เปิปพิสดารที่ถนนข้าวสาร





ใครไม่เคยไปถนนข้าวสารบ้าง?
ฉันนี่ล่ะคนนึงมายกมือเลย ><
เมื่อก่อนเคยเข้าใจว่าถนนข้าวสาร คือ ที่มีข้าวสารเยอะๆ
ตอนนี้รู้แล้วว่าคือแหล่งของฝรั่งมังค่าไปเที่ยวกินดื่มกัน
ไปอ่านมาจากวิกิพีเดีย ใจความย่อๆดังนี้:

"ถนนข้าวสาร เดิมเป็นย่านเก่าตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6
เป็นตรอกที่ขายข้าวสาร เป็นแหล่งค้าขายข้าวสาร
ที่ใหญ่ที่สุดของเขตพระนคร
ซึ่งข้าวสารจำนวนมากจะถูกขนส่งมาจากฉางข้าวหลวง
สะพานช้างโรงสี ริมคลองคูเมืองเดิม
หรือ ปัจจุบันก็คือ คลองหลอด
เลียบมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นที่ท่าเรือบางลำพู
เพื่อนำข้าวมาขายให้แก่ชาวบ้านในชุมชนต่างๆ
ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้
นอกจากนี้ก็ยังขายถ่านหุงข้าว ของชำ
โดยถัดออกไป 1 ถนน จะเป็นคลอง
ที่เชื่อมต่อมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา
มีการค้าขายข้าวสารมากมายจึงเรียกว่าตรอกข้าวสาร
(เพราะขนาดเล็ก)ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นถนนข้าวสาร
หลังจากนั้นก็เริ่มเกิดชุมชนขึ้นและขยับขยายต่อไป
ต่อมาเริ่มมีร้านขายของมากขึ้น เช่นร้านขายของเล่น
อย่างลูกข่าง ร้านขายก๋วยเตี๋ยวเรือ
ต่อมาความเป็นอยู่ของชุมชนแห่งนี้เริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อมีนักท่องเที่ยวต่างประเทศเข้ามาในช่วงปี พ.ศ. 2525
ซึ่งเป็นปีแห่งการเฉลิมฉลองกรุงเทพมหานครครบรอบ 200 ปี
ได้เข้ามาเช่าห้องพักอาศัยเพื่อเที่ยวชมเมืองหลวงของไทย
ในช่วงเทศกาลสำคัญนี้และเริ่มมีฝรั่งเข้ามา
มาถ่ายภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด
โดยมีทีมงานกองถ่ายมาอยู่กันจำนวนมาก
ที่มาเช่าที่ เช่าเกสเฮาส์ ซึ่งตอนนั้นยังไม่มี
ก็ต้องเช่าจากบ้านที่อยู่แถวนั้นซึ่งใช้แบ่งเช่า
จึงเป็นที่มาของเกสเฮาส์
เกสต์เฮ้าส์ของชาวต่างชาติ
เริ่มมีมาตั้งแต่ พ.ศ.2528-2529
ระยะหลังเริ่มมีคนเข้ามาเรื่อย ๆ
จนกลายเป็นศูนย์รวมของพวกแบ็คแพ็กเกอร์
ที่มาท่องเที่ยวประเทศไทย
จนเป็นที่โด่งดังในที่สุด
ก่อนที่จะมาปรับเปลี่ยนรูปแบบอีกที
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
กลายเป็นย่านบันเทิงยามราตรีที่สำคัญของกรุงเทพฯ..."

แล้วตอนนี้ล่ะ?
ถนนข้าวสารมีดีอะไรเหรอ?
ถ้าสิ่งแรกที่คิดออกคือ มีคนไปเล่นสงกรานด์สาดน้ำที่นั่น
แล้วมาบอกต่อๆกันว่ามันสนุกมาก
ข้ออื่นๆคือคิดแทบไม่ออก
อ้อ..ถักผมไง!!
คือ ถักผมเปียเล็กเปียน้อยเป็นตีนตะขาบเต็มหัวอีกอันนึ้งงง!!
นอกนั้นคิดไม่ออก

ในวิกิฯระบุว่าเทศกาลสรงกรานต์สาดน้ำที่นี่เริ่มมีขึ้นในปี 2533
แต่มาโด่งดังในปี พ.ศ. 2542-2543
เนื่องจากมีทั้งเล่นน้ำและกิจกรรม เวทีการแสดงต่างๆ
ที่สปอนเซอร์สนับสนุนด้วย
ทุกวันนี้ใครๆก็อยากไปเล่นน้ำที่นั่น
บางคนอยากมีแฟนหรือเพื่อนฝรั่งมังค่า
เพื่อไว้ฝึกภาษากาย ภาษาพูด
ก็ไปหาที่นั่นเอา 5555
อั่นน..ข้อนี้ทำเอาเรารู้สึกคึกคักไปด้วย
(แค่พูดก็มีประกายตาวิบวับๆๆๆ ชวนฝันนน)

