..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
เมื่อเท้าแตะแดนอาทิตย์อุทัย..อะไรจะเกิดขึ้น (วันแรกของการแบกเป้เที่ยว)

เช้ามืดของวันที่ 30 มิ.ย. จขบ.ตั้งนาฬิกาปลุกตี 3 เพราะกลัวว่าจะไม่ตื่น เครื่องออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ ตอน 07.10น.(ไม่ค่อยเห่อเนอะ) นี่เป็นครั้งแรกที่เดินทางไปต่างประเทศคนเดียว  ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิตี 4 เผื่อเวลาเอาไว้ซะเยอะแยะ เพราะไปสายการบินราคาประหยัด เราไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นมั่ง อีกอย่าง ตม.บ้านเราก็กำลังปรับปรุง  พอไปถึง ...อุแม่เจ้า เคาเตอร์แอร์เอเซีย คนต่อคิวรอยาวเหยียด แต่ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพนักงานคนใดเลย จขบ. ก็เดินลากกระเป๋าเดินไปเดินมา พร้อมเป้สีแดงอยู่ข้างหลัง (โปรดนึกภาพประกอบด้วย) สักพักก็เดินไปเข้าแถว ไม่นานเกินรอ พนักงานก็มา จขบ.เลยเป็นคนแรกของคิวนั้น  เช็คอินเรียบร้อย ก็ถามพนักงานว่า เราไปต่อเครื่องที่กัวลาลัมเปอร์ไปสนามบินฮาเนดะ เราต้องผ่าน ตม.ของมาเลย์หรือไม่ พนักงานยืนยันหนักแน่นว่าต้องผ่าน จขบ.ก็ไม่เข้าใจ ทำไมต้องผ่าน กระเป๋าก็ไม่มีโหลด เข้าเมืองก็ไม่ได้เข้า แค่เตร็ดเตร่อยู่ในสนามบิน รอพี่ที่จะมาสมทบจากเชียงใหม่ตอนเที่ยงครึ่งแค่นั้นเอง

หลังจากผ่านขั้นตอนนี้แล้ว ก็ไปกรอกใบผ่านขาเข้า - ขาออก เพื่อจะไปผ่านขั้นตอนตรวจคนเข้าเมือง  อุแม่เจ้า...(อีกแล้ว)  ไม่มีคนอ่ะ  เหอๆ มีก็นิด ๆ หน่อยๆ ผ่านขั้นตอน ตม.ประมาณ ตีสี่ครึ่ง 555  ตานี้ไม่รู้จะไปไหน เดินลากกระเป๋าไปทั่วเลย ก็อีกตั้งนานนี่นา...หุหุ  (กรุณานึกภาพประกอบอีกเช่นเคย เพราะไม่สามารถถ่ายรูปตัวเอง ขณะเดินท่อมๆ ไปทั่วได้ค่ะ) เดินสำรวจสนามบินสุวรรณภูมิที่กว้างขวางใหญ่โต เห็นผู้โดยสารชาวต่างชาติ บ้างก็นั่ง บ้างก็นอน ตามที่นั่งว่างๆ บางคนถึงขนาดยึดเก้าอี้นวดเป็นที่หลับนอน รอคอยเวลาเช้า เพื่อจะได้เข้าเมือง  อีกไม่นาน จขบ.ก็คงจะมีสภาพไม่ต่างจากเค้าเท่าไหร่ เพราะเราไปถึงสนามบินฮาเนดะ ตอนเที่ยงคืน พวกเราสามคน คงมิสามารถเข้าเมืองได้ในทันที เพราะที่พัก ให้เช็คอินเวลาเก้าโมงเช้า 















