Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
30 พฤศจิกายน 2553
 
All Blogs
 
ขอเล่าแบบ...........ยาวๆ

สวัสดีค่ะ วันนี้ขออัพบลอกเรื่องราวความเป็นไปของเก่ง ช่วงนี้แล้วกันเนอะ ย้อนหลังกันซะนิดหน่อย เดือนนี้เก่งงานเยอะมากๆเลยค่ะ เพราะโรงเรียนจัดกิจกรรมตลอด กิจกรรมที่จัดคนสนุกคือนักเรียนและผู้ร่วมงาน แต่ คนเตรียมงานซิคะ เหนื่อยสุด นี่ไม่ได้มีวันหยุดมา 3 อาทิตย์แล้วค่ะ

เริ่มตั้งแต่ลอยกระทง เราก็เตรียมกระทงไว้ขายให้ผู้ปกครอง จัดกิจกรรมสอยดอกไม้ เพือหารายได้เข้าโรงเรียน (เพราะบางทีรองบประมาณจากรัฐที่จัดสรรให้ ก็ไม่พออ่ะ โรงเรียนต้องพยายามหาเพิ่ม เพื่อที่จะได้นำมาพัฒนาโรงเรียนต่อไป)



กิจกรรมสอยดาวค่ะ โอ้ยยุ่งหัวฟูเลยทีเดียว



แล้วก็ กระทงใบนี้ของเก่งค่ะ ลอยคนเดียว มา 28 ปีแล้วล่ะ ดูเหงาๆเนอะ



ส่วนกิจกรรมแข่งขันเรือยาวประเพณี ก็เป็นกิจกรรมอาทิตย์ต่อมาเลยค่ะ นี่ก็เหนื่อยสุดๆเหมือนกัน เพราะโรงเรียนหารายได้อีกแล้ว 55 ด้วยกิจกรรมสอยดาว กับ มหาลัย ก. ไก่ (ใครเคยเล่นบ้างเอ่ย ตามงานวัด) อ่ะไม่มีรูปตอนแข่งเรือเพราะมัวแต่ขายของ มีแต่ เรือที่เค้าใช้แข่ง (เด็กๆมันเอามาพายเล่นกันเฉยเลย)



กิจกรรมต่อมา เป็นกิจกรรมแข่งขันทักษะทางวิชาการ เราก็พาเด็กๆตระเวณ ๆๆ ไปแข่งขันกับโรงเรียนอื่น ๆ แล้วตัวเราเองก็เป็นกรรมการตัดสินกิจกรรมต่างๆด้วยค่ะ

กิจกรรม แรก ทายซิคะ เด็กคนนี้ไปแข่งอะไรเอ่ย



ทายถูกกันรึยังค่ะ มาดูเฉลยกันค่ะ



กิจกรรมร้องเพลงค่ะ ..........เพลงลูกทุ่งชาย แต่เพลงที่เด็กจะร้องคือ เพลง สยามเมืองยิ้ม ของพุ่มพวง ดวงจันทร์ ค่ะ เพลงนี้เป็นเพลงที่ผู้หญิงร้องนะ แต่เด็กบอกเราว่า อยากร้องเพลงนี้ เราก็เอาเลยลูก เต็มที่ อะไรทำแล้วมีความสุข ทำไปเลย สนับสนุน เพราะอย่างน้อยการกล้าแสดงออก ก็ ถือว่าเด็กประสบความสำเร็จแล้ว (ในความคิดเรา)

กิจกรรมต่อมา ก็เป็นกลุ่ม คอมพิวเตอร์ เด็กๆ ก็ทำเต็มที่นะ...แต่ลืมนิดหน่อย ก็เลยตกรอบแรก เด็กก็เสียใจนะ แต่เราก็บอกไม่เป็นไร ถือเป็นประสบการณ์ พอกลับมา เราก็ให้เด็กลองทำโจทย์ที่ตอนแข่งทำไม่ได้ เด็กเค้าจะได้จำได้ ว่าโจทย์ที่แก้ไม่ได้ อ่ะ พอแก้ได้แล้วรูู้สึกยังไง ปรากฏว่า ทำได้เฉยเลย



