P i z z a R a n g e r
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
12 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
P i z z a R a n g e r # 7

วันนี้ผมลาหยุดอ่านหนังสือสอบ พรุ่งนี้มีสอบวิชา EN201
อ่านชีทไม่รู้เรื่องเลย มีแต่ภาษาอังกฤษ ๆๆๆๆๆๆๆ
(อ้าว ก็วิชาภาษาอังกฤษนี่..) เซ็ง ไม่อ่านมันแระ ..
ตอนนี้ก็จะ 4 โมงเย็นแล้วล่ะ ใกล้ได้เวลาแระ
เพราะว่ามีอะไรสนุก ๆ ต้องทำ ผมหยิบกล่องคุกกี้
รถช็อกโกแล็ตชิพที่ผมซื้อมาเก็บไว้เมื่อตอนที่ 5
(หวังว่าผู้อ่านคงจำได้) ขึ้นมาพิจารณา

"(ใครจะได้เป็นเจ้าของคุกกี้กล่องนี้กันนะ...)"
ผมคิดไว้ในใจ ขอให้เป็นคนคนนั้นด้วยเต๊อะ...

ไปนั่งเล่นที่ร้านกันดีกว่า ...

/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

"พี่ดำ'ดีครับ" ผมไหว้พี่ดำตามเคย

"ดีก๊อบ" พี่เขาก็รับไหว้ตามเคยแล้วก็ทำงานของเขาต่อไป
ผมชำเลืองมองดูหลังร้านเจออั๋นกำลังเมคพิซซ่าอยู่พอดีเลย

"อั๋น Hello..." เธอหันมาและยิ้มให้กับผม (วันนี้ยิ้มสวยจังแฮะ)

"อ้าว ดีจ้ะก๊อบ"

"กินข้าวยังอั๋น?"

"ยังเลย หิวอยู่เนี่ย"

"ไม่กินล่ะ เดี๋ยวผอมแย่น้ะ"

"ไว้รอเลิกงานเดี๋ยวค่อยไปกินแล้วกัน" ว่าเสร็จเธอก็เมคพิซซ่าเสร็จ
พอดี เธอจึงส่งมาให้ผม

"เหรอ อืม..." ผมพูดพลางรับแพนพิซซ่าแล้วส่งต่อเข้าไปในเตาอบ

"..เมื่อวานได้อ่านจดหมายรึยัง?"

"..." "อ่านแล้วล่ะ.."

"เหรอ.." "เป็นไงมั่ง"

"ก็ดี..." "...ขอบใจนะก๊อบ"

"อื้ม.. ไม่เป็นไร ก็เราเพื่อนกันนี่เนอะ"

"อื้ม..."

อั๋นหยิบจดหมายฉบับนั้นออกมาจากกระเป๋าถือของเธอ
แล้วก็ส่งมาให้ผม

"นี่ไง..."

"..." ผมรับมาพิจารณาสักครู่แล้วก็ส่งคืนให้เธอ...

"จดหมายฉบับนี้เราเขียนถึงอั๋น มันก็ควรจะอยู่กับอั๋น
อั๋นเก็บเอาไว้เถอะ"

"เหรอ.."

"อื้ม.. เก็บเอาไว้ดีดีนะ ไว้เป็นที่ระทึก"

"จ้า..." เธอรับจดหมายฉบับนั้นไว้และพับเก็บลงใส่กระเป๋าใบสีแดงของเธอ

"ใครเป็นคนส่งให้เหรอ"

"มิลค์น่ะ"

"มิลค์เหรอ ?!"

"อื้ม.. มีอะไรเหรอ"

"ปะ..เปล่า" "ว่าแต่สุอยู่ใหนอ่ะเนี่ย"

"อยู่ข้างบนกับมิลค์น่ะ ขึ้นไปหาสิ"

"อื้ม..."

วันนี้ผมรู้สึกดี ..... รู้สึกว่าช่องว่างระหว่างผมกับอั๋นแคบลง
รู้สึกได้เลยว่าผมขยับเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น ?
เป็นเพราะจดหมายฉบับนั้นเหรอ ? บางทีการที่คนเราถ้าลองเปิดใจให้แก่กันดู ก็คงจะช่วยให้เข้าใจกันได้มากขึ้น
ผมรู้สึกได้ว่าผมสนิทกับอั๋นมากขึ้น ก็ดีนะ ผมไม่เคยส่งจดหมายแบบนี้ให้ใครมาก่อนเลย เป็นแบบนี้นี่เองเหรอ

ก็ดีนะ....