เอาเข้าจริงๆแล้ว..
เราก็ไม่เคยคิดอยากไปเดินเที่ยวที่ข้าวสารเลย
ก็ไม่รู้ว่าจะอยากไปทำไม ไปกับใคร
เพราะไม่มีธุระอะไรกับใครที่นั่น 555555
จนเมื่อคืนวันที่ 26 มีค 59 ที่ผ่านมา
ที่ได้ไปงานดนตรีแจ๊สที่หอศิลป์เจ้าฟ้านั่น
ก็คิดว่าแถวนั้นพอดี เพราะมันคือทางผ่าน
(ที่จอดรถโคตรหายาก ทางผ่านในที่นี้คือวนอยู่สิบรอบได้)

ไหนๆก็มาแล้วก็อยากรู้เหมือนกัน ที่นี่มันมีอะไรดี?
ทำไม๊.. ฝรั่งมังค่าถึงชอบมาที่นี่กันนัก
ก็ไม่ได้คาดหวังกับการเดินเที่ยวที่นี่
มันคงเหมือนแถวพัฒพงษ์อะไรมั้งต่างชาติเยอะ
อาจจะเป็สตรีทอาร์ตก็เป็นได้ มีภาพวาดสีน้ำอะไรงี้ด้วย

แต่เมื่อมาถึงถนนข้าวสารแล้ว..
ก็ได้พบกับความอะเมซิ่งของไทยแลนด์อีกรูปแบบนึงไปเลย
อ้อ..หลายอย่างเลยสิ อดไม่ไหวที่จะเอารูปมาแบ่งกันดู
ไอพวกร้านรวง กิน ดื่ม เต้น แสงสีอะไรนี่ข้ามไปๆๆ
เพราะเราเห็นกันปกติอยู่แล้ว
มาดูสิ่งที่เราเพิ่งเคยเห็นข้างถนน
แบบร้าน open ที่คนเดินผ่าน
นั่นทำให้เราถึงกับอึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขอถามว่านี่คือซิกเนเจอร์ฟู้ดของที่นี่ใช่ไหม?



เนื้องูทอด!!
ไม่รู้ว่างูอะไร
จะงูสิงห์หรืออะไรรรรร
งูอะไรไม่รู้..รู้แต่ใครจะกินก็กิน
กุไม่กิน!!!!!!อ้าคคคค กัววว
คำนวนจากสายตาคร่าวๆ
เนื้องูอาจจะผ่านการหมักเครื่องเทศปรุงรสมาแล้ว
ดูจากสีเหลืองนวล
คงหอมกรอบอร่อยมาก
แว๊กกก!!




แมงป่องทอด
ห๊ะ!! เดี๋ยวนะ แมงป่องกินได้ตรงส่วนไหนของมัน?
ตรงไหนคือเนื้อ?
ใครจะสาธิตวิธีกินแมงป่องให้รู้บ้าง
อยากลองชิม แว๊กก!!





แมงมุมขยุ้มหัวใจ...กินได้จริงๆเหรอ




นี่คือรวมฮิตเบยย
อันอื่นๆพอเข้าใจได้แต่สามอันนี้แหล่ะที่สงสัย
โดนไป 10 บาท ค่าถ่ายรูปก็ยังไม่หายสงสัย

ปล.รถเข็นรวมแมลงทอดเปรียบเสมือนร้านทุกอย่าง 20 บาทของไทย
อะไรที่มึงไม่คิดว่าจะมี..มันก็มีเว่ยเห้ย!!
เขียดทอด...งูทอด...ปลาหลดทอด...
เดี๋ยวนะๆๆๆๆๆ ไอ้สามตัวข้างบนนี่มันเป็นแมลงตอนไหน
555555555555555555555555555555555555555





จงเรียกเส้นตรงหน้านี้ให้เป็นภาษาอังกฤษ
me:noodle,noodle,noodle and noodle
ใครก็ได้ช่วยกุด้วย เคยเรียนมาแต่คำว่า noodleๆ





