ปฐมบท Time Out
วันนี้เริ่มเหลืออด กับเด็ก

ปิดเทอมทีคุณน้องจะต้องมาอยู่เนิอร์สเซอรี่ ทำเอาปวดหัวมากมาย

ยิ่งโตขึ้นมากเท่าไร ความดื้อก็มากมายตามวัย

วันนี้ทนไม่ไหว มาทำลายร่างกายกันซึ่งๆ

เรานั่งอยู่ เล่นกันดีๆ เด็กๆ ก็มาเล่นด้วยกัน อยู่ๆ คุณน้อง เธอไม่สน

ชั้นจะไม่ให้ใครเล่น ใครจะทำไม

พาลไปหมด พอเราว่า มันมากัดเรา ด้วยความแค้น เลยจับมัด

พอมันเริ่มด่า เริ่มแตะ เราก็บอกเลย นับ 1 - 3 ถ้าไม่หยุด จะ Time Out

นับด้วยความใจเย็น มันไม่หยุด เลยบอกว่า ไป ลุกไป time out

มันไม่ลุก ยังแตะต่อ แถมจะพยายามจะกัดอีก

คราวนี้ลากเลยค่ะ ลากยาว ไป time out ไม่สนลูกใครแล้วค่ะ

สุดท้ายมันสงบลงได้ อิฉันโล่งมากมาย

มันไปนอนนิ่งๆ ได้ ถึงจะไม่รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิด

แต่อย่างน้อย สงบลงได้ก็สบายใจล่ะ

เพราะเด็กคนอื่นๆ ก็ยังเล่นอยู่ แถมจะเอาเป็นอย่าง

เพราะอย่างนี้ ถึงต้องลงโทษให้ได้เห็นกันถ้วนหน้า

ว่าดื้อ ไม่เชื่อฝังก็ต้องทำโทษ

ทุกครั้งไม่กล้าเลย เพราะเราเป็นแค่ออแพร์ไปช่วยเลี้ยงเด็ก

เกิดลูกเค้าไม่พอใจ ฟ้องพ่อแม่เค้าขึ้นมา คนซวยก็ไม่ใช่เราหรอก

จะเป็นครูดูแลซะมากกว่า

แต่เราเห็นสมควรว่ามันไม่ถูกจริงๆ อีกอย่างใครๆ ก็ไม่ทำอะไร

นอกจากครูใหญ่ คราวนี้ครูใหญ่ไม่อยู่ เด็กก็ยิ่งเอาใหญ่

สุดท้ายบรรดาพี่เลี้ยงเองที่เจ็บตัว และยังเป็นอันตรายต่อเด็กคนอื่นๆ อีกด้วย

บทเรียนนี้แทบจะไม่ต้องไปสั่งสอนเด็กคนอื่นๆ อีก ว่าดิ้อแล้วจะเป็นยังไง

เอาให้เห็นกันไปเลยว่า คนที่ดื้อ สุดท้ายก็ต้องลงโทษ

วันนี้เริ่มรู้สึกว่า ตัวเองพร้อมมากขึ้น

จริงๆ ก็ต้องขอขอบคุณน้องที่ดื้อ เพราะทำให้ได้เรียนรู้เยอะแยะ

เลี้ยงเด็กเลี้ยงง่าย มันก็ง่ายไม่ต้องทำอะไร

แต่เด็กดื้อนี้ซิ มีอะไรที่ต้องเรียนรู้อีกเยอะ




Create Date : 19 ตุลาคม 2552
Last Update : 19 ตุลาคม 2552 20:40:15 น.
Counter : 212 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

joytime
Location :
กรุงเทพฯ  Netherlands

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Group Blog
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
ตุลาคม 2552

 
 
 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
19 ตุลาคม 2552