ผมเดินขึ้นมาที่ชั้นลอยก็พบกับสุกำลังเดินลงมาจากชั้นบน


"อ๊ะ น้องสุ.......ดีฮับ....วันนี้เลิกงานกี่โมงเอ่ย"

"เลิกแล้ว อีกสักพักก็จะกลับแล้วเนี่ย"

"อืม ..." "พรุ่งนี้พี่มีสอบวิชาภาษาอังกฤษด้วยล่ะ"

"เหรอ.."

"พี่อยากขอกำลังใจจากน้องสุนิดส์นึง"

"อืม...งั้นก็....ขอให้โชคดี ขอให้สอบผ่านนะ"

"โอ๊ทททททททส์!!!!" ผมทำท่าเหมือนโงกุนกำลังเบ่งพลังซูเปอร์ไซย่า

ราวกับว่าได้รับพลังจากน้องสุมาอย่างนั้นแหละ เห็นผมทำท่าแปลก ๆ ต๊อง ๆ แบบนี้ น้องสุจึงมองผมด้วยใบหน้าสงสัย
(ประมาณว่าไอ้นี่มันบร้าไปแล้วแน่ๆเลย "-_-)

"ขอบใจนะสุ พี่ต้องสอบผ่านแน่ ๆ เลย"

"อื้ม... งั้นหนูกลับก่อนนะ..."

"บ๊ายบายคับ..."

อืม....ผมล้วงเอาปากกาและกระดาษจากกระเป๋ามา จด ๆ ๆ
เหยื่อรายต่อไปก็น้องมิลค์ล่ะนะ..........ผมเดินขึ้นไปชั้นบน....

"(ไม่เห็นมีใครเลยนี่??)" ผมเดินไปนั่งริมหน้าต่าง และหยิบชีทข้อสอบออกมาอ่านเพิ่มเติม

"..................................."

"โครกกกกกกกกกกกกกกกก.......ซ่า................" เสียงชักโครกดังออกมาจากห้องน้ำ มีใครอยู๋ในห้องน้ำหว่า ??

"อ้าว พี่กอล์ฟ ทำไรอยู่น่ะ" น้องมิลค์อยู่ในห้องน้ำนี่เอง นึกว่าใคร

"อ่านหนังสือสอบจ้ะ..." "เอ่อ.. มิลค์ พรุ่งนี้จะไปสอบแล้วล่ะ ต้องการกำลังใจหน่อยสิ"

"..." เธอทำหน้าตาบ้องแบ๊วสไตล์เด็กญี่ปุ่นครุ่นคิดแป๊บนึง....

"ขอให้พี่กอล์ฟสอบผ่านนค้าาาาาาาาาาาาาาา........"

"จร๊าาาาาาาาา ขอบจายน้า...^_^" ว่าแล้วก็จด ๆๆๆ

*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

กลับบ้านดีกว่า ... เอ๊ะ ยังสิ ยังเหลืออั๋นอีกคนนึง ลืมไปได้ไง.....
ผมรีบเดินลงไปชั้นล่าง เจออั๋นอยู่หน้าร้าน กำลังจะกลับพอดีเลย

"อั๋น เดี๋ยวสิ จะกลับแล้วเหรอ"

"อืม แจมมารับแล่ว นั่นไง" เธอชี้ไปที่ถนน รถเวฟสีแดงล้อดำของเจ้าแจมกำลังขี่มาทางนี้ "ไปแล้วนะ"

"เอ่อเดี๋ยว.."

"อะไร?"

"พรุ่งนี้เรามีสอบล่ะ ขอกำลังใจหน่อยสิ"

"เหอ?.." "เออ ๆ ขอให้โชคดีละกาน ไปนะ"

"ง่ะ....." จด ๆๆๆ

/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

คุกกี้กล่องนั้นควรจะเป็นของใครดีน้า.. ?...

ผมมีคำตอบอยู่ในใจแล้วล่ะ!...




