A King's penguin story





Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
29 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
หลับเถิดนะ...เชียลๆ ดวงใจของฉัน

เรื่องของเชียลๆ จริงๆ แล้วอยากจะอัพบล็อก แล้ว
เขียนแค่ประโยคเดียวคือ “เชียลๆ ตายแล้ว” เท่านี้
เพราะไม่อยากบรรยายอะไรมากกว่านี้ กลัวตัวเอง
จะรับไม่ไหวแต่ว่า...ใครต่อใครที่เป็นห่วงและคอย
ถามถึงเสมอจะให้เล่าทีละคนก็ไม่ไหวงั้นอัพลงบล็อก
ดีกว่า

ถ้าถามว่าทำไมไม่อัพตั้งแต่วันแรกที่มันเสียบอกตรงๆ
ว่ายอมรับไม่ได้ แต่ก็แปลกนะไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย
มากเท่ากับ 4 ตัวก่อนที่ตายไป สงสัยเป็นเพราะ
ร้องไห้ทุกวันมาตลอด 2 เดือน เรียกว่าร้องล่วงหน้ากัน
ไปหลายรอบแล้วพอถึงเวลาจริงเลยพอทำใจได้ อย่าง
น้อยก็ได้สู้ถึงที่สุดแล้วตอนแรกที่เชียลๆ ตายก็อยากทำ
ตามเจตนารมณ์เดิมของตนเองคือ สตัฟ์ เก็บใส่กล่อง
กระจกไว้เลย แต่ว่าบรรดาคุณหมอทั้งหลาย ไม่ว่าจะ
เป็นหมอที่รักษา หรือหมอเพื่อนทุกคนบอกเป็นเสียง
เดียวกันว่า ปล่อยเค้าไปอย่างธรรมชาติเถอะ ไม่อย่าง
นั้นเชื้อโรคก็ยังอยู่กับตัวเขา ถ้าจะเลี้ยงแมวใหม่จะ
เป็นอันตรายต่อแมวชุดใหม่นะ เลยจำต้องตัดใจฝัง
เชียลๆ ไป ใกล้ๆ กับที่ฝังเหมียวๆ ตัวอื่นๆ ก่อนหน้านี้
เชื่อว่าพวกเขาน่าจะได้พบกันแล้วนะ

เชียลๆ ตายวันที่ 18 เม.ย.50 ตอน 13:13 น.(เลข
สวยเนอะ)เรารับเชียลๆ มาอยู่ด้วยวันที่ 8 ม.ค.48
เท่ากับว่าอยู่ด้วยกันมา2 ปี 3 เดือน กับ 10 วัน หรือ
830 วัน เวลาไม่ใช่ปัญหาว่าอยู่ด้วยกันมากหรือน้อย
...แต่อยู่ด้วยกันก็คืออยู่ด้วยกันความทรงจำเกิดขึ้นได้
เสมอ....

จนถึงตอนนี้ยังรู้สึกว่ามันไม่จริง...หรือไม่ต้องการรับ
ความจริงก็ได้ก็เลยไม่ได้อัพบล็อก เพราะอัพเมื่อไร
เท่ากับยอมรับว่าเชียลๆ ตายแล้ว เฮ้อ...อ แต่ไม่ต้อง
ห่วงนะ ไม่ได้ร้องไห้ออกแนวเซ็งโลก เชียลๆ ตายไป
แต่ทุกๆ วันของเราก็ยังเหมือนปกติ ทำให้คิดว่า
เชียลๆ คงนอนหลับตื่นเมื่อไรเดี๋ยวคงร้องเอง แบบนี้น่ะ
...ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เลยเซ็ง...จนรู้สึกว่าถึง
เราตายไปอีกคนพระอาทิตย์ก็คงไม่ขึ้นทางตะวันตก
ได้หรอก...พูดแล้วก็เซ็งว่ะ...ขึ้นมาอีกรอบ

วันแรกที่เชียลๆ ตาย...ก็ยังอึ้งๆ หิ้วศพกลับมาบ้าน
คนอื่นก็นึกว่าเชียลๆ หลับ เพราะเค้าหลับได้สวยจริงๆ
เหมือนแค่หลับไป ไม่ใช่ตาย...สภาพสวยมาก
ดูรูปประกอบจิ...เหมือนนอนเฉยๆ อ่ะ
ไม่มีลิ้นห้อย ตาเหลือก หรืออะไรเลย เหมือนมอง
เราอยู่ด้วยซ้ำ คืนแรกที่นอนคนเดียวฝันว่า
ทะเลาะกับใครไม่รู้ เถียงกันอยู่ว่าเชียลๆ ตายแล้วนะ
เอามากอดได้ไง ก็เถียงกลับไปว่าตายอะไรก็กอด
อยู่เนี่ยเห็นไหมตัวยังอุ่น ขนยังนิ่ม เชียลในฝันอยู่
ในอ้อมแขนนอนหงายท้องอย่างที่ชอบทำปกติ แต่
พอตื่นก็พบว่าเรานอนอยู่คนเดียว นี่เป็นครั้งแรก
ในรอบ 16 ปีที่ไม่มีแมวอยู่ข้างๆ ตัว บอกไม่ถูกจริงๆ
ว่ารู้สึกยังไงแต่รู้ว่าบ้านเงียบ เงียบมากๆ เงียบจน...
อ้อ หลับสิท่าแล้วก็บอกตัวเองว่าทุกตัวหลับอยู่ต่อไป...
แบบนี้เรียกว่าหลอกตัวเองไหมนี่? ก็นิดหน่อยอ่ะนะ
มันยากที่จะบอกตัวว่าพวกเขาไปกันหมดแล้วนะ

เว้ย!! เซ็งว่ะ!!!?
แล้วก็...เวลาเข้าบ้านมาก็ยังพูดว่า “กลับมาแล้วนะ”
อยู่เหมือนเดิม เพียงแต่ไม่มีใครออกมาต้อนรับ
เหมือนเคย นานๆ ทีจะเจอพวกเหมียวๆ มาเยี่ยม
บ้าง ก็ยังเจอกันเพียงแต่...สลับที่

เมื่อก่อนเวลาที่นอนหลับก็จะไม่เห็นเหมียวๆ
เพราะเราเข้าสู่โลกที่มันมาไม่ได้ โลกฝันของ
ตัวเอง แต่พอลืมตาขึ้นก็จะได้สบตากับดวงตา
กลมแป๋วนั่นเพียงแต่ตอนนี้เวลานี้ก็แค่มองไม่เห็น
เขาในเวลาตื่น หากหลับตาลงเมื่อไรก็พบกัน
ในฝันเหมือนเช่นเคยในความฝันเรายังพูดคุย
สัมผัสได้ และกอดได้เหมือนที่เคยทำมาทุกวัน
ตัวกลมๆ ขนนิ่มๆ อุ่นๆ จมูกสีชมพูทุกอย่างรู้สึก
ได้ราวกับเรืองจริงมันก็แค่สลับที่ สลับทาง
สลับเวลา...ที่เราจะพบกันเท่านั้น

หนีความจริงมา 10 วัน หลอกตัวเองว่าเชียลๆ
ยังอยู่แค่นอนหลับตรงมุมไหนสักแห่งของบ้าน
เลยไม่ได้ยินเสียงไม่เห็นตัวก็แค่นั้น...แต่ยิ่งหลอก
ตัวเองยิ่งแย่ รู้สึกว่าตัวเองหงุดหงิดง่าย คิดมาก
ขี้น้อยใจ กับเรื่องไม่เป็นเรื่องและพร้อมจะกัดหัว
คนอื่นตลอดเวลา เลยคิดว่าฝืนใจอัพบล็อกเขียน
เรื่องเชียลๆ ร้องไห้โฮๆๆ ครั้งเดียวให้จบๆไปเลยดีกว่า
ยอมรับให้ได้ว่าเขาไปแล้ว...ถึงต้องใช้ความพยายาม
มากหน่อยก็ตามที

ครั้งที่ได้พบเชียลๆ เป็นวันที่ 8 ม.ค.48 ตอนนั้น
เพิ่งรับวิปครีมมาเลี้ยงได้มาจากแมวแจกในเน็ตน่ะ
ทีนี้วิปครีมเข้ากะหม่อมป้าไม่ค่อยได้โดนตีทุกวัน
(ก็มันดื้อสมน้ำหน้ามัน)เลยขอแมวมาอยู่เป็นเพื่อน
เล่นกับวิปๆ อีกสักตัว รีเควสไปว่าอยากได้ “แมวดำ”
เท่านั้น แล้วคุณน้องเบ้นซ์ก็หอบแมวดำที่ว่ามาให้....
ทำไมกลายเป็นแมวขาวมณีไปได้วะ? ดำตรงไหนวะ?

น้องเบ้นซ์ : เล่นจนดำแล้วไงคะพี่ (มันไปได้น้ำขุ่นๆ เลยวุ้ย)

แล้วพอเอาไอ้แมวดำแล้วนั่นไปซัก...มันขาวกว่าเดิม
อีกวุ้ย ขาวจั๊วเลย สีตกนี่หว่า...ย้อมแมวขายชัดๆ

ภาพประกอบตอนตากให้แห้งหลังอาบน้ำเสร็จ



ซาลาเปา 3 หัว



มิ้วๆ 3 พี่น้อง



แถมบอกว่าแมวอายุเดือนครึ่งโตไงมันก็ 3 เดือน
ตัวโตมาก(ไม่แน่ใจว่าเจ้าของมันโม้ป่ะว่า 3 เดือน
ต้องโม้แหงๆ เลย)ลูเชียล อาร์เดี้ยน และแอมเบอร์
3 พี่น้องน่ารักมากเหมือนซาลาเปา 3 ลูกเลย
แต่น่ารักแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ถ้าไม่มีใครต้องการ
มันเป็นแมวขายไม่ออกของฟาร์ม เพราะว่าตาสีเดียว
แมวขาวมณีถึงน่ารักแค่ไหนคนส่วนมากก็อยากได้
ตัวที่ตาสองสีแต่ว่าคอกนี้ไม่มีสองสีเลย ทั้งที่พ่อแม่
ตาสองสีทั้งคู่มันจึงถูกโละยกสต๊อกในราคา 3 ตัว
100 ก๊ากๆๆ (จริงๆ แล้วเป็นเพื่อนกะหลานเจ้าของฟาร์ม
ก็เลยได้ฟรีค่ะ 100 นั่นเป็นค่าแท็กซี่นำส่ง)

ทีนี้เราตกลงกะหนูเต้ยเพื่อนอีกคนว่าจะแบ่งแมวกัน
เพราะว่าเราอยากได้แค่ตัวเดียวมีของเก่าอยู่แล้ว 2
หนูเต้ยจองแอ่มแอ๊มไว้แล้วจึงเหลือแค่เชียลกะเดี้ยน
ทีแรกเราไม่ได้เลือกเชียล แต่เลือกเดี้ยนๆ ต่างหาก
ที่จริงมันสองตัวหน้าตาเหมือนกันมากกกกกกก
ฝาแฝด อ่ะ (ยืนยันความเหมือนโดยวิปๆ ตบผิด
ตัวประจำ) ทั้งสองตัวต่างกันแค่เชียลๆ หางขอด
เดี้ยนๆ หางตรง แต่เลือกเดี้ยนเพราะดูมันซนดี
ชอบแมวลิงๆ ส่วนเชียลๆ เค้าเรียบร้อยอ่ะ
เจ้าเต้ยถูกใจเชียลๆ แต่ทว่าเมื่อตกลงกันเสร็จ
แมวมันไม่ยอมอ่ะดิ เจ้าขนฟูพวกนี้ต้องการเลือก
เจ้าของเอง!!

เดี้ยนๆ นะพออุ้มขึ้นมามันถีบเรานมแทบแตก
แล้ววิ่งไปหาเต้ย ส่วนเชียลๆ มันก็เดินมาหา
เราแทนแล้วยืนขึ้นสองขากอดขาเราเอาไว้
พลางทำหน้าแป๋วแหววแบบน่ารักสุดๆ แล้ว
จึงเอียงคอร้อง “เมี้ยว” ออกมา...โอ้โฮ...เท่านั้น
แหละจิตใจกระเจิดกระเจิงน่ารักอะไรอย่างนี้!!
เหมือนเชียลๆ จะบอกว่า “ให้ป๋มอยู่กับพี่สาวนะฮับ”
อ้อนซะ...ใจละลายเลยหันไปบอกเจ้าเต้ยว่าเปลี่ยน
แมวกันเหอะแกตูจะเอาตัวนี้ หันไปไอ้เต้ยมัน
กอดไอ้เดี้ยนไว้แน่นแล้วและหันมายิ้มพร้อมกับ
พูดพร้อมๆ กันว่าเจ๊เปลี่ยนกันเหอะ เป็นอันว่า
ลงตัวค่ะ...ถูกแมวเลือกไม่ใช่เลือกมัน

เมื่อตกลงใจได้แล้วก็เลยลงมือตั้งชื่อแมวกัน
ชื่อของ “ลูเชียล” เอามาจากตัวละครในนิยาย
ตัวเองเป็นตัวที่เราชอบมากที่สุดในบรรดาหนุ่มๆ
ที่เขียนมาเลย เพราะว่ามันบ้า!? และแน่นอน
รูปหล่อด้วยเข้ากับแมวหล่อๆ อย่างลูเชียลเน้อ..
แต่เวลาใครถามจริงๆ ไม่ได้ตอบที่มาของชื่อหรอก
จะบอกว่าเพราะเชียลๆ ตาสีฟ้า ก็เลยชื่อลูเชียล
ในภาษาอังกฤษแปลว่าท้องฟ้า เหมาะกับเขา
มากเลย