เราว่าสมัยนี้ดีนะ มีการแข่งขันทักษะทางวิชาการ ก็เหมือนทำให้เด็กได้รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองชอบอะไร ทำอะไรแล้วมีความสุข เพราะเราเห็นเด็กๆที่ไปแข่ง ท่าทางยิ้มแย้ม ลองถามดู ก็มีแต่เด็กที่มาแข่งในสิ่งทีตัวเองชอบทั้่งนั้นเลย

จริงๆ คำว่าแข่งขัน ก็ไม่ใช่การแข่งขันเสมอไป เป็นเหมือนการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ กัน และ กันมากกว่าค่ะ

นี่ มีแข่งขันทำอาหารด้วยนะ อันนี้น่ากิน ฮิฮิ ไข่ตุ๋นอะไรซักอย่างลืมชื่อ



พอขากลับจากการแข่งขันกิจกรรม เราก็พาเด็ก ๆ แวะที่ที่นึง ที่เราอยากแวะมานานแต่ไม่มีโอกาสแวะซะที และที่นั่นก็คือ



แต่ดันปิดซะงั้้น เสียดายมากๆเลยค่ะ >_<

อ่ะรูปนักเรียนไปละ คราวนี้รูปคุณครู



หลัง จบกิจกรรมเด็กๆ ก็มาเป็นกิจกรรมคุณครูมั่ง ...อย่างที่บอกว่า ช่วงนี้ยุ่งมากๆ นอกจากเราต้องเตรียมกิจกรรมสำหรับเด็กๆในตอนกลางวันแล้วพอตอนกลางคืน ก็ต้องกลายเป็นนักเรียน ^_^

ก็มีการจัดสัมมนา แอบเอารูปมาให้ดูกันค่ะ



พี่สองคนนี้มาแจมตอนไหนไม่รู้





แอบโชว์ดอกไม้ สวยเนอะ ...

ทุกๆ วันที่เราไปทำงาน ไปสอนหนังสือ กลับมาบ้าน ก็กลับไปเรียนต่อ กว่าจะเลิก ก็ 3 ทุ่ม กว่าจะกลับบ้าน กว่าจะนอน ....ตอนเช้าก็ตื่นขึ้นมาไปสอนหนังสือต่อ เป็นแบบนี้มาทุกวัน ...วันนั้นตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ตาเรามองเห็นคือ



ผ้าม่านปลิวสะบัด เพราะแรงลมจากด้านนอกค่ะ ...แล้วยังมีเสียงนกร้องที่ได้ให้ได้ยินเสมอ

ทุกวัน ทุกคืนที่ผ่านมา ถึงจะยุ่งแค่ไหน แต่เราก็ยังรู้สึกเหงาจับใจ อย่างที่บอกเรายุ่งก็จริง แต่ ....ถึงเราจะยุ่ง แต่เราก็เมล์หาพี่โทชิทุกวัน โทรหาทุกวัน (ถึงแม้พี่โทชิจะไม่รับก็ตาม)

แต่พี่โทชิซิ วันไหนยุ่ง ก็เงียบหายไปเฉยๆ ทำไมใจร้ายจังเนอะ แต่งานเค้าก็ ยุ่งจริงๆ เพราะงานของพี่โทชิ เป็นงานในโรงพยาบาล ตอนที่เราไปญี่ปุ่น เราเองก็รู้ว่าเค้ายุ่งมากๆจริงๆ บางวัน กินข้าวเย็นตอน 5 ทุ่ม ก็มี ...ก็พยายามเข้าใจอย่างที่สุดแล้วนะ

เราเองก็พยายามปลอบใจตัวเอง ว่าเค้ายุ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่าไปน้อยใจ อย่าไปงอน เค้าเหนื่อย ...แต่บางทีมันก็อดที่จะเสียใจ อดที่จะน้อยใจไม่ได้

บางคืนนอน
ก็บ่อย ช่วงนี้ก็เลยรู้สึกว่า เราไม่ happy ซักเท่าไร ถึงแม้ว่า ภายนอก เราจะยิ้ม เราจะหัวเราะ แต่ในใจอ่ะซิ มันแย่ มันเหงา มันคิดถึง เฮ้ออ บรรยายไม่ถูก