*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*
*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*
การสอบผ่านพ้นไปด้วยดี......................
*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*
*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

ด้วยกำลังใจจากสาว ๆ ร้านพิซซ่า ช่วยผมมีกำลังใจ
ในการทำ(มั่ว)ข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษ วิชา EN
เป็นวิชาเทพ สกัดดาวรุ่งอันดับต้น ๆ ของราม
มีนักศึกษาสอบตกวิชานี้ปีละหลายหมื่นคน
ข้อสอบมีมาตรฐานของระดับมหาวิทยาลัยดีจริง ๆ
ไม่ปราณีนักศึกษารามแม้แต่น้อย(ซึ่งหลายคนอ่อนอังกฤษ)
แต่ผมไม่ได้ทำมั่วแบบกาไปเรื่อยนะครับ วิชา EN ผมมั่วผ่าน
มาแล้วถึง 3 ครั้ง โดยใช้สูตร “Golden เดา” ของผมเอง
วิธีการเดาที่ดี นั่นคือ ให้พยายามอ่านโจทย์ก่อน อ่านช้า ๆ
แบบพยายามจะทำความเข้าใจ(ถึงแม้จะไม่เข้าใจก็เถอะ)
ดูว่ามันพยายามจะถามอะไรเรา เสร็จแล้วมาดูว่าตัวเลือกทั้ง 4
นั้น มันจะมีข้อหนึ่งที่พยายามจะแตกต่างจากพวก ก็กาข้อนั้น
เช่นอาจจะเป็นคำนาม แต่มีอยู่อันนึงเป็นคำกริยา ก็กามันข้อนั้น
แต่ถ้าไม่รู้ความหมาย ก็ดูตัวเลือกที่เรารู้จัก หรือเรารู้จักเกือบ
ทั้งหมด แต่มีอันนึงไม่รู้จัก ก็กามันข้อนั้นแหละ ผมใช้วิธีนี้สอบผ่าน
มา 3 วิชาแล้วล่ะ อิอิ

ใครจะเลียนแบบก็ได้ไม่หวงห้าม
(แต่ควรเตรียมเงินสำหรับสอบซ่อมไว้ด้วยนะ..)

เฮ้อ......... รู้สึกโล่งสบายเบาสมองไปเล็กน้อยถึงปานกลาง
หลังจากสอบเสร็จ แวะไปเดินห้างเซ็งท่านสักหน่อยก็คงจะดี
ไม่ได้ไปตั้งนานแล้ว

/+/+/+/+/+/+/+/+/


อืม... ดูนี่สิ ผมกำลังเดินดูสินค้าไปเรื่อย ๆ ลองสังเกตดูดีดี ๆ จึงพบ
กับอะไรบางอย่างที่ติดไว้กับสินค้า มันดูสิ้นคิดยังไงไม่ทราบ.....


1.ข้างกล่องยาจุดกันยุงแบบขดยี่ห้อนึงเขียนไว้ว่า
“วัตถุมีพิษ ห้ามรับประทาน” ….ผ่างงงงงงง !!!
(ใครอยากฆ่าตัวตายด้วยการกินยากันยุงแบบขด ก็ตามใจมันเถอะ)

2. บนถุงขนมขบเคี้ยวยี่ห้อนึง
“คุณมีสิทธิ์ได้รับรางวัลโดยไม่จำเป็นต้องซื้อโปรดอ่านรายละเอียดในซอง”
(อ้าว..)

3. แปะอยู่บนสบู่ยี่ห้อดัง
“วิธีใช้ : เหมือนสบู่ทั่วไป”
(ขอบใจนะ)

4. บนกล่องอาหารแช่แข็ง
“โปรดอุ่นก่อนรับประทาน” …
(ถ้าคนเปิดมันโง่นักก็ให้มันแ-กเข้าไปเถอะ)

5. บนที่เป่าผมยี่ห้อนึงเขียนว่า
“ห้ามใช้ขณะหลับ” ..(จะบ้าตาย)

6. พิมพ์อยู่ด้านใต้ของกล่องเค้กที่ขายในห้าง
“คำเตือน : ห้ามคว่ำกล่อง” ????????

