Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
แอนิเมชั่นจากภาพวาดสีน้ำมัน



ภาพยนตร์แอนิเมชั่นระดับโลกที่ถ่ายทำจากภาพวาดสีน้ำมัน จำนวนถึง 29,000 เฟรม

นั่นคือเรื่อง The old man and the sea โดยผู้กำกับภาพยนตร์แอนิเมชั่นชาวรัสเซีย ชื่อเล็คซานเดอร์ เปตรอฟ เนื้อเรื่องจากบทประพันธ์ของ เออร์เนส แฮมมิ่งเวย์ ภาพยนต์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขา short animation ในปี พ.ศ. 2543

ทั้งเรื่องใช้เทคนิคระบายสีน้ำมันแบบแห้งช้าลงบนแก้ว ใช้นิ้วมือวาดแทนพู่กัน แบบต่างระดับบนแผ่นกระจก ซึ่งสามารถทำให้เห็นความแตกต่าง ในองค์ประกอบของภาพ ระหว่างฉากหน้าและฉากหลังอย่างเห็นได้ชัด ผมคิดว่าฉากท้องฟ้าคงใช้นิ้วมือเกลี่ยสี เป็นก้อนเมฆ อากาศและแสงเงาตามเวลาที่เปลี่ยนไป

ขั้นตอนการทำงาน หลังจากที่เปตรอฟพอใจกับภาพ ที่ได้ในแต่ละฉากแล้ว ก็จะค่อยๆ ไล่สี จากฉากหลังขึ้นมาเรื่อยๆ เพื่อทำให้ภาพมีสีสมบูรณ์ที่สุด โดยจะทำไปทีละเฟรม จากนั้นก็จะค่อยๆ แก้ไขภาพทีละภาพ แต่ละเฟรม ไปเรื่อยๆ ใช้เวลาทำงานรวม 2 ปี ตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2540 ถึง เมษายน พ.ศ. 2542 สร้างเป็นภาพยนตร์สั้นประมาณ 20 นาที ซึ่งส่งผลให้ภาพที่ปรากฏบนจอมีความสวยแปลกตา ละเอียดอ่อน ถ่ายทอดสภาพภูมิประเทศ บุคลิกของตัวละคร บรรยากาศต่างๆ ออกมาได้ใกล้เคียงกับที่เฮมมิงเวย์พรรณนาไว้

งานแอนิเมชั่นของภาพยนตร์เรื่องนี้จึงแตกต่างจากเรื่องทั่วไป มีมิติความเคลื่อนไหวที่เกิดจากภาพเขียน 2 มิติ ที่สำคัญการระบายสีส่วนใหญ่ใช้นิ้วมือ การใช้นิ้วมือวาดรูปเพื่อต้องการสื่อความรู้สึกของใจสู่ภาพเขียนโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้น ใจกับภาพเขียนจึงมีระยะใกล้กันมากขึ้นถ้าไม่ต้องจับพู่กัน







เรื่องย่อ

ในขณะที่ชายชรากำลังหลับใหล เขาฝันถึงกลาสีเรือหนุ่มบนดาดฟ้าเรือลำหนึ่งกำลังแล่นเรือออกจากทวีปแอฟริกาไกลออกไปเรื่อยๆ กลาสีเห็นหมู่สิงโตที่อยู่บนชายฝั่งค่อยๆ เลือนหายไป ชายชราต้องตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงเรียกจาก "มาโนลิน" ซึ่งเป็นเพื่อนต่างวัย

"ซานติเอโก" เป็นชื่อของชายชราชาวประมงชาวคิวบา นับถึงวันนี้ก็ 84 วันมาแล้ว เขายังจับปลาไม่ได้สักตัวเดียว ในอดีตเขาคือชาวประมงหนุ่มผู้หยิ่งทระนง เชื่อมั่นในฝีมือตัวเอง แต่ปัจจุบันเขาเป็นเพียงชาวประมงชราที่ไร้ความหวังและเข้าสู่ปัจฉิมวัยแล้ว

