Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2555
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
13 พฤศจิกายน 2555
 
All Blogs
 
เริ่มชินกับกิจวัตรประจำวัน แต่ก็พร้อมเสมอเพื่อดูแลแม่และพี่ชาย

            ช่วงนี้เริ่มชินกับกิจวัตรประจำวันแล้ว ผ่านไปประมาณ เดือนกว่าๆ ที่ต้องดูแลแม่มากขึ้น เริ่มจากแม่เริ่มมีอาการเดินไม่ค่อยไหว จากที่เดินด้วยสี่ขาอยู่แล้ว ปรกติจะเดินไปมาในบ้านได้หลายรอบ เพราะฉี่บ่อย แต่หลังๆก็เริ่มมึนๆบ้าง อาจจะเป็นเพราะแม่ชอบนอนกลางวัน พอตื่นเย็นๆแล้วมันจะมึนๆ (เราเองก็ยังเป็นแบบนั้นเลย)

             หลังจากวันที่ 9 ก.ย. 2555 วันเกิดของพี่ชาย แกก็ไปช่วยเขาจัดแซยิด จนไม่ได้กลับบ้านหลายวัน แถมยังไม่ได้โทรบอกอะไรเลย ผมก็ต้องกลับบ้านไปดูแลแม่บ่อยขึ้น กลายเป็นวันๆนึงต้องขี่รถไปกลับๆหลายรอบ จนวันที่ 9 ต.ค. 2555 พี่ชายโดนรถชน ตอนช่วงเช้าเลย คนชนเป็นชาวพม่า (จริงๆแล้วเขาเป็นชาวไทยใหญ่ แต่ไปขอสัญชาติพม่าง่ายกว่าขอสัญชาติไทย) ขับรถกระบะตัดหน้ารถของพี่ชาย ทีแรกนึกว่าไม่ค่อยเจ็บมากนัก แต่พอไปรพ.วชิระ พยาบาลก็ทำแผลให้ แต่พี่ชายก็บ่นปวดขามากๆ จนหมอส่งไปเอ็กซเรย์ พบว่ากระดูกหักเลยต้องเข้าเฝือกและนอนที่รพ. ผมก็ต้องวิ่งดูแล แม่ด้วย พี่ชายด้วย ทำงานด้วย ก็เหนื่อยๆเหมือนกันครับ

             วันที่ 12 ต.ค. 2555 หมอให้พี่ชายกลับบ้านได้ ไปที่รพ.วชิระ กว่าจะได้กลับต้องรอหมออายุรกรรม เพราะพี่ชายเป็นความดันโลหิตสูงด้วย สูงมากๆ 183/110 และที่รพ.ก็คนไข้เยอะ ไม่มีใครว่าง ผมก็ต้องหารถเข็นเอง เข็นพี่ชายเอง แถมที่จอดรถก็ไม่ค่อยมีอีก กลับถึงบ้านก็ 1 ทุ่ม ปรากฎว่าแม่นอนหงายอยู่ในห้อง สภาพเลือดออกมาเยอะมากๆ น่าจะล้มแล้วหัวไปกระแทกเอาราวแขวนผ้า เห็นภาพแล้วใจหาย แต่ก็ยังมีสติ เรียกรถกู้ภัยให้มาช่วยพาแม่ไปรพ. เพราะด้วยตัวผมเอง ไม่สามารถที่จะยกแม่ขึ้นรถได้ เพราะตัวแม่หนัก ไปถึงรพ.ก็ 2 ทุ่ม กว่าจะทำแผลเสร็จก็ 4 ทุ่ม กว่าจะได้เข้าไปที่เตียงรวมที่ห้องอายุรกรรมก็ 5 ทุ่ม แม่ก็จะกลับบ้านท่าเดียว จะลุกเดินเข้าห้องน้ำ (แม่ไม่รู้สึกว่าเจ็บที่หัว เพราะมันชาไปแล้ว) แล้วก็ร้องเรียกอยู่ตลอด (ถ้าผมเดินออกมาห่าง) คืนนั้นก็ไม่ได้นอนเกือบทั้งคืน เพราะแม่จะกลับบ้าน หัวรุ่งพยาบาลก็มาสอนให้อาบน้ำให้แม่ ตอนเช้าก็เริ่มให้อาหารทางสาย แม่ก็อาการดีขึ้นเรื่อยๆ จนได้ออกจากรพ. วันที่ 15 ต.ค. 2555