7. บนกล่องซาลาเปาในร้านสะดวกซื้อ
“คำเตือน : อาหารจะร้อนเมื่อนำเข้าไมโครเวฟ”
(มันคงเย็นหรอกนะ)

8. บนกล่องเตารีด
“ห้ามใช้รีดผ้าขณะที่สวมใส่” ...
(ใครจะรีดทั้ง ๆ ที่ใส่ก็ให้มันรีดไปเหอะ)

9. บนกล่องยาแก้หวัดเด็ก
“ห้ามขับรถ หรือคุมเครื่องจักรขณะรับประทานยานี้ ... o_O!!

10. บนกล่องยานอนหลับ
“คำเตือน : อาจทำให้ง่วงเมื่อใช้ยานี้”
(ทำไมต้องบอกกกกกก...ที่กินก็เพราะกรูอยากง่วงงงงง)

11. บนกล่องไฟประดับฉลองปีใหม่
“ใช้สำหรับภายในหรือภายนอกอาคาร” (ไม่บอกไม่รู้น๊ะเนี่ย -_-')

12. บนกล่องถั่วกระป๋องยี่ห้อดัง
“วิธีใช้ : เปิดกระป๋องแล้วรับประทานถั่ว” (ขอบคุณที่บอก (_ _'))

13. บนชุดซุปเปอร์แมนของเด็ก
“คำเตือน : คนสวมใส่เสื้อผ้านี้ไม่สามารถทำให้บินได้”
(เพิ่งรู้นะเนี่ย -"-!!)

14.นาฬิกาข้อมือ คำเตือน สำหรับส่วมใส่ที่แขนเท่านั้น

15.ข้างกล่องซีดีเพลง "ใช้สำหรับฟัง"
คงไม่เอาไปใช้กินหรอกมั้ง



ทำไปได้นะคนเรา ไม่รู้จะเขียนอะไรลงไปแล้วหรือไง ??

หลังจากเดินชมจนหอมปากหอมคอ ผมก็เลยไปร้านเจ้าประจำ
ของผม อยู่ที่ชั้นสาม เป็นร้าน “ซีอุย บุ๊คส์” ผมมักจะอู้งาน
เข้ามาที่ร้านหนังสือร้านนี้เป็นประจำ
เพราะผมเป็นคนรักหนังสือ รักการอ่าน(เขามายืนอ่านฟรีๆ)
ผมรักร้านนี้มาก ถึงแม้จะไม่เคยซื้อหนังสือจากเขาสักเล่มก็เถอะ

-_-`

ผมเดินดูพวกหนังสือที่สนใจ พวกนิตยสารมอเตอร์ไซค์ต่าง ๆ
ยืนอ่านจนเกือบครบทุกเล่มที่มีอยู่บนแผง มีความสุขจริง ๆ ที่ได้
อ่านหนังสือ(ฟรี) แบบนี้ ถึงจะเมื่อยหน่อยก็เถอะ หลังจากอ่าน
จนจุใจแล้วผมก็ทำเนียนเดินดูอะไรไปเรื่อย ๆ บนเคาน์เตอร์คิดเงิน
ทำถ้าทางหน้าบุ่ย ๆ เหมือนไม่มีอะไรจะให้ซื้อแระเดินออกจากร้านไปทันที.....


เดินห้างคนเดียวนี่มันเหงาจังเลยนะ....


ผมมายืนอยู่บนบันไดเลื่อน ปล่อยให้มันพาผมเคลื่อนที่ลงไป
ด้านล่างอย่างช้า ๆ ถึงแล้วล่ะ มันพาผมลงมาที่หน้าร้านขายอาหาร
อิตาเลี่ยนร้านหนึ่ง ชื่อร้านว่า “Pizza Hot”

ที่หน้าร้านผมเห็นสาวผิวสีน้ำผึ้งหน้าตาน่ารักในยูนิฟอร์มพนักงาน
สีดำคนหนึ่ง กำลังยืนเชิญชวนและแนะนำโปโมชั่นต่าง ๆ เพื่อเรียกลูกค้าเข้าร้านตามตำแหน่งหน้าที่ของเธอ “Pizza Pretty Girl”

รู้สึกว่าเธอจะว่างงานนะ ไม่มีลูกค้าเข้าเลย

“นุ้ย....” หลังจากได้ยินเสียงเรียกของผมเธอจึงหันมา

“ก๊อบ!!” เธอยิ้มให้ผมเหมือนกับคนที่ไม่ได้เจอกันมานาน

“สบายดีรึป่าว ?”

