Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
6 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
ฉํนเป็นบ้าอะไร?

หลังจากทบทวนเรื่องราวในชีวิต
ฉันผิดอีกแล้วหรือไงนะ ?
.................

ฉันทำบ้าอะไร ? อีกแล้วรึนี่ !!!!!

++++++++++++++


วันนั้น... มีประชุมกับลูกค้าตั้งแต่ เก้าโมง ยัน บ่ายโมง

พูดๆๆๆๆจนเหนื่อย เรื่อง...งาน ก็เครียดๆๆๆๆ
บ่ายๆ ก็พูดๆๆๆๆๆ เกี่ยวกับงาน เครียดมากกกกก
ถึงบ้านสี่ทุ่มกว่า ๆ หมดแรงจะทำอะไร...
นอนเฉยๆๆ ฟังเสียงฝนตก พำ พำ พำ
บรรยากาศได้ใจมั่กๆๆ
แล้ว...
เพื่อนสนิท..ก็โทรฯมาตอนห้าทุ่ม
บอกให้มาหาหน่อย ฉันจะตายอยู่แล้ว
...ก็คิดในใจอยู่เหมือนกัน ฉันก็จะ..ตาย เหมือนกัน
แต่..มันก็คงเป็นกรรมอย่างหนึ่งของฉัน
นี่มันตั้งห้าทุ่ม ฝนก็ตก บ้านเมืองก็อย่างนี้
สมองก็กังวลแต่เรื่องงาน ฉันจะทำอย่างไร ?
ถ้าเป็นเธอจะทำอย่างไร ?
สุดท้าย ก็...ไป เพราะห่วง..ไม่อยากให้มันอยู่คนเดียว
เพราะรู้...ว่าอยู่คนเดียวเวลาที่ป่วยไข้ เป็นอย่างไร?
ถึง..เกือบเที่ยงคืน ...
เช้ามา.. ก็พากันไปโรงพยาบาล
จนเกือบเที่ยง...รอรับยา
คุยกันว่า...จะไปหาอะไรกินก่อน แล้วค่อยกินยา
ก็มี..มีคนโทรฯ เข้ามา เข้าใจว่าเป็นเพื่อนชาย
ที่มันกำลังคบหาดูใจกันอยู่ จับใจความได้ ...
มันถามเขาว่าอยากเจอมันไหม?
ประมาณว่านัดเจอกัน มันหันมาบอกว่า จะไปกินข้าวกับเขา
.............................................................................
.............................................................................
เพื่อนฉัน...คนที่กำลังจะตายเมื่อคืน
เพื่อนฉัน...คนที่หมดเรี่ยวแรงจะเดินเมื่อเช้า
เพื่อนฉัน...คนที่หน้าโทรม ปากซีด ที่อยู่ตรงหน้าฉันนี้
มันเป็นบ้าอะไร ? มันจะทำบ้าอะไร ?
แล้ว...ฉันมาทำบ้าอะไรอยู่ที่นี่ !!!!
งานการฉันก็เยอะแยะ เรื่องปวดหัวก็มีมากมาย
ที่ฉันอยู่ตรงนี้ เพราะฉันห่วงแก
ฉันทิ้งหน้าที่รับผิดชอบแล้วรีบไปหาแก
ไปนอนหลับๆตื่นๆที่ห้องแก ทำไม?
.........
แกจะไปทำไม ? เจอกันเมื่อไหร่ก็ได้
ไม่เจออาทิตย์นี้ อาทิตย์หน้าก็เจอ
โทรฯคุยกันก็ได้
ทำไมไม่กลับบ้านไปนอนพักผ่อน จะได้แข็งแรงเร็วๆๆๆ
แกจะหอบหน้าตาโทรมไปหามันทำไม?
"ไม่--ฉันอยากไป"
เธอรู้ไหม? ---- ฉันทำอะไร
เธอรู้ไหม?--
ฉันทำร้ายจิตใจเพื่อนสนิทที่กำลังป่วยของฉันอย่างไร?
ฉันบอกว่า...

-- ถ้าแกมีแรงจะไปหาผู้ชาย ต่อไป.
เวลาเป็นอะไรไม่ต้องโทรฯหาฉันอีก ถ้าไม่รักตัวเอง
ไม่ห่วงตัวเอง ฉันก็จะไปสนใจละ
ชั้นกลับบ้านละ--

เธอเชื่อไหม ? ชั้นสะบัดหน้า
หันหลังขวับให้มันโดย..ไม่หันกลับไปตามเสียงเรียก
ไม่รับโทรฯ ของมัน
ฉัน...ทิ้งเพื่อนที่กำลังป่วยกลับบ้าน
ฉันเกี้ยวกราดใส่เพื่อน--ที่กำลังป่วย
ฉัน...เป็นอะไร ? ไปแล้ว
ฉันรู้ว่าฉัน...โมโห
รู้ว่า...เจ็บใจ
ทำไม...มันไม่ห่วงตัวของมันเลยว่ะ
ผู้ชายคนนึง ... รู้จักไม่ถึงเดือน
เจอกันไม่ถึง 5 ครั้ง
ถ้ามันมีเรี่ยวแรงจะไปหาเขา
มันก็คงจะมีแรงดูแลตัวเอง
วันนี้...ฉันยังทำใจคุยกับมันไม่ได้
ยังไม่อยาก...ให้อภัย
ฉันต่างหากที่เป็นคนที่...โดนทำร้าย