แต่แมวหล่อๆ มักอาภัพเชียลๆ หูตึงค่ะ...ทั้งสอง
ข้างเลยไม่ถึงกับหนวกแต่ไม่ค่อยได้ยินเสียง
เวลาพูดด้วยต้องตบไม้ตบมือแสดงท่าประกอบ
การเรียก ไม่งั้นไม่รู้ไม่มาหาหรอก มันเป็น
กรรมพันธุ์น่ะแมวขาวตาฟ้ามักจะหูหนวก ซึ่ง
ครอบครัวของเชียลๆ นั้นหูตึงกันทั้งบ้านรอดมา
แค่แอ่มแอ๊มตัวเดียว เพราะแอ่มแอ๊มตาสีเหลือง
แต่แอ่มแอ๊มเวลาพูดกับพี่น้องเธอจะเสียงดัง
มากกกกกกก...ก ดังพอๆ กะพี่ชาย
หูตึงทั้งสอง อยู่กันแค่นี้คุยกันทีแหกปากตะโกน
คงติดนิสัยพ่อก็ตึงแม่ก็ตึงพี่ๆ ก็หูตึงอีก เพราะงั้น
เวลาเชียลๆ ร้องทีจะได้ยินไป 3 บ้าน 8 บ้าน
จนชาวบ้านนึกว่าเราเชือดคอแมว

ซาลาเปาแฝด เชียลๆ-เดี้ยนๆ



แต่สิ่งที่ทดแทนความพิการทางหู...เชียลฉลาดมาก
แสนรู้ระดับได้ถ้วยแสนรู้อะวอร์ด แม้จะเรียนรู้ช้า
กว่าแมวทั่วไปต้องสอนซ้ำๆ 3 ครั้ง แต่ถ้าจำได้แล้ว
จะไม่ลืม ไม่ต้องมีให้เตือนเวลาทำผิด เชียลๆ ไม่ดื้อ
เลี้ยงง่าย นิสัยดี เชื่อง แล้วก็รับแขก รักแมวเด็ก
ด้วย ไหว้วานให้ไปยืมของจากฝรั่งข้างบ้านได้
แค่บอกว่าไปบ้านฝรั่งหน่อยซิมะมี๊จะยืมของ เชียลๆ
ก็จะเดินไปบ้านฝรั่งแล้วแหกปากเมี้ยวๆๆๆๆ (ซึ่งฝรั่ง
ดันฟังออกด้วยว่าเชียลๆ มาธุระ) เป็นแมวที่
สื่อสารกับมนุษย์เก่งพอสมควร นอกจากนั้นแล้ว
ยังเป็นลูกกตัญญูนวดหลังให้มะมี๊ทุกคืนก่อนนอน
ด้วยนะไม่เคยสอนเลย แต่ว่านวดเองเป็น...เชียลๆ
เริ่มนวดให้ตอนที่พี่น้องๆ ตายไปเหลือแค่เชียลๆ
กะน้องมิเกลเท่านั้น เราคิดว่าเขาคงพยายาม
ปลอบใจเรา ก็เลยนวดให้ปลอบใจแบบแมวๆ
แต่ทำให้เราปลื้มพอสมควร

เชียลเริ่มชีวิตวัยเด็กกับเราในอพาร์ทเม้นต์ ช่วง
แรกๆเชียลค่อนข้างเป็นแมวดูขี้โรค แค่ถูกไอ้วิปๆ
แมวบ้าพลังเล่นแรงๆ แทะขาเอา ก็ป่วยขาเจ็บ
ไม่กินข้าวไปหลายวันจนผอม จนวิปๆ มันสำนึก
ผิดเลยปักใจว่าเชียลๆ ของมันอ่อนแอต้องปกป้อง
ตั้งแต่นั้นมาวิปๆ มันก็กลายเป็นแมวเกย์ รักเชียลๆ
เป็นที่สุดทุกๆ วันพอตื่นมามันต้องเลียให้เชียลๆ ก่อน
ถึงค่อยเลียตัวเอง รักกันหวานชื่นปานจะแหกตูดดม
มีขนมก็ให้เชียลๆ ก่อน ในขณะที่เจ้าวิปๆ มันตีกะ
หม่อมป้าทุกวัน แต่ไม่เคยตีกะเชียลๆ เลยก็อยู่

ด้วยกันอย่างมีความสุขดีจนเชียลๆ อายุได้ 6 เดือน
กำลังหล่อมากเพิ่งพาไปงานไทยแลนด์แคทโชว์มา
ถูกถ่ายรูปลงหนังสือ Your Pet ด้วยนะ โฮะ โฮะ

คู่เกย์รักกันดูดดื่ม


รูปนี้ถ่ายในงาน เป็นนายแบบเค้กส้ม



2 วันต่อมาก็เกิดเหตุร้าย...เชียลๆ โดนคนจับโยน
ลงจากตึก คืนนั้นเรากลับดึกจึงฝากแมวไว้กับ
ห้องข้างบน แต่ว่าเขาเปิดประตูห้องไว้เชียลๆ
เลยเดินออกไปนอกห้อง....จากชั้น 6 ถึงชั้น 2
เจอคนใจร้ายคนหนึ่ง หลอกอุ้มแล้วโยนลงจาก
ระเบียง เชียลๆ ตกลงมาฟันหัก 3 ซีก ขาแขน
เดาะ ดีนะไม่ถึงหักแต่เคลื่อนไหวไม่ได้ เราเจอ
เชียลๆ ตอนตี 1 เลือดท่วมปากเลย สงสารมาก
จนน้ำตาลไหล ใครหนอทำกับแมวน่ารักอย่าง
เชียลๆ ได้ลง...ใจร้ายจริงๆ

เมื่อแรกนั้นเราคิดว่าเชียลๆ กัดกับแมวตัวอื่น
บาดเจ็บด้วยซ้ำไม่ได้คิดว่าโดนคนอื่นโยนลงมา
แต่ดูจากท่าทางเชียลๆอุ้มแล้วเขาเกร็งไปหมด
แถมกลัวคนทั้งที่ปกติเป็นแมวรับแขกมันผิดปกติ
จนแน่ใจว่าถูกโยนเมื่อมีเหตุการณ์ต่อมา...

เหตุร้ายไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น....เช้าวันต่อมา
คนที่เราคาดว่าเป็นคนโยนเชียลลงมา ไปฟ้อง
เจ้าของอพาร์ทเม้นต์ว่าเชียลๆ รบกวนเขา เราเลย
โดนไล่ออกจากหอมันออกจะอยุติธรรมไปหน่อย
เพราะว่า...หอนั้นใครๆ ก็เลี้ยงสัตว์ ชั้น 5 ที่เราอยู่
มีหมา 3 ตัวชั้นอื่นๆ ก็มีหมาและแมว ถึงจะบอกว่า
มีกฎห้ามเลี้ยงแต่มันกันทั้งหออย่างเปิดเผยด้วย
ถ้าไล่เราคนเดียวไม่แฟร์เลย เพียงแต่ถ้าพูดแบบนั้น
คนอื่นต้องโดนไล่ด้วยก็ไม่ดี อีกอย่างเราไม่อยากอยู่
ที่นี่แล้ว ถึงเถียงชนะได้อยู่ต่อแมวเราก็อาจจะถูก
ทำร้ายได้อีก จึงตัดสินใจย้ายออก

อ่านเหตุการณ์เก่าๆ +รูปได้ในกระทู้นี้ค่ะ
http://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/J3502934/J3502934.html

ช่วงนั้นเครียด...คนที่เคยคิดว่าเป็นเพื่อนน่าจะ
เข้าใจเราที่สุด ดันแนะนำให้เรายกแมวให้คนอื่น
จะได้ไม่ต้องย้ายหอ บอกตรงๆ รับไม่ได้กับคำ
แนะนำนี้ ของสำคัญของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ของที่ไม่อยากให้คนอื่นแตะต้องสำหรับเราคือแมว
จึงรู้สึกเจ็บปวดมาก...แม้จะโดนมองว่าเป็นเตี้ย
อุ้มคร่อมก็เถอะ แต่เราไม่คิดจะยกแมวให้คนอื่น
เคยมานั่งคิดนอนคิดนะว่าถ้าต้องยกแมวให้คนอื่น
จะเลือกตัวไหนใน 3 ตัว หม่อมป้าเงินแก่มากแล้ว
ตอนนั้นอายุ 14 ปี ถ้ายกให้คนอื่นเธอคงคิดถึงเรา
จนตรอมใจตายภายใน 1 เดือนแน่ๆ ส่วนวิปครีมนั้น
วิปๆ นอกจากขี้เหร่แล้วยังดื้อ เกเร ชอบกัดคน แถม
ไม่ยอมเชื่องกะคนแปลกหน้า อ้อนเฉพาะเจ้าของ
เอาไปให้คนอื่นเขาคงไม่รักและอาจจะตีเอา
เลยคิดว่าถ้าเราจะต้องเลือกตัวให้คนอื่น คงจะต้อง
เป็นเชียลๆ ทั้งๆ ที่เชียลเป็นตัวโปรดของเรานี่แหละ
สาเหตุนั้นเพราะว่าเชียลๆ สวยเป็นแมวพันธุ์ไทยแท้
เชียลๆ น่ารักนิสัยดี เชื่องและเป็นมิตรกับคนอื่น
ไม่เกเร เลี้ยงง่าย เจ้าของใหม่คงจะรักเขาไม่ยาก

แต่ก็ได้แค่คิดแหละแมวในเมื่อเลือกเจ้าของแล้ว
เขาจะไม่มีทางไปจากคนๆ นั้น ถ้าเรารักเค้าจริงๆ
เค้าจะให้รักแท้จนชั่วชีวิต...เป็นรักที่ไม่มีหลอกลวง
สะอาดบริสุทธิ์และมั่นคง...ชนิดที่มนุษย์ทำไม่ได้
รักเรามากยิ่งกว่าเรารักเขาเสียอีก...
พอเขียนถึงตรงนี้อดร้องไห้ไม่ได้...แค่คิดถึงสิ่งดีๆ
ที่เขาให้เรามา ก็เจ็บปวดเหลือเกิน...เจ็บมากๆ

OK เลิกร้องไห้ละ...กลับมาเขียนต่อได้ บล็อกนี้
ใช้เวลาเขียนหลายวันมาก ร้องเมื่อไรเป็นอันเลิก
เขียน เลยไม่ได้อัพสักทีไงล่ะ...

เล่าต่อคือเชียลๆ ป่วยอยู่ใช่ม๊า...ทิ้งไว้ร้านหมอ
1 วัน แหกปากจนหมอต้องโทรมาตามแต่เช้า
บอกลูกร้องไม่ยอมหยุด พอเห็นหน้าเราเชียลๆ
ถึงหยุดร้องอ่ะ...ก็เลยคิดว่าขืนยกให้คนอื่นไป
เขาคงเอาเชียลมาคืนเราภายใน 2 วันแหงๆ
หนวกหูขนาดนี้ แต่ก็แค่คิดน่ะไม่ได้จะยกให้ใคร
จริงๆ หรอก ตอนนั้นหาบ้านใหม่ได้แล้ว ลงทุนเช่า
ทาวเฮ้าท์ทั้งหลังเพื่ออยู่กะเหมียวๆ ทั้ง 3 ทุ่นทุนสร้าง
จริงๆ เลยตู

มาอยู่บ้านนี้ทุกอย่างดีขึ้นมีความสุขกันดี เหมียวๆ
มีที่วิ่งเล่น รู้สึกดีใจที่เช่าบ้านนี้นะ จากนั้นเวลาก็
หมุนไปอีก 1 ปีกว่าๆ เหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ มันก็
ย้อนกลับมาอีกครั้ง หนนี้มันเอาจริงไม่แค่ตักเตือน
เริ่มจากพรากวิปๆ ไปเป็นตัวแรกด้วยอุบัติเหตุรถชน(ครั้งที่ 2)
ตอนนั้นเราช็อคมากๆ ร้องไห้ไม่หยุดทั้งวัน จากนั้น
อีกแค่ 2 อาทิตย์ น้องมิกิ แมวขาวที่ขอมาจากเน็ต
ก็จากไปด้วยอาการป่วย เนื่องจากตัวจิ๋วเกินกินนม
แม่ไม่พอเลยไม่ค่อยแข็งแรง มัจจุราชเอาชีวิต 2
เหมียวไปไม่พอ ถัดมาอีก 10 วันหม่อมป้าเงิน
ผู้ซื่อสัตย์อยู่กับเรามา 16 ปีก็พ่ายแพ้สังขารตาย
จากไป หม่อมป้าเป็นอีกตัวที่คิดถึงเมื่อไรน้ำตา
ก็ไหลพรากๆ เหมือนเปิดก๊อกน้ำเพราะเธออยู่
กับเรามานานตั้งแต่ยังใช้คำนำหน้าว่าเด็กหญิง
จึงมีความทรงจำร่วมกันเยอะมาก เธอก็ไม่อยาก
ไปแต่แพ้สังขารแม้จะไปแล้ว เธอเป็นตัวเดียวที่มา
เข้าฝันเราบ่อยที่สุด ทุกครั้งที่เห็นเธอในฝันเราจะ
กอดกันร้องไห้จนกระทั่งตื่น

ความตายเว้นวรรคจากสิ่งอันเป็นที่รักของเราแค่
3 เดือน มิเกลเหมียวพันธุ์วิเชียรมาศ ที่เราขอมา
เลี้ยงคู่กะมิกิในตอนที่วิปครีมจากไปใหม่ๆ ป่วย
ด้วยโรคไม่รู้สาเหตุ...จากไปแบบค่อนข้างทรมาณ
ตอนนั้นเรายังไม่รู้ว่ามิเกลเป็นโรคติดต่อ...

รูปนี้ถ่ายที่ รพ.จุฬา ตอนป่วยใหม่ๆ ยังไม่ผอม



อีก 1 เดือนต่อมา เชียลๆ เริ่มแสดงอาการป่วย
กระเสาะกระแสะท้องบวม เป็นไข้ และซึม หนนี้เอะ
ใจเร็ว เพราะรู้จากผลชันสูตรว่ามิเกลตายด้วย
โรค FIP เลยพาไปหาหมอแต่เนิ่นๆ มีความหวังลึกๆ
ว่าเชียลๆ จะหายป่วย อาจจะเป็นคาริเออ(ภาวะ
อมโรค) ไปตลอดชีวิตแต่ดีกว่าเชียลๆ ตาย เชียลๆ
เองก็พยายามสู้อย่างที่สุด เขาให้ความร่วมมือกับ
หมอมากๆ ไม่กัดไม่ข่วน เวลาคุณหมอตรวจ
กินยาก็ง่ายไม่ดื้อหมอๆ ก็บอกว่าเชียลๆ นี่แมวในฝัน
ของหมอเลยนะแมวส่วนใหญ่มาหาหมอข่วนแทบตาย
นี่นิ่งมากๆจริงๆ แล้วมันเอื่อยน่ะค่ะ ไม่ว่าจะเป็น ฉีดยา
เจาะเลือด ให้น้ำเกลือ เชียลๆ จะไม่หือไม่อือ นิ่งมากๆ
ยกเว้นอย่างเดียว...อย่าเอาปรอททิ่มตูด...ป๋มไม่ชอบบบบ
ถูกตุ๋ยนะ!!!

