" เมื่อสุริยนย่ำสนธยา หมู่นกกาก็บินมาสู่รัง
ให้มาคิดถึงท้องทุ่งนาเสียจัง ป่านฉะนี้คงคอยหวัง เมื่อไหร่จะกลับบ้านนา "

เมื่อสองสามวันที่แล้ว ได้ยินเพลง นักร้องบ้านนอก ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ นี้แว่วๆ มาจากบ้านข้างๆ ค่ะ เลยนึกขึ้นมาได้ถึงความทรงจำครั้งหนึ่งของเราที่มีต่อ ราชินีลูกทุ่ง คนสุดท้ายของประเทศไทยคนนี้ วันนี้เลยต้องขอเขียนถึงไว้หน่อยค่ะ

---

เพลง : นักร้องบ้านนอก
นักร้อง : พุ่มพวง ดวงจันทร์
ผลงานเพลง : ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
อัลบั้ม : เสียสาวเมื่ออยู่ ม.ศ.
สังกัด : เสียงสยาม

---

สมัยอยู่มหา'ลัยเมื่อ 17 ปีที่แล้ว ก็มีแอบรับจ๊อบโน่นนี่ตามแต่รุ่นพี่เราจะหามาให้ค่ะ ก็มีจ๊อบใหญ่บะเริ่มอยู่จ๊อบหนึ่งคือ งานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ภาค 2 ซึ่งจัดที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย และในวันงานจริง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นองค์ประธานของงานด้วย

ตอนนั้นเราก็เด็กๆ วัยรุ่นอยู่แหล่ะค่ะ ก็ได้เป็น Backstage ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง งานที่ได้รับมอบหมายก็คือพาศิลปินไปชั้นล่างเพื่อไปส่งให้ยืนในไฮโดรลิคลิฟท์ แล้วกดส่งให้ขึ้นมากลางเวทีอ่ะ (แต่ปัจจุบันเค๊าเป็นผู้กำกับเองแย๊วน๊า อิอิ)

ศิลปินในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ภาค 2 มีจำนวนมาก และมีช่องทางออกไปที่เวทีหลากหลาย เช่นประตูซ้าย ประตูขวา หรือเดินขึ้นมาจากคนดู แต่เฉพาะที่เราจะต้องกดส่งขึ้นมาจากไฮโดรลิคลิฟท์ก็คือ

• ป้าผ่องศรี วรนุช ราชินีลูกทุ่งคนแรก


• คุณสาริกา กิ่งทอง เจ้าของเพลงแสนหวังเหวิด


• คุณเพชร พนมรุ้ง ราชาเพลงโห่ของไทย


• รวมทั้ง Dancer อีกชุดหนึ่งซึ่งก็เป็นคุณพจน์ เพื่อนเลิฟข้าพเจ้าเอง อิอิ (ซึ่งปัจจุบันก็เป็นผู้จัด Dancer ไปแล้วค่ะ ติดต่องานได้นะคะ แห่ะแห่ะ) เต้นประกอบเพลงยอยศพระลอ


• และศิลปินสำคัญที่จะขึ้นมาจากไฮโดรลิคก็คือ คุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ นี่แหล่ะค่ะ

อันที่จริงถ้าพูดตรงๆ เดี๋ยวนี้เราก็ผ่านงานแบบนี้มามาก เราปล่อยคิวดารา นักร้อง นางงาม ศิลปิน ขึ้นแสดงเวทีมาหลายต่อหลายคน แม้กระทั่งนางงามจักรวาลก็เถอะ.....

แต่เราไม่เคยลืมความรู้สึกของการปล่อยคิวคุณพุ่มพวงครั้งนั้นได้เลยค่ะ

คุณพุ่มพวง มีอะไรบางอย่างในตัว ที่เป็นรังสีของดวงดาวที่เจิดจ้ามากๆ สมกับคำที่เขาเรียกกันว่า ราชินีเพลงลูกทุ่ง จริงๆ ถึงแม้ว่าช่วงที่เราเจอ เป็นช่วง 3 ปีสุดท้ายของชีวิตคุณพุ่มพวงแล้วก็เถอะ เธอจะดูบวมๆ เพราะยารักษาตัวไปมาก แต่รังสีนั้นยังคงเปล่งกระกายจนสัมผัสได้ค่ะ