พอได้เวลาก็ขึ้นเครื่อง แอร์โฮสเตส และสจ๊วตของแอร์เอเชีย ใส่เสื้อสีแดง สวมกางเกงยีนส์ พะยี่ห้อแอร์เอเชียไว้ (คงไม่ต้องบอกนะว่าพะยี่ห้อไว้ตรงไหน...อิอิ)
สักพักบนเครื่องก็เริ่มวุ่นวายจากการบริการของพนักงาน กลิ่นอาหาร ม่าม่า ตลบอบอวลไปทั่ว ไม่นึกเนอะว่า กลิ่นมาม่า ยำยำ จะตามมารบกวนถึงนี่ จขบ.สั่งแซนวิชตั้งแต่ตอนจอง  แล้วก็มีการขายของที่ระลึกบนเครื่อง 

เครื่องมาถึงสนามบินกัวลาลัมเปอร์ (LCCC)  ซึ่งเป็น TERMINAL ของแอร์เอเซียโดยเฉพาะ เวลา 10.15 น. (เวลาไทย 09.15 น. เพราะเวลามาเลย์เร็วกว่าไทย 1 ชม.) ผู้โดยสารเดินลงจากเครื่อง ไม่มีงวง...เงิง อะไรทั้งนั้น ใช้สองเท้าก้าวเดินนี่แหล่ะ เดินไปที่อาคารที่พักผู้โดยสาร อย่างเป็นแถวเป็นแนว ทั้งขาเข้า - ขาออก จขบ.ก็ขึ้นไปชั้น 2 เพื่อผ่านขั้นตอนของ ตม. โห...คนเยอะแท้เยอะว่า มัวแต่หันรีหันขวาง ตัวคนเดียวโด่เด่ แล้วฉับพลันทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงหวานๆ เจื้อแจ้วมาว่า

"พี่คะ...หนูว่า เราไม่ต้องผ่าน ตม.นะ เพราะหนูถามพนักงานที่เมืองไทยแล้วว่า เรา fly thru ไม่ต้องผ่าน ตม. เพราะเราไม่ได้เข้าเมืองเค้า หนูเห็นป้ายข้างล่างอ่ะค่ะ ที่บอกว่า  fly thru ให้ไปตรงนี้"

"เหรอคะ...พี่เองก็ไม่แน่ใจ เพราะพนักงานที่เคาเตอร์ที่พี่เชคอิน เค้าบอกว่าต้องผ่านอ่ะค่ะ เราลงไปถามเค้าดีมั๊ย"

"ดีค๋ะพี่...แต่เอิ่ม ...ภาษาอังกฤษหนูไม่ค่อยแข็งแรง ฟังพอรู้เรื่อง แต่โต้ตอบไม่ค่อยได้... แหะๆ"

เอาละวา...เป็นไงเป็นกัน ภาษาอังกฤษก็คืนครูไปหมดแล้วตั้งแต่เรียนจบ คงต้องร่ายมนต์ให้เค้าเข้าใจที่ จขบ.พูดล่ะกัน เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ

จขบ.กับน้อง ซึ่งทราบชื่อทีหลังว่า ชื่อก้อย ซึ่งก็จะไปญี่ปุ่นเหมือนกัน กำลังรอเพื่อนอีกสองคนที่จะบินมาสมทบจากภูเก็ต ก็เดินไปหา จนท.ตรงเคาเตอร์ เอาใบยืนยันการเดินทางจากกัวลาลัมเปอร์ไป ฮาเนดะ ให้เจ้าหน้าที่ดู เค้าก็บอกว่า กลุ่มของ จขบ.มีสามคนนี่   จขบ.บอกว่า ใช่ แต่จะมาจากเชียงใหม่ แล้วพี่แกก็เชคโน่นนี่  แล้วก็ปริีนท์ตั๋วมาให้  เป็นอันเสร็จ ไม่ต้องผ่าน ตม. เดินเข้าไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกได้เลย  ทำให้ได้ความรู้ใหม่ แต่ขากลับ...ไม่เหมือนกันนะ อุบไว้ก่อน แล้วจะเล่าให้ฟังค่ะ 