อาการของเชียลๆ หนักขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำหนักลดลง
เหลือ 3.3 กก.จาก 5 กก.แล้วก็รักษากันมาเรื่อยๆ
เดือนกว่าๆ มานี้อาการแย่ลงไม่กินข้าวเอง ต้องให้
น้ำเกลือทุกวัน ในขณะที่เราประสบภาวะถังแตก
โรคทรัพย์จางขั้นรุนแรง ช่วงนั้นเหมือนเคราะห์ซ้ำ
กรรมซัดสุดๆ ไม่มีงานเข้ามาเลย รายจ่ายก็สูง
ค่ารักษาเชียลๆ วันละ 440 บาท ซึ่งต้องไปหาหมอ
ทุกวัน จนหมดไปเป็นหมื่น ตอนนั้นกลุ้มใจและ
เครียดมาก เพื่อนหลายคนให้กำลังใจ คอยฟัง
ตอนเราจิตตก นั่งร้องห่มร้องไห้บางคนดันหาว่า
เรารักแมวโอเวอร์ บางคนก็ถามว่าฉีดยาให้เค้า
ไปดีกว่าไหม...ยังไงเขาก็รักษาไม่หาย บอกตรงๆ
ทำใจไม่ได้ถ้าต้องฉีดยาให้ตายน่ะ เพราะว่าเชียลๆ
ยังสู้อยู่เสมอ เราจึงมีความหวัง

ผอมลงเยอะเลยดูสิ



ย่างเข้าเดือนที่สองเชียลๆ อาการหนักขึ้น ไม่ยอมกิน
อาหารแล้ว วันๆ หนึ่งต้องกินยาเป็นกำ แต่เราก็
ยังป้อนทั้งข้าวทั้งน้ำ ทั้งยา แล้วเขาก็ยังกลืน ยังเคี้ยว
ดังนั้นเราก็มีกำลังใจ ด้วยความสู้สุดๆ ของเชียลๆ
ลองมาดูกันนะว่าวันๆ หนึ่งเชียลๆ มีกิจกรรมอะไรบ้าง

1.ตื่นมาปุ๊บก็บอกเชียลๆ ว่าลงไปข้างล่างกัน
เชียลๆ แสนรู้ก็จะไปนั่งในตะกร้าพยาบาลของมัน
ให้เราถือตะกร้าลงมาเพราะเขาไม่ค่อยมีแรงเดิน



2.จากนั้นก็กินยาตามนี้ ยาบำรุงตับ,ยาบำรุงเลือด,
วิตามินรวม,ยาฆ่าเชื้อ,ยาขับน้ำ,ยาถ่ายปรสิต



3.ให้น้ำเกลือ ช่วงเดือนหลังนี้เราให้น้ำเกลือเองที่บ้านแล้ว





4.กินข้าว การกินข้าวนั้นลำบากหน่อยเพราะว่าเชียลๆ
ไม่กินเอง ต้องอุ้มให้นั่งบนตักแล้วป้อนเข้าปาก เหมือน
เด็กแดงๆ มื้อละ3-5 ช้อน เวลาป้อนก็หลอกไปว่า 3 ช้อน
พอแล้วเลิกนะ 5 ช้อนนะอะไรงี้ หลอกไปเรื่อยเชียลมัน
ก็เชื่อด้วยนะ อิ๊ อิ๊ แถมแอบนับไว้ว่ากี่ช้อนแล้ว พอครบ 5 ปุ๊บ
ถีบช้อนเลย...ดูมันแสบจริงๆ



5.ป้อนกันแบบนี้วันละ 2 มื้อ บ้วนบ้างกลืนบ้าง
เสื้อแม่มันเลอะทุกวัน แต่ยังถือว่ากินง่ายกว่าแมว
ตัวอื่น อาหารพิเศษชื่อ AD กระป๋องละ 115 บาท



6.ดูทำหน้าเข้าบูดสุดๆ...แหวะไม่กินแล้วเมี้ยว!!



7.จากนั้นเชียลๆ ก็ไปเข้าห้องน้ำ แล้วกลับเข้า
ตะกร้า เราก็จะหิ้วตะกร้ากลับขึ้นบนห้อง ไปเปิด
แอร์ให้มันนอน หลังจากนั้นพอถึงตอนเย็นก็จะ
วนมาทำแบบนี้อีกรอบ ยกเว้นไม่ต้องให้น้ำเกลือแล้ว



ช่วงนั้นไปไหนไม่ได้เลย ห้ามไปค้างนอกบ้านเด็ดขาด
กลัวเชียลๆ จะหิว เหมือนมีลูกอ่อนเลย เชียลๆ
อาการทรุดลงเมื่อบล็อกที่แล้ว แต่ว่าต่อมาก็ดีขึ้น
เรื่อยๆ จนเราดีใจว่าเชียลๆ จะหายป่วยแล้ว...พอมี
แรงลุกขึ้นมาได้นิดหน่อย ก็ลุกขึ้นมานวดหลังให้เรา
กตัญญูจริงๆแต่ว่าก่อนตาย 2 วันอยู่ๆ ก็รู้สึกว่าเชียลๆ
เริ่มไม่มีอีกแล้วขาหลังอ่อนเปลี้ยเดินเซไปเซมา

วันที่ 17 เม.ย. วันนั้นต้องออกไปนอกบ้านไปช่วยเพื่อน
ตามหาแมวที่รับฝากเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ไปเที่ยวสงกรานต์
ไว้ แล้วมันแหกหน้าต่างหนีออกไป หายไป 3 วันแล้ว....
ก่อนออกจากบ้านรู้สึกว่าเชียลๆ ไม่ค่อยอยากให้ไปร้อง
งุ๊งๆๆ งิ๊งๆๆ บ่นใหญ่เลย รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกันเลย
บอกเชียลๆ ว่าต้องรอมะมี๊กลับมาก่อนนะห้ามเป็นอะไร
ไปก่อน วันนั้นก็ดันเป็นวันที่ไม่มีใครว่างตามหาแมว
ที่หายไปด้วยเรากลัวว่านานกว่านี้จะเตลิดไปไกลหา
ไม่เจอกันล่ะ เราก็เลยไปช่วยหาแทน แล้วก็ฟลุ๊ค
หาเจอด้วยแหละ...โฮ่ๆๆๆ ตกมืดเลยต้องมานั่งทำ
ของแก้บนกัน...เพราะไอ้คนทำหายมันดันไปบนไว้...ฮ้วย!!

กลับมาบ้านดึกเชียลๆ ดูจะดีใจมาก เราก็รีบ
ป้อนข้าวป้อนยาให้ แล้วคืนนั้นก็นอนกอดกัน
อย่างมีความสุขเหมือนเช่นเคย คืนนั้นเชียลๆ
ดูแปลกๆ ไม่ยอมนอนทั้งคืนเอาแต่จ้องหน้าเรา
ลืมตาขึ้นมาเมื่อไรก็เห็นตาแป๋วจ้องหน้าเราอยู่
จนอดไม่ได้ลุกขึ้นมาถ่ายรูปซะเลยมาคิดตอนนี้...
เราว่าเชียลๆ เขารู้แล้วว่าเขากำลังจะไป ที่จ้อง
หน้าเราทั้งคืนอาจจะอยากจดจำเราเอาไว้ เพื่อ
จะเดินทางไกลนั่นเอง...เป็นลาง..จริงๆ

ทำตาหวานจ้องหน้าเราตลอดเลยดูจิ



แล้วมันก็เป็นอย่างที่คิด...เช้ามาวันที่ 18 เม.ย.
เชียลๆ ไม่มีแรงเดินแล้วไม่ยอมลงตะกร้าเองเลย
ต้องอุ้มลงมา พอป้อนยาเม็ดแรกเข้าไป....เชียลๆ
ไม่กลืน ยาคาอยู่ที่หลอดลมเลยต้องป้อนน้ำตาม
เข้าไป รู้สึกไม่ดีแล้วเชียลๆ ตัวเย็นมากเลย ไม่กล้า
ป้อนข้าวต่อกลัวเขาจะสำลักก็เลยพาไปหาหมอ
เดี๋ยวนั้นเลย

ไปถึงร้านหมอเชียลๆ หูเหลือง จมูกเหลืองกว่า
เมื่อ 1 ชม.ที่แล้วมาก จนหมอบอกว่า...ตับวาย
ขั้นรุนแรงแล้วอีกไม่เกิน 1 เดือนแน่ๆ เราก็...
คุณหมอก็ฉีดยาบำรุงตับให้ พร้อมกับฉีดยาต่างๆ
ที่จะช่วยกระตุ้นร่างกายที่กำลังทรุดถึงที่สุด เมื่อ
เรียบร้อยแล้วกำลังจะกลับบ้านเราใส่เชียลๆ ลง
ตะกร้าเชียลๆ เริ่มไอเหมือนสำลักก็เลยเอาออกมาใหม่
เชียลๆ ไอไม่หยุดแล้วเริ่มตัวเหยียดเกร็ง หมอบอกว่า
แย่แล้วเลยรีบปั๊มหัวใจให้อ๊อกซิเจน แต่ทุกอย่าง
มันเกิดขึ้นเร็วมากๆ เชียลๆ ไม่ตอบสนองและหยุด
หายใจไปอย่างรวดเร็ว....แล้วหลับไปในที่สุด ภายใน
เวลา 5 นาทีเท่านั้น...ไม่ทรมานมาก ไม่เจ็บปวดอีก
ต่อไปแล้ว จบแล้วจริงๆ

รูปนี้ที่ร้านหมอไปแล้วค่ะ



ความคิดเดิมๆ ของเรากลับมาอีกครั้ง...เราตั้งใจไว้ว่า
จะสตัฟ์เชียลๆ เก็บเอาไว้ แต่หมอทุกหมอเลย
ไม่ว่าจะเป็นหมอที่คลินิกในขณะนั้น หมอประจำตัว
เชียลที่จุฬา หมอเพื่อนเราอีก 2 คน ทุกคนค้าน...
ด้วยเหตุผลว่าถ้าเก็บร่างเชียลไว้เชื้อโรคก็จะยังอยู่
กับตัวเขา ถ้าต่อไปอยากเลี้ยงแมวใหม่จะอันตราย
เราจึงพาเชียลๆกลับบ้าน...ตัวยังอุ่นๆ อยู่เลย แต่ตัว
อ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว เรานั่งมองเชียลอยู่หนึ่ง
ชั่วโมง ลูบแล้วลูบอีกถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก จากนั้น
จึงตัดสินใจรีบฝัง!! อยากจะจำเขาไว้ในสภาพสวยๆ
แบบนั้น....

ดูสิยังน่ารักเหมือนตอนมีชีวิตอยู่เลย



แปลกนะ...ไม่ยักจะร้องไห้โฮฟูมฟายจะเป็นจะตาย
เหมือนตัวก่อนหน้านี้อีก 4 ตัว...อาจจะเป็นเพราะ
ทำใจไว้บ้างแล้วและร้องไห้ทุกวันมาล่วงหน้า 2
เดือนก็เป็นได้คืนแรกก็ฝันเห็นเชียลๆ เลย แต่
รู้สึกว่าเป็นการสู้กับจิตใจตัวเองมากกว่า เพราะ
ฝันว่าเถียงกับใครอยู่ก็ไม่รู้ ว่าเชียลๆยังไม่ตาย
ถ้าตายแล้วจะกอดได้ยังไงเห็นไหมเรากอดอยู่นิ่มๆ
อุ่นๆ นอนหงายท้องอยู่เนี่ย!!?

