ขิง (Ginger)
ชื่อวิทยาศาสตร์ ขิง (Ginger) : Zingiber officinale Roscoe.

วงศ์ ขิง (Ginger) : ZINGIBERACEAE

ชื่อสามัญ ขิง (Ginger) : Ginger

ชื่อท้องถิ่น ขิง (Ginger) : ขิงแกลง, ขิงแดง (จันทรบุรี), ขิงเผือก (เชียงใหม่), สะเอ(แม่ฮ่องสอน), ขิงบ้าน, ขิงแครง, ขิงป่า, ขิงเขา, ขิงดอกเดียว(ภาคกลาง), เกีย(จีนแต้จิ๋ว)

ลักษณะ ขิง (Ginger) เป็นพืชล้มลุก อายุหลายปี มีเหง้าใต้ดิน เปลือกนอกสีน้ำตาลแกมเหลือง เนื้อในสีขาวนวล ต้น ใบ และช่อดอกคล้ายไพลมาก ใบเรียวแคบ ปลายใบแหลม ช่อดอกเป็นตุ้มกลมคลายเกล็ดปลา
มีดอกสีเหลืองแทรกตามเกล็ดนั้นๆ




สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการปลูก ขิง (Ginger)

ขิง เป็นพืชลงหัวพวกเดียวกับขมิ้น ไพล เป็นพืชเมืองของเอเชีย ชอบอากาศร้อนชื้น ต้องการดินโปร่งและอุดมสมบูรณ์ เช่น ดินร่วนปนทราย มีความชื้นสูง ระบายน้ำดี ไม่ชอบดินเหนียวจัด ที่ลุ่มหรือพื้นที่มีน้ำขัง ถ้าใช้ขิงอ่อนควรปลูกในดินทรายหยาบได้แดดรำไร จะไม่แก่เร็ว ถ้าโดนแดดจัดจะออกดอกและแก่เร็วเกินไป

การปลูกและดูแลรักษา ขิง (Ginger)

การปลูกขิง ใช้เหง้าขิงหรือหัวพันธุ์จากขิงแก่อายุ 10-12 เดือน เอามาผึ่งลมให้แห้ง แล้วนำมาหั่นเป็นท่อนๆ ยาวท่อนละ 2 นิ้ว มีตาติดอยู่ 2-3 ตา ทำการปลูกในช่วงต้นฝนหรือก่อนฤดูฝนเล็กน้อย ในราวเดือนมีนาคม-พฤษภาคม เตรียมดินโดยพรวนดิน ใส่ปุ๋ยอินทรีย์ เช่น ปุ๋ยหมัก ปุ๋ยคอก กากถั่ว เพื่อให้ดินโปร่ง ปุ๋ยคอกที่ใช้ต้องสะอาด ไม่นิยมใช้ขี้เป็ดขี้ไก่ เพราะจะทำให้ขิงเป็นจุดดำ ส่วนปุ๋ยเคมีจะทำให้เกิดโรคเน่า ไม่ควรใช้เด็ดขาด


ระยะปลูกระหว่างแถวระหว่างต้น 30×30 ซม. ขุดหลุมปลูกลึก 5-7 ซม. นำหัวพันธุ์มาปลูกในหลุม ตั้งด้านที่จะแตกหนอขึ้น กลบดินหนา 2-5 ซม. ใช้ฟางหรือหญ้าแห้งคลุมแปลงทั้งในร่องและสันร่อง เพื่อรักษาความชื่น เมื่อขิงอายุได้ 2 เดือน ใส่ปุ๋ยคอกและกลบดินที่โคน หลังจากนั้นอีก1เดือน ทำการกลบโคนอีกครั้ง เป็นการกระตุ้นให้ขิงแตกหน่อและช่วยให้แง่งขิงแข็งแรง
ขิงมีโรคเน่า โรคใบจุดที่เกิดจากเชื้อรา มีศัตรูพวกหนอนกระทู้ เพลี้ยไฟ เพลี้ยหอย ไส้เดือนฝอย วิธีหลักๆ ในการป้องกันโรคแมลง คือ หมั่นดูแลอย่าให้น้ำท่วมขัง อย่าปลูกขิงชิดกันเกินไป และย้ายที่ปลูกใหม่ทุกๆ ปี

เก็บเกี่ยว ขิง (Ginger)