แต่เราก็พยายามมากๆ ที่จะไม่น้อยใจ พยายามที่จะไม่เหงา แต่มันก็ยากจังเนอะ บางทีก็รู้สึกเหมือนกับว่า เรากำลังหลอกตัวเอง ว่าเรามีความสุข

บางทีก็น้อยใจ นี่เรามีแฟนจริงๆอ่ะเหรอ ทำไมยังทำอะไรอยู่คนเดียวเหมือนเดิม ...กินข้าวคนเดียว ไปไหนมาคนเดียว ดูทีวีคนเดียว ดูหนังคนเดียว นอนก็ นอนคนเดียว ไม่มีการคุยโทรศัพท์หรืออะไรทั้งนั้น คือ ก็เหมือนไม่มีแฟนอ่ะเนอะ บางทีคิดแล้วมันก็รู้สึกแย่อ่ะคะ >_<

แต่ก็พยายามคิดว่าไม่เป็นไร เพราะ ณ วันนี้ เรายังเชื่อว่า เรารักกันอยู่ เราถึงได้ยังมีรอยยิ้มอยู่ได้บ้าง แต่ถ้าเมื่อไร ที่ความรู้สึกเชื่อของเราหมดไป......

รอยยิ้มนี้ก็จะยังอยู่เหมือนเดิมนะ 555555 งงไหม แต่เพราะเรารู้ว่าเราไม่ได้มีแค่พี่ชิคนเดียว แต่เรายังมีความรักจาก แม่ จาก พ่อ ที่ เราเองก็มีความสุขกับความรักนั้นมากๆ





เพราะฉะนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เก่งก็ยังมีรอยยิ้มอยู่เหมือนเดิมค่ะ



Create Date : 30 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2553 23:14:45 น. 20 comments
Counter : 668 Pageviews.

 
คุณแฟนเค้าคงยุ่งจริงๆค่ะ คิดซะว่าคุณแฟนทำงานยุ่งเพราะอนาคตที่ดีของคุณสองคนไงคะ

"เด็กบอกเราว่า อยากร้องเพลงนี้ เราก็เอาเลยลูก เต็มที่ อะไรทำแล้วมีความสุข ทำไปเลย สนับสนุน เพราะอย่างน้อยการกล้าแสดงออก ก็ ถือว่าเด็กประสบความสำเร็จแล้ว"
^
^
^
ขำตรงนี้ค่ะ

อ่านแล้วนึกถึงหลานๆค่ะ หลานๆของจิ้งอยู่ป.1 กับชั้นอนุบาลค่ะ พยายามผลักๆดันๆให้เล่นกีฬาและทำกิจกรรมค่ะ แล้วก็มักจะเจอเรื่องขำๆประมาณนี้ล่ะค่ะ


โดย: is_ninja วันที่: 1 ธันวาคม 2553 เวลา:11:36:52 น.  

 
พี่เก่งไม่เหงาหรอกนะ เพื่อนบล็อกเยอะแยะ
แอบเข้าใจนะคะ ระยะทางทำให้เกิดระยะห่างที่มองไม่เห็น
แต่เราก็ต้องเข้มแข็งนะคะ ผ่านมากันขนาดนี้แล้ว
ถ้าคนจะใช่ ยังไงก็จะต้องใช่ค่ะพี่เก่ง สุ้ๆค่ะ

มาแจ้งลากิจนะคะพี่เก่งคนสวย..ขอบคุณงามๆสามทีค่ะ


โดย: ชะเอมหวาน (ชะเอมหวาน ) วันที่: 1 ธันวาคม 2553 เวลา:14:43:54 น.  

 
ก๊อกๆ ขอบคุณเธอมากนะ

อืมม มีแฟนก็อดคิดถึงไม่ได้ อยากคุย อยากฟังเสียง เราก็เพิ่งเข้าใจนะ

ต่อไป เราจะไม่ปิดเครื่องอีกแล้ว ..


โดย: MM (ongchai_maewmong ) วันที่: 1 ธันวาคม 2553 เวลา:18:55:15 น.  