ผัดไทย ถือว่าเป็นอาหารซิกเนเจอร์ของถนนข้าวสารเลยก็ว่าได้
อันที่จริงควรเปลี่ยนชื่อถนนเป็นถนนผัดไทยไปเลยนะ
"มาถนนข้าวสารแต่กลับเจอแต่ผัดไทย"
ไปมุมไหนก็มีแต่ผัดไทย!!!
ชาวต่างชาติเดินถือจานกระดาษตะเกียบหรือส้อม
เขี่ยเส้น คีบเส้น พุ้ยเส้นเข้าปาก
เส้นร่วงมั่งอะไรมั่ง ดูแล้วน่ารักน่าเอ็นดูนะ
มานี่ใครๆก็กินผัดไทยช่ะม่ะ
ไม่กินถือว่าคงจะเชยมากๆ
เอาบ้างๆๆๆๆ
รสชาติไม่เลวทีเดียว...เส้นล้วนๆๆๆๆๆๆๆ แหง่ะ







ในภาพไม่ใช่เพราะรสชาดความอร่อยของอาหาร
แต่นั่นมันคือความตะกละเป็นพรสวรรค์ส่วนตัวค่ะ





นี่คือวิธีกินของเพื่อนเรา
กินผัดไทยแบบทีละเส้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คาดว่าจะกินผัดไทยได้หมดตอนวีซ่าหมดอายุพอดี
55555555555555555555555555555555555




สปริงโรล หรือ ปอเปี๊ยะ
จืดกว่าสปริงโรลก็หน้าตากุนี่ล่ะ
รสชาดดั้งเดิมของสปริงโรลนี่หากินได้ที่ไหนนะ
ยิ่งตามโรงแรมใหญ่ๆยิ่งจืดลงๆๆๆๆๆๆๆๆ
อยากมีประสบการณ์ชีวิตได้กินปอเปี๊ยะอร่อยๆๆบ้าง
ไม่เคยเลยสักครั้ง...จืดมากกกก
ที่ไหนมีอร่อยๆบ้าง?




นี่คือพระราชวังเซเว่น เดอ เจ้าสัว
เป็นเซเว่นที่ดูมีความไฮเอนด์มาก
อยากเข้าไปซื้อของแต่เจอฝรั่งแออัดกันข้างในแล้ว
ไปซื้อที่อื่นเถอะว่ะ..เดี๋ยวได้สามีในนั้นกันพอดี ><




ไม่เคยเห็นป้าย KFC ใหญ่เท่านี้มาก่อนเลย
เป็นคัตเอาท์ใหญ่อลังมากกก!!!
จะบอกขนาดก็กะไม่ถูก รู้แต่ใหญ่มากกก
ไม่เชื่อถามอิอุ๊..




ผลไม้สดๆ ราคาไม่แพง แปลกมาก
ดูปราณีตทุกชิ้น ไม่เชื่อดูแตงโมสิ








อิอุ๊เดินไปจัดมาให้เล๊าาาาาาา..ไหนชิมสิ





แค่ผัดไทยคนละจานนี่ก็ตื้อๆแล้วนะ








จัดน้ำทับทิมน้ำเสาวรสคนละขวดป่ะล่ะ?
คั้นสดๆตรงหน้าเลยทีเดียว













อะเมซิ่งกับ yumyum หรือ ยำยำหรือสลัดไทยๆ
รถเข็นป้าแกใหญ่มาก แข็งแรง ทนทาน
รวมทั้งพวกผักหญ้า หมาหมู ปูหอยกุ้ง ที่โชว์ด้วย
ชอบที่มีดอกขจรด้วยเป็นเมน แลดูเป็นออร์แกนิกส์ฟู้ดหน่อยๆ
อ่านป้ายแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ ก็พยายามอ่านและแปลป้าย
ตามความรู้ของคนที่ผ่านการสอบโทเฟิ้ลลล
แล้วได้คะแนนประมาณ 150 มาแบบงูๆปลาๆ 5555555
ป้ายบอกว่า "คุณสามารถสั่งได้ทุกสิ่งอย่างในนี้ทั้งหมึก ขาไก่
กุ้ง แมงกระพรุน หอยแครง ปู บรอคเคอรี่ ไส้กรอก...
จริงๆป้าไม่ต้องมีป้ายก็ได้นะ ใครสั่งใช้นิ้วจิ้มเล้ย นี่ๆๆๆ
แต่ดูกุ้งของป้าสิ อวบสดเชียวล่ะเนื้อแดงเชียว
แต่ไม่ได้สั่งเพราะเราจะไปดื่มกันสักแก้วตรงร้านข้างหน้านุ้น






