P i z z a R a n g e r
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
12 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
P i z z a R a n g e r # 4

[ 9.00 น ]

วันนี้ผมเข้างานเช้าเป็นพิเศษ เพราะได้รับภารกิจ "แจกใบปลิว"
การแจกใบปลิวคือการทำงานในเชิงรุกเพื่อกระตุ้นยอดขาย
โซนใหนที่ยอดขายน้อย อันดับแรกที่ต้องทำคือเอาใบปลิวไปแจกนี่ล่ะ
ผู้อ่านหลาย ๆ ท่านคงจะเคยได้รับใบปลิวที่บ้านเป็นแน่...หลังจากจอดรถผม
ก็เดินเข้าไปที่ร้าน เจอพี่ดำผู้จัดการร่างท้วมทำงานอยู่พอดี

"พี่ดำ สวัสดีครับ"

"อืมดี ๆ เด๋ววันนี้ไปแจกใบปลิวที่หมู่บ้าน TT.1 แพ็คนะก๊อบ" "ใบปลิวอยู่ชั่นบน"

"ครับ" ผมเห็นสาวคนหนึ่งทำงานง่วนอยู่หลังร้าน นั่น ๆ เธอหันมาแล้ว โห... น่ารักอ่ะ
สาวตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ ตากลมโต ผมยาว ๆ มัดไว้
หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มยังกับสาวเกาหลี ใครกันนะ
ทำงานเป็นแล้วด้วย แสดงว่าเป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาช่วงผมหยุดงานไปแน่เลย

เห็นเธอยังยุ่ง ๆ อยู่ ผมเดินไปตอกบัตรและก็เอาใบปลิวมาแจกดีกว่า.....

*-*-*-*

โห.. ใบปลิวหนึ่งแพ็ค หนักชิบเป้ง มีตัวเลขเขียนไว้ที่พลาสติกห่อว่า "500" หา 500 ใบเชียวเหรอ
งานเข้าล่ะสิ จะแจกหมดมั้ยฟระเนี่ย....? การแจกใบปลิวเป็นงานที่น่าเบื่อมาก ๆ ........ผมหิ้วใบปลิวใส่ถุงลงชั้นล่าง.....

"พี่ดำ ๆ สาวคนนั้นใครเหรอครับ น่ารักอ่ะ"

"อ๋อ น้องมิลค์น่ะ มาทำงานช่วงที่เอ็งหยุดไปนั่นแหละ" "มันมีแฟนแล้ว ทำใม จะจีบเหรอ"

"ป่าวครับ ๆ ถามดู" ก็เป็นธรรมดาอยู่หรอกนะ น่ารักขนาดนี้ต้องมีเจ้าของแล้วแน่ ๆ

*-*-*-*-*

ผมมาถึงหมู่บ้าน TT. แล้วล่ะ หมู่บ้านนี้มีบ้านอยู่ประมาณ 300 หลังคาเรือน ถ้าแจกบ้านละ 2 - 3 ใบก็คงจะหมดได้ไม่ยาก
เอาฟระ วันนี้สวมบทบุรุษไปรษณีย์จำเป็นสักวัน ผมจอดรถไว้ที่ต้นซอย แล้วก็เดินเสียบใบปลิวไปเรื่อย ๆ ตามบ้านทีละหลัง ทีละหลัง...

"ฮึ่ม.... กรรรรรรรร......โฮ่ง ๆ !!!!" ว้ากกก ไอ้หมาพิเรณทร์ เล่นแอบซุ่มเห่าเลยเรอะ อยู่ในกำแพงบ้านทำเป็นเก่งนะเมิง
ออกมาเดี๋ยวพ่อจะเตะให้ดิ้นเลย....เห่าดีดีไม่ได้ไงฟระ !! เป็นหมาSniper รึไงซุ่มเห่า ตกใจนะเฟ้ยยยย....
ผมหย่อนใบปลิวลงไป 2 - 3 ใบ

"แคว่กก...." นั่นดูมัน มันกัดใบปลิวกระจายหมดเลย บ้าที่สุด..! เบื่อจริง ๆ ที่ต้องมาทะเลาะกับหมาเนี่ย ไปบ้านอื่นดีกว่า....

*-*-*-*

"คุณยายครับ ขออนุญาตแจกใบปลิวครับ"

"นี่อะไรเรอะ"

"พิซซ่าน่ะครับ"

"หา อะไรน้ะ..."

"พิซซ่า.."

"บิ๊ส้า..."

"ง่ะ.."

"มันเอาไว้ขัดห้องน้ำเหรอหนุ่ม..??"

"ผมขอตัวก่อนล่ะครับ.." ( -_-")

*-*-*-*-*
-*-*-*-*-

แจกใบปลิวหมดแว้วววววววว เอาล่ะเราไปพักหาอะไรกินข้างทางกันเถอะ ผมเป็นลูกค้าขาประจำอยู่ร้านหนึ่ง
ผมสตาร์ทเครื่องยนต์ของน้องเวฟและออกตัวขี่ไปเรื่อย ๆ ตามทาง
"บรื๊นนนนน ๆๆ แว้น ๆๆๆ" มีเด็กแว้นซ์หัวเกรียน 2 คันกำลังเทสต์รถตีคู่กันมาเลย พวกมันใช้รถเวฟ 100 รุ่นเก่าสีแดงและสีน้ำเงิน
แต่งแบบพิมพ์นิยมเลยลงอาร์ม'เนียมล้อทองยางหนังสะติ๊ก ท่อผ่า และฟังเสียงสูดอากาศดูก็รู้ว่าลงคาร์บูฯขนาด 24 มม.แถมเปลือยกรองอากาศ

"(ฮึ่ม ! ขอเทสต์ด้วยคนสิฟระ .... !)" ผมรีดคลัทช์เร่งเครื่องตามไปทันที...





รถของผมใช้ลูกสูบขนาด 53 มม. คาร์บูฯเดิมเพราะเน้นประหยัด และใช้ยางขนาดใหญ่ วิ่งทางตรงจะเสียเปรียบ... แต่ลองกันดูสักตั้ง!!

