* ~ kawwaw ~ *...[[ TalK To MySelF ]]
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
21 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
จดหมายเขียนถึงคุณตา......

คุณตาคะ...22 ปีมานี้ น้องวาวมีเรื่องอยากจะบอกคุณตาเยอะแยะเลย
แต่ว่าน้องวาวก็ไม่ค่อยได้บอกซักที...

ตั้งแต่นาทีที่คุณแม่โทรมาบอกน้องวาวเรื่องคุณตา
น้องวาวรู้สึกงง ทำอะไรไม่ถูก

น้องวาวนั่งหายใจนิ่งๆอยู่นาน
ไม่ได้พูดกับใคร ไม่ได้ทำอะไร

จำได้ว่าตอนนั้นกำลังจะก้าวเข้าห้องเรียน...

3 ชั่วโมงที่น้องวาวนั่งเรียนอยู่
เหมือนเวลามันช่างนานเหลือเกิน

น้องวาวอยากจะเดินออกไปจากห้องเรียน
แต่...ออกไม่ได้จริงๆ

หลังจากที่เรียนวิชานั้นเสร็จ...
น้องวาวอยากจะกลับไปหาคุณตาใจจะขาด
แต่วิชาสุดท้าย เป็นวิชาที่ขาดไม่ได้
น้องวาวเลยจำใจต้องกลับไปเรียนที่หัวหมากอีก

คุณตาคะ...น้องวาวใจหายเหลือเกิน
22 ปีที่ผ่านมา น้องวาวมีคำพูดมากมาย
ที่ไม่เคยมีโอกาสได้บอกคุณตาเลย

ขอโทษนะคะคุณตา...ที่น้องวาวไปหาไม่ทัน

น้องวาวรู้ว่า คุณตารักน้องวาวมาก
แทบจะเรียกได้ว่า เป็นหลานคนเดียวที่คุณตารัก

น้องวาวทราบว่า คุณตาดีใจ ในทุกๆครั้งที่น้องวาวไปหา
ถึงแม้ว่่าจะเป็นแค่...การแวะไปก็ตาม

คุณตาคะ...
คุณตาอาจจะไม่เคยทราบ...
ว่าน้องวาวจำรายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับคุณตาได้เยอะแยะเลย

คุณตายิ้มให้น้องวาว ในทุกๆครั้งที่พบหน้า...
คุณตาเดินตามมาส่งน้องวาวขึ้นรถเสมอ...
คุณตายังคงเดินตามส่งรถที่น้องวาวขับออกไป...
คุณตายกมือขึ้นบ๊ายบายน้องวาวทุกครั้ง...

ถึงแม้ว่าคุณตาจะเดินไม่ค่อยไหว...
แต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลย ที่คุณตาจะไม่เดินออกมาหาน้องวาว...

ตั้งแต่เล็กจนโต...
คุณตาเป็นคนเดียวที่ ไม่เคยดุน้องวาวเลยซักครั้ง...
ไม่เคยแม้แต่จะตวาด หรือขึ้นเสียงใส่น้องวาวเลย...
คุณตายังคงปกป้องน้องวาว เวลาที่ใครต่อใครบ่น หรือว่าน้องวาวตลอด

น้องวาววิ่งเล่นกับคุณตามาตั้งแต่เล็กๆ
ตั้งแต่จำความได้...คุณตายิ้มให้กับน้องวาวเสมอ

วันไหนที่น้องวาวหงุดหงิด คุณตาก็ยังคงยิ้ม
ยิ้มให้ในความหงุดหงิด งี่เง่า เอาแต่ใจของน้องวาว

ในสายตาของคุณตา...หลานคนนี้ยังคงเป็นเด็กน้อยตัวเล็กๆ อยู่เสมอใช่มั๊ยคะ?

ตอนชั้นประถม...น้องวาวกลับมารอคุณแม่ทุกๆเย็น
น้องวาวชอบมานั่งอ่านหนังสือในรถ...

คุณตาเป็นคนเดียวที่ชอบเดินตามหาน้องวาว
แล้วถามน้องวาวว่า ทำไมไม่ลงมาจากรถ...รถมันร้อน
ถึงแม้ว่า คุณตาจะเดินเข้ามาหาน้องวาวได้อย่างลำบาก
แต่คุณตาก็เดินมาหาน้องวาวทุกครั้ง...

มันคงเป็นความเคยชินของน้องวาว
ที่จะพบคุณตาทุกครั้งที่น้องวาวไปบ้านตลาด...

และมันคงจะเป็นความเคยชิน ที่เราจะเจอกัน
โดยไม่ใครก็ใคร เดินเข้ามาทักกัน..
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคุณตา...ที่เดินเข้ามาหาน้องวาวก่อนเสมอ...

ถึงแม้ว่าหลังๆ เราจะไม่ค่อยได้เจอกันซักเท่าไหร่
แต่รอยยิ้มที่แสดงถึงความดีใจของคุณตา
ยังคงมีให้น้องวาวเสมอ...ในทุกๆครั้งที่เราพบกัน

คุณตายังคงเดินตามรถออกมาส่งน้องวาวเสมอ...
ไม่ว่าใครจะห้ามยังไง คุณตาก็ไม่เชื่อ

คุณตายังคงยกมือขึ้นบ๊ายบายน้องวาวเหมือนเดิม...