นี่ไงร้านที่เหมาะกับเรามีกลิ่นอายเร้กเก้ล้วนๆ
เปิดเพลงเรกเก้ๆที่เราร้องก็ร้องไม่ได้
สรุปมานั่งคุยกันสะมากกว่าคนละ1ดริ้ง
อิอุ๊สั่งเบียร์ขวดนึง เราสั่ง Mojito
ตอนสั่งก็ไม่ได้คิดอะไร มันคงเหมือนสปายไวน์มั้ง
พอซัดไปอึกแรก..ขุ่นพระ เหล้าชัดๆ
เลือดในตัวพุ่งปรี๊ดดดด!!!รู้ตัวเลยว่าพูดมาก
ห่างเหินการจัดกอฮอลมานานโขก็เป็นเยี่ยงนี้
สงสัยต้องมาหัดกันใหม่อีกครั้งแล้วมั้ง55555






เฮียบอบนี่แกอมตะจริงๆ ไปไหนใครก็รู้




มองข้ามหัวอิอุ๊ไปเจอพี่โดมตะกอน รำ โฆษณาหรา
เอ้าไหนพี่เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้เงินจากสปอนเซอร์ งิๆๆ




เราเดินเล่นแล้วตกลงกลับกันเถอะ
ก็ไม่มีอะไรนอกจากชาวต่างชาติกินดื่ม
นี่ป้ายแสดงให้รู้ว่า..กรุมาถึงแล้วนะเว่ย!!
ว่าแต่พวกเราเนี่ยมาทำไมกันวะอุ๊? 5555555555






สตรีทอาร์ตเหรอ?
มีแต่ขายของ 555555
พ่อค้าไม่ค่อยบริการเท่าใดนัก แต่กับต่างชาตินี่ยิ้มแย้มแจ่มใส
ทำไมเค้าไม่คิดว่าคนไทยคนนี้กำลังจะซื้อเค้าอยู่ก็ได้
ปกติไปสตรีทอาร์ตที่ไหนเราไม่เคยพลาดนะ
รูปวาดโปสการ์ดภาพพิมพ์แฮนด์เมด
ยิ่งไปถนนคนเดินเชียงใหม่นี่บ้าหอบฟางกลับมาทุกครั้ง
หรือวันนี้พ่อค้าอารมณ์ไม่ดี มีปัญหาชีวิต
ช่างพ่อค้าเถอะ ใครเป็นพ่อค้าแม่ค้าอย่าทำแบบนี้นะ
ลูกค้าไม่ได้ต้องการสินค้าเท่าไหร่หรอก
ลูกค้าบางคนใช้ความรู้สึกล้วนๆในการซื้อสินค้า
มอบความรู้สึกดีๆกับเค้าก่อนอย่างอื่นจะตอบกลับมาเอง

คืนนี้ไปต่อสำเพ็งกันเถอะ..ไปทำไมไม่รู้
อิอุ๊ชวนไป ไปก็ไป..ไปสำเพ็งเผื่อเจื่อคนสำเพ็งกว่านี้



ปล.คืนนี้เป็นคืนที่ง่วงสึสส...ไปสำเพ็งเสร็จ
ไปส่งอิอุ๊ที่พุทธมณฑลสาย 5
ขับรถเลื้อยไปมาเป็นงูเกงกองโดนควันยากันยุง





Create Date : 01 พฤษภาคม 2559
Last Update : 3 พฤษภาคม 2559 2:44:53 น.
Counter : 766 Pageviews.

11 comments
  
น่าสนุกจังเลยครับพี่หนุ่ย

เรียกหมิงหมิงมาดู
เจ้าตัวบอกอยากไป
อยากกินแมงป่องกับแมงมุมครับ 5555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 เวลา:18:02:16 น.
  
งูนี่ไม่รู้กล้ากินรึเปล่านะครับพี่หนุ่ย 555
แต่แมงป่องเนี่ย
ดูท่าทางอยากชิมมาก 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 เวลา:23:46:04 น.
  
สวัสดียามเช้าครับพี่หนุ่ย

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 เวลา:6:42:28 น.
  
- เคยไปเดินครับ แต่ไม่เคยรู้ประวัติถนนเส้นนี้มาก่อนเลย อิอิ

- หวัดดีที่ได้เจอกันอีกนะครับ
โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 เวลา:11:16:59 น.
  
ผมรอ 7 ปีครับพี่กว่าจะมีทริปนี้ 555
รอจนหมิงหมิงคุยรู้เรื่อง ไม่งอแง
ถึงจะตัดสินใจไปเที่ยวกันครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 เวลา:13:06:34 น.
  