"บู๊มมมมๆๆ........" ผมตามพวกมันไปไม่ห่าง มันขับร่อนไปร่อนมาด้วย ความเร็วกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากคันสีแดง
เหลือบหันหลังมามองผมเพราะได้ยินเสียงลากรอบเครื่องยนต์ของผมเริ่มดังกระหึ่ม เหมือนมันจะรู้ตัวแล้วล่ะว่าผมกำลังไล่มัน มันเปิดคันเร่งหนีทันที!!!!

"หึ หึ.." ข้างหน้าเป็นสะพานข้ามคลองขนาดใหญ่ มีตะเข็บถนนอยู่ที่ตีนสะพาน พวกมันชะลอความเร็วลงแล้วเพราะยางมันอาจดุ้งได้ถ้ารูดผ่านไป
"บู๊นนนนน.!!!!!!"
ยกเว้นรถของผมที่ใช้ยางใหญ่ แค่นี้สบายมาก ผมกำลังจะตามมันทันแล้ว ผมรูดผ่านตะเข็บถนน "ครึ่ก ๆๆๆ" แซงมันได้แล้ว!!
รถที่ลงลูกสูบขนาดใหญ่มาจะได้เปรียบเรื่องแรงบิด ทางขึ้นสะพานแบบนี้มันเสียเปรียบผมเพราะมันลูกสูบเดิมเล็กแต่ใช้คาร์บูฯใหญ่ ซึ่งต้องรอรอบไหล !!
"ฟร่อดดดด!!!!" ผมได้ยินเสียงคาร์บูฯดูดอากาศดังลั่นมาจากสองคันด้านหลัง ไอ้เกรียนเอ๋ยขึ้นสะพานใช้เกียร์ 4 มันจะไหวเหรอฟระ ถึงมันจะไหลก็เถอะ
ขับรถออโต้คลัทช์มากก็อย่างนี้แหละ ไปหัดรถแมนนวลคลัทช์ดีกว่ามั้งไอ้น้อง ลากเกียร์ 4 ขึ้นสะพานจะตามผมที่กระทืบลดเกียร์ 3 เพื่อเรียกรอบทันได้อย่างไร
ผมนำไปเรื่อยแล้วแต่ยังไม่ตายใจ !! เพราะข้างหน้าตอน

นี้กำลังจะเป็นขาลง!!.... ผมสับเกียร์ 4 ไหลลงสะพานทันที ความเร็วกำลังเร่งขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจากแรงเฉื่อย
"บว๊อนนนน!!!!" ผมได้ยินเสียงเครื่องยนต์ของมันกังวานไล่หลังผมมาแล้ว ที่รอบเครื่องยนต์สูงไกล้เคียงหนึ่งหมื่นรอบต่อนาทีแบบนี้คาร์บูฯเดิมของผมจ่ายน้ำมันไม่ทัน!!
"บว๊อนนนนนน!!!!!! ฟ้าววววว!!!!" มันสองคันแซงขึ้นหน้าผมไปแล้วล่ะ ผมบิดหมดปลอกแล้วตอนนี้พยายามรักษาระยะห่างเอาไว้!! ทางตรงยอมมันจริง ๆ!!
เพราะมันใช้ยางเล็ก + คาร์บูฯใหญ่ บวกกับหุ่นขี้ก้างของพวกมัน ผลคือผมอยู่ลำดับที่ 3 ตอนนี้ แต่ว่าไอ้น้องเอ๋ย ถนนน่ะไม่ได้มีแค่ทางตรงนะเว้ยเฮ้ย!!
ข้างหน้าเป็นสามแยก BB. มี"โค้งซ้าย"ไฮสปีด (เลี้ยวซ้ายผ่านตลอด) พวกมันนำผมไปได้ไม่กี่สิบเมตรก็เริ่มชะลอความเร็วลง สวนทางกับผมซึ่งเพิ่มความเร็วยิ่งขึ้น
พวกมันมีไลน์การข้าโค้งไม่เหมือนกับผมเลย มันลดความเร็วแล้วขับชิดซ้าย แต่ผมยิงรถพุ่งเข้าหาโค้งและชิดขอบขวา !!
ถึงโค้งแล้วล่ะ!! ตอนนี้พวกมันกำลังนั่งขับตัวตั้งฉากเอียงรถด้วยความเร็วไม่มากเพราะยางเล็ก+ทักษะของมันรับไม่ไหว ผิดกับผมที่"แต่งตัว"
จัดท่านั่งขับมาก่อนโค้งแล้ว ผมกระทืบเกียร์ 4 มา 3เพื่อเรียกรอบเพิ่มขึ้นและชิดขอบขวาแล้วพับรถเข้าโค้งซ้ายด้วยความเร็วสูงแบนโค้งเข่าเกือบเช็ดพื้นทันที!!!!!!
"(กร๊ากกก 5555555 ไอ้กาก!!)" แซงมันในโค้งด้วยความเร็วได้แล้วอย่างไม่ยากเย็นอะไรเลย !!!!!!!!!!
