Keep Discovering with Emirates Airline
Group Blog
 
 
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
29 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
ยำใหญ่นานาชาติ ภาค 1

โอยยย...ตื่นเต้นจัง อยู่ดีๆนึกไงไม่รู้มานั่งทำ blog กะเค้าเนี่ย สงสัยจะว่างจัด จริงๆแล้วคิดว่ามันก้อน่าสนุกดี จะได้เหมือนเป็นบันทึกการเดินทางเก็บไว้ อีกทั้งเพื่อนๆรวมทั้งญาติโกโหติกาจากทั่วทุกสารทิศก้อสามารถเข้ามาอ่านและดูรูปได้ โดยไม่ต้องเล่าเรื่องเดิมๆซ้ำๆไปซ้ำมาเหมือนแผ่นหนังตกร่อง แถมจินตนาการไม่ออกอีก ก้อเลยเอาละวะ ทำ blog เนี่ยแหละ work สุดๆ แต่ไม่รู้จะเยี่ยมหรือแย่ก้อต้องดูกันต่อปายยย

บล็อกแรกวันนี้ อะฮั้นขอประเดิมโดยการพาท่านผู้ชม/ผู้อ่านไปเที่ยวนานาชาติกัน เพราะมีรูปเยอะ อยากโชว์ เอ๊ย ไม่ใช่ อยากให้ไปดูกันว่าอะฮั้นบินมาก้อราวๆ 4 เดือนแล้ว มันไปผลุบๆโผล่ๆอยู่รูไหนของโลกกว้างๆใบนี้บ้างเนี่ย จะเปรี้ยว หวาน มัน เค็ม เผ็ดจี๊ดจ๊าดยังไงต้องลองพิสูจน์ด้วยตาเอง โอเค ร่ายมายาวแระ เริ่มเลยละกัน

ไฟลท์แรกในชีวิต 14 พ.ค 2549 เป็นเด็กน้อย Supy บินไปเมือง Lahore ที่ปากีสถาน ก้อขำๆ โง่ๆกันไปตามประสาเด็กใหม่ ไฟลท์ก้อเป็น Turnaround คือไม่ได้ค้างที่ Outstation พอบินไปถึงปุ๊บ ส่งผู้โดยสารออกจากเครื่อง รอ cleaner มาทำความสะอาด จากนั้น Boarding ผู้โดยสารชุดใหม่แล้วก้อบินกลับดูไบเลย อย่างเนี้ยคือ Turnaround ส่วนอีกอย่างคือ Layover หมายความว่าไปค้างคืนที่ Outstation อาจจะ 24 ชั่วโมง 48 ชั่วโมง ฯลฯแล้วแต่ไฟลท์ แล้วค่อยบินกลับมาดูไบ เอาละ วันนี้พอแค่นี้ก่อนกับภาษาแอร์วันละคำ วกกลับมาที่ปากีต่อ ก้อโอเค ถือว่าได้เรียนรู้อะไรมากมายอยู่ แต่ไอ้เราความที่ใหม่ก้อจะแบบ ทำอะไรจะช้าๆหน่อย ไอ้ที่เรียนมาไม่ได้ใช้เล้ยยย จากหน้ามือเป็นหลังเท้า นั่นคือชีวิตจริงต้อง...ทำให้เร็ว ทำให้ไว ถ้าทำได้ให้ล้านนึง แป่ววว ไม่มีหรอกค่ะที่จะแบบว่า Would u care for scrambled eggs with chicken sausage and hash brown or omelette with mince tikki and potato? เหมือนกะที่เรียนมาจาก Training College มิเช่นนั้นวันนั้นทั้งวันคงเสิร์ฟผู้โดยสารเสร็จไปแค่เสี้ยวเคบิน ของจริงมันต้องยังงี้ Chicken or Beef, sir? แต่อะฮั้นยังดีขึ้นมานิดนึง เพราะติดคำว่า Would u care ก้อเลยยังเป็น Would u care for chicken or beef, sir? ยังพอได้หน่อย อาจารย์คงไม่ว่ากัน อิอิ

จากนั้นไฟลท์ถัดมา เป็น Supy ครั้งที่สอง ไป Islamabad ค่ะ ที่ปากีเช่นเคย ไฟลท์ก้อคล้ายๆครั้งแรกล่ะน่า จำไม่ค่อยได้เพราะผ่านมาตั้งนมนานแล้ว (ที่เค้าบอกว่าพวกนักบิน แอร์ สจ๊วตเนี่ยความจำเสื่อมง่าย ท่าจะจริง อิอิ เพราะออกซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่ค่อยเพียงพอ เฮ้อออ )