สำหรับซานติเอโกแล้ว ความหวังครั้งสุดท้ายที่เขาตั้งใจจะทำให้สำเร็จคือการได้ออกเรือจับปลาอีกสักครั้ง เพื่อพิสูจน์ว่าคนเราคงไม่อับโชคตลอดไป มาโนลิน เคยคาดหวังไว้ว่าจะได้ออกไปเรียนรู้จากท้องทะเลกับเพื่อนคู่คิดต่างวัยคนนี้ แต่ก็ทำได้เพียงเฝ้าดูซานติเอโกออกเรือไปโดยลำพังในเช้าตรู่วันหนึ่ง ภาพเรือของซานติเอโกแล่นจากชายฝั่งไกลออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหายลับไปจากสายตาของมาโนลิน

ในอาณาเขตแห่งทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล ซานติเอโก หวังจะจับปลาที่ไม่ธรรมดาสักครั้ง เพื่อเป็นรางวัลชิ้นใหญ่ของชีวิต แต่ตลอดเช้าที่ผ่านมานี้ เขาตกได้เพียงปลาขนาดเล็กๆ ด้วยความตั้งใจอย่างมุ่งมั่น เวลาผ่านไปกว่าครึ่งวัน ในที่สุดสายเบ็ดของซานติเอโกก็ขึงตึงขึ้นจากสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่ติดเบ็ดเข้าแล้ว มันเป็นปลาขนาดใหญ่ที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเจอ มันคือปลา "มาร์ลิน" (ปลากระโทงแทง) ขนาดยักษ์ยาว 18 ฟุต ช่วงเวลาของการต่อสู้เพื่อชีวิตกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

ซานติเอโกใช้เวลาตลอดสองวันสองคืน กับการวัดความแข็งแกร่งกับคู่ปรปักษ์ยักษ์ที่ดึงสายเบ็ดลากเขาและเรือออกไปสู่เขตทะเลลึก ชายชราไม่อาจที่จะปล่อยหรือแม้แต่ขยับการจับยึดคันเบ็ดที่ถืออยู่ได้เลย เพราะการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเสี้ยววินาทีอาจทำให้คู่ต่อสู้ของเขาได้เปรียบและชนะไปในที่สุด

เวลาที่ทอดนานออกไปทำให้ความทรงจำในวัยเยาว์จากอดีตของซานติเอโก ฉายภาพชัยชนะของการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่เขายื้อยุดเพื่อต่อสู้กับปลายักษ์ที่แข็งแรงและทรงพลังกว่า 24 ชั่วโมงในสงครามแห่งชีวิตที่ผ่านมาก็คงไม่ต่างจากครั้งนี้ ซึ่งชายชรามั่นใจว่าเขาจะเป็นฝ่ายชนะอีกครั้ง ถ้าหากว่าสามารถเอาชนะจิตใจตัวเองได้

เมื่อย่างเข้าสู่วันที่สาม โชคก็เป็นของซานติเอโก เมื่อปลายักษ์เริ่มเหนื่อยและหมดแรงที่จะยื้อกับเขาต่อไป ชายชราใช้กำลังเฮือกสุดท้ายแทงฉมวกไปที่ตัวของมัน การต่อสู้ยุติลงแล้ว ปลายักษ์ถูกลากมาตรึงไว้ด้านข้างของเรือ แต่ในเย็นวันนั้นโชคร้ายก็กลับมาเยือนเขาอีกจนได้ เมื่อปลาฉลามกระหายเลือดตัวหนึ่งตรงรี่เข้ามากัดกินเหยื่อขนาดยักษ์ที่อยู่ด้านข้างของเรือ มันทั้งดึงและลากปลาชิ้นใหญ่ของซานติเอโกออกไป

การต่อสู้กับศัตรูที่ไม่ได้รับเชิญเริ่มขึ้นอีกครั้ง ตัวแล้วตัวเล่าที่เฝ้าวนเวียนเข้ามาท้าทาย แต่ในที่สุดชายชราก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เขาล้มตัวลงบนเรืออย่างท้อแท้ ค่ำวันนั้นซาติเอโกและเรือก็กลับถึงฝั่งพร้อมๆ กับฉลามหิวที่ยังคงตอดและงับปลาของเขาอย่างไม่เห็นแก่หน้าเจ้าของ