ผมยังคงขยี้คันเร่งในโค้งเพิ่มเข้าไปอีกไม่มีทีท่าว่าจะชะลอความเร็วเหมือนมันเลย ความเร็วกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ !!!!!!!!
เพราะการปรับเซ็ตของผมที่ต้องการให้น้องเวฟของผมวิ่งได้ทุกเส้นทาง ยาง 80/90 - 17 หน้าหลังคู่นี้เข้าได้ทุกโค่งบ่ยั่นอยู่แล้ว 555!!!!
ผมสามารถยิงรถออกจากโค้งไปทันทีด้วยความเร็ว!!โดยไม่ต้องไล่เกียร์ใหม่แบบพวกมัน ผมนำมันห่างออกไปอีก 555 แค่นี้ก็คงรู้ผลแล้วล่ะมั้ง กร๊ากกก....!!
ข้างหน้ามีแยกเลี้ยวขวา ผมตีไฟเลี้ยวและขยับมือซ้ายข้ามหัวชี้มือไปทางขวาเพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการเลี้ยวขวา ......รถว่างแระเลี้ยวโลด!!
..........
เฮ้อ เด็กสมัยนี้เพิ่งจะขับมอไซค์ได้ไม่กี่วันแท้ ๆ ก็มาขับเบ่งกัน พวกนั้นดูอายุแล้ว 14 - 15 เองมั้ง จะมาแข่งกะข้าเร็วไป 10 ปีเฟร้ยยย!!.."ฟ้าววววว!!!!!!"
"(เฮ้ย จะเอาเรอะ!!!!)" มันยังไม่ยอมแพ้ครับ ขับแซงพร้อมปาดหน้าผมและยังร่อนไปร่อนมาอีก แบบนี้มันท้าแข่งชัด ๆ "(ยังงี้ก็สวยเด๊!!)
ผมรีดคลัทช์เร่งเครื่องจนถึงรอบแรงม้าสูงสุดกระทืบเป็นเกียร์ 1 แล้วปล่อยคลัทช์รถของผมกระโจนยกล้อออกไปทันที!!!! "บู๊มมมมมๆๆๆ!!!!!!"
เมื่อรอบเครื่องถึงจุด"เรดไลน์" ด้วยความแรงจากลูกสูบ 53 มม.และสปริงคลัทช์แต่งยี่ห้อจ้อยเรซซิ่ง สับเกียร์ 2 ล้อหน้าจึงกระดกยกขึ้นอีกครั้ง ความเร็วเพิ่มขึ้นตามจี้มันไปเรื่อย ๆ!!
"บว๊อนนนนนนนนน!!!!!!"
รถพวกมันทางตรงนี้วิ่งดีจริง ๆ ไม่มีช่องทางจะแซงมันได้เลย เสียงเครื่องยนต์จากท่อผ่าและเสียงกรองอากาศของมันแผดออกมาลั่นถนนจนผมรู้สึกได้!! มันกำลังบิดหมดปลอกเหมือนผม!!
เพราะลูกสูบ 53 มม.ทำให้ผมสามารถรักษาระยะห่างเอาไว้ประมาณ 1 เสาไฟฟ้า !! แต่ความเร็วของมันก็กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ !!!!!!
"(หึหึ!! เกมนี้มันกำลังจะจบแล้วเฟร้ย!!)" เพราะข้างหน้ามีสะพานข้ามคลองขนาดเล็กหน้ามูลนิธิฯ สะพานแห่งนี้มีความชันมากจากการออกแบบที่ไม่ดี มันอันตรายมาก!!!!!
มีคนคอหักตายเพราะสะพานแห่งนี้มาแล้ว 5 ศพ !!ไม่รวมแขนขาหักอีกเป็นสิบ!! (ความชันของมันทำให้คนเมาเหล้าที่ขับมาเร็ว ๆ ไม่ทันเบรกและ .....)
ดูเหมือนพวกมันจะรู้ว่าสะพานนี้ปราบเซียนมานักต่อนัก มันเบรกจนตัวโก่งล้อหลังของมันฟรีเป๋ไปเป๋มาเพราะ"หน้าสัมผัส"ของยางน้อย !!
ผิดกับผมที่กำลังลากรอบขยี้คันเร่งที่เกียร์ 3 !!!! ผมลุกขึ้นยืนขับรถย่อเข่าเล็กน้อย ยิงพุ่งตรงเข้าสู่สะพานมรณะ !!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แทบไม่น่าเชื่อสายตา !!! รถจักรยานต์เวฟสีดำคันหนึ่ง "เหาะ" ขึ้นมาจากสะพาน !!! ด้วยความเร็วสูง !!! ราวกับไม่เคยเห็นสะพานมรณะนั้นในสายตาเลย !!!