“สบายดี ๆ หายหน้าไปใหนมาตั้งนานอ่ะ”

“ก็อยู่แถว ๆ นี้แหละ” “มีคนเขาคิดถึงนุ้ยนะรู้ป่าว”

“เหรอ ๆ คิดถึงเช่นกัน อิอิ...” “ตอนนี้ก๊อบทำงานอยู่ที่ใหนเหรอ”

“ตอนนี้เราเป็นคู่แข่งกันแล้วนะ”

“ทำอยู่ที่ SuperPizza เหรอ”

“อื้ม..”

“เป็นไงบ้าง ดีมั้ย”

“ก็ดี แต่ว่าทำงานกับนุ้ยที่นี่สนุกกว่า...”

“บ้า..” “แต่งตัวหล่อไปใหนมาอ่ะ”

“ไปสอบมาน่ะ เป็นนักศึกษารามน่ะ”

“เหรอ ใกล้จบแล้วดิ”

“ยังหรอก เรียนหลักสูตร 8 ปีน่ะ ไม่รีบ ๆ”

มีผู้ชายร่างท้วมหน้าตาใจดี ๆ คนหนึ่งเดินเข้ามาร่วมในวงสนทนาด้วย

“อ้าว พี่อำพล หวัดดีครับ” เขาคือพี่อำพลศักดิ์
ผู้ช่วยผู้จัดการฝึกหัด ที่จบใหม่เพิ่งจะเข้ามาทำงานตอนที่
ผมยังทำงานอยู่ที่นี่ คงเห็นผมยืนคุยอยู่กับนุ้ยเลยออกมาดู

“อ้าวไงก๊อบ เป็นไงบ้าง ทำงานที่ใหน”

“สบายดีครับ ทำอยู่ที่ SuperPizza ครับ” “ผมเป็นคู่แข่งพี่ซะแล้ว..”

“เหรอ...ดีดี ยากมั้ยล่ะ”

“เหมือนกันครับ ทำได้สบาย ๆ
เพราะผมได้พื้นฐานจากที่นี่แหละครับ พี่พลสบายดีนะครับ ได้เลื่อนตำแหน่งหรือยังครับ”

“สบายดี ๆ ได้ขึ้นเป็นผู้ช่วยผู้จัดการแล้ว” “พี่ขอตัวก่อนนะ
คุยกับนุ้ยไปก่อนนะ”

“ครับ”

ผมหันมามองหน้านุ้ย สบตากับเธอ

“นุ้ย”

“หืม..”

“ตอนนี้โสดรึยัง..?”

“โสดแล้ว”

“จริงดิ..”

“จริง.. ทำใมเหรอ?”

“เปล่า” “.. คิดถึงนะ..”

“รู้แล้ว เช่นกันนะ..”

“..........”

“....”

“ไปก่อนนะนุ้ย ถ้าคิดถึงจะมาเที่ยวใหม่นะ”

“จ้ะ”

“บ๊ายบาย”

“บาย...”







/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/
เย็นแล้ว กลับบ้านกันเหอะ พรุ่งนี้มีสอบอีกนะเนี่ย
/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

จากคุณ : จอมยุทธตะเกียบคู่ - [ 18 ส.ค. 51 19:17:54 ]






ความคิดเห็นที่ 2

วันรุ่งขึ้น......


ก่อนจะไปสอบ ผมมีบางอย่างจะต้องทำ หลังจาก
แต่งตัวเสร็จ หยิบกล่องคุกกี้ใส่ถุง ก็เบิ่งรถไปที่ร้านทันที..................



/+/+/+/+/+/+/+/

แดดร้อนจริง ๆ อากาศอบอ้าวจัง จอดรถแล้วรีบเดินเข้าไปในร้าน
ดีกว่า ผมไม่ลืมที่จะถือกล่องคุกกี้เข้าไปในร้านด้วย หลังจากเปิด
ประตูไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็ปะทะเข้ากับตัวผมจัง ๆ
เย็นชื่นใจดีจริง ๆ .. ผมไม่เห็นพี่ ๆ ที่หน้าร้าน สงสัยจะไปเช็คของ
ชั้นบน มองเข้าไปในร้านก็เจอสุกับมิลค์นั่งคุยกันอยู่หลังร้าน...
ผมเดินยิ้มถือกล่องคุกกี้เข้าไปหาสองสาว น้องสุเห็นผมจึงยิ้มให้..?

