... Will you be there, waiting by the gate of dawn when I close my eyes forever...

juriojung
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ในเมื่อชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อใคร แล้วทำไมจะต้องให้ใครเกิดมาเพื่อเรา
ในเมื่อชีวิตไม่ได้เกิดมาพร้อมใคร แล้วทำไมจะต้องให้ใครมาตายพร้อมเรา

ก็เมื่อชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อรอ ... ใช่แล้ว มันไม่อยากรอโดยไร้จุดหมายอีกต่อไป
Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
9 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add juriojung's blog to your web]
Links
 

 

...... เกลียด .....




เอ.. หัวข้อบล็อกแบบนี้วันนี้ไอ้จขบ.มันจิตตกหรือโดนใครทำร้ายมาหรืออย่างไร
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
ที่มาเขียนเรื่องแบบนี้ ก็แค่นั่งดูนู่นดูนี่ไปมาในอินเตอร์เน็ท
แล้วอยู่ดีๆ ก็ไปเจอเรื่องราวของคนที่เรามีความหลังเข้ามาโดยบังเอิญ
ความรู้สึกหลายอย่างมันก็เลยแว้บเข้ามา
ซักแป๊บนึงแล้วก็รู้สึกตัวว่า เออ คนเรานี่มันก็มีความรู้สึกได้หลากหลายเนอะ
รัก ชอบ ชัง เกลียด เรายังปลงกันไม่ตกนี่นะ ยังมีอารมณ์กันอยู่
ถ้าตัดออกไปได้หมด ก็คงบรรลุธรรมกันไปแล้ว
ว่าแล้ววันนี้ก็เลยจะมาพูดกันเรื่องนี้แหละค่ะ "เกลียด"

ใครล่ะที่เราเกลียด ใครล่ะที่เราชอบ?

เรื่องแบบนี้มันพูดยากนะคะ ความรู้สึกคนเรา บางทีมันก็ไม่มีเหตุผล
"ก็คนนี้มันไม่ดีกับชั้น มันด่าว่าชั้น ก็เกลียดมันซะงั้น" ทั้งที่จริงๆเค้าอาจว่าถูกทำถูกในสายตาคนอื่นก็ได้ หรือ
"ไอ้นี่มันหน้าตากวนตีน เกลียดมันมีไรปะ" อ้าว เค้าเรียกไม่ถูกชะตาค่ะ หรือแม้แต่
"ก็เพื่อนเราไม่ชอบมันอะ ทำไมหรอ ไม่รู้เหมือนกัน แต่เกลียดตามเพื่อน" เออ อย่างนี้ก็มีค่ะ จริงๆ

ย้อนนึกกลับมาดูตัวเอง เรามีคนที่เกลียดบ้างมั้ยนะ
คำตอบคือ "มีค่ะ" ยังไม่ได้เห็นธรรมถึงขั้นตัดความรู้สึกแบบนี้ออกไปได้หรอก
แต่ในความรู้สึกเราน่ะ เกลียด มันคือ "เกลียด" จริงๆค่ะ มันคือไม่มีทางดี
ไม่ว่าไอ้คนนี้จะทำอะไร เห็นแล้วก็รู้สึกเกลียด ไม่อยากเข้าใกล้ ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากแม้จะอยู่ในที่ใกล้ๆกัน
ถ้าไม่ใช่แบบนี้แล้ว เราจะเรียกว่าแค่ "ไม่ชอบ" ค่ะ
บางที คนที่ไม่ชอบในตอนแรก ก็กลายเป็นชอบ หรือแม้แต่รักในภายหลังได้ถ้าได้รู้จักกันมากขึ้น

คนที่เรารู้ตัวว่าเกลียดจริงๆในโลกนี้มีไม่กี่คนหรอกค่ะ นึกๆดูตั้งแต่โตขึ้นมาก็มีซัก 3 คนได้มั้ง
แต่มันก็เป็นเรื่องอดีตไปแล้วล่ะ หนึ่งในนั้นดันได้มาทำงานใกล้ๆกันซะด้วย
เวลาเจอน่ะจะรู้สึกว่า อยู่กับ"ผู้คุมวิญญาณ" ในแฮรี่ พอตเตอร์ยังไงยังงั้น
จริงๆนะคะไม่ได้พูดเล่น มันจะรู้สึกเหมือนความสุขจะถูกดูดกลืนหายไปหมด
เรื่องที่ยิ้มได้ก็ยิ้มไม่ได้เพียงแค่ต้องมองไปเห็นเท่านั้นแหละ
อืม จะว่าไปมันก็เป็นเรื่องที่ทรมานตัวเองเหมือนกัน เพราะฉะนั้นก็เลยพยายามไม่เกลียดใครมากนัก
ไม่งั้นโดน "ผู้คุมวิญญาณ" ดูดพลังบ่อยๆจะเหมือนนักโทษติดคุกอัซคาบันไป

