รูปบล็อคนอก
Photobucket - Video and Image Hosting
Group Blog
 
<<
กันยายน 2554
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
30 กันยายน 2554
 
All Blogs
 
เจ้ามงคล หมา ยอดกตัญญู ตอนที่ 1




รูปจาก : http://yourpetsza.blogspot.com/2011/06/blog-post_8425.html


เกริ่นนำ

เรื่องนี้เกิดขึ้นที่ฝั่งธนบุรี เมื่อประมาณเกือบห้าสิบปีที่แล้ว เพื่อสร้างบรรยากาศให้สมจริง เรามานึกสภาพฝั่งธนฯในสมัยเมื่อห้าสิบปีที่แล้วกันว่ามีสภาพเป็นอย่างไร

ธนบุรีในสมัยนั้น ที่ดินส่วนใหญ่เกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็นสวนหมาก สวนพลู เพราะคนไทยสมัยก่อนติดหมากกัน จนในสมัยของจอมพล ป.พิบูลย์สงคราม ท่านสั่งห้าม พวกชาวสวนพลูจึงหันมาปลูกผลไม้ชนิดอื่น


เพื่อนคู่ใจ

ป้าพิมพ์ ซึ่งแกมีเชื้อสายขุนน้ำขุนนางมาก่อน แกเป็นสาวโสด เมื่อตอนสาว ๆ ได้ยินว่า มีชายหนุ่มมาติดพันกันหลาย เพราะป้าพิมพ์แกเป็นคนสวย ผิวพรรณขาวเนียนสมเป็นผู้ดี และหนุ่ม ๆ เหล่านั้นก็ไม่สามารถร่วมหอกับป้าพิมพ์ได้ เพราะความต่างในหลาย ๆ ด้าน ทั้งฐานะ การศึกษา หรือแม้กระทั่งความคิด เมื่อสวนหมาก สวนพลูของป้าพิมพ์ เปลี่ยนมาเป็นสวนชมพู่ สวนมะม่วง ฯ ไปแล้ว พ่อแม่ก็จากไปอย่างสงบ ป้าพิมพ์ก็ต้องดูแลสวนของแกแต่ลำพัง และยังมีห้องแถวไม้อีกหลายห้อง บ้านเช่าอีกเกือบสิบหลัง ที่ต้นสวน

สวนป้าพิมพ์อยู่ในซอยวัดกระจับพินิจ ตรงข้ามซอยสำเหร่ การคมนาคมในสมัยนั้น อาศัยเรือเป็นหลัก การซึ้อขายพืชผลก็อาศัยเรือในการขนส่ง

ญาติ ๆ ของป้าพิมพ์อยู่ที่บางกอกเสียส่วนใหญ่ นาน ๆ ครั้งจึงจะแวะมาเยี่ยมป้าพิมพ์ครั้งหนึ่ง และในครั้งนี้ ญาติป้าพิมพ์ได้นำลูกหมาไทย น่ารักมาฝากตัวหนึ่งด้วย เขาเห็นว่า ป้าพิมพ์อยู่ตัวคนเดียวกลัวจะเหงา จึงนำเจ้ามงคลมาอยู่เป็นเพื่อน ป้าพิมพ์ดูแล ทนุถนอมเจ้ามงคลเหมือนลูกในใส้ และเจ้ามงคลก็เป็นหมาที่ฉลาดและเอาใจเก่ง ยิ่งทำให้ป้าพิมพ์รักมากขึ้น ไม่ว่าป้าพิมพ์จะไปไหนเป็นต้องพาเจ้ามงคลตามไปด้วยทุกที่

ทุกเช้าป้าพิมพ์จะทำบุญตักบาตรหน้าบ้านเสมอ โดยมีเจ้ามงคลเป็นเพื่อนร่วมบุญ เมื่อพระท่านเดินมา ป้าพิมพ์ก็จะกล่าวคำ "นิมนต์เจ้าคะ" เจ้ามงคลได้ยินบ่อย ๆ มันก็อยากนิมนต์พระบ้าง เมื่อป้าพิม์พ์พูดครั้งหนึ่ง เจ้ามงคล ก็เห่าครั้งหนึ่ง จนเป็นที่รู้จัดของพระเณร เมื่อพระท่านรับบาตรแล้วก็จะพากันเดินเข้าสวนไปตามบ้านเรือนต่าง ๆ ในระแวกนััน ซึ่งคนฝั่งธนฯในสมัยนั้น เป็นคนไทยแท้ ชอบทำบุญกันทุกเรือน ทุกคนเป็นคนมีน้ำใจ เอื้อเฟื้อ เอื้ออารีย์ต่อกันอย่างญาติพี่น้อย โจรผู้ร้ายหาแทบไม่ได้ จะมีก็พวกข่าวลือ เช่น เจ้าซีอุย โจรกินตับ อันเป็นที่หวาดกลัวของชาวบ้าน