"วะวะว๊าวววววว 55555555555555 !!!!!!!!! สะใจโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!"
สะพานหน้ามูลนิธินี้ถึงมันจะชันและน่าอันตรายมากก็จริง !!! แต่สำหรับผมแล้ว มันคือ "เนินจัมพ์" ระดับเบสิค ดีดีนี่เอง ผมมองข้ามความน่ากลัวของมัน มองว่าเป็นคือเนินจัมพ์ให้โดดสนุก ๆ ไปวัน ๆ
เท่านั้นเอง คนที่ตายเขากลัว เวลารถลอยเขาตกใจ ทรงตัวไม่อยู่ เบาเบรก พอรถลงมามันจะเหลืออะไร !!! ผมไม่คิดอย่างนั้นแน่ !!
ทฤษฏีการเหาะของรถมอไซค์วิบาก เมื่อเจอเนินจัมพ์ ขยี้คันเร่งเต็มที่ !!! ยืนขึ้น !!! ย่อเข่า !!! โดด
โดย: [0 3] ( IP )


!!! ลอยเหินหาวกลางเวหา!!! ใช้ล้อหลังลงพื้น !!! เมื่อรถกระแทกใช้ข้อเข่าในการยืดหยุ่นอีกแรง!!!

ตอนที่ผมลอยอยู่กลางอากาศรู้สึกได้ว่าสาร Adrenarine ในสมองกำลังหลั่งไหลพรั่งพรู !!! อาห์....
ยอดเยี่ยม!!! นี่ล่ะความรู้สึกที่ผมค้นหาและค้นพบจากสะพานมรณะนี้!!!
ความรู้สึกยอดเยี่ยมเสมือนว่าเราเป็นผู้ควบคุมเวลาแบบนี้กิจกรรมบางอย่างของหญิงชายก็ให้ไม่ได้ 5555
(อันนั้นมันได้แค่สาร Endorphineและpheromone ยังไม่เทพพอ )
(แต่ตอนนี้ก็ยังอยากได้ Endorphineและpheromone เหมือนกันง่ะ อิอิ)
ผมรู้สึกเลยว่าเวลาเดินช้าลง ด้วยแรงเฉื่อย ระหว่างนี้ผมกำลัง"เหาะ"ค้างอยู่กลางอากาศนานถึง 2.5 วินาที (เยอะนะเนี่ย)ก่อนร่อนลงพื้นดิน !!! รู้สึกว่าเหมือนหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่งเลย!!!!
"พลั่ก!!!!!!" ผมใช้ข้อเข่าช่วยซับแรงสะเทือนอีกแรงหนึ่ง ข้อเข่าก็เป็นเสมือนหนึ่งช่วงล่าง เอ๊ะ ไม่สิ โช้คดีกว่า เป็นโช้คส่วนตัวของเรา ผมพยายามให้ล้อหน้าและหลังลงพร้อม ๆ กัน
ใช้ล้อหลังอย่างเดียวเหมือนรถวิยากแท้ ๆ ไม่ได้ เพราะรู้ว่าขีดจำกัดของช่วงล่างรถตัวเองว่ามีอยู่เท่าใหน ผมใช้สองล้อลงพร้อม ๆ กัน
ในการซับแรงสะเทือน เมื่อลงพื้นด้วยความปลอดภัยแล้วผมเร่งต่อไปทันทีโดยไม่ต้องไล่เกียร์ใหม่ !!!!!! ปล่อยให้ไอ้กัวเกรียนสองตัวนั้นงง ให้ตายไปเองเถอะ
กร๊ากกกตูบอกแล้วว่าเมิงกะตูคนละ Level กันเฟร้ยยย จะมาแข่งเร็วไป 10 ปีเฟร้ยยย!!! "(รถไม่แรงแต่คนแรงเฟร้ยยยยย!!!!!!!!กร๊ากกกกกก!!!!!!)"
ผมบอกแล้วว่ารถผม "InW" โช้คของผมใช้โช้คแข็งแบบเดียวกับที่รถส่งแก๊สใช้+ใช้สวิงอาร์มเหล็กเดิม ถึงมันจะแข็งไม่ดีต่อสุขภาพน้องชาย
แต่มันช่วยชีวิตผมมาแล้วหลายครั้ง และมันทำให้ผมทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้!! มันทำในสิ่งอาจจะดูเว่อร์ ๆ แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าสิ่งที่ผมทำไปนั้นมันเป็น"ทักษะเบสิค ๆ"
ของนักแข่งจักรยานยนต์วิบาก ที่ทุกคนสามารถทำได้ ถ้ารู้จักศึกษาทฤษฏีและหมั่นฝึกฝนอยู่บ่อย ๆ + รถต้องเทพพอด้วยนะ

ไม่เชื่อคุณไปลองโดดดู...แล้วคุณจะรู้...สาร Adrenarine เป็นยังไง!!!! แจ๋วจริง ลองดิ !

การขับรถที่ดีที่สุดคือรถและคนต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน....
(โดยการไปอัดท้ายรถสิบล้อ รับรองได้เป็นหนึ่งเดียวกันกับรถหนึบหนับสะใจจนแกะไม่ออกเลยทีเดียว อิอิ)

ผมขับเลยสะพานนั่นมา 800 เมตรมาถึงวินหน้าปากซอยซอยหนึ่ง นี่ล่ะร้านเจ้าประจำผม อร่อยและราคาถูก จอดรถและก็สั่งกับข้าว
"เอากระเพราหมูกรอบไข่เยี่ยวม้าทอด 1 ที่ครับ" สั่งเสร็จก็นั่งลงหยิบหนังสือพิมพ์มานั่งอ่านที่โต๊ะ
"บว๊อนนนนนนนน!!!!!!ฟ้าววววว!!!!!!!!" หึหึ ผมมาถึงสั่งข้าวเสร็จตั้งนานแล้วมันเพิ่งจะตามผมทัน กากจริง ๆ
มีการมาเบิ้ลใส่อีกนะ คงจะแค้นมากเลยล่ะสิที่เอาชนะพิซซ่าไรเดอร์ตัวอ้วน ๆ คนนี้ไม่ได้ กร๊าก !! เกรียนก็คือเกรียนวันยังค่ำล่ะครับ ..
ผมไม่เคยใส่ใจพวกนักขับไร้ระดับอย่างพวกมันหรอก ดูการแต่งรถของมันก็รู้แล้ว.....

*-*-*-*-*-*-*-*
-*-*-*-*-*-*-*-

บ่าย 3 แล้วล่ะ ได้เวลาเข้าทำงาน กลับร้านดีกว่า แต่แวะบ้านก่อน ไปเอาหนังสือคู่มือนักศึกษาของรามไปให้อั๋นตามที่รับปากไว้..

*-*-*-*-*-*-*-*

ขับรถมาถึงร้านแล้วล่ะ ผมเจอนายแจม PizzaRider รุ่นน้อง รู้สึกจะเป็นคนลำพูนนะ มันเข้ามาทำงานช่วงก่อนที่ผมหยุดงาน
เพราะอุบัติเหตุประมาณเดือนนึง ... มันนั่งสูบบุหรี่พ่นควันปุ๋ย ๆ อยู่หน้าร้าน เด็กส่งพิซซ่าใครที่สูบบุหรี่เป็นจะได้รับสิทธิพิเศษ
กว่าคนที่ไม่สูบ (อย่างเช่นผมที่ไม่สูบ) คือสามาถอู้งานมานั่งสูบบุหรี่ได้โดยไม่ไม่มีความผิด ... ? ??????? ?
แต่คนไม่สูบเนี่ย เวลาเหนื่อย จะมานั่งพักหน้าร้านไม่ได้นะ ผู้จัดการจะตามไปทำงานในร้านต่อ คือคนไม่สูบต้องทำงานตลอดเวลา
คนที่สูบอ้างได้ว่าอยากบุหรี่ ขอนั่งสูบ ก็เห็นมันนั่งสูบทุกครั้งที่มันว่างแหละ บางทีก็นั่งสุมหัวตั้งวงสูบกะผู้จัดการ 3 - 4 คน
ส่งเสร็จก็มานั่งสูบก่อน เดี๋ยวไม่มีสมาธิ สูบแล้วค่อยมาช่วยงานในร้าน ทำเสร็จก็ออกไปสูบอีก รอ Order ออก สบายกันจริง ๆ
แทนที่เป็นคนไม่สูบบุหรี่แล้วจะได้ดี กลับเป็นที่สูบซะงั้นถึงดี..? ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำใม ?????????????
มันนั่งสูบบุหรี่ของมันไปเรื่อย ๆ โดยไม่สนใจผม จริง ๆ ผมก็ไม่ได้พิศวาสอะไรมันนักหรอก มองหน้ามันก็รู้สึกว่าเป็นคนไม่ค่อยจริงใจ
ยังไงไม่รู้...ก็ไม่ค่อยจะไปสุงสิงอะไรกับมันเท่าไหร่ ต่างคนต่างทำงานไป เป็นธรรมดาที่ทำงานของเรามักจะเจอคนหลายประเภท...

