สาวน้อย ณ ฝั่งธน
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
12 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add สาวน้อย ณ ฝั่งธน's blog to your web]
Links
 

 
ปะ... ไป แอ่ว เมืองเจียงใหม่ >>> Part I ตอน นอนม่อนม้ง แวะ ม่อนแจ่ม

เริ่มต้นปี 2557 เป็นปีม้า คึกๆคักๆ ชีวิตหลังจากล้มไม่เป็นท่าจากสิ้นปีที่แล้ว เอาวะ เริ่มต้นกันใหม่ ... ปีนี้ไม่มีอะไรหวือหวา เพราะตั๋วเครื่องบินที่จองไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว Cancel ทุกทริป เพราะ ไม่มีตัง 555 ไม่เป็นไร มีเท่าไหร่ก็เที่ยวเท่านั้นเนอะ ปีนี้เป็นปีที่เดือนมกราหนาวนะ หนาวจนอยากจะไปสัมผัสความหนาวทางภาคเหนือมั่ง รถซ่อมเสร็จ กายพร้อม ใจพร้อม ตังไม่พร้อม เอ่อ....ไม่เป็นไร

เราสองคนวางแผนการเดินทางไว้ คือ 17-21 มกราคม 57 เป็นทริปฉลองครบรอบแต่งงาน ปีที่ 2 ของเกี้ยมอี๋กับพี่นพ

ออกจากชลบุรี ตี 5 แวะเอารถเก๋งไปจอดบ้านแม่สามีที่แปดริ้ว จากนั้นก็ไปบางเขนเอารองเท้า แวะไปแวะมากว่าจะถึงเชียงใหม่ ก็ปาไป บ่ายสาม



วันแรกไม่มีแพลนว่าจะนอนไหน สามีเลยว่าจะไปแถวแม่ริม มอนแจ่มอะไรแถวนั้น แต่ไม่ได้จองที่พักมาอ่ะเดะ พอหาร้านกาแฟนั่งปุ๊บ อีผัวเมียคู่นี้ก็ก้มๆจิ้มๆ หาเบอร์รีสอร์ท โทรไปเช็คว่ามีว่างไหม๊คืนเน้ แต่ตอนนั้นก็ปาเข้าไป 5 โมงเย็น เยี่ยมค่ะ!!! พี่นพกะเราไม่มีเสื้อกันหนาวหนาๆกันมาสักกะตัวเพราะเรากะว่าจะมายืมพ่อที่นัดไว้คืนพรุ่งนี้ พี่นพเลยบอกว่าจะนอนบ้านพักเท่านั้นนะเมียที่รัก แต่ 5 โมงเย็นวันนั้นซึ่งเป็นวันศุกร์ อีเมียเครียดค่ะ

แต่โชคชะตายังเข้าข้าง บ้านม่อนม้ง บอกว่า พอดีมีลูกค้าเค้าไม่มาพักแล้ว เหลือหลังนึง ต้องโอนตังจองตอนนี้เท่านั้น เพราะลูกค้า walk in เข้ามาตลอด อ่ะพี่นพจัดแจงโอนไป ค่าที่พัก 990 บาท ทางที่พักแจ้งมาว่า “เอารถมาจอดไว้ที่สถานีบ้านม่อนม้ง นะคะ แล้วจะมีรถอีกคันพาไปที่ที่พัก “ วางสายปุ๊บ งง ปั๊บ เอ่อ นี่กรูจองอะไรไปนี่ มันลำบากขนาดนั้นเลยหรอ เอาว่ะ ดีกว่านอนเต้นท์

ขับรถมาเรื่อยๆ ตุนเสบียง ขับตามป้ายมา หลงบ้างอะไรบ้าง เป็นประสบการณ์ เพราะบ้านม่อนม้ง แมร่งอยู่ซะลึกเชียว ทางก็โค้งซ้ายทีขวาที พี่นพแกมันส์มากอะ เหวี่ยงเมีย กลิ้งไปๆมาๆ หัวเราะคิกๆ มีความสุข เออ ....”เกี้ยมจะอ้วก!!!!” งานเข้าสิค่ะ อดทนไว้ๆ
มาถึงสถานีม่อนม้ง 6 โมงเย็นพอดิบพอดี ลงจากรถปุ๊บ โอ้ววว..คุณพระ !!! หนาววววไปถึงไส้ติ่ง



ไปถึงจัดแจง check in เตรียมเสื้อผ้า ข้าวของ เพื่อเอาไปที่พัก จากนั้นก็สั่งอาหารเย็น ที่นี่จะให้สั่งอาหารแล้วจะเอาไปส่งถึงที่พักเลยค่ะ เป็นอาหารม้ง แล้วก็อาหารแช่แข็ง ราคาไม่แพง เราเลยสั่งอาหารม้งไป พี่นพสั่งบียร์ แกบอก”หนาวอย่างนี้ต้อง 4 ป๋อง” จัดไป!!!

