Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
11 กรกฏาคม 2557
 
All Blogs
 
เมื่อคุณหมอต้องลดน้ำหนัก

ตั้งแต่จำความได้ ดิฉันก็รู้ตัวว่าตนเองค่อนข้างจะเป็นเด็กที่สมบูรณ์อยู่ไม่น้อย เริ่มตั้งแต่เรียนชั้นประถม ทุกครั้งที่โรงเรียนมีการให้ชั่งน้ำหนักตัว วัดส่วนสูง ดิฉันมักจะมีน้ำหนักตัวมาเป็นที่ 1 ของห้องตลอด จนจบมหาวิทยาลัยและออกมาทำงานได้ 1 ปีแล้ว น้ำหนักดิฉันก็ไม่เคยลดลงเลย จำได้ว่าตอนที่เป็นนักศึกษาแพทย์นั้น ดิฉันหนักประมาณ 70 กิโลกรัม แต่สูงเพียง 155 เซนติเมตร เท่านั้นที่ ดิฉันทราบมาตลอดว่า การที่เราอ้วนนั้นจะมีปัญหาอะไรตามมาบ้างภายหลัง แต่ด้วยความเคยชินเพราะอ้วนมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่เคยคิดว่าความอ้วนนั้นจะมีปัญหาอะไรตามมามากนักสำหรับชีวิตประจำวันของตัวเอง

แต่พอดิฉันเรียนจบมาทำงานเป็นแพทย์ได้ 1 ปี ก็เริ่มมีปัญหาสุขภาพ ดิฉันต้องรับการผ่าตัด อาจารย์แพทย์ที่ศิริราชท่านแนะนำให้ดิฉันลดน้ำหนักก่อน เพราะความอ้วนจะมีผลเสียต่อร่างกายหลายอย่าง รวมทั้งผลด้านการดมยาสลบ และฉีดยาสลบเข้าไขสันหลังด้วย ท่านให้เวลาดิฉัน 2 เดือน แล้วจึงค่อยผ่าตัด

ดิฉันจึงเริ่มคิดโปรแกรมลดน้ำหนักของตนเองหาหนังสือต่างๆ เกี่ยวกับการลดน้ำหนักมาเพื่อรวบรวมข้อมูล และเริ่มทำตามโปรแกรมที่วางไว้

ดิฉันเริ่มด้วยการออกกำลังกาย ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด แต่ที่ผ่านมาดิฉันไม่เคยทำเลย กลับจากทำงานก็กินข้าว ดูโทรทัศน์ แล้วนอน
ดิฉันเริ่มด้วยการปั่นจักรยานกับเพื่อนๆ ออกนอกสถานที่รอบๆ หมู่บ้าน วันละ 7-8 กิโลเมตร วันไหนอยู่เวรก็ไม่ได้ปั่น พอปั่นจักรยานแล้วรู้สึกว่าไม่เหนื่อยง่ายเหมือนเมื่อก่อน


หลังจากนั้นดิฉันก็เปลี่ยนมาวิ่งบ้าง แรก ๆ ก็วิ่งๆ เดินๆ รอบสระน้ำบ้าง รอบสวนสาธารณะบ้าง พอเริ่มปรับตัวได้ก็เริ่มวิ่งวันละ 3 กิโลเมตรใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง พอร่างกายเริ่มเข้าที่ก็เริ่มเต้น แอโรบิก เพราะมีชมรมแม่บ้านเขาเต้นกันอยู่ที่สวนสาธารณะ ดิฉันทำอย่างนี้ทุกวันเมื่อมีเวลา ไม่มีการขี้เกียจ


เรื่องอาหารการกิน ดิฉันก็ใส่ใจมากขึ้น ดิฉันยังคงกิน 3 มื้อเหมือนเดิม แต่กาแฟกับน้ำอัดลมที่เป็นของชอบ ดิฉันตัดออกไปเลย ดื่มแต่น้ำเปล่าเท่านั้น ขนมหวานที่ชอบกินก็กินน้อยลงและลดปริมาณความหวานลงครึ่งหนึ่ง มื้อกลางวันกินข้าวน้อยลง เน้นผักและผลไม้มากขึ้นคิดอยู่เสมอว่า "ตอนนี้กำลังลดน้ำหนักอยู่นะ"

ตอนนี้ดิฉันเริ่มผอมลง ดิฉันดีใจและภูมิใจมากที่ทำได้ เพราะถือเป็นความพยายามอย่างหนึ่ง พอดิฉันกลับบ้านเพื่อนฝูงหรือแม้แต่คนที่บ้านที่เห็นดิฉันอ้วนมาตั้งแต่เด็กก็พาตกใจเมื่อเห็นดิฉันผอมลง ถามว่าดิฉันเป็นโรคออะไรหรือเปล่า พอดิฉันบอกว่าลดน้ำหนักโดยไม่ได้กินยา ก็พากันมาขอสูตรกันใหญ่ เพราะแต่ละคนล้วนทราบว่าการกินยาเพื่อลดความอ้วนอันตรายแค่ไหน

และผลพลอยได้ที่ดี ในความรู้สึกอีกอย่างก็คือ พอหุ่นเพรียวขึ้น เสื้อผ้าก็หาง่ายและใส่แล้วดูดีขึ้น เพราะสมัยก่อนหาซื้อเสื้อผ้ายากมาก

ดิฉันมักจะแนะนำเพื่อน ๆ ถึงเรื่องการลดน้ำหนัก วิธีลดน้ําหนัก อยู่ 2 เรื่อง คือ คุณจะผอมลงได้ ต้องกินให้น้อยกว่าที่คุณใช้ และออกกำลังกายช่วยดึงไขมันที่สะสมไว้ออกไปใช้ และทำให้ร่างกาย แข็งแรง สุขภาพจิตดีขึ้น

ตอนนี้ดิฉันลดน้ำหนักได้ 14 กิโลกรัม ใช้เวลาเพียง 6 เดือน น้ำหนักอยู่ตัวแล้วที่ 56 กิโลกรัมค่ะ


ถ้าคุณเริ่มรู้สึกอึดอัดกับตัวเอง ลองเริ่มเอาชนะใจตนเองให้ได้ และคุณจะภูมิใจกับหุ่นที่เพรียวขึ้น ไม่อึดอัดและอืดอาออีกต่อไป ลองออกกำลังกายและดูแลเรื่องอาหารการกินดู แต่อย่าพยายามใช้ยาลดน้ำหนักนะคะ






Create Date : 11 กรกฎาคม 2557
Last Update : 11 กรกฎาคม 2557 23:42:01 น. 0 comments
Counter : 308 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

cutekid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




Subscribe in a reader

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Friends' blogs
[Add cutekid's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.