 
พี่เก่งค้า

กิจกรรมเยอะจริง เหนื่อยจริงนะคะเนี่ย

เข้าใจค่ะ
ยิ่งตอนเหนื่อยๆ ก็ยิ่งอยากได้กำลังใจ
อยากรู้สึกมีคนอยู่ข้างๆ ยิ่งกับคนที่เรารัก ก็ยิ่งอยากได้ทำกิจกรรมด้วยกันมากๆ

ตามที่พี่พูด ถ้าคุณโทชิเค้ายุ่ง มันก็เป็นเรื่องที่ต้องยอมรับ
แต่ถึงยังไง มันก็เหงาๆเนอะคะ เข้าใจค่ะๆ
แต่ยังไงก็สู้ๆต่อไปนะคะ
รอให้ถึงวันที่จะสามารถอยู่ด้วยกันได้ทุกวัน
วันนั้นต้องมาถึงแน่ๆค่ะ


โดย: pikzy วันที่: 3 ธันวาคม 2553 เวลา:12:34:44 น.  

 
เห็นงานลอยกระทงแล้วนึกถึงตอนที่พี่เป็นเด็กนะจะพากันไปเอาใบตองมาห่อทำกระทง และไปเที่ยวงาน ช่วงเป็นเด็กในตอนนะเป็นช่วงที่มีความสุขในวัยเด็กนะ เห็นนักเรียนของน้องเก่งในวัยนี้แล้วโตขึ้นขอให้พวกเขามีอนาคฅที่สดใสกันทุกคนนะค่ะเพราะมีคุณครูที่น่ารักแบบน้องเก่งคอยสอนค่ะ


โดย: Hachisu วันที่: 3 ธันวาคม 2553 เวลา:18:59:09 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมและเขียนคอมเมนต์ไว้ที่ blog
จากที่อ่านเข้าใจว่าคงเป็นคุณครูใช่หรือเปล่าคะ การเป็นครูสมัยนี้ไม่ใช่ง่ายเลยแต่อย่างไรก็ตามขอให้น้องคิดอยู่เสมอว่าเราเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ไม่ว่าจะเป็นวิชาการหรือการใช้ชีวิตในสังคมและเป็นตัวอย่างให้กับเด็ก เพราะเมื่อพวกเขาได้สำเร็จการศึกษาและจะออกไปสู่โลกกว้างเมื่อนั้นเขาจะนึกถึงคำสั่งสอนของครูค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ


โดย: Mellitus วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:3:58:38 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ คุณครูที่น่ารัก
แอบตามมาอ่าน ความเหงา น้อยใจ บางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้แน่นอนอยู่แล้ว
เป็นเรื่องธรรมดาของใจมนุษย์นี่นา จริงป่ะ ??

ทำงาน มีความสุขกับงาน เพราะดูจากที่เล่าก็เหมือนจะมีความสุขกับงานนา..

แอบสงสารนิด ตรงต้องลอยกระทงคนเดียวมายี่สิบกว่าปีนี่สิ ..
เอาน่า ๆ แอบเป็นกำลังใจให้จ้า ..

สองพี

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: SongPee วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:8:02:04 น.  

 
เก่งยังดี ยังมีคนให้รัก ให้คิดถึง
พี่ดิ ไม่มีใครเลย

ฉะนั้น จงมีความสุขซะ


โดย: sukie_moo วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:13:11:59 น.  

 
ชอบตอนลงท้ายจัง รักแบบมีสติดี


โดย: kirofsky วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:19:40:37 น.  

 
ชอบไอเดียของคุณเก่งในการให้กำลังใจเด็กจังเลยค่ะ เพราะเด็กๆเฟินเจอแต่คุณครูดุ ฝังใจมาก 555

เวลาเหงา เวลาเศร้า ลองยิ้มดูสิคะ ยิ้มแบบไม่ต้องมีสาเหตุนี่ล่ะ สำหรับเฟินไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ถ้าฝืนตัวเองให้ลองยิ้มๆดู เหมือนอารมณ์ม้นจะรู้สึกดีขึ้นได้เอง

บางทีเดินเล่นในเมือง กำลังเหม่อๆ น้อยใจกับเรื่องราวของตัวเอง แต่พอมองไปรอบๆตัวแล้ว รู้สึกว่าโลกใบนี้สวยขึ้นอีกเยอะเลยล่ะค่ะ

ยังไงคนที่คุณรักเค้ายังอยู่ข้างคุณเสมอ เราต้องสดใส พร้อมจะเป็นกำลังใจ พร้อมจะยิ้มให้เวลาที่เค้าเหนื่อยนะคะ

สู้ๆค่ะ ^^


โดย: สาวน้อยน่ารักพิทักษ์ความสวย^^ วันที่: 4 ธันวาคม 2553 เวลา:20:11:05 น.  