นี่คือรถที่พาเราไปที่พักค่ะ 4x4 ขับโดยน้องผู้ชายคนนึงชาวม้ง อายุแค่ 15 เอง(มั้ง) ที่นี้ เป็นการบริหารง่ายๆของชาวม้ง ดูน่ารักดี



ทางไปที่พัก มันแบบว่า แบบว่า บรรยายไม่ถูกอ่ะ รู้แค่ว่า ดีแล้วที่ไม่เอารถมาเอง คงตกเขาไปตั้งแต่โค้งแรกละ แต่สวยนะ เย็นๆพลบค่ำ บรรยากาศดีมาก

ภาพการเดินทางนี้ถ่านตอนออกมาจากรีสอร์ทนะจ๊ะ





มาถึงล่ะ บรรยากาศดีเว่อร์



ม่อนม้ง เป็นที่พักที่อยู่กลางหุบเขา ล้อมรอบด้วยภูเขา หน้าที่พัก เป็นไร่ส้มกะกะหล่ำปลี เค้าขายด้วยนะ



>



ที่ส่วนกลาง มีจานชามช้อน มาหยิบใช้ได้ มีมาม่าขาย มีน้ำร้อน เอาไปจดไว้ด้วย เดี๋ยวเค้าคิดตังตอนเช้คเอาท์



ความสุขหาได้ แค่มีเราสองคน เนอะๆๆๆ




มาดูในส่วนที่พักของเราคืนนี้ เป็นบ้านแฝด ซึ่งสภาพแบบนี้ ถ้ามาคนละกรุ๊ป กรุณาช่วยเกรงใจกันด้วย

ห้องที่พักกล่องสีน้ำเงินตั้งอยู่น่ะ



ในห้องเตียงพร้อมผ้าห่ม ซึ่งคิดว่าไม่พอกันหนาวตายแน่ ดีเราเอาเตรียมมาด้วย รอดตายไป ไม่มีทีวี ไม่มีตู้เย็น พอนอนได้ ห้องน้ำก็มีเครื่องทำน้ำอุ่นแบบแก็ส แต่น้ำไม่แรง







ที่รีสอร์ทมีเต้นท์บริการ พร้อมห้องน้ำรวม วิวดี แต่น่าจะหนาวมาก เพราะลมพัดตลอด



ตกดึกแขกก็เข้าพักกันเต็ม ใครจองส่วนกลางได้ก็เฮฮาปาจิงโก๊ะกันไป ไอ่ห้องที่เราพักมันก็อยู่ซะใกล้ เลยอยากจะบอกว่า คุณมรึง เสียงดังม๊ากกกกก อยากจะออกไปด่า แต่พี่นพก็ห้ามไว้ รีสอร์ทก็แจ้งกับทุกกลุ่มนะว่างดใช้เสียงหลังสามทุ่ม ขนาดกลุ่มที่เค้ามีเด็กวัยกำลังชนเค้ายังบอกน้องๆเลยว่า อย่าเสียงดัง แต่ไอ่คุณมรึง โตเป็นควาย...ใหญ่กว่าควาย แต่ฟังภาษามนุษย์ไม่รู้เรื่อง อืมมม....รมย์เสีย ค่ะ ดีนะที่วันนี้เหนื่อย คืนนั้นเลยหลับได้

เช้าวันรุ่งขึ้น ไม่มีหมอกอ่ะ หมอกช้านนนนน เห้อ...แต่อากาศยังหนาวอยู่ เดินกินลมชมวิวไป ยังไม่มีคนตื่น เจอคนมาเก็บกะหล่ำ อากาศดีๆกะหล่ำปลีง๊าม งาม หัวเบ่อเร่อ อุดหนุนกันได้ แต่เกี้ยมขอบายเพราะไม่รู้จะเอาไปกินยังไง กว่าจะถึงบ้าน น่าจะเน่าได้ที่



เตรียมเก็บของ เพราะวันนี้แพลนของเราคือ ม่อนแจ่ม แล้วไปดอยสุเทพกัน เราไปแจ้งกะน้องม้งที่เค้าพาเรามาส่งนั่นแหละ ว่าจะกลับแล้วนะ



สักรูป คริคริ หน้าสด เขิลจุง



Check out จัดแจงจ่ายตังค่าอาหารเย็น ค่าอื่นๆ เสร็จสรรพ ล้อหมุน ไป>>>> ม่อนแจ่ม


ม่อนแจ่ม คืออะไร อิเราก็ไม่รู้หรอกรู้แต่มันดังซะเหลือเกิน ใครมาเชียงใหม่ก็ต้องไปม่อนแจ่ม มันมีอะร๊ายยย อ่ะไปดูกัน ขับรถตามป้าย เลี้ยวไปทางโครงการหลวงหนองหอย ก็จะมีป้ายที่จอดรถ ต้องไปจอดรถที่สนามของโรงเรียน ค่าจอด 20 บาท จากนั้นก้ออกกำลังกายด้วยการ เดิน เดิน เดิน ระหว่างทาง มีร้านค้ามากมาย เลือก ช็อป ชิม ชิว กันไป
เดินๆขึ้นเนินไปเรื่อยๆ เจอป้ายละ