เข้าไปในร้านก็เจออั๋นกำลังนั่งหั่นผักอยู่หลังร้านกับมิลค์พอดี

"อั๋น ฮะโล่..."

"งืม ๆ"

"อ่ะ นี่ หนังสือราม เอาไปอ่านดูนะ"

"อุ๊ ขอบใจก๊อบ"

"และก็นี่ ซีดี" ผมยื่นซีดีรามให้เธออีกแผ่น

"ซีดีไรอ่ะ"

ผมพูดพลางทำหน้าหื่นนิด ๆ "ซีดีโป๊..."

"ว้าย ทุเรศ ไม่เอ๊า"

"บ้า..! ล้อเล่นน่า ใครจะให้ซีดีโป๊ เก็บไว้ดูเองดีกว่า ซีดีรามต่างหาก..."

"อ่ะเหรอ ขอบใจนะ ๆ แหะ ๆ"

เสร็จธุระแล้วผมก็จะเดินขึ้นไปชั่นบนเพื่อเอาถังมาติดที่รถตามปกติ.....

"อั๋น เราจะขึ้นไปข้างบน จะฝากเอาอะไรมั้ย?"

"แหมเกรงใจจัง งั้นขอสับปะรด 2 กระป๋อง โทเมโทเพสท์ 1 โทเมโทได๋ซ์ 1 และก็ซีฟู้ดมิกซ์กับใส้กรอกอีกอย่างละ 2 ถุงน้ะ.."( ^_^")

"ง่ะ..." "(โห....นี่ขนาดเกรงใจนะเนี่ย..." ( -_-")

*-*-*-*

พวกเมคนอกจากเมคพิซซ่าแล้วยังต้องคอยเอาวัตถุดิบที่ขาดเหลือลงมาเติมเสมอ ๆ ไม่งั้นอาจไม่ทันขาย ของหนัก ๆ เดินขึ้นเดินลง
ก็เหนื่อย พิซซ่าไรเดอร์คนใหนสุภาพบุรุษหน่อยก็ต้องมาช่วยกันหน่อยล่ะ จะให้ผู้หญิงทำคนเดียวก็ไม่ไหว..............
......ผมนำสิ่งของที่อั๋นต้องการยัดใส่ถังพิซซ่าและก็ค่อย ๆ ยกลงมาอย่างทุลักทุเลเต็มทน หนัก Shipหาย ลำพังถังอย่างเดียว
ก็แย่แล้วมาเจอของพวกนั้นอีก รวม ๆ แล้วไม่หย่อน 20 โลฯ แหงแซะ........ ( T_T")
เอาล่ะทนอีกนิด จะถึงชั่นล่างแว้ว...........

"แล้วพี่แจมล่ะ พี่อั๋นจะเอายังไง?" ผมแอบได้ยินมิลค์คุยอะไรกับมิลค์ที่หน้าบันไดหว่า... (แส่เรื่องชาวบ้าน) ?!

"ตอนนี้ก็ดูใจกันอยู่..." ...ไอ้แจมมันจีบอั๋นรึนี่...! ผมยิ่งรู้สึกไม่ชอบมันยิ่งขึ้นไปอีก !! ช่วงก่อนผมเคยเห็นมันพา
แฟนมาอวดที่ร้านไม่ใช่เหรอ สาวโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรม สวยด้วย !(ทิปพิเศษที่ไม่ใช่เงิน) ยังมาจีบอั๋นนีกเหรอฟระเฮ้ย มากไปป่าวฟระ!!!!

"อะแฮ่ม...! ขอทางหน่อยจ้าสาว ๆ" "อ่ะอั๋น ของที่ต้องการได้แระ"

"ขอบใจจ้ะก๊อบ แหมเกรงใจจัง"

"เปลี่ยนคำขอบใจเป็นเงินได้ใหมจ๊ะ.." "ล้อเล่นน่า แหม ทำเป็นงง.."

"มีแต่ตัวเงินตัวทองใช้แทนได้ป่าว ฮิฮิ.."

"เก็บไว้เถอะ เกรงใจจ่ะ..."

*-*

ผมเดินเอาถังมาติดรถที่หน้าร้าน ไอแจมหายไปใหนแล้ว สงสัยไปส่งออร์เดอร์ เออไปได้ก็ดี โล่ง....

*-*

ติดถังเสร็จแล้ว.. เฮ้อ.. ได้เหงื่อเลยเรา นั่งพักรับลมดูสาวขับรถไปมาหน้าร้านก่อนดีกว่า ผมหย่อนตรูดนั่งหน้าร้าน
ใช้สายตาสังเกตุดูรอบ ๆ บริเวณหน้าร้าน.... หือ... ก้นบุหรี่เพียบเลยน่อ... พี่ ๆ ทั้งหลายเล่นสูบกันแล้วก็ดีด
ทิ้งกันเกลื่อนงี้เลยฟร่ะ ผมนับถอยหลังในใจ...

5.....

4....

3...

2..

1.

...

"ก๊อบ อยู่ว่าง ๆ กวาดหน้าร้านให้พี่หน่อย กุ้นบุหรี่เต็มเลย"
555 งานเข้า นึกไว้แล้วเชียวไม่มีผิด นั่งแป๊บเดียว พี่ดำโผล่หัวออกมาสั่งงาน เสร็จแล้วก็หุบหัวเข้าไปในร้าน...
เกิดเป็นคนไม่สูบบุหรี่ก็งี้แหละ นอกจากต้องมานั่งดมควันคนสูบ ยังต้องทำงานมากกว่า
และยังต้องมากวาดก้นบุหรี่ให้คนที่สูบด้วย

บ้าที่สุด !!