ในเช้าวันรุ่งขึ้น บริเวณริมชายหาด บรรดาชาวประมงและชาวบ้านในแถบนั้นกำลังจับกลุ่มพูดคุยกันถึงก้างปลาขนาดยักษ์ที่ผูกติดอยู่ข้างๆ เรือของชายชรา

ที่กระท่อมหลังเดิม บนเตียงที่คุ้นเคย และจากความอ่อนเพลียในสงครามแห่งชีวิตที่เขาเป็นทั้งผู้ชนะและผู้แพ้ในเวลาเดียวกัน ชายชรานอนหลับสนิทอย่างไม่รู้เดือนรู้ตะวัน เมื่อเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาเห็น มโนลิน เพื่อนต่างวัยในแววตามีกังวลซ่อนอยู่

ชายชราไม่ได้เอ่ยถึงความเสียใจและเสียดายเลย หนุ่มน้อยมาโนลินซื้ออาหารเช้ามื้อพิเศษมาฝากชายชรา เป็นฉากจบอันอบอุ่น



Create Date : 18 มีนาคม 2552
Last Update : 20 มีนาคม 2552 20:06:33 น. 46 comments
Counter : 1804 Pageviews.

 
ว๊าว....ต้องหามาเก็บให้ได้..พูดถึงเรื่องนี้ นัทหาหนังการ์ตูนไทยที่เคยดูสมัยเด็กๆ จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้วว่าใช่สมุทรสาครรึเปล่า..แต่เป็นหนังที่คนไทยเราสร้างจากรูปวาดน่ะค่ะ นัทชอบมากๆ


โดย: Why England วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:4:37:31 น.  

 
ยังดูหนังไม่ได้ครับ อาจเป็นเพราะเน็ตของผมหรือไงนี่แหละ เดี๋ยวจะต้องหาวิธีแก้ก่อนแล้วค่อยกลับมาดู

วันนี้ตื่นแต่เช้าเป็นพิเศษ เพราะนอนไม่หลับ เปิดมาเจอ "เฒ่าทะเล" ที่เคยอ่าน แต่มาในรูปแอนนิเมชั่น ที่แปลกแหวกแนวเสียอีก ใช้นิ้วมือต่างพู่กัน แปลกดี

อาจเป็นด้วยวัยที่ยังละอ่อนอยู่มาก ตอนที่อ่านเรื่อง "เฒ่าทะเล" ฉบับภาษาไทยที่มีคนแปลออกมาครั้งแรก เมื่อร่วมสามสิบกว่าปีก่อน ก็เลยไม่รู้สึกซาบซึ้งกับเรื่องนี้มากนัก

สารภาพตรง ๆ ว่า ตอนนั้นอ่านแล้วพาลง่วงนอนเสียด้วยซ้ำ

แต่พอได้มาอ่านเรื่องย่อของ จขบ. อีกครั้ง ทำให้นึกอยากไปรื้อลังหนังสือ ค้นเรื่องนี้มาอ่านอีกรอบเสียแล้วสิ ไม่รู้ว่าเฒ่าทะเลเล่มนั้นยังอยู่ดีไหม หรือคุณปลวกเธอสงเคราะห์เอาไปช่วยอ่านหมดแล้ว

ขอบคุณมากครับสำหรับเรื่องราวดี ๆ ที่จขบ. นำมาเสนออยู่มิได้ขายสาย

วันนี้รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เข้ามาเจิบบล็อกครับ


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:4:43:08 น.  

 
อ้าว ตายละ มัวแต่พิมพ์ตอบอยู่ เลยโดนคุณ Why England แย่งเจิมไปเสียแล้ว....

วัยรุ่นส์เซ็ง...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:4:44:37 น.  

 
โอ... ยอดเยี่ยมมากครับ เพิ่งดูจบ

แนะนำให้คนที่ผ่านเข้ามา จะต้องดูให้ได้สักครั้งในชีวิต

เป็นแอนนิเมชั่นที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ สมกับรางวัลที่ได้ สามารถถ่ายทอดบรรยากาศ และอารมณ์ของเรื่อง The Old man and the sea ออกมาได้ใกล้เคียงหนังสือมากครับ

ดูแล้วคงต้องเกิดการรื้อค้นกรุสมบัติหาหนังสือเล่มนี้ออกมาอ่านกันขนานใหญ่แล้วละครับ

ขอบคุณมากครับ


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:5:07:24 น.  

