Group Blog
 
<<
เมษายน 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
29 เมษายน 2560
 
All Blogs
 
ผ้าขี้ริ้วห่อทองในยุคนี้





พวกเรากำลังจะเรียนจบชั้นมัธยมต้น

ทุกคนค้นพบว่าความรุ่งโรจน์ของชีวิตฝากไว้กับการศึกษา

ต่างมุ่งไปเมืองหลวงเพื่อชีวิตที่ดีกว่า

ผมก็เป็นเด็นคนหนึ่งที่ตามความฝันนั้น

แม้ว่าเราเพิ่งจะไปงานศพรุ่นพี่คนหนึ่งที่เสียชีวิต 14 ตุลา 16

แต่ความฝันไม่มีใครดับมันได้

ที่บ้านผม แม่มีสวน รวมทั้งเหมาของสวนในแถบนั้นส่งขายต่อที่ปากคลองตลาด

เรามีลูกจ้างวัยรุ่น 2 คน ที่เป็นลูกมือ ทำงานตามคำสั่งของแม่ทุกอย่าง

ผมก็ได้อาศัยใบบุญของแม่ในการเรียนหนังสือ

เมื่อผมมาเรียนต่อมัธยมปลายที่ กทม.

และติดพันจนจบปริญญาเป็นคนแรกของตระกูล

ลูกจ้างทั้งสองจากครอบครัวของเราจากไปตอนไหนไม่รู้

เวลาผ่านไปสามสิบกว่าปี

เร็วๆนี้ ผมได้ข่าวว่าลูกจ้างคนหนึ่งของแม่ผม มีชีวิตที่คาดไม่ถึง

เขาปลูกชมพู่ขายส่งไปต่างประเทศ ตอนนี้เป็นผู้มั่งคั่งคนหนึ่ง

ลูกหลานญาติๆของผมบางคน เขาไม่ได้ไปตามความฝันอย่างคนรุ่นผม

แต่มุ่งมั่นทำเกษตรอยู่เงียบๆ

ส่งผลผลิตไปให้ประชากรโลกที่ตั้งตาคอยนับพันล้านคน

ผลิตเท่าไรก็ไม่พอ สังเกตง่ายๆว่า

ทำไมเดี๋ยวนี้เราหาทุเรียนดีๆกินไม่ได้ หรือไม่ก็แพงจนน่าเกลียด

ซึ่งผิดกับเกษตรกรสมัยผมยังเด็ก

ปลูกมันแกวขายได้โลละ 5 สตางค์ ถึงขุดขายก็ไม่คุ้ม

จำใจต้องปล่อยเน่าตายคาร่องสวน

ในยุค 30-40 ปีก่อน ที่ดินของชาวสวนจึงตกไปอยู่ในมือนายทุนมากมาย

ลูกหลานของคนรุ่นนั้น เริ่มเงยหน้าอ้าปากเมื่อโลกเข้าสู่โลกาภิวัฒน์

แต่การจะหาเช่าที่ดินก็ไม่ใช่ง่ายๆ หรือหาซื้อได้ยาก

ในตำบลนั้นที่ดิน ร่องสวน พากันขึ้นราคาไม่ใช่เพราะถนนตัดผ่าน

แต่เพราะความต้องการที่ดินปลูกมะพร้าวที่ผลิตเท่าไรก็ไม่พอ


Diarist Blog



Create Date : 29 เมษายน 2560
Last Update : 29 เมษายน 2560 22:28:33 น. 20 comments
Counter : 485 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtuk-tuk@korat, คุณmambymam, คุณhaiku, คุณชีริว, คุณอุ้มสี, คุณtoor36, คุณเรียวรุ้ง, คุณกาบริเอล, คุณสองแผ่นดิน, คุณClose To Heaven, คุณnewyorknurse, คุณpantawan, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณรัชต์สารินท์, คุณQuel, คุณไวน์กับสายน้ำ


 
เป้าประสงค์ของคนแต่ละรุ่นต่างกันนะคะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 29 เมษายน 2560 เวลา:21:24:15 น.  

 
ยุคสมัยเปลี่ยนไป หลายสิ่งหลายอย่าง+ความคิดของผู้คนก็
เปลี่ยนไปตามไปด้วยนะคะ
ทุกวันนี้จึงเห็นอะไรที่ขัดตาขัดใจหลายๆอย่าง







โดย: mambymam วันที่: 29 เมษายน 2560 เวลา:22:00:57 น.  