หลังจากนั้นก็....ยังทำใจไม่ได้หรือหลอกตัวเอง
ก็ไม่รู้เลยไม่สามารถอัพบล็อกเรื่องเชียลได้ ถ้า
อัพเมื่อไรก็แสดงว่าเรายอมรับว่าเขาตายแล้ว...
ทุกวันนี้เวลากลับเข้าบ้านก็ยังพูดว่า “กลับมาแล้วนะ”
อยู่เลยเชียลๆ อยู่กับเรามาตั้งแต่วันที่ 8 ม.ค.48-28
เม.ย.50 รวมเวลาแล้ว 830 วัน บางทีก็ถามพระเจ้า
ว่าพระองค์จะทดสอบอะไรลูกนักหนา พรากสิ่งที่รัก
ไปจนหมด แต่ยังอุตส่าห์ประทานการหนุนใจให้
จนทำใจได้เนี่ยมันออกจะขัดแย้งกันมากนะ....
เพราะทีแรกเพื่อนๆ เป็นห่วงมากว่าสุดที่รักตัวนี้
จากไปเราคงจะแย่ช็อคมากๆ แต่ไม่ยักจะแย่
มากมายอย่างที่คิดเพียงแต่...ซึมเศร้าเล็กน้อย
+หงุดหงิดง่ายมากๆหงุดหงิดแล้วพาลชาวบ้าน
ไปทั่วอีกต่างหาก เบลอๆ ยังไงไม่รู้...มีพฤติกรรม
ประหลาดๆ เป็นระยะแย่แฮะ ก็เลยตัดสินใจว่า
เอาวะ!! เขียนไดอารี่เชียลๆ ให้จบ อาจจะร้องไห้โฮ
หนักๆ แต่...อย่าให้ความรู้สึกนี้คาใจอีกเลย ให้มัน
ยุติไปพร้อมกับการจากไปของเชียลๆดีกว่า...เฮ้อ



มีคนหลายคนมากที่เราต้องขอบคุณเรื่องเชียลๆ

เอาสัตวแพทย์ก่อนนะ...
อ.หมอรสมา ที่ รพ.จุฬา
หมอม้อ ที่คลินิก
หมออุ๋ย ที่คลินิก
หมอภัทร หมอแก้ว หมอเอ ที่อุตส่าห์ทนฟังตู
ร้องไห้คร่ำครวญทุกวี่ทุกวันจนจะประสาทแดกตาม
แถมต้องมาตรวจอาการที่บ้านให้ด้วย และเป็นที่ปรึกษา
วิ่งเต้นหาคนรักษาเฉพาะทางให้ หายาบำรุงให้
บางทีก็ร้องไห้ไปด้วยกัน ขอบใจนะเพื่อนๆ

เพื่อนๆ ที่แฟลตปลาทูบรรดาคนรักแมวทั้งหลาย

พี่ Demeter...
แม้อยู่คนละประเทศ พูดตามตรงก็ไม่สนิทกันด้วยซ้ำ....
แต่พี่เป็นคนแรกที่เข้ามาให้กำลังใจถามว่าให้พี่ช่วยค่ารักษาไหม...
รู้ไหมว่าฟังแล้วมีกำลังใจมาก จนน้ำตาไหลออกมา
ถึงแม้ว่าคนอื่นจะบอกพี่ไม่ดีอย่างไร ใครที่ด่าพี่ในเน็ต
จะว่ายังไง แต่สำหรับหนูพี่เป็นคนดีที่สุด...คนเราไม่
สามมารถเป็นคนดีสำหรับคนทุกคน...แต่เป็นคนดีสำหรับ
บางคนได้และดีมากๆ ด้วย

ม้อยซ์...
ปกติแล้วคนอื่นว่าแกปากไม่มีหูรูด ชอบหา
เรื่องบางทีตูก็ว่าจริงนะ(ฮา) แต่ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้
แกจะคอยปลอบ ครั้งก่อนที่วิปๆ ตายก็อุตส่าห์
บินกลับไทยไปตระเวนหาแมวตัวใหม่ให้ฉัน
ตอนเชียลๆ ป่วยแกก็บอกว่ารักษาเชียลไป
เท่าไรเท่ากันเดี๋ยวช่วยออก(ถึงจะไม่ต้องควัก
เงินแล้วก็เหอะ)ขอบใจว่ะ ขอบใจมาก...แกอาจ
ไม่ใช่คนพูดหวานๆ พูดดีๆ แต่แกมีน้ำใจ แกไม่
เสแสร้ง คนอื่นอาจไม่ชอบความตรงของแก
แต่ฉันชอบว่ะ...แกจริงใจ แกรักเพื่อน ดังนั้นแก
ไม่ต้องรู้สึกผิดที่เอามิเกลมาให้ฉันหรอก...ใครจะ
ไปรู้ว่ามิเกลติดโรคมาก่อนล่ะ มันไม่ใช่ความผิด
ของแกหรอกนะ

มัฟฟิ่น...
ไม่ต้องมีคำปลอบใจสวยๆ ให้ แต่ความ
ช่วยเหลือมาทันทีที่ต้องการ ฉันดีใจมากนะที่เรา
ได้เป็นเพื่อนกัน

พี่ตู๋...
คนนี้บอกว่าถ้าเดือดร้อนยังไงก็ต้องบอกนะ
แม้จะไม่ได้คุยกันบ่อยแต่ก็คอยถามข่าวคราว
อยู่เสมอ

พี่ฝนโอ่ง...
รับกรรมตอนเรากำลังเครียดหัวฟัด
หัวเหวี่ยงกัดพี่เข้าไปเต็มๆ จนพี่แกงอนไปเลย
ขอบคุณและขอโทษนะคะ ตอนนั้นหนูกำลัง
บ้าได้ที่น่ะ

จู...
เพื่อนเก่าที่แต่งงานไปอยู่ต่างประเทศไม่ได้คุยกันมา
5-6 ปี วันดีคืนดีก็โทรมาหาแล้วนั่งร้องไห้ด้วยกันเมื่อรู้เรื่อง
และโทรมาหาทุกๆ คืนตลอดเวลาที่อยู่เมืองไทย

กิน้อย กับ เต้ย...
น้องคู่นี้...พวกเรารู้จักกันมา 7-8 ปีเห็นจะได้ และก็
เลี้ยงพี่น้องตัวอื่นของเชียลๆ รู้หรือเปล่าพวกแกปลอบ
ฉันได้ฮามาก กิน้อยบอกว่าหลานของเชียลๆ คลอดลูก
แล้ว ถ้าขาวจิ๋วลืมตามาเป็นสีฟ้าล่ะก็แสดงว่าเป็นเชียลๆ
กลับมาเกิด(เจ้านี้แมวเขาตาสีเหลือง)กลับมาหาพี่แน่ๆ
เลย ก็เลยเก็บมิ้วๆ เอาไว้ให้พี่ 1 ตัวค่ะ ฉันล่ะฮาตรึม...
รวมหัวกันหลอกฉันชัดๆ แต่ก็ดีใจนะดีใจมาก...ขอบใจมากจ้ะ

รวมทั้งคนอื่นๆ อีกเยอะที่ติดตามข่าวเชียลๆ

และให้กำลังใจเสมอ ไม่ว่าจะเป็น มังฟ้า(แถม
อาสาหาขาวๆตัวใหม่ให้ด้วย) มม(คนที่บางคืน
ถูกปลุกขึ้นมาฟังเราร้องไห้กลางดึกเพราะฝันถึง
หม่อมป้า)น้องอินุอีกเยอะหลายคนมากๆ เลย
ใส่ชื่อไม่หมด...เอาเป็นว่าขอบคุณทุกคน ขอบคุณ
มากจริงๆ จบเรื่องราวที่ทุกคนคอยกังวลและ
เป็นห่วงอยู่กันเสียทีนะ

สุดท้าย...ขอบคุณน้องเบ้นซ์ที่เอาเชียลๆ มาให้พี่
นะคะ ตลอดเวลาที่อยู่กับเชียลๆ พี่มีความสุขมากค่ะ


***แก้ไขที่โพสซ้ำ และที่เบลอๆ ละเมอๆ ไป ขอบคุณที่ทักมานะคะ***


เข้ามาอ่านอีกรอบ...หลายปีผ่านไป ก็ยังร้องไห้น้ำตาเปิดก๊อก
ได้เหมือนเดิม เศร้าจัง





Create Date : 29 เมษายน 2550
Last Update : 22 กันยายน 2553 19:47:04 น. 103 comments
Counter : 1000 Pageviews.

 
หลับให้สบายนะเชียลๆ

คิง เป็นกำลังใจให้นะตัว (ลงทุนทำสาวให้ดูเลยนะเนี่ย)



เชียลๆจะอยุ่ในความทรงจำของเราตลอดไปนะ


โดย: บักเอี๊ยบ IP: 58.64.127.120 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:2:33:29 น.  

 
เฮ้อ.....


ถึงไม่เคยเลี้ยงแมวแต่ก็ชอบเชียลๆ ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

RIP



โดย: poison ivy IP: 203.118.99.162 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:2:36:15 น.  

 
ขอให้เชียลไปสวรรค์
และมีความสุขอยู่ที่นั่นตลอดไป



โดย: jenny_mm IP: 217.162.248.195 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:2:36:17 น.  

 
หมดกรรมแล้วจริงๆ ไม่ต้่องทรมานทั้งตัวเองทั้งเจ้าของ


บ๊ายบาย แมวขาว


โดย: เก้าหาง IP: 58.9.78.36 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:2:41:53 น.  

 
ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยเลี้ยวแมว เลยไม่รู้สึกว่าจริงๆแล้วแมวมันก็น่ารักในแบบของมัน

ก่อนนี้คิดแต่ว่าแมวมันหยิ่งไม่ขี้อ้อนเหมือนหมา แต่พอย้ายมาอยู่บ้านนี้ มีแมวจรจัดที่ไหนไม่รู้ ตัวเท่าลูกหมูชอบแอบเข้ามาในบ้าน เข้ามาทีไรก็เข้ามาเอาหัวแถกไถตามแข้งตามขาขอเล่นด้วย

เห้ย ใครว่าแมวมันอ้อนไม่เป็นฟร่ะ
ก็เลยเปลี่ยนใจตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา


ได้ยินข่าวสัตว์เลี้ยงเพื่อนตายก็ต้องบอกว่าขอแสดงความเีสียใจด้วย ถึงมันจะแค่สัตว์เลี้ยง แต่ก็เป็นเพื่อนกับเจ้าของ สัตว์เลี้ยงใคร ใครก็รัก

ยังไงก็คิดว่าเค้าไปสบายแล้ว ส่วนคนเลี้ยงก็ยังคงต้องดิ้นรนหาเงินหาทองมาเลี้ยงตัวอื่นๆ ต่อไป


โดย: ดอส IP: 203.213.7.132 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:2:59:16 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ ป่านนี้เชียลไปอยู่บนสวรรค์ของแมวแล้วล่ะค่ะ


โดย: the Vicky วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:3:03:17 น.  

 
เศร้าอะ แก
ยังไงก็สงสาร แต่ไม่ต้องห่วง นะ ชั้นจะพยายามทำใจ


โดย: ม๊อย IP: 203.160.127.182 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:3:07:33 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ คงเหงาน่าดูเลยเจ้าคะ


โดย: Makok (Castertroy ) วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:3:18:11 น.  

 
The peace of life... สำหรับเชียลๆแล้วเป็นการไปสบายค่ะ แม่ของเชียลๆทำใจส่งเขาเดินทางด้วยความสงบนะคะ ลูกจะได้ไ่ม่กังวล


โดย: Miss Gateaux IP: 125.26.233.92 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:5:37:37 น.  

 
RIP
เสียใจด้วยนะคะ

คิดเสียว่าเขาไปสบายแล้ว ขอให้จขบ. ทำใจได้เร็ว ๆ ค่ะ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:6:33:14 น.  

 
ไม่ค่อยได้อยู่ในแวดวงคนรักแมวขนาดนี้มาก่อน แต่ได้อ่านความรู้สึกของจขบ.แล้วซึ้งไปด้วยค่ะ

มันน่ารักนะคะโดยเฉพาะโฆษณาเค้กส้ม ตอนไปแล้วก็เหมือนนอนนิ่ง ๆ เลย

ขอให้จขบ.สบายใจแล้วเจอตัวใหม่ถูกใจเร็ว ๆ นะคะ


โดย: พุดน้ำบุศย์ IP: 58.10.234.29 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:8:22:04 น.  

 
ถึงแม้ว่าพวกเค้าจะจากไป ก็ยังเชื่อว่าความรักที่มีต่อกัน จะคงอยู่ตลอดไป


โดย: demeter IP: 165.21.155.14 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:9:24:51 น.  

 
เขาไปสบายแล้วเนอะ

รักษาสุขภาพนะจ๊ะ


โดย: ยู่ฯ IP: 124.120.197.254 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:00:28 น.  

 
ฮาโหล๋พี่คิง ใจเย็นๆเน้อออ น้องๆเค้าไปสบายแร้ว ถือว่าหมดเคราะห์เขาแล้วหล่ะ เราเองนี่แหละจะมีเคราะห์กรรมต่อไป อิอิ ทำใจให้ซำบายเน้อออ บั๊ยบาย เด๋วค่อยโม้กันค่ะเจ๊


โดย: PInk IP: 76.169.183.247 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:12:40 น.  

 
ดีใจที่เคยได้ถ่ายรูปเชียลกับวิป แล้วก็หม่อมป้า จ้า




โดย: มรกตนาคสวาท IP: 203.154.48.14 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:15:00 น.  

 
สงสารจังเลยยย เศร้าจัง อ่านแล้วคิดถึงแมวๆ ที่จากไปเหมือนกัน ยังดีนะที่มีรูปเก่าๆ ไว้ให้ดู

ให้กำลังใจนะ เพราะว่าในชีวิตเราๆ คงต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกหลายๆ ครั้ง ตราบใดที่ยังรักเจ้าพวกเนี้ย แล้วมันก็อายุสั้นกว่าเรา...เฮ้อ


โดย: การ์เกด IP: 61.91.93.56 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:18:58 น.  

 


*** สวัสดีคะ แวะมาเยี่ยมในวันหยุด มีความสุขมาก ๆ นะคะ ขอแสดงความเสียใจด้วยกับเซียล คงไปสบายแล้วค่ะ หน่อยเองเป็นคนรักสุนัขมาก ตอนนี้มี...เจ้าเฉาก๊วย...พันธุ์พุดเดิ้ลสีดำจ๊ะ***



โดย: หน่อยอิง วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:25:35 น.  

 


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:34:32 น.  

 
ตั้งแต่เขาเป็นคนเลือกเจ้าของ ก็เลยเลือกที่จะมองพี่เป็นครั้งสุดท้ายในคืนนั้นไปด้วย...ไม่เคยเจอแมวที่ไหนที่เป็นแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ อิจฉาที่พี่เป็นคนโชคดีจริงๆที่ได้มาเจอกับเขา

แม้ว่าช่วงนี้ทุกอย่างรอบตัวจะดูเลวร้ายไปหมด แต่อีกไม่นานก็จะทดแทนด้วยความโชคดีค่ะ เหมือนกับตอนที่เชียลๆเลือกพี่ไงคะ ที่หนูได้คุยกับพี่ ก็รู้ว่าพี่ไม่ค่อยอยากจะพูดถึงเท่าไหร่ และนานมากกว่าจะมาอัพบล็อค แต่ก็เข้าใจค่ะ และ
ก็ไม่ได้ว่าอะไรที่ช่วงหนึ่งนั้นดูจะเป็นการหลอกตัวเอง

ยังไงก็ขอมอบกำลังใจให้ค่ะ และมั่นใจว่าเชียลๆด้วยก็เช่นกัน เชียลๆสู้มาจนถึงที่สุดแล้ว ต่อจากนี้ก็เป็นตาของพี่บ้างที่จะสู้เต็มที่เหมือนกัน แล้วช่วงเวลานี้ก็จะผ่านไปเป็นอดีตเองค่ะ

ปล. เหมือนเค้าแค่หลับไปเฉยๆเลยนะคะ


โดย: LadyOscar IP: 58.10.3.130 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:10:44:09 น.  