วันนั้น เราพาคุณพุ่มพวงเดินออกจากห้องแต่งตัวด้านข้างเวทีของศูนย์วัฒนธรรม ลงไปยังชั้นล่างเพื่อไปขึ้นไฮโดรลิคไปบนกลางเวที มี คุณไกรสร แสงอนันต์ สามีคุณพุ่มพวง และ น้องเพชร ลูกของทั้งสองคนลงไปด้วยค่ะ

พอถึงหน้าลิฟท์ คุณไกรสรก็กลับขึ้นไป โดยหันมายิ้มและบอกเราว่า "ส่งพี่เขาให้ขึ้นไปสวยๆ นะ ผมจะไปรอดูหน้าเวที"

หลังจากนั้นเราก็อยู่กับคุณพุ่มพวง 2 คน เราก็พาเธอเดินต่อไปบนลิฟท์ (เหมือนลิฟท์โดยสารธรรมดานี่แหล่ะค่ะ แต่ไม่มีประตูปิด) แล้วเราก็ช่วยเธอจับสร้อยคอให้ตรง ส่งไมค์ลอยให้เธอ เธอกล่าว "ขอบคุณค่ะ" เบาๆ แล้วเราก็ถอยหลังออกมาจากลิฟท์ ใส่หูฟังอินเตอร์คอมเพื่อรอรับคำสั่งจากผู้กำกับ มืออยู่ที่ปุ่มกดลิฟท์ ตาก็มองหน้าคุณพุ่มพวงค่ะ

ช่วงเวลานั้น...คุณพุ่มพวงจริงๆ ก็ยืนหันหน้าตรงมาที่เรา (ซึ่งพอขึ้นไปบนเวที ก็จะหันออกหน้าเวทีพอดี) แต่ตาเธอมองผ่านเลยเราไป ทอดมองไปไกลแสนไกลแล้วค่ะ เราอึ้งสักพัก พอเสียงดนตรี เพลงส้มตำ ดังขึ้น เราก็ได้รับคำสั่งให้กดปุ่มเคลื่อนลิฟท์ได้ เรากดเสร็จ รีบถอดหูฟังแล้วแหงนมองตามลิฟท์ไปจนลิฟท์สุด.....

แล้วเสียงร้อง เพลงส้มตำ ก็ดังลอดใต้เวทีลงมาพร้อมๆ กับเสียงปรบมือสนั่นหวั่นไหวของผู้ชมในศูนย์นั้น เราขนลุกซู่กับกระแสของเสียง มันเหมือนเสียงที่ลอยมาจากดวงจันทร์ไกลลิบ มาบรรจบกับเสียงสวรรค์บนพื้นโลก.....


แน่นอน เราต้องเอามือขึ้นลูบแขนให้ขนหายลุก และแอบยิ้มอยู่คนเดียวท่ามกลางไฟครึ้มสลัวๆ ที่ใต้เวทีใหญ่ศูนย์วัฒนธรรมนั่นแหล่ะค่ะ

..................

คุณพุ่มพวงเสียชีวิตเมื่อคืนวันที่ 13 มิถุนายน 2535 ดวงจันทร์บนท้องฟ้าขึ้น 13 ค่ำ

บางคนบอกว่ามองพระจันทร์แล้วช่างเหงาเหลือเกิน แต่เราว่า "ดวงจันทร์" ดวงนั้นถึงจะลอยดวงอยู่เดียวดาย แต่แสงนวลสุกสกาวของเธอไม่เคยจางหาย และไม่เคยพร่าเลือนไปจากสายตาคนที่คิดถึงและแหงนขึ้นไปมองเลยค่ะ.....

กระทู้ภาพล่าสุดในห้องแกลเลอรี่ PANTIP.COM :

[ สีสันแห่งวันเข้าพรรษา ตักบาตรดอกไม้ ประเพณีหนึ่งเดียวในโลก ] พอพวกเราออกมาจากชัยภูมิแล้ว ก็กะว่าจะไปแวะไหว้ พระพุทธบาท ที่สระบุรีกันก่อนกลับบ้านซะหน่อย เพราะวันรุ่งขึ้นก็จะเป็นวันพระใหญ่แล้ว ก็ขอมาเอาบุญซักหน่อยเถอะ

---

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 20 มิถุนายน 2551 18:14:26 น.		41 comments
Counter : Pageviews.		Add to