 
ตามมาจากบล้อคลุงแว่นค่ะ หุหุ ดูแล้วทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กๆเลยค่ะ ฟังเสียงพากษ์แล้วคาดว่าเป็นเอเชียนนะคะ


โดย: kittichanok IP: 76.93.88.37 วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:9:40:30 น.  

 
หวัดดีค่า คุณ IM เข้ามาทักทาย เจอบล็อกใหม่พอดี โชคดีจัง

เดี๋ยวขอกลับไปดูหนังที่บ้านนะคะ อยู่ที่ทำงานดูไม่ได้

ไม่ลืม ไม่ลืม เดี๋ยวดูจบจะเข้ามาเม้นท์อีกทีค่ะ



โดย: Oops! a daisy วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:10:38:46 น.  

 
วันนี้ใช้คอมเม้นต์เปลืองไปนิดนะครับ

เผอิญเพิ่งอัพบล็อกน่ะครับ ยังอยู่ในบรรยากาศซึม ๆ ซึ้ง ๆ กับฟ้าฝนอยู่...

ถ้าว่างก็เชิญนะครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:12:19:15 น.  

 
...สวัสดีครับ
..แวะมาชม สิ่งดีๆ ที่นำมาฝากครับ


โดย: nai-nu-19 วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:12:49:00 น.  

 
สวยมากค่ะ

กรี๊ดเลย เพราะไม่เคยเจอ แอนิเมชั่นภาพสีน้ำมัน

แปลกตา ไม่เกร่อ...

ไม่รู้ตกข่าวอันนี้ไปได้ยังไง ...ปี 43 ไม่รู้ทำอะไรอยู่

หรืออาจเพราะไม่ได้สนใจแอนิเมชั่น เวลางานออสการ์ ก็โฟกัสแต่เรื่องอื่น

อีกอย่างเป็นของรัสเซีย ก็เลยไม่รู้...

เยี่ยมมาก ขอบคุณนะคะ...

จาก...คนชอบศิลปะค่ะ...



โดย: ทากชมพู วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:16:12:48 น.  

 
มาชื่นชมอีกเช่นเคยครับ


โดย: sarntee วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:18:43:31 น.  

 
มาชมค่ะ


โดย: bleuemontagne IP: 58.10.195.218 วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:20:54:15 น.  

 
หนังสวยมาก ๆ ค่ะ ดนตรีประกอบก็ไพเราะ

จำได้่ว่าตัวเองเคยมีหนังสือเล่มนี้เหมือนกัน ซื้อมายังไม่ได้อ่านเลย ย้ายบ้านบ่อยอ่ะค่ะ ไม่รู้อยู่ที่ไหนแล้ว


โดย: Oops! a daisy วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:21:04:55 น.  

 
ขออนุญาตคุณ IM หน่อยนะครับ คือเข้าบล็อกป้าเดซี่ไม่ได้เลย

ไม่รู้ว่าป้าเดซี่ล็อคบล็อคแล้วหรือครับ?

กำลังคิดถึงข้อเขียนอ่านเอามันของป้าอยู่เชียว...

ทำไงดีละเนี่ย..?


โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:22:32:31 น.  

 
ป้าเดซี่ครับ รบกวนตอบผมและคุณลุงแว่นให้หน่อยครับว่า ทำไมช่วงนี้เข้าบล็อกของป้าไม่ได้เลยครับ...


โดย: Insignia_Museum วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:22:53:01 น.  

 
ยังไม่ได้อ่านค่ะ อิอิ
อยากดูคลิปด้วยเดี๋ยวพรุ่งนี้มาดูอีกรอบ
คงจะสวยนะคะ



โดย: Fullgold วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:0:19:09 น.  

 
เข้าบล็อกนี้ไม่เคยผิดหวัง มาเรื่องแปลกๆอีกแล้ว
ใช้นิ้วมือแทนภู่กันวาดภาพสีน้ำมันเพื่อต้องการสื่อตามใจที่มุ่งหวัง ได้รับรางวัลออสการ์อีกต่างหาก

ถ้าจะกล่าวว่าเป็นอัจฉริยะน่าจะได้นะคะ คลิกดู The Old Man And The Sea หลายรอบ น่าสนใจค่ะ

ขออนุญาติบอกลูกศิษย์ให้เข้ามาศึกษาที่บล็อกนี้
เผื่ออนาคตลูกหลานเราอาจมีความสามารถเช่นนี้สักคนหรือหลายๆคนก็ได้นะ.......