ความเกลียดไม่ใช่สิ่งดีค่ะ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายนักถ้าเรารู้จักควบคุมมัน
ถ้าเรารู้จักปล่อยวางกันบ้าง ความรู้สึกนี้ก็อาจไม่ได้มาให้เจอบ่อยนัก
แต่ถ้ามันมาหาแล้ว เราก็ต้องหาทางทำให้มันผ่อนคลาย ให้มันสลายไปบ้าง
จำได้ประโยคหนึ่ง อ่านมาจากหนังสือตอนเด็กๆเลย "หุบเขากินคน"
สารภาพว่าตอนนี้ลืมเนื้อเรื่องไปเกือบหมดแล้ว แต่จำความรู้สึกตอนที่ได้อ่านได้
จำได้ว่าเค้าบอกว่า "ความโกรธคือไฟ เผาใจตัวเอง"
ไม่รู้ว่ามันแทรกอยู่ตรงส่วนไหนของหนังสือหรอกนะ แต่เป็นประโยคที่จำได้ติดตาจนถึงตอนนี้
ทั้งความโกรธและความเกลียด มันใกล้เคียงกัน ผู้ที่ถือครองมันเอาไว้มาก ก็จะมีไฟเผาใจตัวเองมาก
ถ้าหาอะไรมาบังมันไว้ซะ เราอาจเห็นอีกด้านหนึ่งของไฟก็ได้

คิดในทางกลับกัน แล้วเราล่ะ จะเป็นที่ "เกลียด" ของใครบ้างรึเปล่า?

ตอบได้ทันทีเหมือนกันว่า "มีแน่นอน" ค่ะ เราไม่มีทางเป็นที่รักที่ชอบของคนไปได้ทุกคนหรอก
เพราะต่างคนก็ต่างความคิด ต่างจิตใจ
มีคนบอกว่า มนุษย์เราย่อมมีทั้งด้านดีและด้านเลว
การกระทำแต่ละอย่าง ล้วนแล้วแต่มีเหตุผลของตัวเองทั้งนั้น
เพียงแต่ว่า "เธอ" จะเข้าใจเหตุผลของฉันบ้างรึเปล่า




เพื่อน... ถ้าเธอจะเกลียดฉันนักล่ะก็ ฉันก็ไม่ว่าเธอหรอก
เพราะในสายตาเธอ ฉันคงเป็นนางร้ายคนหนึ่ง เป็นตัวมาร เป็นงูเห่า
ที่เธออุตส่าห์ช่วยฉุดมาจากขุมนรก แต่ฉันเองที่กลับทำร้ายจิตใจเธอไม่มีชิ้นดี
ตอนนี้ฉันคงไม่อยู่ในสายตาเธอแล้ว เธอคงไม่ได้คิดว่าเคยมีฉันเป็นเพื่อนอีก
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรที่จะทำให้มันดีกว่านี้
ถ้าเธอไม่เคยคิดถึงความรู้สึกฉันในตอนนั้น ก็ไม่เป็นไรหรอก
เพราะฉันต่างหาก เป็นคนที่ควรต้องคิดถึงจิตใจเธอ
แต่ให้รู้ไว้หน่อยว่า

"ฉันเสียใจ" ... มาก... มากกว่าที่เธอจะคาดเดาได้เสียอีก

ฉันรู้ว่าคำพูดนี้ มันไม่ได้มีความหมายอะไร เพราะไม่ได้มาจากสิ่งที่เธอรอคอย
แต่ถ้าเธอจะบังเอิญผ่านมา ช่วยผ่านตาไปบ้างก็ยังดี
เผื่อว่าเธอไม่ยอมให้อภัย ไม่ยอมรู้จักกันอีก
ขอบอกเอาไว้ว่าฉันเองก็คงมีคำๆนี้ประทับตราไปจนตาย
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ทั้งคำพูดและภาพที่หลอกหลอนตา
.
.
มันไม่เคยจางหายได้เลย...















 

Create Date : 09 เมษายน 2551
6 comments
Last Update : 9 เมษายน 2551 21:02:11 น.
Counter : 354 Pageviews.

 

กำลังรู้สึกแบบนั้นกับคนๆหนึ่งค่ะ ไม่อยากได้ยินเสียง ไม่อยากเข้าใกล้ ทำอะไรก็ขัดหูขัดตาเราไปหมด

รู้สึกเหมือนกันว่า "อคติ" กะเค้ามากไป แล้วก็พยายามหักห้ามใจตัวเองเสมอๆ

แต่ทำไม่ได้ซักที จงเกลียดจงชังเค้าตลอด อยากทำใจให้ปล่อยวางได้ซักทีค่ะ

เพราะรู้สึกว่าชีวิตไม่มีความสุขเลย

 

โดย: thejkpb 9 เมษายน 2551 21:03:26 น.  