ขิงอ่อน จะเก็บได้เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือน หรือในราวเดือนกรกฎาคม- สิงหาคม มักจะเก็บหลังฝนตกเพราะดินนุ่ม ถ้าฝนไม่ตกต้องรดน้ำก่อน การเก็บใช้มือถอนขึ้นมาทั้งกอ ไม่นิยมใช้เครื่องมือเพราะจะทำให้ขิงหัก ขิงแก่จะเก็บเกี่ยวเมื่ออายุ 11-12 เดือน ให้สังเกตว่าใบและลำต้นเริ่มมีสีเหลืองและเหี่ยวเฉา ซึ่งจะตกอยู่ในราวเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ดินในช่วงนั้นค่อนข้างแห้ง ควรรดน้ำให้ดินชุ่ม ก่อนใช้จอบหรือเสียมขุดดินรอบๆ กอขิงแล้วจึงถอนขึ้นมา

สรรพคุณเด่น ขิง (Ginger) แก่ท้องอืดเฟ้อ แก้ไข้หวัด ไอ คลื่นไส้อาเจียน
วิธีใช้ในครัวเรือน ขิง (Ginger) ใช้ขิงสดขนาดหัวแม่มือ ฝานเป็นชิ้น ชงหรือต้มกับน้ำเดือด 1 แก้ว พออุ่นแล้วเติมน้ำตาลดื่ม
ส่วนที่ใช้เป็นยา ขิง (Ginger) เหง้าแก่สด มีรสเผ็ดร้อน มีกลิ่นหอม
ขนาดและวิธีใช้ ใช้ขิงแก่สดขนาด 2 หัวแม่มือ หรือน้ำหนัก 5 กรัม ล้างให้สะอาด ทุบให้แตก ต้มเอาน้ำดื่มครั้งละ 1/3 ถ้วยแก้ว
วันละ 3 ครั้ง หลังอาหาร

ขนาดและวิธีใช้สำหรับอาการ ไอระคายคอจากเสมหะ

วิธีที่ 1. เหง้าขิงแก่ 2 หัวแม่มือ หรือ 5 กรัม ฝนกับน้ำมะนาว กวาดคอ ถ้าจะใช้จิบบ่อย ๆ ให้เติมน้ำพอควร
วิธีที่ 2. เหง้าขิงแก่ 2 หัวแม่มือ หรือ 5 กรัม ตำ เติมน้ำ คั้นเอาแต่น้ำแทรกเกลือ ใช้กวาดคอ ถ้าจะใช้จิบบ่อย ๆ ให้เติมน้ำพอ
ขอแนะนำ วิธีคลายเครียดด้วยการดื่มน้ำขิง เพื่อผ่อนคลายที่มีคุณประโยชน์ต่อร่างกายเนื่องจากขิงเป็นสมุนไพรมากสรรพคุณที่เราสามารถหารับประทานได้ง่ายๆ แถม รสชาติก็เผ็ดร้อน กลิ่นก็หอมถูกปากถูกใจคนไทยอย่างเราๆ เสียด้วย

ขิงเป็นพืชล้มลุกมีลำต้นใต้ดินมีลักษณะคล้ายมือหรือที่เรียกว่า “เหง้า” เปลือกเหง้ามีสีเหลืองอ่อนแต่เนื้อภายในมีสีเหลืองอมเขียว จัดเป็นพืชตระกูลเดียวกันกับข่า ขมิ้น โดยขิงอ่อนมีสีขาวออกเหลือง รสเผ็ดและมีกลิ่นหอม ยิ่งแก่จะยิ่งมีรสเผ็ดร้อน ลักษณะเป็นกอสูงประมาณ 90 เซนติเมตร ก้านใบเป็นกาบหุ้มซ้อนกัน ใบ เป็นใบเดี่ยวออกสลับเรียงกันเป็นสองแถว มีรูปร่างคล้ายใบไผ่ ปลายใบเรียวแหลม ดอก มีสีขาวออกเป็นช่อบนยอดที่แยกออกมาจากลำต้น ดอกมีลักษณะเป็นทรงพุ่มปลายดอกแหลม มีเกล็ดอยู่รอบ ๆ ดอกจะแซมออกมาตามเกล็ด ผล มีลักษณะกลมแข็ง

ขิงมีคุณสมบัติขับลม แก้ท้องอืด จุกเสียด แน่นเฟ้อ คลื่นไส้ อาเจียน หอบ ไอ ขับเสมหะ ซึ่งสารสำคัญในน้ำมันหอมระเหย จะออกฤทธิ์กระตุ้นการบีบตัวของกระเพาะอาหารและลำไส้