ขอบคุณสำหรับความรู้ที่ได้รับค่ะ


โดย: nathanon วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:6:13:04 น.  

 
เสียดายที่คลิปโหลดไม่ขึ้นเลยดูไม่ได้ ฟังแล้วรู้สึกว่าแอนนิเมชั่นเรื่องนี้ไม่ใช่งานนี้ไม่ง่ายเลยนะคะ ภาพคงออกมาสวยแปลกตากว่าแอนนิเมชั่นเรื่องอื่นแน่ๆ

ขอบคุณมากที่แวะไปเยี่ยมไข้กันนะคะ


โดย: haiku วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:11:58:44 น.  

 
หนังสวยมากเลยค่ะ
แปลกตา เพราะเหมือนดูภาพสีน้ำมันที่เคลื่อนไหวได้ด้วย

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่นำมาฝาก
ดูแล้วสวยงาม อิ่มใจ

ชอบประโยคที่ว่า ใจกับภาพเขียนมีระยะใกล้กันมากขึ้น น่ะค่ะ
ตลกที่นึกถึงเวลาตัวเองใช้นิ้วระบายอายแชโดว์บนเปลือกตาแทนพู่กัน
อารมณ์นั้น ใช่เลย


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:16:03:03 น.  

 
เน็ตเดี๋ยวหลุดเดี๋ยวหลุด น่าเบื่อสุดๆ...แต่ยังไงต้องพยามเข้ามาทักทายให้ได้...สบายดีรึเปล่าค๊า...


โดย: Why England วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:16:36:14 น.  

 
โอ้โห เพิ่งรู้นะคะเนี่ยว่าเรื่องนี้มาทำเป็นอย่างนี้ด้วย ไว้ต้องหามาดูบ้างค่ะ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องโปรดของพิมเลยล่ะ


โดย: pim(พิม) วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:22:24:33 น.  

 
เป็นเรื่องที่น่าดูมากๆเลยค่ะ
นึกออกแล้วบอกบ้างนะคะ
เผื่อจะหามาฟังบ้างค่ะ

วันนี้ต้องนอนเร็วค่ะ
พรุ่งนี้เสาร์อาทิตย์มีธุระแต่เช้า
ทั้งสองวันเลย

วันนี้ฝนก็ตกให้ได้เย็นชื่นใจบ้าง
แถวนั้นตกบ้างไหมค่ะ


โดย: Fullgold วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:22:40:58 น.  

 
เป็นภาพที่สวยมากๆเลยค่ะ
เหมือนจริง


โดย: Fullgold วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:22:43:03 น.  

 
ยังดูไม่ได้เลยค่ะ...ใครก็บอกว่าสวยๆๆ
ไว้เดี๋ยวจะเข้ามาดูอีกรอบนะคะ

สงสัยเน็ตฯ...มันคงจะช้ามากเลยนี่นี่ขนาด 1 เม็กซ์เลยนะคะ

ขอบคุณที่แวะเข้าไปเยี่ยมนะคะ


โดย: คนชุมแสง วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:23:24:23 น.  

 
ดูเหมือนว่าจะเคยมีเด็กประสบอุบัติเหตุและก็เสียชีวิตด้วยตรงนั้น..เพราะเป็นเหมือนเหวเลย สูงมากๆ นัทไม่กล้าเดินไปถ่ายใกล้ๆ เพราะลมแรงมากๆวันนั้น


โดย: Why England วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:2:28:32 น.  

 
คลิปโหลดไม่ขึ้นครับ
ที่เคยมาฉายที่เมเจอร์ เป็นสีน้ำครับ
สีน้ำบนจอใหญ่ยักษ์ สุดยอดครับ
ไม่น่าจะใช่ชุดนี้นะ
อันนั้นก็รางวัลเพียบ
และผมมีซีดีอยู่ ส่งให้กวีผู้ใหญ่ไปชม
ตัวเองไปซื้อมาเก็บไว้ ดันเจอแผ่นสองทั้งหมด
เซ็งเลย
ไว้จะไปหาซื้อมาเก็บใหม่ แต่ก็ว่าจะๆ ไม่มีจังหวะเหมาะทุกที...