ไฟลท์ถัดๆมาก้อเป็น Mumbai ที่อินเดียค่ะ ไฟลท์อินเดียเนี่ย เค้าเรียกกันว่าไฟลท์นรกค่ะ ไม่ว่าจะเป็นมุมไบ โคชิน เดลี ไฮเดอราบัด เชนไน อ้อ ขอบวกเจดดาห์ที่ซาอุดิอาระเบีย กะไคโรที่อียิปต์หน่อยนะคะ เฮ้ออ นี่แหละสุดยอดของความยุ่งวุ่นวายในชีวิต ร่างกายจะขาดน้ำและสารอาหารตายก้อเพราะไฟลท์พวกนี้ล่ะค่ะคุณขา เพราะลูกเรือเอาแต่เดินๆๆๆๆแล้วก้อเดินในเคบินพร้อมถาดประจำกาย เพื่อตอบ call bell ที่ผู้โดยสารกดเพื่อขอ service อันจะมีไฟสีฟ้าดวงเล็กๆเป็นสัญญาณสว่างไสวสวยงามตลอดทางเดินเหมือนหิ่งห้อยในเคบิน พระเจ้า!!! เดินๆๆๆๆแล้วก้อเดิน รวมๆแล้วไม่รู้ว่าไฟลท์นึงนี่เดินกี่กิโล เรียกว่าเดินกันน่องโป่งเลยทีเดียว ยุ่งซะจนไม่มีเวลาว่างแม้แต่ดื่มน้ำ (ปากแห้ง คอแห้ง ผิวก้อแห้งเลยทีเดียว) ทานอาหาร เข้าห้องน้ำ ต้องทนอั้นไว้ บางทียุ่งจนลืมไปว่าตรูปวดฉี่นี่หว่า โรคกระเพาะปัสสาวะจึงถามหาดีนักแล...

จากนั้น อะฮั้นโชคดีค่ะ มี Layover ไฟลท์แรกในชีวิต เป็น BKK-HKG คร่า เย้ๆๆๆ ถือว่าดวงดีมั่กๆ เพราะเป็นคนไทยคนเดียวในรุ่นนั้นที่ได้ไฟลท์กรุงเทพในเดือนแรก ภูมิใจ๊ ภูมิใจ อิอิ สรุปว่ามีความสุขและตื่นเต้นค่ะ ได้กลับบ้านซะทีหลังจากไม่ได้กลับมา 2 เดือน ผลปรากฎว่าคืนก่อนบิน นอนไม่หลับฮ่ะ!!! นังนี่ตื่นเต้นจัด มัวแต่คิดว่าไฟลท์ Layover เค้าทำยังไงกันบ้างว้า Service เป็นไง กลับไปถึงจะเป็นยังไง จะทำอะไรก่อน และทำอะไรต่อไป ตารางเวลานี้ถึงเวลานี้ทำไรบ้าง ไปถึงบ้านพ่อแม่ ญาติพี่น้องจะเป็นยังไง หมาแมวจะดีใจและจำเจ้าของมันได้มั้ย จะกระดิกหางกี่ที ต้องช็อปไรบ้าง...ประมาณนี้ แต่สรุปว่าก้อผ่านพ้นไปด้วยดีมีความสุข กระเป๋าเบาเชียว เพราะช็อปเยอะ อ้อ ขอบอกว่าเก้าอี้นวดใน Airport ที่ฮ่องกง นวดสบายมั่กๆ ชอบๆ

เอ่...พิมพ์ไปพิมพ์มา ไหงมันยาวปานฉะนี้หว่า งั้นขอติดเอารูปไปแปะไว้ในยำนานาชาติภาค 2 ดีกว่าเนอะ ไม่งั้น blog จะยาวจนคนอ่านขี้เกียจอ่าน (แต่ผู้เขียนไม่ขี้เกียจเขียนนะ เขียนได้เรื่อยๆ ระบายคล่องดี คิกๆ) ไปดูรูปสวยบ้างไม่สวยบ้างใน blog ต่อไปนะคะ สำหรับครั้งแรกของอะฮั้นนี้ขอจบไว้แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ จุ๊บๆ


Create Date : 29 กันยายน 2549
Last Update : 30 กันยายน 2549 6:33:51 น. 3 comments
Counter : 263 Pageviews.

 
ไม่เบื่อเลยจ้า ตามอ่านเพลินเลยยย อ่านหมดแล้วด้วย จริงๆแล้วเราก็กะจะถามเก๋นะ ว่าไม่เขียนพวกได หรือบล้อคบ้างเหรอ แล้วอยุ่ดีๆเก๋ก็เขียนจริงด้วย จะบอกว่าที่ทำอ่ะดีแล้ว เป็นการบันทึกเรื่องราวในชีวิตของเราเนอะว่าเราเคยไปไหนมาบ้าง ทำไรมาบ้าง ไรงี้ น้อยคนนักที่จะมาถึงจุดนี้ หวังว่าสักวันเราคงจะได้ตามไปบ้างเนอะ อิอิ จะรออ่านเรื่อยๆนะจ๊ะ


โดย: fon IP: 168.120.26.56 วันที่: 30 กันยายน 2549 เวลา:16:14:27 น.  

 
ขอบใจมากจ้ะฝนที่ติดตามอ่าน เราเองก้ออยากให้ฝนมาบินด้วยกันเหมือนกันเน้อ คงไม่นานนี่แหละถ้าฝนไม่หนีไปเป็นแอร์ TG ซะก่อน อิอิ


โดย: Kaekorkai (Kaekorkai ) วันที่: 1 ตุลาคม 2549 เวลา:2:12:08 น.  

 
อิจช้า อิจฉา

ปล. แต่ไม่ริษยานะจ๊ะ


โดย: dolphin_moo วันที่: 9 ตุลาคม 2549 เวลา:23:56:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kaekorkai
Location :
Dubai, United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




I'm just a little girl who are sometimes good, sometimes bad but sincere. Now I'm fulfilling my dream discovering da world with warm EK wings...Thank u for giving me this big chance...
Friends' blogs
[Add Kaekorkai's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.