 
เศร้าจัง...ไม่รู้จะพูดอะไรเลยอ่ะ เสียใจด้วยนะคะ


โดย: บุ๋น IP: 124.121.149.140 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:11:00:47 น.  

 
(T_T )

เสียใจด้วยนะครับ

แอบลุ้นอยู่เหมือนกันว่าให้หายเรวๆ(>< )
แต่ไม่นึกว่าเขาจะจากไปซะแล้ว...

เชียลๆ ก็คงไม่อยากให้คุณคิงเพนกวินต้องเสียใจไปนานๆหรอก

รีบกลับมาร่าเริงหมือนเดิม เชียลๆจะได้ดีใจนะครับ

/(Y_Y)\\


โดย: soginal IP: 124.121.1.141 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:11:05:23 น.  

 
ถึงไม่ได้เลี้ยงแมว แต่ก็เข้าใจหัวอกของคนเลี้ยงสัตว์เหมือนกัน มันอาจเป็น"สัตว์เลี้ยง" ในความหมายของคนทั่วไป แต่สำหรับเจ้าของนั้น เขาคือ "ครอบครัว" เสียใจด้วยนะ แต่ยังไงก็ต้องทำใจชีวิตก็ต้องหมุนไปตามวัตรจักรของมัน


โดย: หมี IP: 124.120.175.244 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:11:08:40 น.  

 
สู้ๆ นะพี่ เดี๋ยวจะมีตัวใหม่มาเป็นเพื่อนแล้วนี่ มีความสุขมากๆ นะคะ


โดย: อินุ IP: 58.8.138.120 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:11:11:12 น.  

 
ไม่มีปัญญาอ่านจนจบอะ เดี๋ยวสติแตก ยังไงก็ขอให้เชียลๆหลับสบาย แล้วก็เจ๊สู้ๆนะ


โดย: illkid IP: 125.229.92.9 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:13:23:10 น.  

 


มาร่วมไว้อาลัย

หลับให้สบายนะลูก


โดย: พี่หนิง IP: 122.145.24.10 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:14:43:37 น.  

 
อ่านที่น้องบอกว่ามีคนจับเชียลฯโยนลงมาจากตึก

อึ้งค่ะ

ทำได้ยังไงอ่ะ ใจร้ายที่สุดเลย

แล้วน้องรู้เปล่าว่าใครทำอ่ะ


พี่เอง...แมวก็ตายไปหลายตัวแระเหมือนกัน แต่ก็แปลกดีที่มันก็ยังวิ่งเล่นอยู่ในใจเราเสมอ

ดูรูปมันเมื่อไรก็คิดถึง ก็คุยกันในใจไป แกอย่างนั้น แกอย่างนี้ไปตามเรื่อง

มีรูปเชียลในไอน้ำด้วย หน้าเม้าท์ฯ อ่ะ


โดย: พี่เล็ก IP: 58.9.199.3 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:15:43:41 น.  

 
REST IN PEACE......


โดย: kimdevil IP: 203.114.102.4 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:15:46:19 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ


โดย: รัตตะ IP: 58.9.46.183 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:19:19:18 น.  

 
.. RIP นะ เชียลๆ


โดย: มม IP: 58.9.79.178 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:20:08:44 น.  

 
เบ็นซ์เชื่อว่าสำหรับลูเชียลทุกเวลาที่ได้อยู่กับพี่ก็เป็นความสุขที่สุดสำหรับมัน จากแมวตัวน้อยๆที่อาจต้องไปใช้ชีวิตในวัดแต่กลับได้มีชีวิตอยู่กับคนประหลาดๆที่รักมันเหลือเกิน เบ็นซ์คงต้องขอขอบคุณแทนเชียลและบอกว่ามีความสุขมากกับทุกเวลาทุกนาทีที่อยู่ด้วยกัน...รักษาตัวด้วยเชียลจะคอยดูแลจากบนท้องฟ้าสีฟ้าเสมอ(ขออู้เวลากลางคืนกับช่วงฝน)


โดย: น้องเบ็นซ์ IP: 124.120.12.156 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:20:51:19 น.  

 
# 30 ไอ้น้องเบ้นซ์

"เชียลๆ ได้มีชีวิตอยู่กับคนประหลาดๆที่รักมันเหลือเกิน " <---แม่งๆ นะคะคุณน้องขา ปลอบใจยังไงของแกฟะ?


โดย: คิงเพนกวิน IP: 202.57.177.87 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:22:08:06 น.  

 
เสียใจด้วยนะ คุณคิง

หลับให้สบายนะเชียลๆ

เคย ถ่ายรูปกับเชียล ตอนงานแคท ที่มีเค้กส้ม ด้วยล่ะ งาน นั้นล่ะ

และเป็นแรงบันดาลใจ ให้อยากเลี้ยงแมว ขาว ซึ่ง ตอนนี้ ก็มีแล้ว จากไม่เคยเลี้ยงแมว
อยากเลี้ยง แค่ ตัวเดียว ตอนนี้ ปาเข้าไป 6 ตัวแล้ว

ขอบคุณ ที่ส่งข่าว มา อ่านไปก็น้ำตาซึม ดูแลสุขภาพดีๆนะจ๊ะ


โดย: เหมยขาบ IP: 124.120.209.216 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:22:43:50 น.  

 
เสียใจกับการจากไปของเชียล แม้จะทำใจมาก่อนแล้วหลังจากที่ฟังเรื่องราวจากพี่คิง

แต่พอเชียลจากไปจริงๆ ก็รู้สึกแปลก ทุกครั้งที่คุยกับพี่คิง ก็จะมีเชียลเป็นเหมือนสัญลักษณ์ให้คิดถึง

ซาลาเปา เป็นสิ่งที่คนในห้องแฟลตรู้ดีกันว่า เป็นครอบครัวของพี่คิง วันนี้ซาลาเปาทั้งหลายได้จากไปแล้ว

พี่คิงเองก็ทำหน้าที่อย่างดีที่สุดในวาระสุดท้ายของแมวที่พี่รักแล้ว

ตอนนี้พี่ก็พักกายพักใจ กลับมาดูแลตัวเองบ้างนะ อย่าให้ซาลาเปาทั้งหลายเป็นห่วง


โดย: มิวมิ๊ว IP: 124.120.185.153 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:22:55:07 น.  

 
ร่วมไว้อาลัยให้เชียลค่ะ น้องน่ารักมากเลย ตาสวย ภาพที่เลียกันไม่รู้ตัวไหนแต่ก้อน่ารัก แต่ดูลงมาเรื่อยๆจนมาตอนหลังๆหนูข้ามนะคะเพราะสงสาร แง... ไม่อยากดูอุปกรณ์พวกนั้น ยังไงก้อขอให้ไปดีนะหนูเชียลๆ


โดย: -g- IP: 61.180.78.42 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:03:18 น.  

 
หลับฝันดีนะจ๊ะเชียลๆ
วีรกรรมทั้งหลายของเชียลจะอยู่ในใจคนรอบข้างไปตลอดกาลเลยล่ะ เพราะแมวอย่างเชียลๆคงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

กอดเจ๊ สู้ต่อไปค่ะ ทนเหงาอีกนิดนึง เดี๋ยวลูกเหมียวหย่านมเมื่อไหร่มีแอบขนส่งข้ามบ้านแน่นอน=w=

ตอนนี้มาลุ้นกันว่าเจ้าเหมียวขาวล้วนตัวผู้ ตามันจะเปลี่ยนสีหรือไม่
ถ้าตามันยังคงเป็นสีท้องฟ้าเหมือนตอนเกิด เป็นอันว่าเชียลๆกลับมหาเจ๊แน่นอน= =b


โดย: shinya(กิน้อย) IP: 122.24.154.74 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:07:09 น.  

 
มาร่วมไว้อาลัยนะ น้อง

ยังไงก็แข็งแรงไว้

พวกลูกๆเค้าจะได้ไม่เป็นห่วง

แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นจ้ะ



โดย: toojaa IP: 58.9.157.199 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:37:58 น.  

 
--- RIP นะครับเชียลเชียล


โดย: เหมียวหล่อ IP: 58.8.160.53 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:38:37 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาไหลไม่หยุดอ่ะ คิดถึงแมวตัวเองไปด้วย

เสียใจด้วยจริงๆ


โดย: abstract IP: 220.152.15.94 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:47:17 น.  

 
เชียลมันไปสบายแล้วนะน่าเสียดายเนอะ น่าจะอยู่ด้วยกันนานๆ

รู้จักเชียลจากเจ๊มาก็นานพอสมควรไม่เคยเจอสักที เสียดายจัง รู้จักมานานแค่ไหนแล้วนะจำไม่ได้แฮะ

พอเชียลจากไปก็รู้สึกใจหายมากเลย เพราะปรกติจะรู้ข่าวเชียลเรื่อยๆจากเจ๊

ชอบที่สุดตอนที่มันYกะวิปนั่นแหละ อิ๊ๆแมวอารายYได้น่ารักจริงๆ

เสียใจกับเจ๊ด้วยนะคะ ทำใจให้สบายนะคะ นู๋ก็ได้แต่คอยเป็นกำลังใจให้เจ๊นี่แหละค่ะ สู้ๆนะคะ


โดย: toshinya IP: 203.113.56.8 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:52:46 น.  

 
มาร่วมไว้อาลัยด้วย

เสียใจด้วยคนนะป้า

ทุกชีวิตเมื่อมีเกิดก็ต้องมีดับสูญ

อามิตตาพุทธ


โดย: คุณตาใจร้าย IP: 124.121.43.147 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:55:54 น.  

 
RIP นะค่ะ

เจ้สู้ๆนะ อย่าคิดมากกกกกกก


โดย: รี่ IP: 58.8.123.239 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:23:59:16 น.  

 
การเลี้ยงแมวหลายตัว โรคภัยไข้เจ็บต้องป้องกันดีๆ ต่อไปถ้าเลี้ยงแมวอีก อย่าลืมพาไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคต่างๆ ตอนนี้เชียลๆ ไปแล้วก็ถือว่าไปสบาย ไม่ต้องป่วยอีก ดีกว่ายื้อแบบทรมาน แต่รูปตอนตายนี่ ก็แล้ว..มันตึ้บๆ บอกไม่ถูก


โดย: Naki A. IP: 58.136.195.38 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:0:11:01 น.  

 
ฮืออๆๆ เศร้ามาก อ่านแล้วน้ำตาจะไหล

เสียใจด้วยนะคะ ยังไงเชียลๆ ก็สบายแล้วตอนนี้ไม่ต้องทรมานอีก
เชียลๆ โชคดีมากที่ท่านคิงรักมัน T^T
เสียดายจัง ทั้งหล่อ ขนก็สวย อายุก็น้อย น่ารักมากเลย
ใครบังอาจใจร้าย ทำแมวน่ารักอย่างงี้ได้ลงคอ
บ้าที่สุด!!

เชียลๆ ถ้ามาเทียบกะแมวที่หลังบ้านแล้วคนละคลาสกันเลย(แมวจรจัดมาก่อนอ่ะคะ ตอนนี้ลงหลักปักฐาน ออกลูกออกหลานเรียบร้อย)
อ่านแล้วรักแมวหลังบ้านเพิ่มขึ้นหลายเท่า



โดย: เพนกวินเมืองร้อน IP: 124.121.49.96 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:0:13:55 น.  

 
เข้าใจค่ะว่าคุณคิงเพนกวินเสียใจมาก แต่รูปที่มันดูแล้วสลดหดหู่น่ะ ขอเถอะค่ะ ใครๆที่รักแมวรักสุนัข ไม่มีใครเค้าอยากดูรูปอะไรแบบนี้หรอกค่ะ เราตามให้กำลังใจเชียลๆ มาตลอด ภาพที่เห็นมันดูหดหู่เหลือเกิน(ไม่รู้ว่าคนอื่นจะคิดเหมือนเรารึเปล่านะ แต่เรารู้สึกอย่างนี้จริงๆ) ก่อนหน้านี้เคยติดตาม ตอนที่แมวตัวก่อนของคุณป่วยก็เห็นรูปแมวตาเหลือกมั่ง โดนง้างปากเพื่อถ่ายรูปลิ้นสีดำมั่ง อันนี้บอกตรงๆเลยค่ะ ว่ามันหดหู่มาก แมวป่วยหนักจะตายอยู่แล้ว แค่บอกก็เชื่อค่ะไม่ต้องลงรูปก็ได้ เป็นเราคงไม่สามารถหยิบกล้องมาถ่ายอ่ะ ในสถานการณ์ยังงั้น ไม่อยากเก็บรูปตอนเค้าทรมาน จริงๆนะ โพสช่วงเวลาดีๆ ที่มีกับเขาตอนยังมีชีวิตอยู่ดีกว่านะคะ ยังไงก็เสียใจด้วยค่ะ เชียลๆเค้าก็ไปดีแล้ว และหวังว่าหากคุณเลี้ยงแมวต่อไป ก็ขอให้คุณดูแลเค้าให้ดีๆ ขอให้เค้าสุขภาพแข็งแรงอยู่กับคุณให้นานที่สุดเหมือนหม่อมป้านะคะ ว่าแต่....ตกลงไม่ได้ฉีดวัคซีนเหรอคะ เข้าใจว่างั้น กันดีกว่าแก้นะคะ


โดย: อนิจจัง IP: 58.136.62.49 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:1:27:44 น.  

 
ไว้อาลัยให้เชียลๆด้วยคนค่ะ

เสียใจด้วยจริงๆ

แต่อย่างน้อยเชียลๆก็ไปสบายแล้วล่ะ...นะ


โดย: เจ้าหญิงวีนัส IP: 202.183.233.11 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:2:51:08 น.  

 
ไว้อาลัยให้เชียล
เขาไปดีเเล้ว


โดย: บิกวอร์ IP: 125.26.79.123 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:7:44:17 น.  