วันหนึ่งป้าพิมพ์แกอนุญาติให้เจ้ามงคลนิมนต์พระเอง เจ้ามงคลถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง เมื่อมีพระเดินมา เจ้ามงคลก็จะเห่าขึ้นครั้งหนึ่ง พระท่านก็รู้ ท่านจะยืนรอเป็นองค์ถัดไป การตักบาตรของป้าพิมพ์แกจะบรรจงใส่ข้าวในบาตร ส่วนกับข้าว ขนมที่ห่อใบตองไว้อย่างเป็นระเบียบก็จะ ค่อย ๆ หย่อนใส่ย่ามอย่างระมัดระวัง ช่วงนี้เป็นช่วงเข้าพรรษา มีพระ เณรมาบวชกันมาก ป้าพิมพ์เตรียมอาหารไว้เผื่อพระหลายองค์ แต่เมื่อป้าพิมพ์ตักบาตรพระเณรไปได้สองสามรูป เมื่อหันไปมองพระที่ยืนรอรับบาตรอยู่ก็ตกใจ ปรากฏว่ามีพระยืนรอรับบาตรอยู่เกือบสิบองค์ แถมเจ้ามงคลยังไปยืนอยู่ปลายแถวพระ เห่านิมนต์พระที่กำลังเดินมาอย่างเอาจริงเอาจัง เล่นเอาป้าพิมพ์แทบลมใส่ (พ่อคุณ...ทำดีเกินไปเสียแล้ว) เช้าวันนั้นป้าพิมพ์ ต้องวิ่งขึ้น วิ่งลงบนเรือนแทบแย่ กว่าจะตักบาตรได้ครบทุกรูป

ในวันพระเข้าพรรษานั้น เรื่องของเจ้ามงคลก็ได้รับการเล่าขานกันเป็นที่สนุก และต่างโมทนาบุญความฉลาดของเจ้ามงคล



ตลาดน้ำหน้าวัด

ตลาดริมน้ำข้างวัด เป็นที่ที่พวกแม่ค้าพ่อค้า นำสินค้ามาขายกันทุกเช้า และก็เป็นที่นำพืชผัก ผลไม้ของชาวบ้านในระแวกนั้นมาซื้อขาย แลกเปลี่ยนสินค้ากัน เป็นตลาดไม่ใหญ่นัก แต่ก็คึกคักพอควร ป้าพิมพ์มักมาจ่ายตลาดที่นี้เป็นประจำ และที่ขาดไม่ได้คือเจ้ามงคลจะต้องคาบตะกร้าตามมาด้วย เมื่อถึงตลาดป้าพิมพ์ก็จะให้เจ้ามงคลนั่งรออยู่ที่แผงผักของป้าชบา ป้าชบาแกเป็นคนช่างพูด ไม่ว่าคนว่าหมาแกพูดคุยได้หมด และแกก็เป็นคนอารมณ์ดี ป้าชบามีลูกสาวน่ารักอยู่คนหนึ่งหนุ่ม ๆ ในระแวกนั้นมาติดพัน แต่ป้าชบาต้องการให้ลูกสาวได้ผัวเป็นข้าราชการ หนุ่ม ๆ เหล่านั้นจึงต้องถอยทัพ


ป้าชบาก็เป็นเหมือนทุกคนในละแวกนั้น ที่รักเคารพป้าพิมพ์ เพราะทุกคนรู้ดีว่า ป้าพิมพ์เป็นคนใจบุญ มีน้ำใจ ใครได้ทุกข์ เดือดร้อน ไม่ว่าเรื่องอะไรป้าพิมพ์เป็นช่วยเหลือโดยไม่เคยหวังสิ่งใดตอบแทน แม้แต่บ้านเช่าที่มีคนเช่าอยู่เต็มทุกหลัง ซึ่งผิดกับบ้านเช่าของสวนอื่น บางหลังค้างค่าเช่าหลายเดือนแต่ป้าพิมพ์แกไม่เคยทวงถามเลย กลับบางครั้งยังนำข้าวปลาอาหาร ขนมไปให้พวกลูก ๆ ของเขาอีกด้วย นี้คือน้ำใจของป้าพิมพ์ ชาวบ้านหลายคนเป็นเดือดแทน แต่ป้าพิมพ์กลับพูดว่า "ถ้าเขามี เขาก็ให้เราดอก นี้เพราะเขาไม่มี เราทำบุญตั้งมากมาย แค่ให้ทานเล็กน้อยจะเป็นไรไป" ทุกคนต้องยอมแพ้ความดีของป้าพิมพ์ และก็จริงอย่างป้าพิมพ์พูด เมื่อคนเช่าที่ค้างค่าเช่าได้เงินมาจากการหาเช้ากินค่ำ ก็จะรีบนำเงินที่ค้างค่าเช่ามาคืนแม่พิมพ์ และแทนทีป้าพิมพ์จะรีบรับ แกกลับถามเขาว่า "มาให้ฉัน แล้วพอกินอยู่หรือ" "พอเหลือบ้างครับ" ป้าพิมพ์เมื่อรับเงินค่าเช่ามาแล้ว แกก็จะให้คืนบางส่วนเพื่อให้ไว้ซื้อข้าวของเข้าเรือน