“คุกกี้กล่องนี้ พี่ขอมอบให้....”

“......มิลค์ ! รับไปเล้ยยย......”

“หา ให้นู๋เหรอพี่กอล์ฟ” น้องมิลค์ทำหน้างงใหญ่

“จ้า..”

“ไม่ได้เอามาฝากสุเหรอ นึกว่าเอามาฝากสุ”

น้องสุเดินหนีไปโต๊ะเมคซะแล้ว ท่าทางจะงอนอะไรเล็กน้อยนะ ??

“มีกระดาษติดไว้ที่กล่องลองอ่านดูสิ”

“ใหน ๆ ” “แคว่กกๆ..” น้องมิลค์ฉีกกระดาษที่ผมแปะไว้มาอ่าน

“งืม ๆ” “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” “ให้นู๋เพราะได้คะแนนโดนใจเรื่องการให้กำลังใจมากที่สุดนี่เอง เย้ ๆๆๆ.......” “งั้นกินเลยน้ะ...”

“อั้ม อร่อยอ่ะพี่กอล์ฟ สุ มากินด้วยกันสิ”

“พี่มิลค์กินเถอะ...”

“พี่กอล์ฟ ๆ” มิลค์ส่งคุกกี้มาให้ผม และให้ผมมองไปทางน้องสุ

ผมรับไว้และเดินไปหาน้องสุ ....

“สุ ลองกินดูสิ คุกกี้ X&P อร่อยน้ะ...” ผมกล่าวพร้อมกับส่งคุกกี้ชิ้นนั้นให้เธอ

“หงึกๆ..” เธอรับคุกกี้ไปโดยไม่ได้พูดอะไร

“กรุบๆ..”

“อร่อยมั้ย?”

“ก็อร่อยดี...”

“กินเยอะ ๆ นะ งั้นพี่ขอตัวไปสอบก่อน ไปแระ....”



/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/


ผมเองก็อยากจะให้คุกกี้กล่องนั้นกับสุเช่นกัน
แต่ว่าผมก็ไม่อาจฝืนคะแนนที่ผมบันทึกไว้ได้
ผมไม่อาจฝืนกฏิกาที่วางเอาไว้ได้ ว่าใครอวยพร
ได้คะแนนความพอใจมากที่สุดคนนั้นได้คุกกี้ไป
ปรากฏว่าเป็นมิลค์ ผมจึงจำเป็นต้องทำตามกฏิกา

แต่ว่า

ไม่เป็นไรหรอก ผมมีอีกกล่องหนึ่ง สำหรับวันพรุ่งนี้

คือวันที่ 4 เมษายน 2550


/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

[4 เมษายน 2550]

วันนี้ไม่มีสอบแล้วล่ะ สอบไปหมดแล้ว วันนี้ก็ทำงานตามปกติ
ผมเปิดดูถังน้ำมันของน้องเวฟจึงพบว่าพร่องลงไปมาก
แวะไปเติมน้ำมันที่ปั๊มบางจากริมถนนบางนา ตราดดีกว่า
หลังจากเติมเสร็จเรียบร้อย ขากลับจะต้องผ่านร้านน้ำแข็งไส
แห่งหนึ่ง ซึ่งผมเคยอู้งานแวะมากินแล้วอร่อยมากร้านนี้
...น้องสุชอบกินน้ำแข็งไสมาก...อร่อยแบบนี้ซื้อไปฝากน้องสุก็คงจะดี

“พี่สาว ขอน้ำแข็งไส 1 ถ้วย ใส่ถุงครับ”

“จ้า เอาน้ำอะไร”

“น้ำแดงครับ เอาพิเศษครับใส่อะไรที่มันอร่อย ๆ หวาน ๆ”

“ซื้อไปฝากสาวล่ะสิเนี่ย”

“ครับรู้ได้ไง”

“ก็แววตาแบบนี้มันแววตาของคนที่กำลังมีความรักนี่ เอาเป็นว่าเดี๋ยวพี่แถมให้นะ”