โอโห...ขนาดยังเช้า มวลมหาประชาชนก็เยอะแยะ เค้ามาทำไมหว่า เดินไปดูกันสิ





อืมมม ... มันไม่เห็นจะมีไรเลยอ่ะ มีร้านอาหาร คนเยอะมว๊ากก อีซุ้มนั้นนะ ยั่งกะเก้าอี้ดนตรี ไม่เอาละกลับดีก่า



เดินกลับออกมานิดนึง เอ้ย...สตอเบอรี่ เค้าบอกว่ามาจากโครงการหลวง อุดหนุนไปหนึ่งกล่อง 350 บาท



ออกจากม่อนแจ่มดีกว่า คนยิ่งเยอะๆ ช้ากว่านี้โดนเหยียบตายแน่ ขับรถออกมา พี่นพบอกว่า เดี๋ยวจะพาลงไปเส้นทางใหม่ เฮ้ย!! จาดีหรา เอาว่ะ...ขับไปๆ อิเมียอาการเริ่มแย่ ลมปราณเริ่มตีขึ้น เห้อ...กว่าจะหลุดออกมาถนนใหญ่ได้ อย่าถามว่าพี่นพพาออกมาเส้นไหน อันนี้อิเมียไม่ทราบค่ะ หลับตา มือถือถุงตลอดเว

มาถึงในเมืองพี่นพก็ตรงดิ่งไปที่ดอยสุเทพ เออ...ถามกรูหน่อยไหม๊ ว่าพร้อมหรือยัง อ่ะไหนๆก็ไหนๆ ขับไปโลดดดดดด

มาถึงดอยสุเทพ 11 โมงกว่า คนเยอะที่จอดรถก็หายาก ไปจอดซะไกล อิเมียกว่าจะฟื้นกินยา อ้วกแตก เง้อ..... พออาการดีขึ้นก็หิว เดินออกมา กินเตี๋ยวดีกว่า พอจะสั่ง ก็หันไปเจอนักท่องเที่ยวกลุ่มนึงกำลังคุยกะเจ้าของร้านก๋วยเตี่ยวที่เรากินนี่แหละ ประมาณว่าเหมารถขึ้นขุนช่างเคี่ยน ไอ่เราหูผึ่งเลย เพราะก่อนมาสืบราคาเหมารถขึ้นไปถึงกับทำใจว่าคงไม่ได้ขึ้นไปแน่ เพราะมันแพงมว๊าก เลยถามเจ๊ที่ลวกเกี๋ยวเตี๋ยวว่า “เจ๊ๆ ถ้าหนูเหมารถพี่เค้าขึ้นขุนช่างเคี่ยนอ่ะ พี่เค้าคิดเท่าไหร่” เจ๊เสิรฟ์เสร็จ หายไปพักนึง แล้วเดินกลับมาบอก “พันเดียว ไปไหม๊น้อง เดี๋ยวแฟนเจ๊มา ไปได้เลย “ เห้ย!!! พี่นพกะเราดีใจหน้าบาน พันเดียวหรอ เราถามๆว่า สามสี่พันเลยอ่ะ พันเดียวไปๆๆๆๆ

ระหว่างรอแฟนเจ๊แกไปส่งนักท่องเที่ยวกลุ่มนั้น เราก็กินเตี๋ยวรอ แล้วก็เข้าห้องน้ำ เตรียมพร้อม




สักพักแฟนเจ๊แกก็มา อ่อ รถที่ใช้ขึ้นขุนช่างเคี่ยน โดยเฉพาะช่วงที่ ดอกพญาเสือโคร่งกำลังบาน ช่วงนั้น นักท่องเที่ยวทั้งนอกพื้นที่หรือคนในพื้นที่เองก็จะแห่ไปดู ทางขึ้นไปซึ่งมีแค่เลนเดียว รถสวนกันอย่างยาก ซ้ายก็เหว ขวาก็เขา ถ้าไม่แน่ใจว่ารถและฝีมือการขับที่ต้องใช้ระดับเทพเท่านั้น แนะนำว่า อย่าเสี่ยง เพราะอะไร เด่วจะบอก...ในตอนต่อไป

ส่วนรถที่เราเหมาขึ้นไป ก็แบบนี้เลย (เอารูปมาจากเนต) สี่ประตู นั่งสบายๆ น้องคนขับที่พาเราไปเค้าบอกว่ากลุ่มที่แล้วมี 7 คน เค้าไม่เสี่ยงเอาขึ้นไป เลยส่งที่ดอยปุย แล้วส่งต่อให้อีกคนขับรถสองแถวพาขึ้นไป เค้าว่าปลอดภัยกว่าแล้วราคาสองแถวก็อยู่ในวงเงินที่นักท่องเที่ยวกลุ่มนั้นพอใจ



ติดตามตอนต่อไปนะคะ


Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2557 14:27:31 น. 3 comments
Counter : 1100 Pageviews.

 
thx u crab


โดย: Kavanich96 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:6:56:18 น.  

 
ม่อนม้งน่าลอง


โดย: mariabamboo วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:10:59:44 น.  

 
อ่ะโหหหห อิจฉาาา นะนี่
บรรยากาศ แบบนี้ น่าไป ฝุดๆๆ


โดย: kwan_3023 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:7:09:54 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.