พอใกล้ๆ เที่ยงครึ่ง ก็ออกไปรอพี่ตรงหน้าประตูผู้โดยสารต่อเครื่อง พอเห็นก็รีบกวักมือเรียก บอกว่าไม่ต้องผ่าน ตม. เพราะเราไม่มีกระเป๋าโหลด เข้ามาเชคอินได้เลย พวกเราก็มานั่งรอเครื่องออกไปสนามบินฮาเนดะ เวลา 15.30 น. ถึงสนามบินฮาเนดะ เวลา 23.30 น. ใช้เวลาเดินทาง 7 ชม.(เวลาที่ญี่ปุ่นเร็วกว่าไทย 2 ชม.)  เมื่อผ่านวิธีการตรวจคนเข้าเมืองแล้ว (เค้ามีภาษาไทยด้วยค่ะ ว่าให้ทำอย่างไร ให้มองกล้อง ให้วางนิ้วชี้ทั้งสองสแกนลายนิ้วมือ นับว่าสะดวกสบายมาก สำหรับคนที่ไม่รู้ภาษาอังกฤษจริงๆ) 

ตานี้...พวกเราสามคนก็มองหาที่สำหรับนั่ง และนอน แต่ก็นอนไม่หลับหรอก นั่งรอเวลาเช้า เพื่อจะได้นั่งรถไฟใต้ดินเข้าโตเกียวกัน พอเช้าก็ไปล้างหน้าแปรงฟันกันที่ห้องน้ำในสนามบิน เจอห้องสุขาอัจฉริยะเข้า เคยฟังแต่ที่เค้าพูดๆ กัน และฟังจากเดี่ยวไมโครโฟนของโน้ส อุดม เพิ่งจะได้เห็นของจริงก็คราวนี้ อย่ากระนั้นเลย แชะๆ ภาพมาฝากเพื่อนๆ ดีกว่า แต่ว่า...ห้องสุขาชาย ไม่ทราบว่าเป็นอย่างไรนะคะ...อิอิ













จะให้น้ำฉีดแบบแรง - เบา ก็ได้ตามใจปรารถนา...










มีให้น้ำฉีดชำระด้านหน้า - ด้านหลัง พร้อมเป่าให้แห้งด้วยน๊าาา....
อะไรจะรู้ใจกันซะขนาดน้านนนนน



กำหนดจุดทิศทาง ความแรงของน้ำ ...555





















นี่ซิเจ๋ง.....มีเพลงให้ฟังด้วย เพื่อกลบเสียงส่วนตัว....อิอิ
















กดน้ำชำระ...เพียงแค่ฝ่ามือแตะ....












จขบ.ใช้เวลาอยู่ในห้องสุขาที่สนามบินสักพัก จนพี่สาวบอกว่า หายเข้าไปนาน ที่แท้มัวไปถ่ายรูปอยู่นี่เอง


บล๊อกนี้ ...คงจะพอแค่นี้ก่อน แต่เรื่องห้องสุขาอัจฉริยะก็สนุกแล้ว....จริงป่าวค๊าาาาาาา









Create Date : 18 กรกฎาคม 2555
Last Update : 18 กรกฎาคม 2555 14:55:35 น. 27 comments
Counter : 1149 Pageviews.

 
เจิมมมมมมมมมม


โดย: เนินน้ำ ไม่ได้ล็อคอินค่ะ IP: 125.25.45.57 วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:11:09 น.  

 
อะไรเนี่ย พี่เปี๊ยกเสียเวลาหนึ่งวันกับการเดินทางเชียวเหรอ ทำไมเสียเวลาเยอะจัง
แล้วให้พวกเราได้ดูแค่ห้องน้ำเนี่ยนะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:20:36 น.  

 
ก็มันไปแบบประหยัด ก็ต้องแบบนี้แหล่ะ อิอิ แต่ก็เป็นรสชาติอีกแบบหนึ่งของชีวิตนะ อิอิ


โดย: kapeak วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:24:30 น.  

 
ไว้จะตามรอยมั่งค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:36:09 น.  

 
จริงจ้า แค่เรื่องส้วมก็หนุกแร้ว..อยากทดลองนั่งครี่จัง 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:14:14:27 น.  