 
มาแอบปาดน้ำลายไข่ตุ๋นอ่ะ น่ากินมากอ่ะ สุขสันต์วันพ่อนะ เกี่ยวมั้ยเนี่ยยยยยย


โดย: เคทซ่าส์ (wmp_jj ) วันที่: 5 ธันวาคม 2553 เวลา:14:34:59 น.  

 
มาอยู่เป็นเพื่อนคุณครูน้องเก่งคะ จะได้ไม่เหงาคะ..
ดีนะคะอยู่กะเด็กๆ ทุกวัน สนุกดีออก เด็กๆ ก็คง
สนุกดีที่มีคุณครูน่ารักๆ อย่างงี้

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: คนชอบอ่านผ่านมาทัก วันที่: 5 ธันวาคม 2553 เวลา:18:52:27 น.  

 
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมที่บล๊อกนะคะ จขบ.น่ารักจัง


โดย: ##TUKTA## วันที่: 5 ธันวาคม 2553 เวลา:19:11:50 น.  

 
อย่าคิดมากค่ะคุณเก่ง พี่(น่าจะเป็นพี่เนอะ)พี่ก็เป็นช่วงแรกๆที่คบกันกับแฟนเพราะอยู่ไกลกันคนละซีกโลกเลยล่ะค่ะ ห่างกันครึ่งค่อนวันต้องอดทนตื่นเช้ามาคุยกัน เค้าก็ต้องรีบกลับบ้านมาเจอพี่ออนไลน์ เจอกันปีละสองสามครั้งครั้งละสองอาทิตย์-หนึ่งเดือน เป็นอย่างนี้มาสองปีกว่า หากเราคบกับใครแล้วยิ่งคบยิ่งรู้จักก็ยิ่งวางใจ สบายใจที่ได้คบหากัน ไม่ทำให้ไม่สบายใจ ไม่ร้อนรนพี่ว่าเค้าคือคนที่ใช่ค่ะ แต่หากยิ่งคบไปยิ่งเศร้า ยิ่งทุกข์ ทำตัวมีความลับตลอด พี่ว่าเราถอยออกมาอีกว่า แต่สำหรับเรื่องความเหงา ความเศร้านี่มีกันทุกคนสำหรับคนที่รักทางไกล แต่จะมากน้อยต่างกัน

พี่เป็นแค่ 3 เดือนแรก พอเรียนรู้กันไปมากขึ้น พี่ก็รู้สึกว่าเค้าไว้ใจได้ ไม่ได้ติดแจ หรือตั้งหน้าตั้งตารอเค้าจนเรากระวนกระวายใจ หาอะไรทำเพลินๆระหว่างรอเค้าโทรหลับหรือออนไลน์ดูนะคะ หากโทรไปไม่รับ และไม่โทรกลับบ่อยๆขึ้นก็ไม่ต้องเซ้าซี้ค่ะ หากทำตัวห่างเกินมากนักก็ต้องทบทวนความสัมพันธ์กันไปเลยว่าจะเอายังไง เพราะแม้ว่าโทรไปไม่รับเพราะยุ่งแต่เลิกงานก็น่าจะโทรกลับหรือส่งเมลมาก็ยังดีว่ามั้ย เพื่อรักษาความรักไว้

พี่ว่าตอนนี้เก่ควรใจเย็นๆก่อนเนอะอย่าคิดไปไกลมากมาย เรายังมีหน้าที่การงานที่ดีทำ พ่อ แม่ คนรอบข้างที่คอยให้กำลังใจ อย่าหมกมุ่นคิดมากกับเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น ปล่อยทุกอย่างเป็นเรื่องของธรรมชาติค่ะ ใช่ก็คือใช่ หากรักแล้วทุกข์มากกว่าสุขก็ถอยออกมาก็เท่านั้นเองค่ะ เข้มแข็งนะคะ


โดย: loveTRAVEL1977 วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:8:24:14 น.  