ผมก้มหน้าก้มตากวาดไปเรื่อย ๆ เงียบ ๆ นับก้นบุหรี่ได้เกือบ ๆ 50 ก้นแน่ะ น่าจะเอาเงินค่าบุหรี่ไปเติมน้ำมันนะ..

กวาดประมาณ 10 นาทีก็เสร็จ ฝุ่นคลุ้งเลยวุ้ย....นั่งพักสักหน่อยละกั.."ก๊อบแพนหลังร้านเต็มเลย"ว่าแล้วพี่แกก็หุบหัวเข้าไปในร้าน

"ก๊าบบบบบบ" ฮ่วย..! จะไม่ให้พักกันมั่งเลยรึไงฟระ!!!!!!!....(ใช้ยังกะทาส)

*-*-

"แหม..ก๊อบ ต้องดมแพนด้วยเหรอ อนามัยจัง" ยายอั๋นเดินมาล้างมือและก็แซวผม

"ถึงจะค่อนข้างจ๊กมก แต่เรื่องของกินลูกค้านี่ต้องสะอาดไว้ก่อนนะอั๋น ดูซิเนี่ยมีกลิ่นตกค้างด้วย"

"จ้า ๆ"

"พี่อั๋น เดี๋ยวร้านเราจะมีเมคใหม่เพิ่มอีกคนนะ"

"ใครเหรอมิลค์"

"เด็กใหม่ เรียนที่เดียวกับมิลค์นี่ล่ะ"

"เหรอ ดี เยอะ ๆ จะได้ไม่เหงา"

"ตอนแรกพี่ดำจะไม่รับไว้แล้วเพราะอายุ 16 เอง แต่ตอนนี้คนไม่ค่อยพอเลยรับไว้น่ะ"

"(ใครฟระ!! รึว่าจะเป็น..... น้องคนนั้น...!!!!!!!!)"

"R8 Order ออกแล้วโว้ยยย!!" เสียงพี่ดำมาจากหน้าร้าน

"ก๊าบบ..."

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

[4 มีนาคม 2550>

วันนี้ผมเข้ามาทำงานตอนสาย ๆ เจอยายอั๋นนั่งขูดชีสอยู่หลังร้าน (ไม่เคยเจอตอนว่างซะที เห็นมีมีแต่งาน ๆ)

"ฮั่ลโล่อ๋น"

"ฮั่ลโล่ก๊อบ"

ขึ้นไปเอาถังมาติดที่รถดีกว่า.............
เอ๊ะ....ใครหว่านั่งทำขนมปังกระเทียมอยู่คนเดียวที่ชั้นลอย (งานเบสิคร้านพิซซ่า)
อ๊ะ น้องคนเมื่อวันนั้นนี่ !

"เอ่อ สวัสดีครับ พี่ชื่อก๊อบ"

"ค่ะสวัสดีค่"

"พี่ชื่อก๊อบ น้อง.."

"หนูชื่อสุค่ะ"

"สุเหรอครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ผมพูดพลางยื่นมือเช็คแฮนด์ (มุขเดิมๆ)

"ค่ะเช่นกันค่ะ"น้องเขาก็ยื่นมือมาจับมือกับผม

"หนมปังกระเทียมเหรอ ทำยากมั้ย?"

"ไม่อยากค่ะ.."

"พี่ทำงานอยู่ที่นี่แต่พี่ไม่ค่อยมีเพื่อนเลย พี่ขอเป็นเพื่อนกับสุสักคนได้ใหม?"

ผมพูดพลางเอามืออีกข้างกุมมือน้องเขาไว้ ....อบอุ่นจัง ทุกทีเลยเราเผลอไม่ได้

"ค่ะได้สิคะ"

ผมไม่ได้สัมผัสมือสาวมานานหลายปีแล้วนะรู้สึกดีจริง ๆ ตอนที่ผมจับมือน้องเค้ามีผมก็รู้สึกสังหรณ์อะไรแปลก ๆ
[เธอคนนี้จะมาเป็นแฟนผม!!!!!!> ผมรู้สึกอย่างนั้น !!!!!!!!!!!

"กินข้าวยังคับ" (จริง ๆ แล้วผมกินข้าวมาแล้วนะ)

"ยังเลย"

"งั้นเดี๋ยวพักเบรกไปกินด้วยกันมั้ย?"

"ก็ดีค่ะ"

-*-*

ผมเดินขึ้นมาที่ชั้นบนเพื่อนำถังลงไปติดตั้ง ตอนนี้ผมรู้สึกแปลก ๆ มันอุ่น ๆ ที่หน้า และก็รู้สึก.... รู้สึกแปลก ๆ
หัวใจมันเต้นแรง ตุบ ๆ ตุบ ๆ ตัวสั่น ๆ ยังไงชอบกล นี่หรือ...? ความรู้สึก... ที่เรียกว่า [ ค ว า ม ห วั่ น ไ ห ว ]





หรือว่าผมชอบเธอเข้าให้แล้วจริง ๆ ???????????????????????????????????





ผมยืนนิ่ง ๆ จัดระเบียบความคิดความรู้สึกตัวเองสักพัก เวลาที่ผมเขินผมจะควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้มือไม้สั่น ๆ พิกล (ผู้ชายรึป่าวฟระเว้ยเฮ้ยยยยย!!)

*-*-*-*

ผมยืนทำงานอยู่ที่โต๊ะคัท จัดระเบียบทำความสะอาดสักหน่อย เวลาคัทพิซซ่ามาก ๆ ก็จะเลอะงี้แหละ มีงานหลายอย่างต้องทำ
อันดับแรกเอาแพนที่ใช้แล้วใต้โต๊ะคัทไปไว้ที่อ่างล่างจาน มีอยู่หลายสิบเลย รวมทั้งเขียนพิซซ่าพร้อมมีดด้วย เอาไปไว้ที่อ่างก่อน
......
เอาล่ะเสร็จแล้วโต๊ะโล่ง ก็เช็ด ๆ ๆ ถู ๆ ๆ ด้วยน้ำยาทำความสะอาด
......
เออ โล่งขึ้นเยอะ ผมกำลังยืนชื่นชมผลงานของตัวเอง "หงึก ๆ" ใครสะกิดหลังผมว่า ??