 
หลับให้สบายนะเชียลๆ
และเป็นกำลังใจให้คุณคิงฯค่ะ


โดย: สายลมอิสระ (สายลมอิสระ ) วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:8:23:59 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ ที่ต้องเสียเชียลฯ ไป
เป็นกำลังใจให้คะ คุณคิงเพนวิน ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ


โดย: Idle life IP: 203.150.235.220 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:8:35:49 น.  

 
เข้ามาสาย ขอโทษนะ เพราะว่ากระต่ายของพี่ที่สนิทกันก็เพิ่งตายเหมือนกัน ทำใจไม่ได้ที่จะมาอ่านเรื่องเชียลๆอ่ะ

เสียใจด้วยนะคะ รักษาสุขภาพตัวเองแล้วอย่าลืมป้องกันทำความสะอาดสำหรับน้องแมวชุดต่อไปด้วยนะคะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: แมวจร IP: 202.47.237.250 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:9:09:27 น.  

 
คงหายเศร้าแล้วนะหนูแข็ง
เชียลสบายไปแล้ว
ต่อไปจะได้นึกถึงเขาในแง่ความทรงจำที่ดีๆต่อกัน
หวังว่าความตายของเชียลจะพัดพาเอาสิ่งไม่ดีในชีวิตหนูไปด้วย
ขอให้โชคดีนะจ๊ะ


โดย: ดา ดา วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:9:56:33 น.  

 
และยังคงยิ้ม..ยิ้มทั้งน้ำตา
ที่ผ่านไปแล้วไม่หวนคืนมาก็ไม่เสียดาย
แค่เพียงคิดถึงว่าเคยได้มี...
บางครั้งก็ยังชื่นใจ แม้จะมีเก็บไว้แค่ความทรงจำ

อยากเก็บเอาไว้แค่เพียงสิ่งดี ๆ
ถึงวันนี้มีแต่ความเหงาใจ
มีเพียงบางครั้งที่อาจจะยังสงสัย
ว่าเธอเองจะเคยบ้างไหมที่คิดเหมือนกัน..

ถึงต่อไปจะเหลือแค่ความทรงจำดี ๆ แต่เราก็เชื่อว่าเจ้าซาลาเปาเชียลๆ ก็จะคิดถึงคิงฯเหมือนกัน..

เค้าไม่ได้หายไปไหน..แต่ยังอยู่ในใจคิงฯเสมอ..

เข้มแข็งนะ


โดย: NakaKumi IP: 194.192.22.33 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:11:17:37 น.  

 
คุณ #44 สำหรับเจ้าของนะค่ะ จะต้องรับได้ทั้งตอนสวย ตอนโทรม ตอนตาย ดังนั้นถึงถ่ายรูปเก็บไว้เพื่อให้ตัวเองทำใจรับให้ได้

ส่วนรูปมิเกลที่ลิ้นเป็นสีดำต้องถ่ายไว้ค่ะ เพราะว่าตอนนั้นถ่ายรูปนี้ส่งทาง MMS ให้หมอที่รักษาดูกลางดึกเลย ว่าตอนนี้เป็นอย่างนี้นะ จะให้ทำยังไงส่ง รพ.เลยดีไหม เกิดจากอาการอะไร?

จึงรูปถ่ายเลยละเอียดกว่าคนอื่น ส่วนเรื่องวัคซีนฉีดหมดค่ะ ตอนที่เอามิเกลมาเลี้ยงเค้าติดมาจากบ้านเค้าอยู่แล้วโดยที่เราไม่รู้ มาถึงก็พาไปฉีดวัคซีนไว้แต่มันก็ไม่มีผลหรอกค่ะมันสายไปโรคอยู่ในตัวไปแล้ว แต่เชียลไม่ได้ฉีดเพราะว่า การฉีดวัคซีนต้องเว้นช่วงไม่ใช่ฉีดป้องกันทุกโรคได้ในครั้งเดียว แล้วเรามีแมวในบ้านทยอยตาย ในเวลากระชั้นชิดด้วยค่ะ ตั้งแต่มิกิตัวที่สองเค้าเป็นแมวจรจัดมาก่อน ดังนั้นหมอเขาก็ไม่ฉีดวัคซีนให้เชียลๆค่ะ ให้รอดูอาการไปก่อน ก็เลื่อนไปเรื่อยๆ จนติดมิเกลนี่แหลค่ะ

เราเลี้ยงแมวหลายตัว...รักเหมือนลูก...คุณคงไม่คิดว่าเราพลาดเรื่องง่ายๆ หรอกจริงไหมคะ?

คุณไม่ใช่เราอย่าแทนความคิดของตัวเราด้วยความคิดของคุณ มันเหมือนคุณจะตำหนิว่าเชียลตายเพราะฉันประมาท <--คุณอาจไม่ได้คิดแรงแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันกำลังเอาความคิดฉันแทนความคิดคุณไงคะ คงเข้าใจความรู้สึกของเราตอนที่อ่านความเห็นของคุณด้วยนะคะ แมวก็ตายยังต้องโดนต่อว่าอีก...มันเซ็งนะ

บางรูปมันอาจไม่น่าดูถึงไม่ได้เอาลงพันทิป แต่ลงในบล็อคแทน แต่ยังไงมันก็ออนไลท์อยู่ดีนั่นแหละเพียงแต่กรองมา 1 ชั้น ให้เข้าดูสำหรับคนที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นกระทู้ไว้อาลัยเชียล และยิ่งถ้าเคยเข้ามาดูบล็อคแมวเราตายหลายครั้งคงคาดเดาได้ว่าต้องมีรูปอย่างนี้ทุกครั้ง

รูปๆ หนึ่งเราคิดว่ามันแทนคำพูดได้เป็นพันๆ คำ แม้มันจะดูแล้วหดหู่ก็ตาม ส่วนตัวแล้ว...คนที่ติดตามข่าวมาตลอด หลายคนอยู่ต่างประเทศ ให้กำลังใจมาตลอดคงอยากเห็นความเป็นจริง มากกว่าการเล่า บางคนส่งยาบำรุงมาให้เขาก็คงอยากเห็นว่าดีขึ้นไหม ซึ่งเชียลๆ ช่วงก่อนตายอ้วนขึ้นกว่าบล็อคที่แล้วจริงๆ ซึ่งเป็นพัฒนาการที่ดีจนเรามีความหวัง แต่สุดท้ายเค้าก็จากไปอยู่ดี...โชคดีที่ไม่ทรมาณนัก

เราคงไม่สามารถพูดว่าขออภัยที่โพสรูปน่าสลดใจได้หรอกนะคะ เรื่องบางเรื่องมีที่มีมาที่ไปมากกว่าที่อธิบายไว้ในบล็อค ซึ่งก็ไม่รู้ว่าตอบแบบนี้จะเอาแต่ใจไปหรือเปล่า? แต่ช่วงนี้อารมณ์ไม่ค่อยนิ่งน่ะค่ะ ตอบให้สวยๆ คงไม่ใช่นิสัยเรา จึงขอตอบอย่างที่ใจคิด แต่ยังไงก็ขอบคุณมากที่เข้ามาร่วมไว้อาลัยนะคะ บล็อคนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่เราทำให้เชียลได้ คอมเม้นท์ของแต่ละคนจึงเหมือนดอกไว้ที่ร่วมวางในงานศพค่ะ
ถึงเชียลจะรับรู้อะไรไม่ได้แล้ว แต่เราอยากให้เขารู้ว่ามีคนหลายคนเสียใจกับการจากไปของเขา ไม่ใช่ตายอย่างเดียวดายเหมือนแมวข้างถนนที่ไม่มีใครรัก

สุดท้ายแล้ว...เราก็ทำให้เค้าได้แค่นี้จริงๆ...เสียใจเฟ้ย!!?


โดย: คิงเพนกวิน วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:13:42:03 น.  

 
ใจเย็นๆจ้ะ เพนกวิ้นน้อย


โดย: Quenn IP: 58.9.70.220 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:13:48:34 น.  

 
เสียใจด้วยนะ


โดย: เมษา IP: 125.25.85.13 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:13:50:43 น.  

 
^
^
^
ใจเย็นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เค้าคงอยากจำภาพที่สวยงามของเชียลไว้น่ะ เราว่ามันก็ดีนะ

อย่าไปโกรธเลย
เชียลก็คงไม่อยากให้เพนกวินอารมณ์ไม่ดี ทำใจสบาย เชียลจะได้ไม่ห่วงเนอะ


โดย: JingleJ IP: 125.24.131.96 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:13:58:17 น.  

 
หลับให้สบายนะเชียล


โดย: มูนนี่ IP: 202.28.62.245 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:14:42:52 น.  

 
แัมวน่ารักจังเลยครับ



โดย: ย.ยิ้มแย้ม IP: 141.30.217.10 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:15:25:26 น.  

 
ทำใจสบายๆๆ

สงสารเจ้าเชียลนะ

ถ้ารู้ว่าแม่โกรธอย่างนี้

เชียลไม่ยอมไปสวรรค์ นะเออ


โดย: พี่หนิง IP: 122.145.24.10 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:15:31:50 น.  

 
Hmm...sorry na krub. Hope you will be better soon.


โดย: Sundown IP: 131.172.4.44 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:15:54:55 น.  

 
หลับให้สบายนะ เชียลๆ
ซาลาเปาน้อยของพวกเรา T___T


โดย: ยู่อี่ IP: 202.12.97.115 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:15:58:14 น.  

 
เจ้าเซียลไปสบายแล้วล่ะค่ะ

ยังห่วงเจ้าตัวแสบที่บ้านอยู่เหมือนกัน กลัวมันจะไม่กลับมาอ่ะ ออกบ้านเที่ยวทุกวันเลย


โดย: คุ IP: 125.24.241.135 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:16:30:50 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ ..เห็นพี่เอารูปมาให้ดูตั้งแต่ได้มาใหม่ๆยังนึกเอ็นดูว่าน่ารักมากอยู๋เลย เห็นแล้วก็เวทนา เขาถึงเวลาของเขา.. สิ้นเวรสิ้นกรรมเร็วไปแท้ๆเลย

จะว่าไปทั้งสองตัวที่บ้านผม เมี่ยวตอนเด็กก็บังเอิญเจอยาพารา ..ไตเสีย หมีก็มีอาการไตวายรุนแรงเกือบตายไปแล้วครั้งหนึ่งเหมือนกัน แต่โชคดีทั้งคู่ที่ร่างกายฟื้นตัวได้ ตอนนี้ยังสบายดีกัดกันทุกวัน ได้แต่คอยดูแลให้ดีที่สุดในแต่ละวันก่อนจะถึงเวลานั้นเหมือนกันครับ..


โดย: -----ROGER----- IP: 58.10.155.58 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:16:55:04 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ เซียลๆกับเพื่อนๆไปสบายแล้วล่ะ เค้าไม่ต้องทรมานกับโรคร้ายอีกต่อไป เพนกวินต้องเข้มแข็งนะ พยายามทำใจทีละนิดๆ ของแบบนี้คงต้องใช้เวลาหน่อยจึงจะคลายความเสียใจนะคะ

อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ ไม่สบายใจก้อเข้ามาคุยกับแก้มได้เสมอค่ะ


โดย: แก่ม แก๊ม IP: 124.120.226.10 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:19:53:47 น.  

 
ขอให้เพนกวินเข้มแข็งมากๆนะ

เชี่ยลๆอยู่ข้างบน เห็นม่ะมี๊เข้มแข็ง เค้าก็คงสบายใจ


โดย: ลูกหมูยอ IP: 203.113.37.10 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:21:40:36 น.  

 
เข้มแข็งเข้าไว้นะ
เวลาเห็นเขาป่วยเขาจากไป มันเศร้า ชั้นคงไม่เศร้าเท่าแก แต่ชั้นก็เศร้าจนเลิกเลี้ยงกระต่ายละ เห็นเขาจากไปมันทรมาน
แต่ยังไงตอนนี้เชียลๆก็ไม่ทรมานแล้ว มีความสุขให้เขาเห็นบนสวรรค์เถอะนะ


โดย: Ryuo WiZ@rD IP: 124.120.84.34 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:23:44:05 น.  

 
ต้องแบบว่า ขอโทษๆๆนะค้า ที่ทำให้คุณคิงเพนกวินรู้สึกไม่ดี คือเราไม่ใช่หมอด้วยมั้ง เลยใจไม่แข็งพอจะดูรูปอย่างนี้ เห็นแล้วรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องได้ดู เลยอาจจะเขียนอะไรตรงกับความรู้สึกไป เรื่องวัคซีนแบบว่า งงนิดนึง ขอเป็นวิทยาทานละกันนะคะว่า เชี่ยลฉีดวัคซีนหมดแล้วมันก็น่าจะกันโรคนี้ได้ทั้งปีไม่ใช่เหรอคะ ฉีดแล้วยังติดได้อีกเหรอ คือกลัวแทนเหมียวๆอ่ะ
หรือโรคนี้ต้องฉีดเฉพาะเวลาระบาดคะ(คือเห็นก็เห็นเค้าไปฉีดกันทุกปีอ่ะค่ะ)จริงๆตอนแรกนึกว่าเชี่ยลฉีดวัคซีนแล้วเพราะตอนน้องวิเชียรมาศป่วยเห็นยังให้คลุกคลีกันอยู่ ก็เลยพูดเรื่องวัคซีนออกไปเพราะสงสัย ไม่ได้ตั้งใจตำหนิว่าประมาทอะไรนะคะ


โดย: #44 IP: 58.136.61.253 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:23:54:42 น.  