 
ญี่ปุ่นนี่เค้าสุดยอดไฮเทคจริงๆนะคะ
นี่แค่เรื่องส้วมนะเนี่ย
มีเพลงกลบเสียงส่วนตัวด้วย
ถ้าเป็นบ้านเรา ใช้เปิดน้ำเนอะ




โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:14:52:19 น.  

 
ความจริงแค่เอารูปมาแปะใส่ๆ บอกแค่ว่าคืออะไร ก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่จุดประสงค์ของ จขบ.ในการทำบล๊อกนี้คือ อยากเล่าถึงสิ่งที่ได้พบได้เจอ แม้อาจจะเป็นเรื่องไร้สาระ เพราะหลายๆคนก็เคยรู้ เคยเห็นมาแล้ว แต่ในเรื่องไร้สาระนี้ คือสิ่งที่ จขบ.อยากจะถ่ายทอดให้เพื่อน ๆ ฟัง แม้มันจะไม่สนุกก็เถอะ แค่อยากเล่าให้ฟังเท่านั้น...เอง


โดย: kapeak วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:24:18 น.  

 
ตามมาฟังเรื่องการเริ่มต้นเดินทางเที่ยวก็หนุกแล้วอ่ะ

พี่เปี๊ยก เขียนได้ละเอียดมาก
อ่านไปนึกภาพตามไปค่า
จะรอตอนต่อไปนะค่า
ออกจากห้องน้าแว้วววววววว


โดย: ลงสะพาน...เลี้ยวขวา วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:31:18 น.  

 
รออ่านต่อค่ะสนุกดี


โดย: momnic IP: 1.2.135.179 วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:34:51 น.  

 
เล่าต่อไปอย่าได้แคร์ เพื่อนแค่บ่นเพราะ
ไม่ได้ไปด้วยอ่ะตัวเอง คนเป็นไข้ใจน้อยนิ 55

เขียนไปเรื่อยๆ เล่นให้เกลี้ยง เอาไว้ให้หลานยายอ่านว่า
ไปเป็นกะเหรี่ยงที่แดนปลาดิบกะแดนโสมยังงัย
มาบ้าง ขี้คร้านเพื่อนจะมาเกาะจอทุกวัน
เกาะไปบ่นไปแหละ ขอบอก ก็มันอิดสางั้ย
อิอิ เราด้วยนะ


ไปเจเจก็ได้เยอะอยู่ แต่กลับมาถึงก็งานเข้าอีก
ยังไม่ได้เอาสมบัติบ้าออกจากถุงสักอย่างเลย
เด๋วไปดูแลก่องนะ แล้วค่อยมาบอกว่า
ได้รัยมามั่ง


บล็อกยังไม่ได้อ่านเลย เห็นเม้นท์ที่ 7 ก็
เอาแค่นี้ก่อน เดี๋ยวกลับมาอ่านใหม่โนะ


***


โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:39:55 น.  

 
อ้อ ลืมไป เรานึกภาพลากกระเป๋า
แบกเป้สีแดงได้ชัดเลยละ




โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:42:22 น.  

 


ท่านพี่ไปไกลนะ...ขอรับ


โดย: พันคม วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:02:32 น.  

 
อ่านแล้วสนุกจังค่ะ อานไป อมยิ้มไปเหมือนเคย
ได้ยินชื่อเสียงเกี่ยวกะห้องน้ำของปท.ญี่ปุ่นมานาน
เพิ่งเห็นของจริงวันนี้ ยอมรับว่า สุดยอดจริงๆค่ะ
เทคโนโลยีเค้าเยี่ยมมากๆ
ชอบใจตรงมีเพลงฟังด้วย แถมมีลมเป่าให้แห้งอีก แบบนี้ก็เพลินเลยสิคะ อิอิ
ไม่อยากออกจากห้องน้ำกันล่ะ
บ้านเราน่าจะมีแบบนี้มั่งนิ

เรื่องที่พี่เล่า ไม่ไร้สาระเลยค่ะ
กลับดีมากๆ ทำให้ได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้
ต้องขอบคุณพี่เปี๊ยกด้วยค่ะ
ที่นำมาเล่าให้ฟัง






โดย: mambymam วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:04:11 น.  