 
เอาแล้วไงครูเก่ง.. เหมือนกับจะยุ่งๆ แต่ก็อดแว่บหงอยไม่ได้นิ

อ่ะน่า.. เป็นทำมะดาค่ะคุณครูสำหรับรักทางไกล อย่าท้อนะคะ เข้าใจเขาหน่อยเรื่องงานกับคนญี่ปุ่นนี่ โดยเฉพาะสายงานอย่างพี่โทชิของน้องเก่งนี่ ท่าหนักหนาเอาเรื่องอยู่

เป็นกำลังใจให้ฝ่าฟันต่อไปค่ะ สักวัน.. เก่งคงจะรู้เองว่าควรจะตัดสินใจเดินไปทางไหนเมื่อวันที่ถามตัวเองได้แน่ใจแล้ว สู้ๆๆ ค่ะคุณครู..


โดย: ป้าโซ วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:10:43:10 น.  

 
เป็นกำลังใจให้คุณครูสาวคนสวยนะคะ ตอนเรียน ม.ต้นก็มีกิจกรรมแบบนี้เหมือนกัน ประกวดร้องเพลงไม่เคยลองนะคะ เคยมีแต่ร้องเพลงหน้าห้องเรียนวิชานาฎศิลป์ อายแทบตาย กิกิ


โดย: army_wifey วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:12:18:30 น.  

 
อยู่กับเด็ก ๆ ก็เป็นอะไรที่สนุกดีนะคะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:13:58:54 น.  

 
อยากกินไข่ตุ๋นแบบไทยบ้างจังเลยค่ะ


โดย: Hachisu วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:18:59:47 น.  

 
คิดซะว่า มันเป็นเวลาที่เราได้ใช้ชีวิต single ได้อย่างเต็มที่สิจ๊ะ อีกหน่อยถ้าต้องอยู่ด้วยกันแล้วเก่งอาจจะเสียดายเวลาที่ได้ไปไหนมาไหนคนเดียวก้อได้นะ พี่ก้อเคยผ่านเวลาสับสน เหงา มีแฟนเหมือนไม่มี มาก่อนเหมือนกัน เพราะเวลาเค้างานยุ่งเค้าก้อหายหัวไปอย่างงี้ พอพี่ทำงานกับคนญี่ปุ่นมานานๆเข้าถึงรู้ว่า งานมันคือชีวิตจริงๆ เวลางานยุ่งนี่แทบไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่นเลย แต่บางทีพอเราทำสำเร็จได้พักแล้ว ก้อจะนึกถึงคนรักเองแหละจ้ะ หวังว่าเค้าจะเสร็จธุระเร็วๆแล้วมาทำให้เก่งหายเหงาเร็วๆนะ ความสัมพันธ์แบบนี้กับคนญี่ปุ่นพี่ว่าไม่แปลกหรอก อีกหน่อยพอมาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วก้อเหมือนถูกมัดขาติดกัน หนีกันไม่พ้นไปเอง อิอิ (พูดซะน่ากลัว พี่หมายถึงพออยู่ด้วยกันแล้วมันก้อจะมีความเคยชินใหม่เกิดขึ้น คือจากคนที่กดโทรศัพท์หาใครก่อนไม่เป็นเลย ก้อกลายมาเป็นโทรเช้าโทรเย็นได้เองแหละจ้ะ)

ปล. เก่งหน้าใส ตาแป๋ว จังเลย


โดย: enjoymiracle วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:20:21:50 น.  

 
มาช้ายังดีกว่าไม่มา มาให้กำลังใจค่ะ

เคยเป็นค่ะ อาการหนักกว่า อิอิ ร้องไห้ผ่านโทรศัพย์เลยแหละ แต่ต้องเข้าใจ บางทีก็ยุ่งจริงๆนะ อะไรแบบนี้

ทำใจร่มๆนะคะ

เดี๋ยวพี่โทชิว่าง ก็ต้องรีบโทรมาแน่ๆ


โดย: แม่ยูอะ วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:13:48:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

keng_toshi
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




Friends' blogs
[Add keng_toshi's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.