 
วัคซีน FIP ไม่รับรองผล 100% ค่ะ

เชียลๆ เขาไม่ได้ฉีด FIP เพราะว่ามีตัวอื่นที่บ้านตาย ในขณะที่ฉีดวัคซีนรวมไปแค่เข็มเดียว คุณหมอเลยให้รอดูอาการไปก่อน แล้วพอดีทยอยตายไปหลายตัว ต้องเลื่อนฉีดวัคซีนมาเรื่อยๆ ก็เลยติดโรคจากน้องมิ

ส่วนน้องมิเกลเค้าอมโรคนี้มาแต่แรก ถึงฉีดวัคซีนไปก็ไม่มีผลอะไรแล้ว มันสายเกินไปวัคซีนไม่สามารถช่วยได้ค่ะ

วัคซีนที่ต้องฉีดในรอบ 1 ปีมีตามนี้ค่ะ
1.ป้องกันพิษสุนัขบ้า
2.โรคหัด
3.FIP
4.ลูคีเมียร์
5.วัคซีนรวม ก็รวมหลายๆ โรคไว้ในเข็มเดียว แต่ไม่รวม FIP กับ ลูคีเมียร์

ซึ่ง FIP ถ้าเป็นแล้วไม่สามารถ ตรวจหาจากเลือดได้ เพราะการตรวจเทสโดยผลเลือดในประเทศไทยยกเลิกไปแล้วค่ะ มีแต่ต้องตรวจเนื้อเยื่อ DNA โรค FIP จะตรวจได้ต่อเมื่อแสดงอาการชัดเจน เช่น ท้องป่อง ก็เจาะน้ำในท้องไปตรวจ (เชียลเจาะพุงไปแล้ว เลือดก็แล้ว อึก็ตรวจแล้ว...จนไม่มีอะไรจะให้ตรวจแล้ว)
อีกวิธีคือ X-ray ดูจำนวนน้ำในช่องท้อง

อีกอย่าง..โรคนี้ติดต่อกันเฉพาะแมว ไม่ติดหมาหรือคน แต่คนสามารถเป็นพาหนะได้ค่ะ คุณหมอเอเพื่อนเราเล่าให้ฟังว่า มีแมวป่วยเป็น FIP มารักษาแล้วตอนกลับบ้านลืมล้างมือก่อนอุ้มแมวตัวเอง ผลคือแมวของหมอเอติดโรค FIP ผ่านจากตัวหมอค่ะ และรักษาไม่หายแมวทรมานกว่าเชียลๆ เยอะ สุดท้ายต้องให้หมออีกคนฉีด Put in sleep ให้น้องแมวนอนหลับชั่วนิรันดร์
เศร้ามากๆ หมอเอบอกว่าแบบนี้จะเป็นหมอทำไมวะ ช่วยแมวตัวเองไม่ได้ ฟังไปก็เศร้าด้วยหดหู่จริงๆ เขียนไปจะร้องไห้ไปด้วย...เฮ้อ

ถ้ามันถึงคราวมันก็ต้องไปล่ะค่ะ เพียงแต่ว่าเราป้องกันไว้ได้แค่ไหน และดูแลเขาให้เต็มที่ ถ้าเขาต้องตายอย่างน้อย...ก็ได้แบ่งความทุกข์ของแมวบ้าง ได้กอดกัน ได้ร้องไห้ด้วยกัน ได้บอกเขาว่าเรารักเขาแค่ไหน เขารับรู้ได้จริงๆ ค่ะ...เหมือนที่เชียลๆ รู้ เค้าก็จะพยายามสู้เต็มที่เพื่อเราเช่นกัน

มันเป็นความประทับใจที่เจ็บปวดจริงๆ และโชคดีที่ไม่ต้องฉีดยาให้เขาหลับเหมือนแมวของหมอเอ...อย่างน้อยเชียลก็ได้ไปตามธรรมชาติ

พอดีคุณมาบอกว่าไม่ต้องถ่ายรูปก็เชื่อทำไมต้องถ่ายทั้งแมวป่วย เหมือนไปทรมานเค้า...เราฟังแล้วรู้สึกเหมือนว่าเราถ่ายรูปให้คนอื่นดูเพื่ออะไรสักอย่าง+เรื่องวัคซีน เราก็เลย เพราะเรารู้สึกว่าเราทำเต็มที่แล้วนะ พยายามทุกอย่างทุกทาง ระหว่างที่เชียลๆ ป่วยเราร้องไห้จนแทบกินน้ำตาแทนข้าว ร้องไห้ทุกวันสงสารเขามากๆ แต่มีคนเข้าใจผิดมันเสียใจค่ะ ช่วงนี้เราเปราะบาง อารมณ์แปรปรวนง่ายเป็นพิเศษ พอมีอะไรกระทบนิดหนึ่งก็จี๊ด ขอบคุณที่เข้ามาอธิบายฟังนะคะ ฟังแล้วก็สบายใจขึ้นทั้งสองฝ่าย


โดย: คิงเพนกวิน วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:1:33:53 น.  

 
^
^
^
ตกไปนิดหนึ่ง คือน้องมิเกลเขาฉีดวัคซีนแล้ว ตั้งแต่มาอยู่กับเราแรกๆ แต่ว่า...มันหลังจากที่เขารับเชื้อไปแล้ว จึงวัคซีนจึงไม่มีผลค่ะ ไม่สามารถหยุดโรคของเขาได้ เพียงแต่อาจจะแค่กดเอาไว้เมื่อร่างกายยังแข็งแรง ช่วงที่เขาตายเขาเป็นหวัดค่ะ ร่างกายไม่แข็งแรง FIP จึงแทรกขึ้นมา และทำให้เขาตายไปในที่สุด

ส่วนเชียลๆ เนื่องจากหยุดการฉีดวัคซีนไว้เพื่อรอดูอาการอื่นๆ เผื่อแมวที่ตายป่วยเป็นอะไร เลยติดโรคแต่เขาแข็งแรง+กับรู้แต่เนิ่นๆ รักษากินยาฆ่าเชื้อทุกวัน จึงเยื้ออาการไว้ได้ แต่เมื่อป่วยเป็นโรค FIP แล้วนอกจากเยื่อบุช่องท้องอักเสบแล้ว จะส่งผลทำลายอวัยวะต่างๆ ในช่องท้อง เช่น ไต และตับ

เชียลๆ ไม่ได้ตายด้วยอาการเยื่อบุช่องท้องอักเสบตาย แต่ตายด้วยไตวายเฉียบพลัน ซึ่งมีผลจากโรค FIP ทำลายภูมิคุ้มกันและระบบต่างๆ ในช่องท้อง ร่างกายถึงที่สุดแล้วจึงจากไปค่ะ




โดย: คิงเพนกวิน วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:1:45:16 น.  

 
คราวหน้าแมวป่วยก็น่าจะแยกจากแมวดีไว้นะคะ จะได้ไม่ติดกัน จะป่วยธรรมดาหรือติดต่อเราไม่มีทางรู้ล่วงหน้าหรอก ไว้รอให้หายดีแน่นอนก่อนค่อยปล่อยให้เล่นกันต่อก็ไม่สายค่ะ

RIP ให้ลูเชียลนะคะ


โดย: Cecil IP: 203.156.24.183 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:2:43:55 น.  

 
^
^
^
ไม่รู้ว่ามันป่วยเป็นโรคติดต่อค่ะ นึกว่าแค่เป็นหวัดซึ่งพาไปหาหมอแล้วหวัดก็หายแล้ว เชียลๆ ไม่ติดหวัดก็ปล่อยให้มันเล่นกันไป แต่อยู่ดีๆ เค้าก็ทรุดกลับไปอ่านในบล็อคที่แล้ว แล้วกันค่ะ อยู่ดีๆ มิเกลก็เลือดออกปาก เราก็โทรไปหาหมอถึงได้ต้องจับอ้าปากถ่ายรูปลิ้นที่เปลี่ยนเป็นสีดำส่งไปให้หมอดูอาการค่ะ นั่งเฝ้าแล้วไม่ดีขึ้นเลยไปส่ง รพ.ตอนตี 4 แล้วก็ตายเลย จากนั้นก็มาถึงเรื่องเชียลๆ อย่างที่เล่ามาค่ะ

ถ้ารู้ก่อนใครก็แยกทั้งนั้นล่ะคู๊ณณณณณณ...ณ

ก่อนตอบคอมเม้นท์ขอความร่วมมือช่วยอ่านกระทู้
อย่างละเอียดไม่ใช่อ่านแค่ผ่านๆ แล้วสรุป ช่วยรักษา
มารยาทและเลือกคำพูดที่เหมาะสมจะไม่กระทบใจเจ้า
บล็อคกันสักนิด
นี่เป็นบรรยากาศของการไว้อาลัยค่ะ
งานศพค่ะ งานศพ ไม่ใช่มาตัวว่าใครผิด แมวถึงตาย
จะให้มาอธิบายทุกครั้งๆๆ แล้วจบลงที่ขอโทษๆ
คนแล้วคนเล่ามันเซ็งนะคะ


ตอนนี้ฉันอยากได้แค่คำพูดว่า"เสียใจด้วยนะ ไปดีนะเชียลๆ" ไม่ใช่ว่าทำไมคุณไม่ทำอย่างนี้ล่ะ อย่างนั้นล่ะ ทำไมคุณเอารูปแบบนี้มาลงล่ะ บล็อคก็บล็อคฉันแมวก็แมวฉัน...คิดถึงใจฉันกันบ้างไหม?


โดย: คิงเพนกวิน วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:3:21:21 น.  

 
เห็นด้วยค่ะ ควรไว้อาลัยมากกว่าการมานั่งจับผิดนะค่ะ

พี่คิงเองก็ทำเต็มที่แล้ว และถ้าดูจากการดูแลของพี่เขา ก็น่าจะบอกได้ดีว่า พี่เขาก็รักแมวไปไม่น้อยกว่าใคร และอาจจะมากกว่าใครบางคนซักอีก

ส่วนเรื่องการแยกแมว ถ้าเป็น FIP จริงๆ แยกไปก็แทบไม่มีผลหรอกค่ะ เชื้ออยู่เกือบทุกที่ในบ้าน ต่อให้ไม่มีแมวแล้ว ก็ยังมีเชื้ออยู่นะค่ะ

ต่อให้เป็นโรคอื่นก็เถอะ โอกาศที่จะรับเชื้อคิดว่ามีมากเลยล่ะ เพราะต้องรอให้เป็นมากก่อน ถึงจะออกอาการ และพี่เขาเองก็คงไม่คิดว่า ลูกแมวใหม่จะมีเชื้อแฝงอยู่ ซึ่งกำลังกดอาการไว้ ทั้งที่ฉีดยา FIP ไปแล้ว

พี่เขาก็ทำได้ดีที่สุดเท่าที่จะทำแล้วล่ะค่ะ

อีกอย่างพี่เขาแทบไม่เหลือแมวให้แยกแล้วด้วย เพราะวิปก็รถชน หม่อมป้าก็แพ้แก่สังขาร ส่วนเชียลน่าจะติดมานานตั้งแต่ตอนที่มิเกลมาอยู่แต่ต้นแล้ว ซึ่งมันเกินคาดคิดไว้ค่ะว่า มิเกลมีเชื้อ FIP แฝงอยู่ในตัว ถึงจะฉีดยาทีหลังก็ไม่สามารถช่วยได้แล้ว


โดย: มิวมิ๊ว IP: 124.120.188.242 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:3:44:42 น.  

 
คิดว่าคิงเอารูปลงบล็อกพร้อมคำอธิบายอย่างละเอียดก็เท่ากับเป็นวิทยาทานให้กับคนเลี้ยงแมวคนอื่น ๆ ที่อาจจะยังไม่รู้ว่ามีโรคนี้หรืออาการของโรคนี้ร้ายแรงอย่างไร

ถ้าคิดแบบนี้แล้ว ก็จะใจสบายนะคะ อยากให้มองทุกอย่างในแง่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่สูญเสีย ไม่ใช่เข้ามาชี้หน้า เพราะแกๆ แมวแกถึงตาย ไม่มีใครอยากให้แมวตัวเองตายหรอกค่ะ ถ้าป้องกันได้ทางไหน ก็คงทำไปแล้ว เมื่อไม่รู้ ย่อมไม่ผิด และไม่สมควรได้รับการพูดใส่เช่นนั้น


โดย: คนเลี้ยงแมวเหมือนกัน IP: 124.121.61.42 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:46:31 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกว่าทำไมคิงถึงโกรธ เป็นเราก็คงโกรธ แต่อย่าไปสนใจเก็บความรู้สึกไม่ดีนี้ไว้เลย คนอื่นก็เป็นคนอื่นไม่ได้มีส่วนในชีวิตประจำวัน ไม่ได้เห็นว่าเกิดขึ้นเพราะอะไร ทำใจให้สบายๆ ดีกว่าเชียลๆ จะได้ไม่เป็นห่วงนะ


โดย: Hime IP: 124.120.188.247 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:29:05 น.  

 
ตอบไม่ถูกเรื่องนี้จริงๆ ว่าจะพูดยังไง
เค้าจากไปยังไงก็เสียใจ ขนาดเราที่รู้จักไม่นานยังคิดถึงขนาดนี้ แล้วเพนกวินจะเป็นยังไงนะ

อ่านบางความเห็นแล้วก็สลดใจว่า การมาบอกเจ้าของแมวที่พึ่งเสียมันไป ว่าเป็นความผิดของเค้า โดยคนบอกไม่รู้เรื่องทั้งหมด และไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว ตามมารยาทแล้วไม่น่าทำเลย
สงสารเจ้าของแมวบ้างเถอะคะ แค่เสียเชียลๆ ไป ก็แย่พอแล้วยังต้องมาโดนคนไม่รู้จักบอกว่าเป็นความผิดของเค้าเอง มันทรมานจิตใจเจ้าของเกินไป

เป็นคนนึงที่รู้เรื่องอาการป่วยของเชียลมาตั้งแต่ต้น และรู้ด้วยว่าคิงเพนกวินทำทุกอย่างที่เจ้าของคนนึงทำได้แล้ว อย่างพึ่งมาแนะนำสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ในขณะนี้เลยนะคะ มันตอกย้ำกันเกินไป

สุดท้ายนี้ก็มาแสดงความคิดถึงลูเชียล ขอให้จากไปอย่างสงบ ทุกคนที่เคยเจอก็คิดถึงเชียลๆ เหมือนกัน อยู่ทางโน้นให้สบายเถอะนะ
[IMG]http://i171.photobucket.com/albums/u319/momochiyo/flower/DSC00961.jpg[/IMG]


โดย: momiji_99 IP: 58.9.233.50 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:43:39 น.  

