเมื่อไหร่มันจึงจะหมด เพราะฉันคิดว่าทั้งหมดนี้คือวัฏจักรแห่งชีวิตมนุษย์ที่ต้องดิ้นรนกันไป ช่วยเหลือกันไป ตามบทบาทและความพึงพอใจ แต่ถึงที่สุดแล้วฉันเชื่อว่าความดีงามในจิตรใจจะเอาชนะได้ทุกอย่าง ฉันเชื่อเช่นนั้น












เริ่มจากจุดเล็กๆแต่กลายเป็นวาระแห่งชาติซะงั้น
บั น ทึ ก น้ำ ใ จ จ า ก เ พื่ อ น ร่ ว ม เ ดิ น ท า ง ทุ ก ค น


เป้
ฉัน
ยันต์
มานพ
มาด
ตู่
น้องตู่
ครอบครัวพี่โหมะ
หนุ่มเมืองนนท์
อาจารย์ตุ้ย
แม่และมูเซอ
นิตยสารการบินฉบับหนึ่ง
บริษัทนำเที่ยวแห่งหนึ่ง
องค์กรพัฒนาเอกชนภาคเหนือ
องค์กรพัฒนาเอกชนภาคตะวันออก
บริษัทคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง
นักศึกษาวิชาชาติพันธุ์ มช.
ช่างภาพช่องเจ็ดสี
ธุรกิจส่วนตัว
ธุรกิจส่วนตัว
ศิษย์หลวงพ่อเลิศ ณ บึงกาฬ
บุคคลในดวงใจตลอดกาล




ขอบคุณภาพบางส่วนจากน้องตู่ (ช่างภาพ)
ขอบคุณสิ่งของบริจาคจากผู้เอื้อเฟื้อทุกท่าน
ขอบคุณเครื่องดนตรีบริจาคเพื่อเด็กจาก PMG















 

Create Date : 15 พฤศจิกายน 2558
1 comments
Last Update : 15 พฤศจิกายน 2558 11:29:28 น.
Counter : 701 Pageviews.

 

แวะมาดูภาพ กับคำบรรยาย ..ครับ

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 3 มกราคม 2560 20:11:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ผีเสื้อยิปซี
Location :
ดาวบี 612 * Togo

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]





Do you see that beautiful sky?,
also shadow of lovely clouds?
The long, endless of blue sea...
so,do you see my love?
❉~❉





Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2558
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
15 พฤศจิกายน 2558
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ผีเสื้อยิปซี's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.