กลับบ้านก่อนครับจะเปิดดูใหม่
ตอนนี้ไม่สะดวกใช้เน็ต
ใจก็ไม่โปร่ง
มันมีเรื่องตื้อๆ
งานพี่ปุ๊ ก็ไม่ทันกลับไปฟังสวดศพ
ต้องรอไปวันเผาโน่นแหละ
เลยไม่สบายใจนัก
ไม่เพียงแค่ญาติน้ำหมึก
หากเป็นพี่เชื้อมากกว่านั้นโดยส่วนตัว

สบายดีนะครับ
ขอบคุณที่นำเรื่องที่ชอบๆมาให้ชม


โดย: สัญจร ดาวส่องทาง วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:17:31:01 น.  

 
พอวันหยุดแล้ว ไม่รู้ทำไมต้องคิดถึงเรื่องที่บางคนคิดจะไปตามรอย น.ณ ปากน้ำทุกที

เปล่ากดดันนะคะ...แค่คิดถึงขึ้นมาเฉยๆ แหะ..


โดย: ทากชมพู วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:21:08:04 น.  

 
มาเยี่ยมบ้านและติดตามผลงานครับ...ชอบๆๆ..


โดย: ตาติ๊ก..อยู่นี่... (สกุลเพชร ) วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:4:05:00 น.  

 
เยี่ยมเลยครับ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:19:22:44 น.  

 
อัพบล็อกอีกละ

เรื่องเดิมๆค่ะ...แต่ก็...นะ...


โดย: ทากชมพู วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:19:31:52 น.  

 
เก๋มาก....เห็นทีต้องให้ร้านประจำของเราช่วยหาให้แล้วล่ะ...
หนังสือก็ยังไม่เคยอ่านหรอกนะ ...เขาว่ากันว่า (อีกแล้ว) เป็นหนังสือดีซะด้วย
แต่แอนิเมชั่น...น่าสนใจ คงด้วยเทคนิคที่แตกต่างแอนิเมชั่นอื่นๆ ที่เคยด้วยมั๊ง
ต้องหามาดูให้ได้เชียวล่ะ


โดย: นัทธ์ วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:20:56:59 น.  

 
มาส่งข่าวอีกคน ว่าอัพบล็อกแล้วครับ

เชิญไปฟังเพลง และอ่านกลอนเหมือนเดิมครับ

หมู่นี้ไม่มีเรื่องจะเขียน แต่มีอารมณ์มากหน่อย

ก็เลยอัพด้วยกลอนคั่นรายการสักพัก

เชิญนะครับ...


โดย: ลุงแว่น วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:21:50:21 น.  

 
สวยมา้ากก จะหาชมได้ที่ไหนค่ะ ไปที่แผงแถวสีลมจะมีไหมเนี่ย


โดย: readinglover (readinglover ) วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:11:48:47 น.  

 
เคยได้ดูแล้วค่ะ รู้สึกว่าจะโหลดเก็บไว้ด้วย แต่ต้องหาก่อน
ขอบคุณค่ะที่ให้ข้อมูลเพิ่มเติม อืมทำให้เราเข้าใจขึ้นเยอะเลย


โดย: อันต้า วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:11:51:06 น.  

 
สนุกดี เบื่อตรงภาพสะดุดๆ นี่แหละ บล๊อตเราก็เป็น

วันหลังมาดูใหม่



โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:17:20:49 น.  

 
ไม่น่าเชื่อว่าภาพสีน้ำมัน จะทำให้น้ำพลิ้วไหวได้นุ่มนวลขนาดนี้นะคะ

สุดยอดจริงๆ...น่าจะมีแอนิเมชั่นแบบนี้ออกมาเยอะๆ

ดูดีกว่าแอนิเมชั่นการ์ตูนเด็กๆอีกอะค่ะ..


โดย: ทากชมพู วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:18:13:05 น.  