 
แม่ต้มข้าวสังข์หยดให้มาเยี่ยมไข้
สั่งว่ากุนเชียงแก่ไฟไปหน่อย อย่ากินเยอะ
ส่วนกุ้งคั่วเกลือเค็มแล้วเด้อ


กินแล้วก็ไปเค้งเสีย อย่าลืมกินยาก่อนนอนด้วย
เตรียมยาแก้ไอด้วยนะ มีประชุมตั้งสองวัน


หายเร็วๆนะ





อ้อ เราอ่านจบแระ หนุกดี รอตอนต่อไป
เมื่อตัวหายแล้ว


โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:51:20 น.  

 
ชิ ตรู ลืมวางข้าวต้มซะนี่
จะถืออยู่หารัยมะรุ กร้ากกกก








โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:53:46 น.  

 
พี่เปี๊ยกไม่ได้เดินทางกับบริษัททัวร์
ทำให้การเดินทางครั้งนี้น่าติดตามมากค่ะ
คงมีเรื่องสนุก และภาพน่าสนใจเยอะ
พี่เปี๊ยกพร้อมเล่าเรื่องอะไรมา ต๋าก็พร้อมอ่านค่ะ
จะติดตามตอนต่อไปนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:59:20 น.  

 
แอบสนุกไปด้วยนะค่ะสำหรับการไป
ท่องเที่ยว ญป. ครั้งนี้ค่ะ ..

เห็นสุขาของทางโน้นแล้วอยากบอกว่า
ตัวเองเข้าคงได้งงเพราะคงจะต้องงมกันว่า
อะไรทำงานยังไง แอบเชยหลายอย่าง
เลยล่ะค่ะ ใช้ไม่เป็น 55+


โดย: JewNid วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:00:30 น.  

 
ตามมาเที่ยวด้วยค่ะ
วู้...ชอบๆๆๆ...เกร็ดแบบเนี่ย..ห้องน้ำแจ๋วไปเลย..แล้วจะมาดูอีกนะคะ



โดย: Calla Lily วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:5:14:24 น.  

 
เก่งนะ เดินทางคนเดียวได้ กว่าจะ
ได้เจอบัดดี้ ถ้าเป็นผมเหรอ คงเหวอ
น่าดู.

คุณเปี๊ยก เริ่มเป็นนักเขียน ที่เขียน
ได้ละเอียดแล้ว 555 ทำให้นึกถึง
น้ำพุ่งฉีดก้น ลมเป่าแห้ง โห้ย อะไร
จะมีความสุขปานนั้น

เมื่อวานไม่ได้แวะมา ไปธุระ 3 แห่ง
กลับมาเหนื่อยเลย เช้านี้เลยแวะมา
อ่านเลยครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:5:29:58 น.  

 
สวัสดีวันพะหัด อิอิ
เงียบจัง คนป่วยหายเฮดเลย ส่งเสียง
ใส่มือถือสักสองตู๊ดดดได้ป่ะ จาได้รู้
ว่ายังหายใจยู้ อิอิ หายเร็วๆเน้อ
คนอ่านตั้งตาคอยแระ




โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:15:52 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เปี๊ยก
มาคอยอ่านเหมือนกันค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:38:29 น.  

 
-พี่ยุ่นละเมียดละไมกับโถส้วมมาก หนูเย็นชอบฮีตเตอร์เวลาหนาวๆนั่งแล้วไม่อยากลุกไปไหน ฝรั่งไม่เห็นนิยมทำนะคะ



-เช้านี้หนูเย็นตากฝนไปเก็บดอกกุหลาบเลื้อยมาเยี่ยมพี่เปี๊ยก พักผ่อนเยอะๆหายไวๆ แล้วมาเล่าเรื่องเที่ยวต่อ รออ่านนะคะ
พี่เปี๊ยกไม่สบาย หนูเย็นช่วยทำความสะอาดบ้านให้ค่ะ (เอาหน้า)อิอิ


โดย: mcayenne94 วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:46:24 น.  