 
ทันรุ่น 14 ตุลา 16 ก็ประมาณรุ่นพ่อผมเลยนะเนี่ย
พืชผลราคาตกต่ำ แต่พืชผลบางอย่างก็แพงจนน่าเกลียด ทุเรียนเป็นหนึ่งในนั้นเลยครับ เจ้าของสวนทุเรียนแต่ละที่ นายทุนตัวใหญ่ๆทั้งนั้น
หลายๆอย่างก็รวมตัวกันสร้างอำนาจต่อรองกับรัฐ อย่าง ข้าว อ้อย มันสำปะหลัง ยางพารา ปาล์มน้ำมัน ฯลฯ ราคาตกยังไงก็อยู่ได้
ไม่เหมือนบางอย่างอย่างลำไยที่บ้านพ่อน้องสะใภ้ผมปลูกสองปีก่อนขายได้โลละ 6 บาท T^T


โดย: ชีริว วันที่: 29 เมษายน 2560 เวลา:23:45:04 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
ภูเพยีย Diarist ดู Blog
comicclubs Music Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
บ่งบ๊ง Food Blog ดู Blog
secreate Food Blog ดู Blog
phunsud Food Blog ดู Blog
ALDI Klaibann Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog

แวะมาอ่านเรื่องราวคนเดือนตุลา


โดย: อุ้มสี วันที่: 30 เมษายน 2560 เวลา:9:50:18 น.  

 
เวลาเปลี่ยนอะไรหลายๆ อย่างมันก็เปลี่ยนแปลงตาม

เดี๋ยวนี้การปลูกพืชหลายๆ ที่เน้นที่ปริมาณมากกว่าอัตลักษณ์ของพืชท้องถิ่น สังเกตดูว่าเดี๋ยวนี้มะม่วงพันธุ์ที่มีขายกันเยอะๆ จะเป็นน้ำดอกไม้ พวกทองดำ อกร่อง หากินยากขึ้น ถึงเจอก็ราคาสูง

เดี๋ยวนี้ที่ดินราคาสูงมากๆ อย่าว่าแต่ที่เลย ขนาดพวกตึกแถวยังราคาสูงเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 30 เมษายน 2560 เวลา:11:00:12 น.  

 
ความฝันกับความจริง บางทีก็สวนทางกัน
ตามกาลเวลา ตามยุคสมัย
ขออย่างเดียว - อย่าให้มันมอดดับก็พอค่ะ

เดี๋ยวนี้ผลไม้ พืชพันธุ์ต่างๆ ข่าวว่าหายากนะคะ
บางสายพันธุ์ก็อาจโดนโค่นทิ้งไปเพราะขายไม่ได้

นักลงทุนคงเน้นกันแค่ผลิตเพื่อผลกำไรเท่านั้นแหละค่ะ
ส่งป้อนตลาดมากมายจนดูเหมือนไม่เคยพอสักที



โดย: กาบริเอล วันที่: 30 เมษายน 2560 เวลา:16:50:55 น.  

 
ขอบคุณโหวตค่ะคุณอิม



โดย: mambymam วันที่: 30 เมษายน 2560 เวลา:17:39:53 น.  

 
มะพร้าวสมัยนี้ มะพร้าวแก่ลูกหนึ่งเกือบ 40 บาท น้ำมะพร้าวกล่องก็แพงเอาเรื่องครับ
ผลไม้บางอย่างก็ไม่เป็นที่นิยมเช่น ลางสาด อีกไม่นานคงสูญพันธุ์ครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:0:17:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ที่บ้านก็เป็นบ้านสวน และตั้งแต่จำความบ้านได้ ที่บ้านปลูกพริกหอมกะเทียม
เปลี่ยนเป็นสวนพุทรา -สัมเช้ง- สวนองุ่น- สวนฝรั้ง- สวนมะนาว - และตอนนี้เป็นสวนมะพร้าว ซึ่งปลูกมาประมาณยี่สิบกว่าปี มะพร้าวน้ำหอม หอมหวานจริงๆ
สวนแถวๆบ้านและไกลๆเริ่มปลูกมะพร้าวกันเต็มไปหมด คิดว่าอีกห้าหกปี มะพร้าวน้ำหอมคงมีเยอะมาก ราคาจะตกไหมหนอ
ชาวสวนแถวบ้าน ดำเนินสะดวกมีความภูมิใจ บอกว่ามะพร้าวน้ำหอม ปลูกที่ก็ไม่หอมเหมือนที่ไม่กี่ตำบลที่ดำเนินหรอก..
แต่เดี่ยวนี้ปลูกมะพร้าวก็ไม่ง่ายต้องดูแลเรื่องน้ำ ปุ่ย แถมยังมีการฉีดยากันแมลง
อีกด้วย
ดำเนินมีชมพูหวานด้วยนะคะ ใกล้อัมพวา ชาวอัมพวาก็ภูมิใจกับลิ้นจี่ และลำใยที่บอกว่าหวาน และเนื้อหนาไม่แพ้ลำใยทางเหนือด้วย
(ขออนุญาติอวดบ้านเกิดหน่อย ค่ะ)


โหวดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:4:22:08 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณอิม
เวลาเปลี่ยนไปหลายสิ่งหลายอย่างก็เปลี่ยนตามไปด้วย
ไม่ว่าที่ไหยที่ดินเดี๋ยวนี้แพงมาก อยากได้แต่ก็ได้แต่มองค่ะ

กระเป๋าหมดไว้มาใหม่ค่ะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:48:50 น.  

 
Insignia_Museum Diarist


โดย: pantawan วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:55:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ตอนเรียนป 1-4 เรียนที่วัดอมรญาติสมาคม เดินจากบ้านไปเช้ากลับเย็น
ตอนนั้นยังเอากระจับ ที่บ้านมีสองบ่อ และข้าวโพดไปขายที่โรงเรียนด้วย
บ้านอยู่แถวรพ.ดำเนิน เดินไปตามร่องสวน เดินเรื่อยๆ ทุกเช้าเย็น
เดี่ยวนี้จำทางไม่ได้แล้ว แล้วก็ไปเป็นนักเรียนประจำที่ราชบุรี รร.นารี
บ้านปลูกสัม เรียกส้มเช้ง ก็ขายได้ดีนะ
ตอนนี้แถวสะพานดำยังปลูกองุ่นกันอยู่ และได้ผลดีด้วย เขาตัดขาย
ครังละเป็นแสนๆเลย แต่ก็ต้องดูแลเยอะมาก คนแถวสะพานดำ เรียกว่าถิ่นองุ่นเลย
คลองที่บ้านเรียกคลองฮกเกี้ยน ก่อนว่ายน้ำ จับปลา กุ้งตัวโตๆได้เลย เดี่ยวนี้คลองตื่น เต็มไปด้วยต้นผักตบชวา บัว และขยะ เรือไม่ค่อยได้วิ่งผ่าน ก่อนนี้จะได้ยินเรือหางยาววิ่งทั้งวัน คลองไม่สะอาด คงมีสารพิษเยอะ ไม่มีปลา กุ้งแล้ว มีแต่กล่องโฟรม พลาสติกลอย นานๆทางรั๘จะมาเคลียและขุดดินที

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆจัง


โดย: newyorknurse วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:38:07 น.  

 
บ้านอยู่ที่คลองฮกเกี้ยน ก่อนขายปุ๋ยขี้ค้างคาว ขายชาวสวน
ชายดีมาก ระยะหลังเขาใช้ปุ๋ยเคมีกัน ก็เลยไม่ขาย
มีคนมาเสนอให้ชายปุ๋ยเคมี ที่บ้านไม่ชอบ เลยไม่ได้ทำ
วัดอมรญาติ คุณพ่อ เป็นอุปัฐฐาก (สะกดถูกเปล่าไม่รู้) ได้
พระยอดธงหลวงพ่อมาหลายองค์ เชื่อไหม ใส่หลวงพ่อ
โดนรถกระชากตกเก้าอี้ที่เมกา หน้าฟาดที่แถวๆวิทยุ
อย่างแรกงมนันต์ คิดว่าหน้าละเอียดแล้ว ปรากฎว่า
แค่ร้าว ไม่ต้องทำอะไร หายเอง
หลวงพ่อเฟื่องนะคะ


โดย: newyorknurse วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:21:18:03 น.  

 
แวะมาโหวตให้ค่ะ

Insignia_Museum Diarist

นอนหลับฝันดีนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:0:29:58 น.  

