ความฝันจะสิ้นสุดเมื่อคุณยอมแพ้ ไม่ใช่เมื่อคุณล้มเหลว
New Zealand
Google
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
28 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
USA : วีซ่า คำกลอน

Photobucket

บล๊อกวันนี้ ขอเปลี่ยนบรรยากาศ มาเขียนเป็นคำกลอน
เล่าเรื่องการขอวีซ่าอเมริกาค่ะ
ไม่คิดว่าจะเขียนกลอนได้ เพราะไม่เคยเขียนเลยหลังจากเรียนจบมัธยมปลาย แต่วันนี้ องค์ลง วิญญาณกวีเข้าสิงค่ะ

สัมผัสต่าง ๆ ไม่ถูกต้อง ทำให้อ่านไม่รื่นหู ต้องขออภัย หากผู้ชำนาญท่านใด จะแก้ไขให้ ก็ขอน้อมรับนะคะ

Photobucket

การขอวีซ่าอเมริกานั้น ก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อน ๆ และหาอ่านเอา ค่อย ๆ ทำทีละเรื่องตามที่เขาแนะนำ ก็สามารถทำได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องเสียเงินไปจ้างใคร เพื่อน ๆ ก็ทำได้ค่ะ

ลองอ่านประสบการณ์ของดิฉันดูนะคะ เผื่อจะได้งงมากขึ้น เพราะคนอื่นเขียนธรรมดา ยังพางงเลยค่ะ 555555



@ อเมริกา มาที่นี่ คงดีแน่
เริ่มตั้งแต่ ก่อนเดินทาง ตามความฝัน
อันดับแรก ขอวีซ่า ให้ผ่านกัน
ต่อจากนั้น ค่อยหาตั๋ว กลัวเจอแพง

ขอวีซ่า อเมริกา ก็ว่ายาก
ทนลำบาก เฝ้าหน้าจอ รอวันว่าง
กดเข้าไป ดูเข้าไป ไม่เห็นทาง
คิววันว่าง เต็มหมด คงอดไป

ข้ามขั้นตอน ขอบอกย้อน กลับไปใหม่
จะต้องไป ซื้อ PIN ของตัวก่อน
ที่ไปรษณีย์ บอกเขา รู้แน่นอน
จ่ายไปก่อน ราคานั้น ไม่ถึงพัน

จากนั้น ก็เข้ามา register
กรอกไปเธอ ข้อมูลตัว ครอบครัวด้วย
เขาถามหมด พ่อแม่ และครอบครัว
ห้ามตอบมั่ว ตรวจสอบได้ ให้ตรงกัน






ตัวสะกด เตรียมไว้ แต่เนิ่น ๆ
เดือน ปีเกิด เป็น ค.ศ. ขออย่างนั้น
กรอกให้ไว กรอกให้ถูก ทุก ๆ อัน
กรอกช้านั้น เวลาหมด กดออกไป

เขาถีงบอก เวลากรอก ต้องคอย save
จะได้เก็บ ข้อมุล ล่าสุดได้
เข้ากรอกใหม่ ต่อเนื่อง ทุกเรื่องไป
ยุ่งบรรลัย แต่ต้องทำ ให้สมบูรณ์

ที่บอกนี่ ชิวชิว แค่ตอนต้น
สาละวน กรอกจนเสร็จ เริ่มเห็นฝัน
ต่อจากนั้น หาวัน สัมภาษณ์ครัน
อย่าไปฝัน ว่าจะง่าย ได้รวดเร็ว

เรื่องรูปถ่าย ก็สำคัญ ฉันขอแจ้ง
ต้องแสดง ใบหู ดูน่าขัน
เขาคงกลัว คนหูขาด จะมากัน
โชว์หูนั้น ขอแค่มี เขาดีใจ



Photobucket



ย้อนไปมา อย่าเพิ่งงง พงศ์ผองเพื่อน
อ่่านต่่อเนื่อง จะเข้าใจ ไปตามฉัน
กดหาวัน สัมภาษณ์ ไม่เสร็จครัน
ตัวฉันนั้น ใช้เวลา กว่า 1 เดือน

กดทุดวัน ทุกเวลา อยู่หน้าเครื่อง
รวมแล้วเหมือน เดือนกว่า หาคิวว่าง
แต่บางคน โชคดี ไวกว่ากัน
เข้ามาพลัน เจอวันว่าง บ้างก็มี

ที่ฉันได้ วันว่าง ช่างน่าฟลุค
เป็นเพราะลูก สาวฉัน นั้นกดให้
บอก user , password ลูกสาวไป
ว่างเมื่อไหร่ รีบกดหา ให้แม่แก

น่าตื่นเต้น ลูกโทรมา ว่าได้แล้ว
ใจหายแป้ว ได้แล้วหนา เวลาฉัน
save ข้อมูล แล้ว print ไว้ ต้องใช้มัน
หายเซ็งพลัน เพราะลูกฉัน ทำได้ดี






ก่อนถึงวัน สัมภาษณ์ ต้องรอบคอบ
เอกสาร ตรวจสอบ อย่าให้พลาด
ทุก ๆ ใบ นั้นสำคัญ ฉันยืนกราน
รวบรวมมัน ไว้ใน file (แฟ้ม) อย่าปะปน

ลืมบอกว่า เมื่อได้วัน สัมภาษณ์แล้ว
ต้องไปแกร่ว ที่ไปรษณีย์ อีกหนึ่งหน
เอาใบนัด สัมภาษณ์ ไว้กับตน
ขอจ่ายเงิน ค่าสัมภาษณ์ วันตามนี้