"ไปกินข้าวกัน..." น้องสุนั่นเอง....!

"(โอ๊ว กี่ปีแล้วฟระไม่ได้กินข้าวกะสาวเนี่ย!!!)"

*-*-*-*

เราไปกินที่ร้านอาหารตามสั่งข้าง ๆ ร้านพิซซ่านั่นแหละ ระหว่างรอสั่งข้าว ก็นั่งคุยทำความรู้จักกันนิดหน่อย...

"เอ่อ แล้วพี่อายุเท่าไหร่แล้วล่ะคะ"

"ปีนี้ 21 จ้า แก่แร้วน้องล่ะ"

"16 ค่ะอยู่ม.5" อื้อหือสเป็ค อยากมีแฟนเป็นสาวมัธยมปลายมานานแระ

"ว่าแต่บ้านน้องอยู่ตรงใหนเหรอครับ"

"ร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ตรงหน้าโรงบาลไง"

"อ๋อ ร้านตรงหน้าโรงบาลน่ะเหรอ" (จ๊าก ร้านนี่รู้จัก)

"ใช่ พี่ยังเคยไปซ่อมเลยหนูจำได้"

อ่ะฮ้าร้านนี้เคยไปซ่อม ค่าแรงแพงใช้ได้ ที่ร้านพ่อแม่เขาก็พอรู้จักแม่เราซะด้วย
จำได้ตอนที่เป็นเด็กส่งเค้ก เคยไปซ่อมน้องเขายังเรียน ม.ต้นอยู่เลยมั้ง
ผมสั้น ๆ ตอนนี้โตขึ้น น่ารักขึ้นกว่าตอนนั้นแยะเลย

กับข้าวมาแล้วล่ะ

"กิน ๆ" ผมยื่นช้อนส้อมให้เธอ 1 คู่

*-*-*-*-*-*-*-
..............
..............


*-*-*-*-*-*-*-

บ่ายแระ ออร์เดอร์ออกพอดี ..ไกล้ ๆ นี่เอง ที่หมู่บ้านนี้มีร้านชานมไข่มุกอยู่ร้านหนึ่งอร๊อยอร่อยล่ะ...อย่างนี้ต้อง....

-*-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-
...ส่งเสร็จแว้วว...

"R8 Back Log ครับ

"อ้าว ก๊อบ ซื้อชานมไข่มุกมาฝากเราเหรอ"

"หึหึ เปล่า ซื้อมาฝากน้องสุตะหาก" "น้องสุ เนี่ยชานมไข่มุกร้านนี้อร่อยดีน่ะพี่เลยซื้อมาเผื่อ"

"ขอบคุณค่ะพี่ก๊อบ"

"โหยก๊อบอะไรวะซื้อมาฝากสุคนเดียวเลย"

"หึหึ โน่น ไปบอกให้ไอ้แจมมันซื้อให้โน่น" ยายอั๋นคงตกลงคบกับไอ้แจมแล้วล่ะ แต่ไม่ค่อยเห็นมันซื้อขนมมาเลี้ยงอั๋นบ้างเลย

"น้องสุเป็นไงอร่อยดีเนอะว่ามั้ย"

"อื้ม" ดู ๆ น้องก็คงอร่อย ๆ จริงน่ะแหละดูดใหญ่เลย... "พี่อั๋นก็กินด้วยกันสิ..."

"เหอ ๆ ไม่เป็นไร ๆ สุกินเถอะ ..อิอิ" ยายอั๋นมองผมด้วยสายตารู้ทัน เหมือนจะรู้ว่าผมจะจีบสุ แล้วก็ยิ้ม ๆ เดินไปทำงานหลังร้าน

ผมรู้สึกดีนะ ที่เห็นน้องเขามีความสุขที่ได้กินของที่ผมซื้อให้แล้วอร่อย
แอบเห็นน้องเขาทำงานไปเผลอก็กินชาไข่มุกไปน่ารักดีน้องจะรู้มั้ยมี
คนเขาแอบปลื้ม อิอิ อา..นี่ล่ะนะความสุขเล็ก ๆ ในชีวิตผม

*-*-*-*-*-*
-*-*-*-*-*-
*-*-*-*-*-*

[ ค่ำแล้ว! ]
ผมยืนล้างแพนอยู่หลังร้าน จริง ๆ ไม่ค่อยมีแพนให้ล้างหรอก
พอดีหาเรื่องมาอยู่ไกล้ ๆ สุน่ะ คิคิ...
สุกำลังยืนล้างผักอยู่ข้าง ๆ ผม

"น้องสุ เลิกงานกี่โมงอ่ะ"

"เดี๋ยวก็เลิกแล้วล่ะ"

"กลับด้วยกันใหม เดี๋ยวพี่ไปส่ง" อุ๊ย พลั้งปาก เพิ่งจะรู้จักกันจะไปส่งเขาแล้วเรอะ!!!!

"อ๋อ ไม่เป็นไร แม่มารับอ่ะ..."