 
เชี่ยล ๆ ที่น่ารัก หลับให้สบายบนท้องฟ้าเหมือนกับชื่อนะลูกจ๋า...
จากที่เราเคยเจอกันครั้งล่าสุด ยังไม่นึกว่าจะถึงเวลาจากกันเร็วขนาดนี้เลย

คิงฯ จ๋า...อย่าคิดมากเลยนะ เราทำดีที่สุดเท่าที่เราจะทำให้คนที่เรารักได้แล้ว แมวใคร ใครก็รักทั้งนั้น เราเชื่อนะว่า คิงฯ ดูแลเชี่ยลๆ ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แล้วล่ะ

เรื่องอื่นอย่าเก็บมาเป็นอารมณ์เลยนะ เราเองอยากให้บล็อกสุดท้ายของเชี่ยล ๆ มีแต่เรื่องดี ๆ ที่เราจะพูดถึงเชี่ยล ๆ ตัวน้อย ๆ ได้ ให้เก็บเป็นความทรงจำที่สวยงามของทุก ๆ คนตลอดไปค่ะ


โดย: ~MY:W-inds~ IP: 202.146.127.252 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:48:06 น.  

 

หลับให้สบายนะเชียลน๊า

เป็นกำลังใจให้คุณคิงค่ะ


โดย: น้องขนม IP: 125.26.78.201 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:1:00:27 น.  

 
หลับให้สบายนะเชียลๆ


โดย: NonMai IP: 58.8.167.230 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:38:17 น.  

 
ฮือฮื่อฮื้อ... ฮือฮื่อฮื้อ
หลับเถอะนะแก้วตาจงนอนหลับใหล
จะอยู่ตรงนี้ไม่จากไปไหน
หลับตาพักวางดวงใจไว้กับฉัน
เหนื่อยพอแล้ว เจ็บพอแล้ว
สิ่งเลวร้ายให้แล้วล่วงไปเป็นเพียงแค่ฝัน
จะกอดเธอไว้จวบจนสิ้นแสงจันทร์
จากนี้เธอไม่มีวันเดียวดาย

อีกไม่ช้าไม่นานคงคิงฯคงได้พบกับเชียลๆ และเราคงได้พบกับน้องเบนซ์ที่รอเราอยู่


โดย: babyhoney IP: 203.144.241.41 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:38:16 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ


โดย: พ ริ ก ขี้ ห นู @ UK วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:54:42 น.  

 
ฮือๆ ไม่ได้เข้าแฟตล์มาครึ่งปี กลับมาเจอเรื่องเศร้าเลย
RIP นะเชียนเชียน หลับให้สบายนะ


โดย: ``mr. pawinmr. pawin IP: 61.7.190.208 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:08:32 น.  

 
ต้องแสดงความเสียใจด้วยอีกครั้งนึง ก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าวันนี้ต้องมาถึง แต่แข็งก็ทำเต็มที่แล้วล่ะนะ เชียลเองก็คงรับรู้ได้และเข้าใจ ถึงได้สู้มาจนขนาดนี้ ยังไงเขาก็สบายไปก่อนเราแล้ว ได้ไปอยู่กับพี่ๆน้องๆ หวังว่าจะทำใจได้ในเร็ววันนะ สู้ๆ

เราเองก็เคยคิดจะสตัฟฟ์ฝุ่นไว้ว่ะ แต่สุดท้ายก็คิดได้ อย่างที่หมอบอกแข็งแหละว่า..ปล่อยเขาไปอย่างธรรมชาติดีกว่า แต่กว่าจะยอมให้แม่ฝัง เราก็กอดมันอยู่นานเช่นกัน


โดย: เอื้อย IP: 58.8.133.14 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:25:39 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ เมื่ออยู่ด้วยกัน ผูกพันกันมา มันก็ต้องเศร้าเป็นธรรมดา
แต่ว่าเชียลๆก็ไปดีแล้ว และอย่างน้อยเจ๊ก็ได้มีความทรงจำดีๆด้วยกันมากมาย
ตอนนี้... อยากให้เจ๊คิดถึงตัวเองมากกว่า รักษาสุขภาพ แล้วก็ดูแลตัวเองดีๆนะคะ


โดย: Noir IP: 82.9.29.120 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:4:09:15 น.  

 
ความจริง ถ้าไม่อยากจะแสดงความเสียใจอะไร
ก็ไม่ต้องมาจับผิดเค้าแบบนี้หรอก เค้าก็เพิ่งจะเสียแมวไปหลายตัวใกล้ ๆ กัน ยังเสียใจอยู่เลย
คิดถึงใจเค้าใจเราบ้างสิ


โดย: แม่หมู IP: 203.160.127.182 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:4:58:56 น.  

 
เอ่อ..อ่า..มาซะช้า

บล็อกนี้ไหงกลายเป็นงี้อ้ะ งงๆ




เสียใจกับเรื่องเชียลๆ ด้วยนะคิงเพนกวิน

เขาหมดกรรมแล้วล่ะ

เกิดชาติหน้าก็คงอยู่ในภพในชาติที่ดีกว่านี้นะ

ทำบุญก็นึกถึงเค้าบ้างแล้วกัน เค้าจะได้อยู่สบายน่ะจ้ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:02:48 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ

แต่คุณคิงฯ เข้มแข็งจัง
เรารู้จักชื่อคุณครั้งแรกก็กระทู้รับเชียลมาเลี้ยงแหละค่ะ แล้วก็ตามอ่านมาเรื่อยๆ ชอบทั้งแมวที่คุณเลี้ยง การ์ตูน บวกทั้งประสบการณ์ขำๆ ที่คุณนำมาเล่า
เพียงแต่ช่วงเกือบปีหลัง คุณไม่ค่อยได้โพส แต่ถ้ามีกระทู้คุณคิงฯ มาตั้งเมื่อไหร่ เราก็กดเข้าไปอ่านทันที

เรื่องร้ายๆ ผ่านพ้นไปแล้ว
เราในฐานะเพื่อนบนบอร์ด ก็ขอให้คุณมีชีวิตที่สดใสขึ้นนะคะ

ช่วยแอบหวังให้เชียลกลับมาเกิดเป็นหลานตัวเอง


โดย: พู่กันไร้สี IP: 124.121.56.188 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:59:50 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ
เชียลเค้าไปอยู่กับเพื่อนๆสบายแล้ว
เค้าต้องดีใจและขอบคุณคุณน้องเบ้นซ์มากแน่ๆ ที่ชีวิตนี้ได้อยู่กับคุณคิง


โดย: Tippy IP: 61.91.184.26 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:28:12 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาไหลด้วยความซาบซึ้งใจค่ะ ลูกชายตัวแรกของเราก็เสียชีวิตด้วยโรคเดียวกับเชียล ๆ เลยค่ะ แต่ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าเขาเป็นโรคอะไร เพราะช่วงเวลาที่ป่วยแล้วตายสั้นกว่าเชียล ๆ มาก คงเป็นเพราะเราไม่ได้เอาใจใส่เขามากเท่าที่คุณทำ คุณทำได้มากกว่าคำว่าดีที่สุดแล้วค่ะ


โดย: black cat IP: 203.146.150.228 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:09:36 น.  

 
เพิ่งได้อ่านวันนี้เอง
อ่านไปน้ำตาไหลไป
ทำให้ต้องไปกอดแมวของตัวเองโดยด่วน

เชียลๆ หลับให้สบายนะจ๊ะ
และหนูคิง แข็งแรงทั้งกายและใจนะ จะเป็นกำลังใจให้เสมอ (แม้ว่าหลังๆ อาจไม่ค่อยได้เจอกันในแฟลตปลาทูก็ตาม)


โดย: Barfinn IP: 203.113.76.13 วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:30:13 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ(ดูเป็นทางการไปไหมหว่า)
ช่วงนี้ไม่ได้เล่นเน็ต 2 อาทิตย์พอดีเพราะขาเดี้ยงปีนลงมาข้างล่างไม่ไหว
คุณคิงสู้ๆนะ


โดย: เรือนทรายในสายหมอก IP: 124.121.161.145 วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:12:01 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ เชื่อว่าตลอดเวลา 2 ปีกว่าที่ผ่าน เชียลจะต้องมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอให้เชียลหลับให้สบายนะ


โดย: sumojew =^-^= วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:45:52 น.  

 
เสียใจด้วยนะ

คงไม่มีคำใดจะปลอบใจได้


คิดซะว่าเขาไปสบายแล้ว


โดย: ผู้กอง IP: 124.121.98.210 วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:21:42 น.  

 
รู้ข่าวช้าไปหน่อย แต่ก็ขอร่วมไว้อาลัยด้วยคนค่ะ


ไปสงบๆ นะเชียลๆ


โดย: daki IP: 125.26.28.158 วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:19:15:20 น.  

 
ไปดีนะเชียลๆ


โดย: อัญชา IP: 124.121.190.123 วันที่: 9 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:04:27 น.  

 
เพิ่งเข้ามาที่แฟลตเลยเพิ่งรู้ข่าว เสียใจด้วยจริงๆนะคุณคิง หวังว่าลูเชียลจะไปเกิดในที่ดีๆ และได้พบกับคุณคิงอีก


โดย: ฟ้าสีน้ำ IP: 124.120.226.21 วันที่: 9 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:53:59 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ...เอว่าเซียลน้อยไปในเกิดในที่ดีๆสวยๆและมีความสุขมากๆแน่ๆคะ....T T คุณคิงรักเซียลจังนะคะ...ดีจังเยย...ถ้าคนที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงเป็นอย่างนี้ทุกคนก็ดีไปเลยนะคะ....ขอให้เซียลน้อยเจอกันกับคุณคิงอีกในภพต่อไปนะคะ.... เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: Akiko IP: 222.123.171.121 วันที่: 12 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:08:46 น.  

 
หลับให้สบายครับ


โดย: Shermanindra IP: 125.24.135.194 วันที่: 13 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:39:26 น.  

 
RIP ลูเชียล

สู้ต่อไป คิงเพนกวิน



โดย: yinru IP: 58.9.69.65 วันที่: 15 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:29:39 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ ตอนนี้ก็ขอให้เชียลไปอยู่สวรรค์นะ มีบทความอันหนึ่งที่เพื่อนให้เรามาเกี่ยวกับเพื่อนตัวเล็กๆที่ตายไปของพวกเรา ลองอ่านดูนะจ๊ะ

Rainbow Bridge

Just this side of Heaven is a place called Rainbow Bridge.

When an animal dies that has been especially close to someone here,
that pet goes to Rainbow Bridge.

There are meadows and hills for all of our special friends
so they can run and play together.

There is plenty of food, water and sunshine and
our friends are warm and comfortable.

All the animals who had been ill and old are restored to health and vigor;
those who were hurt or maimed are made whole and strong again,
just as we remember them in our dreams of days and times gone by.

The animals are happy and content, except for one small thing:
they each miss someone very special, someone who was left behind.

They all run and play together,
but the day comes when one suddenly stops and looks into the distance.

His bright eyes are intent; his eager body begins to quiver.

Suddenly, he breaks from the group, flying over the green grass, faster and faster.

You have been spotted, and when you and your special friend finally meet,
you cling together in joyous reunion, never to be parted again.

The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head,
and you look once more into those trusting eyes,
so long gone from your life, but never absent from your heart.

Then you cross the Rainbow Bridge together...

*Author Unknown*


โดย: >Y)Pla< IP: 58.9.103.145 วันที่: 24 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:59:37 น.  

 


โดย: zMee วันที่: 28 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:58:48 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ เราเพิ่งเสียทองม้วน แมวสุดที่รักไปเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ไม่ร้องไห้มากเพราะทำใจได้แล้ว ทองม้วนเป็นโลหิตจางที่เกิดจากไตวายเรื้อรัง และติดเชื้อในปอดค่ะ


โดย: iammoody IP: 125.27.213.47 วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:18:44:06 น.  

 
เราเพิ่งเสียแมวที่เป็นโรคเยื่อบุช่องท้องไปเหมือนกันเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 51 จำได้แม่นนอนเฝ้ากันทั้งคืนก่อนไป
หน้าตาและสเหมือนน้องเซียลเลยชื่อซาลาเป่า
เสียใจที่สุด
แต่ต้องเข้มแข็งเลี้ยงอีก5ตัวที่เหลือให้ดีที่สุด
ตอนนี้น้องขนมจีบนองสาวของซาลาเปาเริ่มท้องบวมแล้วแต่ยังไม่ได้พาไปตรวจเลย...


โดย: jingdi IP: 117.47.24.45 วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:2:03:27 น.  

 
เราเพิ่งเสียแมวที่เป็นโรคเยื่อบุช่องท้องไปเหมือนกันเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 51 จำได้แม่นนอนเฝ้ากันทั้งคืนก่อนไป
หน้าตาและสเหมือนน้องเซียลเลยชื่อซาลาเป่า
เสียใจที่สุด
แต่ต้องเข้มแข็งเลี้ยงอีก5ตัวที่เหลือให้ดีที่สุด
ตอนนี้น้องขนมจีบนองสาวของซาลาเปาเริ่มท้องบวมแล้วแต่ยังไม่ได้พาไปตรวจเลย...


โดย: jingdi IP: 117.47.24.45 วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:2:13:11 น.  

 
เพราะเรื่องของลูเชียล ทำให้ผมตระหนักถึงความสำคัญในการเลี้ยงแมวในบ้านและการให้วัคซีนตามเวลาสม่ำเสมอ

ขอบคุณครับ


โดย: J IP: 147.1.28.21 วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 เวลา:15:14:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คิงเพนกวิน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




เป็นเพนกวินตัวน้อยๆ ดุร้ายเป็นบางโอกาส
มักจะถูกชาวบ้านในเน็ตเข้าใจผิดว่าเป็นผู้ชาย
ประจำ ไม่ก็กะเทย เกย์ พอเจอตัวจริงก็ถูก
อุทานใส่หน้าว่า "อ้าว?!! ทำไมเป็นผู้หญิงล่ะ?"
<---ฉันมันแมนมากหรือไงยะ? แรกก็ขำๆ อ่ะนะ
แต่พอมีครั้งที่ 2-3-4-5--->800 ชักเครียดว่ะ



A King's penguin story
Friends' blogs
[Add คิงเพนกวิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.