 


อรุณสวัสดิ์ยามเช้าครับ

แม้นท้องฟ้าเมฆหมอกดูหม่นหลัว
ขอเพียงใจอย่ามัวจนหม่นหมอง
จุดประกายฉายฉานดั่งธารทอง
เป็นแสงส่องทั่วโลก...ให้โชคดี


โดย: พันคม วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:55:17 น.  

 
นิคมาเยี่ยมคนป่วยค่ะ
พี่เปี๊ยกค่อยหายไข้ ค่อยยังชั่วขึ้นรึยังคะ
ดีว่าวันนี้ไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่นะคะ
แต่ว่าพี่จะเจอแอร์แล้วปวดหัวอีกหรือเปล่าน่ะซี
ขอให้ภาระกิจลุล่วงและพี่หายป่วยค่ะ
ใว้หายดีก่อนแล้วมาพาเที่ยวต่อนะคะ
นิคนั่งรอ..



โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:54:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ ตามมาอ่านเที่ยวญี่ปุ่น ด้วยคน
เก่งจังเลยค่ะ ไปคนเดียวแบบนี้

เล่าได้ละเอียดดี จะมาตามอ่านตอนต่อไปนะคะ



โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 20 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:19:12 น.  

 
สวัสดีตอนเช้า
ต๊กโต๋...ค่าคุณเปี๊ยก
เเม่หมูเข้าเฟชไปไลค์ ....
"กิน ๆ เที่ยวๆ เรื่องเดียวกัน"
แล้วก็ตามลิงค์มาลงชื่ออ่านที่นี่ค่ะ
รอติดตามตอนต่อไปค่าาา


โดย: แม่หมู จาไมก้า ไม่ได้ล็อกอินค่าาาา IP: 171.100.201.10 วันที่: 12 กันยายน 2556 เวลา:7:37:44 น.  

 
ขอบคุณค่ะ คุณแม่หมู


โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 18 มีนาคม 2560 เวลา:12:19:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"


"ถ้าเรายังรัก
ยังรู้สึกรักและเสียดายมิตรภาพ
หรือความสัมพันธ์ที่ดีที่เคยมี


ใครผิด-ใครถูก
ใครยอมก่อน ใครยอมรับผิด
ไม่ใช่ประเด็นสำคัญแล้ว


“ความคาดหวัง” ที่เราควรมีกับตัวเอง
คือ คนทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแต่สิ่งที่เราพึงพอใจ

เช่นเดียวกัน อย่าไปคาดหวังว่าเราจะเป็นที่รักใคร่ของทุกคน

เราทำแบบนั้นไม่ได้
ใครชอบ ใครชัง
บางครั้งก็อยู่เหนือการควบคุมของเรา


เราแค่ยืนหยัดกับสิ่งที่เราเป็น
แต่พร้อมยอมรับปรับตน เรียนรู้ว่าคนอื่นต้องการอะไร
ไม่ใช่ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล
และคิดแต่ว่าคนอื่นต้องเข้าใจตัวเราอยู่ฝ่ายเดียว



และถ้าที่สุดแล้ว


แม้แต่คำขอโทษอย่างจริงใจ
ยังไม่อาจละลายใจให้อีกฝ่ายยกโทษหรือให้อภัยได้

เราคงต้องตอบตัวเองให้ได้ว่า


“เราทำดีที่สุดแล้ว”


และก็ใช้ชีวิตของเราต่อไป"


กะว่าก๋า
14 พ.ย.55


"จะดี จะชั่ว อยู่ที่ตัวทำ"
"จะสูง จะต่ำ อยู่ที่ทำตัว"



# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