+++++++++++++++

--เธอว่า ... ฉันผิดไหม?
จิตใจ--ของฉันมีอะไรผิดปกติไปแล้วหรือเปล่า ?
ทำไม - ฉันไม่สามารถแยกแยะ
- ความรู้สึก -
- ความคิด -
... กับอารมณ์โกรธ
หรือเพราะฉันคาดหวังอะไร ... จากความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อน
ถ้าเป็นเธอ คงเข้าใจฉัน

"คิดถึงเธอ" จัง



Create Date : 06 กันยายน 2550
Last Update : 6 กันยายน 2550 12:21:05 น. 6 comments
Counter : 216 Pageviews.

 
อ่านแล้วแสนจะเข้าใจ
เราเหนื่อย แต่เราก็เต็มใจทำให้
เราต่อสู้กับความรู้สึกที่อยากจะดูแลอารมณ์ตัวเอง แต่แล้วเราก็เลือกที่จะดูแลคนอื่น
แต่เมื่อผลที่ได้รับแม้ว่าจะไม่ได้หวัง มันทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่าง
เราก็อดน้อยใจลึกๆ ไม่ได้

แต่สุดท้ายเชื่อเถอะ มันจะกลายเป็นแค่อารมณ์ช่วงหนึ่ง
อารมณ์ที่เกิดจากความผิดหวัง(ที่ไม่ได้หวัง)ลึกๆ
แล้วเราก็เป็นเพื่อนกันตามเดิม

จะรักใครยังไง มันก็คงมีช่วงนึงที่อยากจะร้องเพลงนี้
"ต่อไปนี้จะคุยกับตัวเราเอง เลิกข่มเหงตัวเองซะบ้าง"


โดย: สรุป...เหมือนเดิม วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:05:28 น.  

 
เข้าใจครับ ไม่รุทำไมแต่รู้ว่าเข้าใจ
เป็นเราก็คงจะอารมณ์นั้นเหมือนกัน

แต่คงตัดไม่ขาด เพื่อนงี่เง่าแบบนี้


โดย: jantzen วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:28:14 น.  

 
เห็นใจคุณค่ะ
แต่เคยได้ยินไหมคะ
บางทีความรักมันบังตา

เพื่อนก็ส่วนเพื่อน
แฟนก็เป็นส่วนที่สำคัญ

คนส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะยึดแฟน
และเห็นความสำคัญของเพื่อน
ในเวลาที่ไม่มีแฟน

อย่าโกรธเพื่อนคุณ
แม้แต่ตัวคุณเอง
เพราะคุณทำดีที่สุดแล้วล่ะค่ะ

ทำหน้าที่ของเพื่อน

ที่เหลือ เพื่อนคุณต้องตัดสินใจเองค่ะ


โดย: bewae1001 วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:47:26 น.  

 
เข้าใจครับ
ถ้าเป็นผมอาจแรงกว่านั้นก็ได้

ไม่เป็นไรครับ
เพื่อนกัน
ค่อยๆคุยกันก็ได้

เพราะเราทำด้วยความเป็นห่วงนิ (แม้มีอารมณ์นิดๆ)
อีกหน่อยมันคงเข้าใจ...


โดย: ชรันจ์ วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:49:06 น.  

 
อ่านแล้วเห็นใจคุณจังเลยค่ะ...
เราก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้...
เรารู้สึกว่า เราเสียความรู้สึกมากเลยค่ะ...
ทำใจให้สบายนะคะ อย่าเก็บมันมาคิดอีกเลยค่ะ...


โดย: Madam_Hatyai วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:55:52 น.  

 
...อ่านแล้ว เข้าใจคุณดีค่ะเห็นใจค่ะ เอาละค่ะ สักวันหนึ่งเพื่อนคุณคงจะเข้าใจคุณเหมือนกัน


โดย: เพราะฉันห่างไกล วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:16:55:47 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

junna_j
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เราจะรู้สึกดี ดี เมื่อถูก ... คิดถึง
++ความคิดถึง++ บางที – หอมหวาน
แต่บางที – ก็ทำให้ทรมาน
การที่ได้รู้ว่ามีคนคิด - - - - - - ถึง เรา
ก็ทำให้เรามี ++ความสุข ได้
จริง จริง ค ว า ม สุ ข ห า ไ ด้ ง่ า ย ง่ า ย
เพียงแต่เราจะใส่ใจพอหรือเปล่า ... เท่านั้น
Friends' blogs
[Add junna_j's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.