              หลังจากออกจากรพ.แม่ก็มีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ ก็สามารถเดินได้ คุยได้ แต่พอมาเดือนนี้ (พฤศจิกายน) แม่ก็เริ่มซึมลง ไม่ค่อยอยากจะเดิน กลัวล้ม ไม่ค่อยพูด อาจจะมีอาการเหนื่อยๆ แต่จะพูดไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ พอดีอบต.ฉลองมาเยี่ยมตั้งแต่ 17 ต.ค. และได้นำผ้าอ้อม สำลี แป้ง และอื่นๆมาให้ด้วย แม่ใช้ผ้าอ้อมเปลืองทีเดียว ก็เพราะผู้ใหญ่ ฉี่มากกว่าเด็ก เฉลี่ยใช้วันละ 3 ตัวเลย พอหมดก็ต้องซื้อเพิ่ม บางครั้งก็ไม่ทัน แม่ก็ฉี่ออกมาตอนที่นอน แต่ก็ดีแระครับ ไม่งั้นถ้าแกลุกเดินเองก็กลัวจะล้มอีก ล่าสุดเมื่อวาน 12 พ.ย. 2555 ก็พาไปที่รพ. เพราะนัดฉีดยาบาดทะยัก ทั้งแม่และพี่ชาย แม่ก็นอนเกือบตลอดเวลา คิดว่าจะเสร็จตั้งแต่ช่วงเช้า แต่หมอส่งตรวจเลือดซ้ำอีกรอบ เพราะหาค่าอิเล็กโทรไลท์ เลยต้องรอฟังผลช่วงบ่าย และพอดีแม่มีแผลกดทับ เป็นแผลที่ก้น ก็ต้องไปรอทำแผล สรุปได้กลับบ้านเย็นเลยครับ หมอบอกว่าแม่ขาดโปรตีน จึงทำให้ขาดสารอาหารอื่นๆด้วย เพราะโปรตีนเป็นตัวนำพาสารอาหารต่างๆไปยังจุดที่ต้องการ หากไม่มีโปรตีน สารอาหารเหล่านั้นก็เคว้งค้าง ไปไหนไม่ถูก

               แต่จากการที่พาแม่ไปรพ.เมื่อวาน ทั้งพยาบาล และผู้คนที่ได้เห็นแม่ ต่างก็เข้ามาคุยด้วย และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการดูแล พยาบาลก็ช่วยเหลือดีมากครับ เพราะเกิดปัญหาหลายจุดเหมือนกัน ทำให้ล่าช้า แต่ก็ได้พยาบาลช่วย ก็เลยไม่ช้ามากนัก และมีหลายคนที่บอกว่าแม่มีบุญที่มีลูกเฝ้าดูแล และชมว่าผมเป็นลูกที่ดี ให้ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ จะเจริญ แต่ตอนนี้ผมค่อนข้างเหนื่อย มากๆเลย
**********************************************************************************************
จำหน่าย นาฬิกาข้อมือ ของแท้ - HATYAIWATCH จำหน่าย นาฬิกาข้อมือ ของแท้ อาทิ CASIO LUMINOX DIESEL  DKNY FOSSIL

ส่วนลดประกันภัย 1000-2000บาท - ซื้อออนไลน์ ประกันรถยนต์ราคาสมาชิก เลือกบริษัทเอง เพื่อนซื้อราคาสมาชิกก็ได้คอม

สร้าง8,000บาทไม่จำกัดรอบ เพียง330!! - เพียงทำตามขั้นตอนหลังสมัคร ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่มรับไปเลย 8,000 บาท!!

v




Create Date : 13 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2555 16:27:46 น. 4 comments
Counter : 2380 Pageviews.

 
สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณแม่&คุณลูกเลยค่ะ มันก็แค่ช่วงหนึ่งของชีวิตที่รู้สึกเหนื่อยแทบขาดใจ แต่ความกตัญญูของคุณจะทำให้ชีวิตของคุณดีขึ้นแน่นอนค่ะ...เหนื่อยได้แต่อย่าท้อนะคะ..


โดย: จุมปุ๊ก วันที่: 13 พฤศจิกายน 2555 เวลา:20:51:42 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ มันเหนื่อยจริงๆนะครับ แต่ก็ยังดีที่ร่างกายผมยังรับได้ แต่ไม่ท้อหรอกครับ เพราะมันเป็นหน้าที่ที่ผมต้องทำอยู่แล้ว และทำด้วยความเต็มใจด้วยครับ


โดย: sak (psak28 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2555 เวลา:9:46:18 น.  

 


โดย: kanyong1 วันที่: 13 เมษายน 2556 เวลา:9:55:21 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเยียน ทักทายและชมภาพสวยๆ ครับ


โดย: 3KKK วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 เวลา:12:08:53 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

psak28
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





คนเราเกิดมาจากเหตุปัจจัยจากกรรมที่เราสร้างขึ้น และด้วยอนุสัยที่สั่งสมมาตั้งแต่อดีตกาล ย่อมมีความสุข และความทุกข์เป็นธรรมดา เราก็แค่เป็นเพียงผู้ดูสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น เปรียบเสมือนการดูละคร ดูแล้วก็ผ่านไป ไม่ต้องไปยึดติดกับมัน เคยสงสัยเหมือนกันว่าคนเราเกิดมาทำไมกัน แล้วทำไมคนเราจึงไม่เหมือนกันเลย ทั้งรูปร่าง หน้าตา กิริยา และการดำเนินชีวิต ที่กล่าวมาล้วนมีกรรมสรรสร้างให้เป็นอย่างนั้น หน้าที่ของเราก็คือ ละเว้นความชั่ว ทำความดีให้ถึงพร้อม และทำจิตใจให้ขาวรอบ


อันนี้ลองดูนะครับ หากใครสนใจหวยหุ้น หวยรัฐบาล นี่ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งครับ ได้มากกว่า ^_^



อันนี้น่าสนใจดีครับ จุ๊บลมยางที่สามารถบอกเราได้ว่าลมยางตอนนี้เป็นเท่าไหร่ และเตือนเราในกรณีลมยางอ่อนได้ ลองดูกันนะครับ




: Users Online

Friends' blogs
[Add psak28's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.