< KITAMURA : ราชบุตรจากขุมนรก >
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2555
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
9 สิงหาคม 2555
 
All Blogs
 
รีวิวสบายๆ : 36 ควบ แต่เพียงผู้เดียว P-047




"36"

อันที่จริง รากฐานของมันคือหนังที่ว่าด้วยความทรงจำของคนเรา ซึ่งหากดูผิวเผินแล้วอาจจะดูไม่ได้แปลกใหม่มากมายนัก แต่สิ่งที่ทำให้หนังดูร่วมสมัยมากคือ การใช้ฮาร์ดดิสก์ของคอมพิวเตอร์มาใช้เป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของสิ่งที่เรียกว่าความทรงจำ

หนึ่งในฉากที่ผมชอบมากๆคือ ฉากที่ลูกค้าร้านซ่อมคอมแห่งหนึ่งที่มารับฮาร์ดดิสก์ที่เคยทิ้งให้ช่างซ่อมเกือบปีด้วยท่าทีที่ดูเหมือนไม่ค่อยแฮปปี้ที่ข้อมูล "บางอย่าง" ในฮาร์ดดิสก์กลับคืนมา

ความเด็ดขาดของฉากนี้คือ หนังใช้เพียงเสียงพูดคุยระหว่างลูกค้ากับช่างซ่อมคอม ประกอบภาพเพียงภาพเดียวนั่นคือ ภาพของฮาร์ดดิสก์ของช่างซ่อมที่กองพะเนินอยู่ในลังเหมือนกำลังรอให้เจ้าของมารับกลับไป

มันเหมือนความทรงจำอันมหาศาลของใครหลายคนวางกองรวมกันอยู่ในลังนี้ ในความทรงจำแต่ละก้อนนั้น อาจจะมีทั้งส่วนที่อยากกู้คืน ส่วนที่อยากลบ หรือส่วนที่ก่ำกึ่งระหว่างอยากเก็บหรืออยากทิ้ง เปรืยบได้ดั่งวิธีการจัดการความทรงจำที่ไม่เหมือนกันของแต่ละคน

และสุดท้าย หนังได้เผยว่า ไม่ว่าคุณจะใช้กล้องถ่ายรูป (ไม่ว่าจะดิจิหรือฟิล์ม) หรือเปิดคอมแล้วยัดสิ่งต่างๆลงในฮาร์ดดิสก์เพื่อบันทึกความทรงจำในช่วงเวลานั้นๆ แต่เครื่องบันทึกความทรงจำที่ดีที่สุด ไม่ใช่กล้องถ่ายรูปหรือฮาร์ดดิสก์ แต่มันคือ ตัวคุณเอง ขอเพียงแค่คุณ "จำ" มันได้ แค่นั้น ก็พอแล้ว










"แต่เพียงผู้เดียว P-047"

ถือว่าโชคดีมากครับ ที่ผมได้ดู 'แต่เพียงผู้เดียว P-047' ต่อจากหนังไทยอีกเรื่อง '36' ในวันเดียวกัน เพราะหนังทั้งเรื่องสองเรื่องต่างทำหน้าที่เป็นส่วนขยายกันละกันได้อย่างน่าประหลาดทีเดียว

ในขณะที่ 36 พูดถึงวิธีเก็บความทรงจำของคนเรา โดยพาคนดูไปอยู่ในระยะยืนมองฮาร์ดดิสก์หรือรูปถ่าย มองมันเป็นก้อนความทรงจำอย่างเป็นรูปธรรม ทว่า แต่เพียงผู้เ้ดียว กลับใช้วิธีจูงมือผู้ชมให้จมลึกเข้าไปในห้วงความทรงจำอันหลากหลายและทับซ้อนจากหลากหลายผู้คนและหลายสถานที่

การดำดิ่งสู่ความทรงจำนี้ ทำให้ความเ้ข้าใจในหนังแตกซ่านออกมาในหลายทิศทาง และยากที่จะสรุปว่า ใครเป็นใคร ? ทำอะไร ? ที่ไหน ? และยังไง ? เสมือนการแหวกว่ายอยู่ในธาราแห่้งความคิดที่ยุ่งเหยิง ยากจะจัดระเบียบ และเกี่ยวพันจนอาจจะสร้างความทรงจำหลอกๆขึ้นได้อย่างน่าตกใจ ราวกับตัวละครบางตัวที่หนังเฉลยว่า เขาเป็นบุคคลที่ไม่มีอยู่จริง และหลายสิ่งที่พรรณาออกมา อาจจะเป็นจินตนาการหรือห้วงความคิดของใครสักคน

36 อาจจะมีการจัดเก็บความทรงจำที่ค่อนข้างแน่นอนและจัีบต้องได้ (และรวมไปถึงสามารถกู้คืนได้อีกต่างหาก) ส่วน แต่เพียงผู้เดียว อาจจะมองเห็นกระบอกเก็บความทรงจำได้ยากกว่า และเป็นไปได้ที่ห้วงความทรงจำนี้จะมีขนาดใหญ่เกินกว่าที่คาดคิด

แต่อย่างไรก็ตาม หนังทั้งสองเรื่อง ต่างก็สอนให้เราได้เรียนรู้ถึงสิ่งที่เรียกว่าความทรงจำ

บางครั้ง เราก็ควบคุมมันได้อย่างอยู่มือ แต่บางครั้งมันก็กลืนกินเราจนแทบไม่มี "ความเป็นตัวเอง" หลงเหลืออยู่


Kitamura




Create Date : 09 สิงหาคม 2555
Last Update : 9 สิงหาคม 2555 0:10:17 น. 2 comments
Counter : 2475 Pageviews.

 
เป็นหนังที่อยากจะดูมากทั้งสองเรื่อง
แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีโอกาสได้ดูเลยค่ะ
(ได้แต่ติดตามข้อมูลข่าวสารผ่านทางแอดมินของเพจโรงหนังเฮ้าส์ อยู่เป็นระยะ)
อยากดู 36 เพราะติดตามข่าวหนังเรื่องนี้มาจาก อะเดย์
และชื่นชอบงานเขียนของเต๋อเป็นการส่วนตัวค่ะ
อยากดู แต่เพียงผู่เดียว เพราะน้องที่สนิทเธอแนะนำมา
(เธอชอบพี่เล็ก และอยากบังคับให้เราไปดูด้วย ..จะได้มีเพื่อนเม้าท์ ว่างั้น ^^)


โดย: nobuta wo produce วันที่: 12 สิงหาคม 2555 เวลา:1:09:08 น.  

 
ดู "แต่เพียงผู้เดียว"แล้ว แต่ยังไม่ได้เรื่อง "36" แต่อยากดูเรื่อง "36"มาก

แนะนำหนังไทย เรื่องถัดไปที่ควรดูจ้า เรื่อง "ชัมบาลา"


โดย: แฟนlinKinPark วันที่: 14 สิงหาคม 2555 เวลา:0:48:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kitamura
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add Kitamura's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.