"เหรอ งืม ๆ"

*-*-*-*-*

น้องสุกลับไปแล้วล่ะ คุณแม่ขี่มอไซค์มารับ (หวงลูกสาวจัง อิอิ)

*-*-*-*-*-
-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-

[ ณ ห้องนอน ] (รกแบบนี้น่าจะเรียกว่าเล้าหมูมากกว่า)
อา...ง่วงนอนจังเลยแต่ก็ยังนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย !!!คิดถึงน้องเขาจังเลย ... ทนไม่ไหวแล้วล่ะ !!!
ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ เพราะคิดถึงน้องเค้าจึงจำเป็นที่จะต้องทำสิ่งนี้ (?!)
(??)
เอาล่ะ เสร็จแล้ว คืนนี้จะได้นอนสบายซะที เฮ้ออออ... โล่ง.. (??)
นอนหลับฝันดีสบายใจ.....อยากไปทำงานทุกๆวันเลยจะได้เจอน้องเค้า
....แค่เห็นหน้าน้องเค้าก็มีความสุขแระ....
.....ผมแน่แก่ใจตัวเองแล้วล่ะว่าผมตกหลุมรักน้องเขาซะแล้ว เฮ้อเอาอีกแล้วนะ
เจ้าคนไม่สำคัญ ... เผลอใจให้สาวคนใหนอีกแล้วไม่เข็ดหรือไงหรือไม่อย่างไร ??
(ไม่เข็ด) อือ..ดี!งั้นลุยกันอีกสักรอบจะเป็นไรไป
(อยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากให้เธอเป็นเพียง ภาพในความฝัน)
(เราจะดึงเธอออกมาจากความฝันให้ได้)



*-*-*-*-
*-*-*-*-
*-*-*-*-



ผมตื่นขึ้นมาด้วยเสียงของ Motorolla E398 โทรศัพท์มือถือของผมเอง
ซึ่งผมตั้งเวลาไว้ให้ปลุกตอน 10 โมง...เพราะวันนี้มีสอบวิชารัฐศาสตร์ที่ราม 2
รีบอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า ผมเดินไปเปิดเครื่อง Stereo เลือกเพลงที่ต้องการและปรับระดับเสียงเกือบ Max
เพื่อการฟังที่ชัดเจนถึงในห้องน้ำ เอาล่ะเยี่ยมมากเพลงร็อคซึ้ง ๆ กินใจ"คนไม่สำคัญ"ของพี่พลพลชุดที่ 2
ศิลปินสุดโปรดบรรเลงขึ้นทันใด..

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

...ผมแต่งตัว..ชุดนักศึษา ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว ผมผูกเนคไทค์อย่างลวก ๆ เพราะผูกไม่ค่อยเป็น(แต่ก็พอดูได้)
พลางคิดในใจว่า(เมื่อไหร่หนาจะมีใครสักคนมายืนผูกเนคไทค์ให้เราซะทีน้อ?) เกี้ยวพ่อขุนที่ซื้อมาจากหน้าราม
ติดเข้ากับเนคไทค์บริเวณกระดุมเม็ดที่ 2 ดูเรียบร้อย กางเกงสแล็กสีดำขลับขายาวสะอาดรีดเรียบ เอาล่ะเยี่ยมมากหล่อเฟี้ยวไปเลย
วันนี้ผมพยายามแต่งตัวให้ดูดีไว้ก่อนล่ะครับเพราะจะต้องไปสถานที่สำคัญถึง 2 แห่ง.......
ที่หนึ่งก็คือไปสอบ ส่วนอีกที่ก็คือ...บ้านน้องสุ เดี๋ยวหาเรื่องเอารถไปซ่อมหน่อยดีกว่าเรา ว่าแล้วก็เดินวน ๆ ดูรอบ ๆ รถ มีอะไรให้เอาไปซ่อมได้มั่งหว่า ????
...ไม่มี... เซ็ง... ทีเวลาไม่อยากให้พังดันพัง เวลานี้อยากให้พังมันดันไม่พัง ไอ้รถบ้า ! (มรึงต่างหากที่บ้า!)

เอาเป็นเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องละกัน....

หลังจากอุ่นเครื่องสักพักผมเบิ้ลคันเร่งเลี้ยงรอบไว้พอประมาณ กำคลัทช์เข้าเกียร์ 1 แล้วปล่อยคลัทช์ประมาณ2/4
พอรถลอยตัวผมปล่อยคลัทช์หมด รถผมกระโจนยกล้อออกไปเยี่ยงอาชา....มุ่งสู่ บ้านน้องสุ....


*-*-*-*-*-**-*-*-*-*-*-*


เอาล่ะเยี่ยมมาก คุณแม่ของน้องสุอยู่ตรงเคาน์เตอร์คิดเงิน ผมสูดหายใจลึก ๆ เดินยืดอกเข้าไปหาด้วยความมั่นใจ 400%
"ครับถ่ายน้ำมันเครื่องหน่อยครับ เอาเป็นกระป๋องนี้..--> [>" ผมชี้ไปที่น้ำมันเครื่องที่คาดว่าราคาถูกที่สุดในร้าน
(วันนี้ตังค์มีจำกัด)

*-*-*-*
.............ผมหมั่นใส้ตัวเองเหลือทน อื้อหือยืนแต่งตัวหล่ออ่านชีทติวข้อสอบรอระหว่างเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง
เหมือนว่าสนใจในวิชานั้นอย่างยิ่ง!วันนี้ภาพพจน์ดีมาก ดูดีมีการศึกษาจริง ๆ !!! (เนียนเลย) ให้ตายเถอะ หมั่นใส้ตัวเองชิหาย
ทำไปได้นะคนเรา.........หุหุ ไม่ได้หรอกยังไงก็ต้องทำตัวให้ดูดีไว้ก่อน เขาจะได้ไม่รังเกียจเราไง
........ เอาล่ะเสร็จแล้ว เท่าไหร่หนอค่าเสียหาย

"ของก๊อบหนึ่งร้อยบาท"

"ครับ (ยิ้ม)" จ๊าก~!! กระเป๋าฉีกไปหนึ่งร้อยบาท (T_T) แล้วกุจะเอาไรกินวะเนี่ยเหลืออีกร้อยเดียว หุหุ

ในระหว่างที่ผมกำลังจะสตาร์ทเครื่องออกไป มีรถน้ำแข็งไสขับเข้ามาซ่อมที่ร้านพอดี

"นี่ก๊อบ ๆ เดี๋ยวฝากน้ำแข็งใสถ้วยนี้ไปให้ลูกสาวที่ร้านหน่อยนะ..."

(!!!!!!!!!O_o!!!!!!!!!)




Create Date : 12 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2551 10:20:48 น. 0 comments
Counter : 172 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จอมยุทธตะเกียบคู่
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add จอมยุทธตะเกียบคู่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.