 

โดยส่วนตัวแล้ว เราไม่เคยเกลียดใครนะ
แต่จะมีใครเกลียดเรามั้ยนั้น เราไม่รู้เลย
เพราะถ้าไม่พูด ไม่คุยกับเราตรงๆ
เราก็จะไม่รู้ตัวอย่างนี้ไปเรื่อยๆแหละคะ
และไม่ใช่เรื่องเกลียดอย่างเดียวนะคะ
"รัก" "ชอบ" "ชัง" ก็เป็นเหมือนกัน

เรียกได้ว่า เราเป็นพวกไม่มีเซนส์ทางด้านนี้ก็ว่าได้ หุหุ

ปล1. เท่าที่อ่านรู้สึกว่าคุณ juriojung ก็รู้ว่าเพื่อนคนนั้นเขารออะไรจากคุณอยู่
ถ้าให้เดา ก็คงเป็นคำว่า "ขอโทษ" มั้งคะ แล้วคุณ juriojung เคยขอโทษเพื่อนไปหรือยังคะเนี่ย
ปกติแล้ว "การให้อภัย" มักจะคู่กับ "การขอโทษ" นะคะ

ปล2. เวลามีอะไรเกิดขึ้น ปกติแล้วเราจะยอม "ขอโทษ" อีกฝ่ายไปก่อนอะคะ
เพราะเราไม่มีทางรู้ได้เลยว่า เราไปทำให้อีกฝ่ายโกรธเราตั้งแต่ตอนไหน
ซึ่งเราอาจจะทำไปโดยไม่รู้ตัวก็ได้

ปล3. ไกล แต่ก็คุ้มค่าอะคะ บรรยากาศดีมาก ตอนเย็นๆจะมีสันทรายโผล่ขึ้นตรงกลางทะเล
เราเดินจากริมฝั่งเข้าไปที่กลางทะเลได้เลยคะ อยากไปอีกจัง

 

โดย: The White Rider 9 เมษายน 2551 22:50:04 น.  

 

คุณ thejkpb ใจเย็นๆค่ะ ค่อยๆคิด ทางออกย่อมมีเสมอค่ะ
คุณเอ็ม เคยบอกไปแล้วน่ะค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเค้าจะสนใจรึเปล่า เรื่องราวมันคงดำเนินต่อไป ก็ได้แต่ปล่อยไปตามเวลา แล้วหวังว่ามันอาจจะดีขึ้น ขอบคุณนะคะ

 

โดย: juriojung 9 เมษายน 2551 23:48:59 น.  

 

สำหรับเรา คนที่เรารักมากๆ บางครั้งเค้าทำอะไรทำให้เราผิดหวังถึงขั้นจะเกลียด แต่ก็เกลียดไม่ลงค่ะ เพราะเราจะระลีกถึงความดีที่เค้าเคยมีให้ ซึ่งมีมากกว่าเรื่องไร้สาระ ทำให้ความเกลียดนั้นหายไปทันที
คำขอโทษ และเหตุผล สองคำนี้ใช้ได้เสมอนะคะ

 

โดย: รักกันไว้ดีกว่า IP: 118.172.228.202 20 เมษายน 2551 20:07:17 น.  

 

แทบจะไม่เคยเกลียดใครเลย
ถึงขนาดมีเพื่อนพูดว่า
ถ้าใครโดนฉันเกลียดนี่
"ซวย"

อันนี้เป็นตอนที่ทำงานที่นึงอ่ะจ้ะ
แต่มีนะคนที่ไม่ชอบเรานี่น่ะ
ถึงกับเกลียดนี่ยังไม่เคยเจอแหะ
แสดงออกให้รู้ว่าไม่ชอบ

ก็เธอชอบวางอำนาจหน่อยๆ
ฉันเองตอนแรกก็เฉยๆ
หลังๆสวนกลับไปบ้าง
นี่คือเหตุทำไมเขาถึงไม่ชอบ
เพราะไม่ทำตามใจเขานั่นเอง^^


ถ้าเป็นแบบนี้ก็ไม่สนใจ
เพราะไม่ใช่เพื่อน

แต่ถ้านับว่าเป็นเพื่อนแล้ว
มีแบบว่าเกิดอาการเกลียดกัน
โดยไม่ทราบเหตุนี่ต้อง
คุยกันตรงๆเลยหล่ะ

ถ้าเราผิดขอโทษ
ถ้าขอโทษแล้ว
เขายังไม่ยอมดีอีก

ก็ต้องรอเวลา
เวลาอาจจะช่วยได้
ในแง่ถ้าเขานึกถึง
สิ่งที่ได้ทำๆกันมา

ถ้ารอเวลาแล้ว
ยังไงก็ไม่ช่วยอะไร
ก็ปล่อยไปตามใจเขา

ส่วนตัวเราเอง
ก็ต้องทำใจในแง่
ที่ถ้าเราไม่ได้เกลียดเขานะ

ก็มองเขาในมุมที่ดีดี
เก็บเอาไว้ๆ

จริงๆความเกลียดนี่บางที
ก็ทำให้เหนื่อย
หายใจติดขัดเนอะ
แถมบางทีตาบวมอีกตะหาก

สู้ๆๆน๊า

 

โดย: prncess 22 พฤศจิกายน 2551 2:23:17 น.  

 

อันที่จริงแล้วไม่อยากจะเกลียดใครแต่แป้งแค่ขออย่าให้ได้เจออีกเลยแค่นั้นพอ

 

โดย: แป้งลาย IP: 61.7.169.227 6 กุมภาพันธ์ 2552 14:49:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.