 
สวัสดีครับ..
..แวะมาชม และมาแจ้งข่าวครับ

เกรงใจ แต่มีงานให้ทำครัยบ...(รกกวนครับ)


โดย: จขบ นายนุ (nai-nu-19 ) วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:22:05:11 น.  

 
เอาดอกรำเพยมาฝากค่ะ




โดย: Fullgold วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:23:21:13 น.  

 
แวะมาทักทาย บายดีนะคร๊า...
รักษาจิตใจจนหายดี กลับมาคราวนี้สดใสกว่าเดิม
อิอิ


โดย: เจกเบ่ง วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:23:26:43 น.  

 
ขอบคุณมาก..ยอดเยี่ยมมากๆครับ


โดย: ค่ำคืนหน้าหนาว วันที่: 24 มีนาคม 2552 เวลา:0:48:25 น.  

 
หวัดดียามดึก บายดีเหมือนเดิมนะคร๊า


โดย: เจกเบ่ง วันที่: 24 มีนาคม 2552 เวลา:22:39:05 น.  

 
เสียดายที่ผมดูไม่ได้ครับพี่ ไม่รู้เป็นอะไร

แต่ถ้าเรื่องนี้ถูกเอามาทำในเวอร์สีน้ำมัน คงสวยมาก ๆ


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 24 มีนาคม 2552 เวลา:23:53:29 น.  

 
จ๊ะเอ๋....มีอะไรมาให้ดู..หวังว่าคงจะถูกใจนะค๊ะ...
(http://www.bbc.co.uk/iplayer/episode/b00jdvv1/Japan_in_Colour_The_Wonderful_World_of_Albert_Kahn/)


โดย: Why England วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:2:03:32 น.  

 
แวะมาทักทายครับ (ที่จริงก็เข้ามาหลายทีแล้วล่ะ)
จะไปนอนล่ะครับ พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน
อ่อ แอนิเมชั่นเรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องสุดสาครเลยครับ (ของ อ.ปยุต เงากระจ่าง) อาจไม่ค่อยเกี่ยวกัน แต่ผมนึกถึงในแง่ความพยายาม แบบว่า ทึ่งจริง ๆ


โดย: คุณม้าม วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:4:26:43 น.  

 
แวะมาบอกว่า อัพบล็อกแล้วครับ

งวดนี้เอาให้เข้ากับบรรยากาศร้อน ๆ แล้ง ๆ บ้าง

ว่างก็เรียนเชิญนะครับ


โดย: ลุงแว่น วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:7:57:43 น.  

 
เรื่องนี้ เป็นเรื่องคลาสสิคมากที่สุดเรื่องหนึ่ง ของ เออร์เนส เฮมมิงเวย์ ผมเคยอ่านหนังสือ แต่ไม่เคยดูหนังของเขา พอมาเป้นการ์คูน ยิ่งเห็นความพยายามของผู้ทำ สุดยอดจริงๆครับ

ขอบคุณที่กรุณานำมาให้ชม



โดย: ทวีศักดิ์ ถาวรรัตน์ (คนตาพิการ ) วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:13:37:41 น.  

 
ดิโอลด์แมนฯเนี่ย

เคยมีหนังสือเรื่องนี้ตอนเด็กมากๆ...

ไม่รู้ของพ่อหรือของใคร ตอนนั้นอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง

แล้วทำหายไป...

เดี๋ยวนี้ไม่รู้ใครพิมพ์ใหม่บ้าง ไม่ได้ติดตามเลย...ไม่แน่อาจไปหาอีกทีที่งานหนังสืออาทิตย์นี้ค่ะ



โดย: ทากชมพู วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:18:36:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Insignia_Museum
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]




ความตั้งใจในการทำบล็อกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เริ่มต้นด้วยการเขียนถึงถิ่นที่อยู่ในวัยเด็ก ต่อมาเป็นเรื่องเครื่องหมายต่างๆ เรื่องศิลปะ ภาพถ่ายในยุคก่อนๆ อาหารการกิน และอะไรต่อมิอะไรที่ประสบพบเห็น สนใจอะไรขึ้นมาก็อยากรู้ให้มากขึ้น กลุ่มเนื้อหาจึงแตกแขนงไปเรื่อยๆ
New Comments
Friends' blogs
[Add Insignia_Museum's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.