2-3 ปีมานี้ คุณตาแก่ลงไปมาก
เดินไม่ค่อยสะดวกซักเท่าไหร่
แต่คุณตาก็ยังคงพยายามลุกขึ้นมาคุยกับน้องวาวทุกครั้ง ที่น้องวาวไปหา

คุณตาไม่เคยลืมถามน้องวาวเลยซักครั้ง
ว่าน้องวาวมากับใคร
วันนี้มาทำอะไร
จะไปไหนต่อ
จะกลับกรุงเทพรึยัง
ทานขนมมั๊ย ฯลฯ

ขอโทษนะคะคุณตา...ที่2-3 ปีมานี้ น้องวาวไม่มีเวลาไปหาคุณตาได้เหมือนเดิม
น้องวาวทราบ ว่าคุณตาคิดถึงน้องวาวมาก
อยากเจอ อยากเห็นหน้า อยากคุยกับน้องวาวบ่อยๆ

ขอโทษนะคะคุณตา...ที่น้องวาวอาจจะทำหน้าที่หลานรักได้ไม่ค่อยดีนัก

น้องวาวทราบว่าคุณตาชอบเอาแขนมากดที่หัวของน้องวาว
แต่คุณตาเลือกที่จะไม่ค่อยทำ
เพราะคุณตาทราบว่า น้องวาวไม่ชอบ...

น้องวาวทราบว่าคุณตาคิดถึงน้องวาวก่อน เป็นคนแรกๆ ในทุกๆเรื่องเสมอๆ

ถึงแม้ว่าคุณตาจะเป็นน้องชายของคุณตาแท้ๆของน้องวาว
แต่น้องวาวก็สัมผัสความรักที่คุณตามีให้กับน้องวาวได้ ไม่ต่างกับคุณตาแท้ๆของน้องวาวเลย

คุณตาคะ...น้องวาวใจหายเหลือเกิน
ที่น้องวาวจะไม่เห็นรอยยิ้มที่ใจดีของคุณตาอีกแล้ว

ม้านั่งที่คุณตาชอบนั่ง ก็คงจะว่างเปล่า

ใครจะคอยเดินมาส่งน้องวาวเหมือนอย่างทุกครั้งล่ะคะ...

คุณตาคะ...คุณตาอาจจะไม่เคยทราบ
ว่าน้องวาวรักคุณตามากเหลือเกิน...
รักคุณตามากจริงๆ
รักคุณตาไม่ต่างกับที่น้องวาวรักคุณตาเล็ก คุณยายสม เลย

น้องวาวรักคุณตานะคะ...
คุณตาได้ยิ้นมั๊ยว่าน้องวาวรักคุณตา...

น้องวาวเสียใจ เสียใจกับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของคุณตา

น้องวาวขอโทษนะคะ ที่วันศุกร์ น้องวาวไปวัดช้าไปหน่อย

วันนั้นเป็นวันที่น้องวาวนอนอยู่บนเตียงนิ่งๆ
ไม่ได้คุยกับใครตลอดวัน...

น้องวาวรู้สึกว่า น้องวาวอยากจะนอนอยู่อย่างนั้น...
เหมือนกับว่า เรื่องราวทั้งหมดยังไม่เคยเกิดขึ้น
และคุณตาก็ยังคงอยู่กับน้องวาวเหมือนเดิม

น้องวาวไม่อยากกล้บบ้าน
ไม่อยากรับรู้ว่าคุณตาจากน้องวาวไปแล้ว

น้องวาวอยากจะคิดแค่ว่า มันเป็นแค่ความฝัน
อยากให้คุณตายังอยู่กับน้องวาวเหมือนเดิม

น้องวาวไม่กล้าร้องไห้ให้คุณแม่เห็น...
ไม่กล้าร้องไห้ให้ใครๆเห็น...

คุณตาเข้าใจใช่มั๊ยคะว่าทำไม...

น้องวาวยังคงต้องเป็นน้องวาว...คนที่เข๋้มแข็งในสายตาของทุกๆคนเสมอ

น้องวาวอ่อนแอไม่ได้...

คุณตาไม่อยู่แล้ว...
วันนี้ไม่มีคุณตาอยู่กับน้องวาวอีกแล้ว...

น้องวาวคงไม่อยากไปบ้านตลาดอีกนาน
บ้านที่มีแต่ความทรงจำของน้องวาว...ตั้งแต่เล็กจนโต
บ้านที่น้องวาวเคยเห็นคุณตาเล็ก คุณยายสม และคุณตาปี๊ด อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
บ้านที่น้องวาวจำรายละเอียดของต้นไม้ทุกต้น คุ้นเคยกับทรายทุกเม็ด...
บ้านที่น้องวาวไม่อยากให้เหลือเพียงแค่ความทรงจำ...

หลับฝันดีนะคะคุณตา...
คุณตาเหนื่อยมาเยอะแล้ว
หลับให้สบายนะคะคุณตา...
ตั้งแต่นี้ต่อไป คุณตาไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องปวดอีกแล้วนะคะ
น้องวาวรักคุณตานะคะ...ตาปี๊ด...


Create Date : 21 สิงหาคม 2554
Last Update : 30 สิงหาคม 2556 16:33:39 น. 3 comments
Counter : 935 Pageviews.

 
สวัสดีครับ แวะมาทักทายครับผม
อิอิ


โดย: konseo วันที่: 21 สิงหาคม 2554 เวลา:13:00:15 น.  

 
ผมเสียคุณตา ที่เป็นยิ่งกว่าพ่อของผมไปตอนเรียน ปวช. ครับ ยังไม่ทันได้ตอบแทนท่านเลย..


โดย: Kaxrus วันที่: 21 สิงหาคม 2554 เวลา:17:22:17 น.  

 
เสียใจด้วยจ้า
ถึงเวลาที่คุณตาจะพักผ่อนแล้วแหละ อย่าไปคิดมากนะ


โดย: ES (time3957 ) วันที่: 21 สิงหาคม 2554 เวลา:22:16:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

* ~ kawwaw ~ *
Location :
Dubai United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add * ~ kawwaw ~ *'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.