“แหะ ๆ ขอบคุณครับ”

“เสร็จแล้วจ้า คิด 10 บาทละกานซื้อไปให้แฟน”

“โอ้ ขอบคุณครับ ยังไม่ใช่แฟนหรอกครับ แหะๆ”

“กินน้ำแข็งไสถ้วยนี้รับรองตกลงเป็นแฟนน้องแน่ ๆ เลย อิอิ”

“ขอบคุณครับ อิอิ”

น้ำแข็งไสน่ากินมากกกกกกกก แบบนี้น้องสุต้องชอบแน่ ๆ เลย
ผมผูกปากถุงแล้วเอามาแขวนไว้กับสายรัดคาง เพื่อความมั่นใจว่า
น้ำแข็งไสสื่อรักถ้วยนี้มันจะคงความน่ากินเอาไว้จนกว่าจะถึงมือเจ้าของ

/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

หลังจากจอดรถที่หน้าร้านเสร็จแล้ว (เรื่องนี้มีฉากจอดรถหน้าร้านเยอะจังวุ้ย)
ผมก็จัดแจ่งแต่งเนื้อแต่งตัว หยิบคุกกี้รสอ้าวโอ๊ตที่อีกกล่องที่ผมซื้อเก็บไว้
เพื่อโอกาสนี้โดยเฉพาะ (ข้าวโอ๊ตอร่อยกว่าช็อคชิพนะ) และนำน้ำแข็งไส
ออกจากถุงมาวางไว้บนกล่องคุกกี้ เอาล่ะเรียบร้อย พร้อมแล้ว!! ผมเดินถือเข้าไปในร้าน


“พี่ดำ สวัสดีครับ”

“อืมดีก๊อบ”

“สุล่ะครับ”

“อยู่หลังร้านนู่นน่ะ ซื้อมาฝากสุเหรอ ฮั่นแน่.....”

“อิอิ”

ผมเดินมาหลังร้าน เจอน้องสุกำลังนั่งหั่นผักอยู่คนเดียว

“น้องสุคับ”

เธอหันมาและยิ้มให้กับผม

“รู้มั้ยว่าวันนี้วันอะไร”

“วันอะไรเหรอ?”

“วันนี้วันที่ 4 เมษา ครบรอบ 1 เดือนที่เรารู้จักกัน”

“เหรอ”

“ยินดีที่ได้รู้จักสุนะ พี่...พี่ดีใจที่ได้รู้จักกับสุ”

“.......”

ผมส่งคุกกี้และน้ำแข็งไสนั้นให้กับสุ

“......”

“หนูก็ดีใจเช่นกัน ” เธอยื่นมือมาเพือจะรับของขวัญนั้นไว้
ผมสัมผัสมือของสุตอนที่เธอรับของขวัญนั้นไว้สักครู่แล้วจึง
ละมือกลับมา (หลอกแต๊ะอั๋งนี่หว่า แสรด.....)


วันนี้ผมมีความสุขจัง......




/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/
/+/+/+/+/+/+/+/+/+/+/

หลังจากเลิกงาน ผมก็รีบกลับบ้านเพื่อมาเขียนจดหมายถึงเธอเหมือนเดิม
ผมหยิบผลงานของผมออกมาดู จดหมายมีเยอะขึ้น ๆ ทุกวัน ผมจำทำยังไง
กับเจ้าจดหมายพวกนี้ดีนะ จะส่งให้กับสุ หรือจะเก็บเอาไว้แบบนี้ ???
ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่านี่เป็นความสุขเล็ก ๆ ในชีวิตของผม
กับการที่ได้รักใครสักคน การที่ได้ทำอะไร ๆ เพื่อเค้าคนนั้น
มันคงจะดีถ้าเกิดว่าใจเราตรงกัน อยากถูกเธอเรียกว่าแฟน

แฟน.............























































แฟน..... ?!
































เอ๋ ... ??











































ผมเคยถามเธอหรือเปล่า ว่าเธอมีแฟนหรือยัง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




Create Date : 12 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2551 17:45:36 น. 0 comments
Counter : 155 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จอมยุทธตะเกียบคู่
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add จอมยุทธตะเกียบคู่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.