ทุกอย่างที่ป้าพิมพ์ทำไป อยู่ในสายตาของเจ้ามงคล สัตว์คู่บุญของป้าพิมพ์ตลอดเวลา อันนี้เองที่ทำให้จิตใจของเจ้ามงคลเต็มเปลี่ยมไปด้วยความเมตตา ปรานีอันเกิดจากกระแสจิตใจที่บริสุทธิของป้าพิมพ์

ก่อนออกพรรษาป้าพิมพ์ง่วนอยู่กับการทำอาหารเพื่อจะไปถวายพระที่วัด ด้วยป้าพิมพ์แกอยู่ตัวคนเดียวจึงทำงานแทบไม่ทัน ป้าพิมพ์จึงเรียกเจ้ามงคลมาหา แล้วป้าพิมพ์ก็สั่งเจ้ามงคลว่า "มงคลลูก ไปที่ตลาดนะ ไปหาป้าชบา แม่จะให้ไปช่วยซื้อของ..เข้าใจไหม? " หลังจากนั้นป้าพิมพ์ก็นำจดหมายและเงินห่อใบตองกัดไม้ไว้ แล้วใส่ในตะกร้าให้เจ้ามงคลคาบไป เหมือนรู้ภาษาเจ้ามงคลวิ่งลงจากเรือนไปยังตลาดทันที และที่ ๆ ประจำของมันคือแผงป้าชบา

เมื่อไปถึง เจ้ามงคลก็เอาตะกร้าวางไว้ที่แผงของป้าชบา แล้วมันก็เห่าครั้งหนึ่ง แล้วก็นั่งตัวตรงหน้าเชิด เหมือนกับว่ามันภาคภูมิใจอะไรบางอย่าง

ป้าชบา ถามเจ้ามงคลว่า
"อ้าว...แล้วแม่พิมพ์ละ.. ไม่มาด้วยหรึ.. เห็นเองมาคนเดียวแนะ..."
เจ้ามงคลเห่า และมองในตะกร้าว ป้าชบา จึงมองในตะกร้าเห็นห่อใบตองจึงนำขึ้นมาแก้ดู เมื่อได้ข้อความแล้วป้าชบา ก็สั่งนางหงษ์ ลูกสาวให้ไปซื้อของที่ป้าพิมพ์เขียนมา เมื่อได้ครบแล้ว ก็ใส่ตะกร้า แล้วแกก็พูดกับเจ้ามงคลว่า
" เรียบร้อยแล้วมงคล กลับบ้านได้จ้า.."
เจ้ามงคลคาบตะกร้าวิ่งกลับเรือนทันที

เรื่องนี้อีกแหละ ที่แพร่กระจายไปทั่วตลาด จนถึงวัดในวันรุ่งขึ้น ถึงความฉลาดของเจ้ามงคล หมาผู้แสนรู้

ต่อตอนที่สองครับ.....


เรื่องราวของเจ้ามงคล เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง เพียงแต่บางฉากบางตอน ขอแต่งเติมขึ้นเพื่อให้เรื่องดำเนินไปได้นะครับ...อย่าว่ากัน









เจ้ามงคล หมา ยอดกตัญญู ตอนที่ 2












Create Date : 30 กันยายน 2554
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2554 11:17:38 น. 3 comments
Counter : 797 Pageviews.

 


โดย: กระป๋องแป้งฝุ่น วันที่: 30 กันยายน 2554 เวลา:11:37:14 น.  

 
น่าสนใจมากๆค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 30 กันยายน 2554 เวลา:17:40:35 น.  

 
น่ารักมากเลยจ้า
เล่าได้เห็นภาพเลยแหละ
อบอวลด้วยวิถีแบบไทยๆ
แอบหวังว่าตอนจบจะไม่เศร้านะคะ


โดย: hellojaae (hellojaae ) วันที่: 30 กันยายน 2554 เวลา:18:01:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Jจุ้ย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




ข่าวจากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ


facebookฝากข้อความได้ครับ
Google

ฟังวิทยุออนไลครับ
ฟังวิทยุออนไลน์ กดที่รูปครับ




หลับฝันดี
๑ หลับคืนนี้ฝันดีนะที่รัก...
หลับตาพักหลับตาฝันถึงวันใหม่...
หลับคืนนี้คนดีฝันถึงใคร...
รู้บ้างไหมฉันตั้งใจฝันถึงเธอ...


Friends' blogs
[Add Jจุ้ย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.