คราวนี้จ่าย เกือบห้าพัน ช่างมันเหอะ
ดูเหมือนเยอะ จำใจจ่าย ไม่แปรผัน
มิฉะนั้น ที่ทำไว้ มลายพลัน
จะดับฝัน อเมริกา น่ากลัวจริง

ใบเสร็จนั้น สำคัญมาก อย่าให้หาย
ต้องแสดง ไว้ในไฟล์ เอกสาร
เขาขอดู ว่าจ่ายแล้ว ก่อนทำการ
เข้าสัมภาษณ์ เอกสารครบ สงบใจ





วันสัมภาษณ์ ฉันรีบไป ตั้งแต่เช้า
มีแถวยาว รออยู่แล้ว แนวถนน
เข้าไปต่อ คิวข้างท้าย ลำดับตน
แสนฉงน มีคนมา เช้ากว่าเรา (มากมาย)

อันที่จริง เพิ่งเข้าใจ ได้มาเห็น
ไม่จำเป็น แหกขี้ตา มาเข้าแถว
คนไม่รู้ แห่มาเช้า เข้าตามแนว
ต้องยืนแกร่ว ขาแข็ง เป็นชั่วโมง

เจ้าหน้าที่ เขาจะถาม เวลานัด
แล้วก็คัด คนออกมา ตรวจเอกสาร
ใครมาเช้า สัมภาษณ์สาย ต้องคอยนาน
ประสบการณ์ อันนี้ ให้จำไว้ (ตอนไปต่อวีซ่าน่ะ)

แค่มาก่อน เวลานัด สักพักใหญ่
ได้เข้าไป ข้างใน ดีใจหนอ
ไม่ต้องมา ยืนรอนาน ปานจะท้อ
ก็มันรอ ตั้งนาน พาลตะคริว (กิน)






เก้าโมงครึ่ง เวลาฉัน วันสัมภาษณ์
ต้องผ่าน guard ตรวจกระเป๋า ทั้งหลักฐาน
มีโลหะ ฝากเอาไว้ ที่ทำการ
รับรองท่าน ปลอดอาวุธ ผ่านเข้าไป 5555 (กลัวโดนบอมบ์)

แล้วทำตาม ขั้นตอนที่ เขาบอก
ไม่ยากหรอก ถามกัน หายสงสัย
มีคนเพียบ รอสัมภาษณ์ อยู่ข้างใน
ถึงคิวใคร แถวไหน วัดดวงกัน (เองนะจ๊ะ)

ที่เล่ามา ก็คร่าว ๆ ประมาณนี้
อยากรู้ดี ไปหาอ่าน นอก blog ฉัน
มีคนเล่า อย่างละเอียด แตกต่างกัน
ดูอย่างฉัน ได้ความรู้ จากตรงนี้

เข้า google แล้ว search หา เรื่องวีซ่า
อเมริกา มีคนเล่า อย่างหลากหลาย
มีคนบอก ว่าแสนยาก ลำบากใจ
บางคนว่า โคตรง่าย สบายแฮ





ส่วนตัวฉัน ได้วีซ่า เกินกว่าฝัน
stamp วัน ตั้ง 10 ปี ดีใจหนอ
แต่จะไป หลาย ๆ ครั้ง ตังค์ไม่พอ (แน่ ๆ )
คงต้องขอ ให้ลูกจ่าย ให้แม่แทน

บอกลูกไว้ ตั้งใจ เรียนให้มั่น
มีงานครัน เก็บเงินได้ ไว้ให้แม่
จะเกาะลูก กิน-เที่ยว สบายแท้
โถก็แม่ ส่งลูกมา เป็นสิบปี (ไม่อยากจำตัวเลข)

ก็ต้องทวง บุญคุณ กันเสียบ้าง
เคยสักครั้ง ขัดใจมี ไหมหนอ
ลูกขอไร แม่จ่ายให้ ไม่รั้งรอ
แม่ก็ขอ ลูกบ้าง เป็นไรไป (มีปัญหาไหมลูก 555)

ขอขอบคุณ ที่อุตส่าห์ เข้ามาอ่าน
ปฏิภาณ กวี kimmy เขียน
เคาะสนิม เขียนกลอน ตอนนักเรียน
วันนี้เขียน ได้ยาวมาก ประหลาดใจ

เขียนที่ โคลัมบัส โอไฮโอ
รัฐใหญ่โต แต่เงียบเหงา เฝ้าแต่ฝัน
อยู่ที่นี่ พักผ่อน จนหนาวครัน
รีบหนีฝัน กลับบ้านเรา อุ่นกว่าเอย



และแล้วดิฉันก็ได้รู้ว่า ไม่มีที่ไหน จะสุขใจเหมือนอยู่ที่บ้านของเราค่ะ

ขอบคุณกรอบสวย ๆ จากคุณพีชและคุณ au_444


ขอขอบพระคุณที่ติดตาม
Photobucket
kimmy@hometown





Create Date : 28 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 10 กุมภาพันธ์ 2555 14:07:19 น. 0 comments
Counter : 714 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
kimmybangkok
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




ถ้าเกิดช้ากว่านี้สัก 20 ปี คงจะทำอะไร ๆ ได้มากกว่านี้

New Comments
Friends' blogs
[Add kimmybangkok's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.