 

คิดถึงดำเนินสมัยเด็กๆ พูดแล้วคุยไม่จบ
ก่อนกว่าจะมีทางรถยนต์ กว่าจะมีไฟฟ้า
คิดแล้วเราเนี่ยอยู่ตังแต่สมัยมีตะเกียงน้ำมันกาซ เห็นคนเขาย่างพริกใหญ๋ เก็บหอมกระเทียมมากำเป็นมัดๆ จนมีไฟฟ้า รพ.ดำเนินก็มาอยู่ใกล้บ้าน แต่คนดำเนินก็ไม่เข้าไป กลับไปรพ.บ้านแพร้ว งง อยู่เหมือนกัน

ตอนนี้บ้านเมืองเจริญ มีทั้งโทรศัพท์ มือถือแบบสมาท โฟนท์ ท่ารถ
ก็เจริญ จนจะไม่เจริญแล้ว ไม่ค่อยมีคน ตลาดน้ำดำเนิน คนยังเต็มตอนเช้าๆ แต่พอบ่ายก็ไม่มีคนเงียบ ก่อนนี้ยังเคยพายเรือไปขายของในส่วนเช่นมะม่วงมัน ผักกะเฉด มะม่วงอกร่องที่บ้านมีเป็นร้อยต้นรอบๆสวน เก็บมะม่วงทีลงเรือต่อไปส่งกรุงเทพ บางที่พี่ชายก็ใส่ลัง
ส่งไปทางใต้ด้วย

ดำเนินบ้านเราก็ยังน่าอยู่ดี



โดย: newyorknurse วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:3:14:10 น.  

 
มาฟังเรื่องเล่าค่ะ^^


โดย: รัชต์สารินท์ วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:5:15:22 น.  

 
เดี่ยวนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปเเล้ว
เปลี่ยนทั้งวัตถุเเละจิตใจคนนะคะ

เข้ามาอ่านเรื่องเล่าค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Insignia_Museum Diarist ดู Blog



โดย: Quel วันที่: 4 พฤษภาคม 2560 เวลา:1:31:16 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่าคุณอิม
มาชวนไปกินร้านใหม่ตกแต่งสวย ๆ กันค่ะ


โดย: Close To Heaven วันที่: 4 พฤษภาคม 2560 เวลา:8:38:34 น.  

 


เอาดอกแมกโนเลียมาฝากค่ะคุณอิม


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 5 พฤษภาคม 2560 เวลา:2:58:15 น.  

 
วิถีชีวิต เปลี่ยนไปตามจังหวะ....

อย่างผมเอง ทำงานด้านตัวเลข พอฟองสบู่แตก ก็หันไปทำ
สวนหลายสิบไร่ จันทบุรี กะว่าถ้าไม่มีเงิน คงไปนอนเลียแผล
ปลูกผักกินในสวนกับลูก ๆ

แต่จังหวะชีวิตมีขึ้นลง งานเข้าเยอะ ต้องทำหลายบริษัทพร้อม
กัน และแล้วผลไม้เริ่มออกผล เจอปัญหาคือ ไม่มีเวลาทำ
ก็ต้องปล่อยทิ้งไปบ้าง เพราะงานที่ กท.ทำเงินดีกว่า

เรื่องมันยาว.... อย่างที่ลูกจ้างคุณแม่คุณ ทำสวนแล้ว
ส่ง ตปท.ได้ คงจังหวะชีวิต การตัดสินใจดี เลยรุ่งเรือง

ดีครับ.. มีอะไรมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟัง คงเป็นตัวอย่างสำหรับ
หลาย ๆ คนว่า ทำงานไปเถอะ ทำให้ดีที่สุด..


Insignia_Museum Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

..

ปัจจุบันกินทุเรียนไม่ค่อยได้แล้ว ครับ แหะ ๆ ทรัพย์จางมั้ง
เจอจีน เหมาสวน...ส่งออก.. เราคงทายต้องกิง มะม่วงแทง
555




โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 5 พฤษภาคม 2560 เวลา:19:55:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Insignia_Museum
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]




ความตั้งใจในการทำบล็อกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เริ่มต้นด้วยการเขียนถึงถิ่นที่อยู่ในวัยเด็ก ต่อมาเป็นเรื่องเครื่องหมายต่างๆ เรื่องศิลปะ ภาพถ่ายในยุคก่อนๆ อาหารการกิน และอะไรต่อมิอะไรที่ประสบพบเห็น สนใจอะไรขึ้นมาก็อยากรู้ให้มากขึ้น กลุ่มเนื้อหาจึงแตกแขนงไปเรื่อยๆ
New Comments
Friends' blogs
[Add Insignia_Museum's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.