อึ๋ย พี่เพิ่งเคยเห็นงูทอด

พี่เคยผ่านถนนข้าวสาร เป็นทางเดินลัดไปวัดบวรฯ น่ะ กลางคืนไม่เคยไป กลางวันมองไม่ออกเลยว่า ตกดึกจะหนาแน่นด้วยมนุษย์ฝาหรั่งเยอะขนาดนี้ แต่ที่แน่ ๆ ไม่ว่าร้านอะไรเล็กใหญ่ แม้แต่รถเข็น มีแต่ภาษาอังกฤษ คนไทยอย่าได้ไปแวะดูอะไรเลย เค้าไม่ค่อยสนหรอก ... ตามนั้น เป็นอันเข้าใจ


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
อุ้มสี Fanclub Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Food Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Photo Blog ดู Blog
ปรัซซี่ Food Blog ดู Blog
Raizin Heart Travel Blog ดู Blog
ทุเรียนกวน ป่วนรัก Book Blog ดู Blog
สวนดอกไม้ในความเดียวดายของเธอ Diarist ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


ไม่รู้จะลงหมวดไหน พี่เอางี้ละกัน อ่านไป ฮาไป คิดภาพตาม
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 เวลา:19:40:26 น.
  
สวัสดียามเช้าครับพี่หนุ่ย


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 เวลา:6:37:14 น.
  
พี่เคยคิดนานแล้วนะ กะว่า จะเขียนไว้ว่า ไม่ต้องโหวต ... คิดไปคิดมา เดี๋ยวจะยิ่งมากความ โน่นนี่นั่นอีก ปล่อยเลยดีกว่า

คนทำบล็อกพี่ว่า คิดเหมือนกันหมดเนอะ แค่อยากให้คนที่เข้ามาอ่าน มาดู รู้สึกเห็นภาพ รับรู้ เหมือนอย่างที่เราเห็น ที่เรารู้สึก ณ ขณะนั้น เนาะ

เดินพิพิธภัณฑ์ฯ ต้องมีเวลาเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ มาวันธรรมดา คนน้อย ๆ แอร์เย็น ๆ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ พิศ ค่อย ๆ ส่องไป สุขซะ อย่าเพิ่งเชื่อพี่ ของงี้ต้องลองเอง
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 เวลา:19:48:34 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดา ดา Travel Blog ดู Blog
อุ้มสี Hobby Blog ดู Blog
sawkitty Travel Blog ดู Blog
สวนดอกไม้ในความเดียวดายของเธอ Food Blog ดู Blog

อึ๊ยยยยยย
โดย: เจ้าการะเกด วันที่: 4 พฤษภาคม 2559 เวลา:11:44:47 น.
  
เข้ามาอ่าน อ่านไปก็ขำไป หัวเราะไป

นั่นซิหัวเราะคนเดียวใครเห็นคงว่าป้าแกเพี้ยน นิ

ถนนข้าวสาร จะว่าเชยก็เชย ป้าก็ไม่เคยไปเหมือนกัน

อ่านแล้วเลยพลอยได้ความรู้ตามที่วิกิบอกไว้

แต่ที่รู้มากกว่านั้นก็ตรงที่โชว์ภาพไปเล่าไปนี่แหละ

งูทอด แมงป่องทอด แมงมุมทอด อะไรมันจะขนาดนั้น

เราได้แต่ดู ดูไปผะอืดผะอมไป แต่คนที่เค้ากินได้ก็คงมีเนาะ ไม่งั้นจะมีคนเอามาขายรึ

หรือว่าจะหวังรายได้จากถ่ายครั้งละ 10 บาท อย่างเดียว



โชคดีแล้วละ...ขนาดขับรถเลื้อยไปมาเป็นงูเกงกองโดนควันยากันยุง ยังอุตส่าห์กลับถึงบ้าน มาเล่าเรื่องเล่าราวให้ฟังได้

โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 5 พฤษภาคม 2559 เวลา:13:15:09 น.
  
น่าสนุกจัง มีงูทอดด้วย 555
โดย: sawkitty วันที่: 6 พฤษภาคม 2559 เวลา:19:09:53 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

บ่แม่นหมาวัดและกะบ่ได้ใจนาง
Location :
สัมภเวสี  Peru

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]








"มีแมวเป็นสมบัติพัสฐาน"






New Comments
พฤษภาคม 2559

2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
Friends Blog
[Add บ่แม่นหมาวัดและกะบ่ได้ใจนาง's blog to your weblog]