วิธีนำมาทำน้ำสมุนไพรรับประทาน


เพียงนำขิงแก่ทุบหรือบดเป็นผง ชงน้ำดื่ม แก้อาการคลื่นไส้อาเจียน แก้จุกเสียด แน่นเฟ้อได้ หรือจะใช้ขิงสดก็จะช่วยย่อยอาหาร แก้อาการเมารถ โดยวิธีทำยารับประทานนำขิงสดมาทุบให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับน้ำมะนาวครึ่งช้อนโต๊ะ และเกลือประมาณหยิบมือ ดื่มทันทีจะช่วยลดแก๊ส แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานเป็นปกติหรือจะจิบแก้ไอ ขับเสมหะก็ได้ นอกจากนี้การดื่มน้ำขิงร้อน ๆ ต้มหอม ๆ กลิ่นของมันยังช่วยทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายจากความเครียดได้ดีอีกด้วย


ทั้งขิงแก่และขิงอ่อนยังให้สารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายของเราอีกมากมาย เช่น พลังงาน โปรตีน แคลเซียม ฟอสฟอรัส ฯลฯ หากใครจะนำขิงไปปรุงอาหารเป็นขิงผัดเครื่องในไก่ หรือใส่ขิงรับประทานกับโจ๊กก็อร่อยแถมได้ประโยชน์เช่นกัน แต่ข้อควรระวังคือขิงแก่จะมีรสชาติเผ็ดร้อนกว่า ขิงอ่อน หากรับประทานในปริมาณที่มากเกินไปอาจมีอาการเผ็ดร้อนจนน้ำหูน้ำตาไหลได้




เรื่องจากอินเตอร์เน็ท






Create Date : 11 สิงหาคม 2554
Last Update : 6 กันยายน 2554 1:22:42 น.
Counter : 1526 Pageviews.

51 comments
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง



* รอ(สุวรรณเกษร) *

ยามดอกฝนโปรยประคองละอองสาย
บรรจบมลายลับสิ้นสู่ดินผืน
ให้หนึ่งรากปลูกฝังมุ่งหวังยืน
ร่วมฝนฟื้นคืนคร่ำกลับอำไพ

ผ่านรอยยิ้มพิมพ์หลักบนอักษร
ลบตรมตอนโศกศัลย์กลับสรรใหม่
เนิ่นนานเอยคร่ำคอยอย่างน้อยใจ
สะอื้นไห้ท่ามฟ้าอยู่ครานั้น

เหลือรอยร้างสร้างขวัญในวันนี้
ยอมยินดีทั้งผองตรึกตรองฝัน
หวังรอยยิ้มหนึ่งวางเป็นรางวัล
ลดรอยทัณฑ์อ้างว้างเคว้งคว้างเคียง

ทะเลโล่งลมคลื่นเสียงครื้นครึก
พอดื่นดึกกลับเงียบไร้เลียบเสียง
หากหนึ่งใจดวงนี้หันคลี่เรียง
แสงตะเกียงหนึ่งภาพหันทาบทรวง

หวังแสงไฟพาจิตอธิษฐาน
มาประทานพบสรรค์ในชั้นสรวง
ช่วยดับเถิดถวิลหวังใจทั้งปวง
ดับรอยห่วงอาลัยระทดฤทัยคอย

อย่ารัญจวนไหวหวิวให้หิวหา
อย่างตั้งตารอเยี่ยงใจเบี่ยงบ่อย
ยอมตามตรึงภักดิ์สมัครพลอย
หมายล่วงรอยรอเนาไม่เศร้าตรม
โดย: ญามี่ วันที่: 14 สิงหาคม 2554 เวลา:21:14:11 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง

*ฝน*


เหลียวกลับหลังแล้วพะวงให้หลงใหล
ละอองไอสายฝนเวียนวนเยี่ยม
สายน้ำไหลวกเลียบหวังเทียบเทียม
สิ้นรอยเหลี่ยมมลายกับสายชล

เย็นนัยจิตมิดขวัญประหวั่นหา
เสียงเปาะแปะคราใกล้ยินในฝน
เพลินเพลงพิณส่งพรายมาร่ายดล
น้ำบนถนนลุล้ำตามทำนอง

ตรงเบื้องหน้าน้ำมาคอยท่าพร้อม
มองรอบล้อมน้ำขังกำลังล่อง
แรงกับแรงพลิ้วพัดหวังรัดครอง
สุดตาตรองลึกเร้นเฉกเช่นราง

เงียบงันนานบนทางอันว่างเปล่า
เหลือรอยน้ำกับเราให้เหงาข้าง
เกิดหนาวใกล้ให้เฝ้าบนเผาคราง
สะท้อนอ้างว้างบนเพลงบรรเลงรอ

สิ้นสุดแล้วสินะทุกข์ขณะแล้ง
พื้นดินแห้งกลับชอุ่มชื้นชุ่มห่อ
รอยเย็นซึมหลุมร้างคอยสร้างทอ
พะนอต่อแผ่นดินดุจถวิลเคียง
โดย: ญามี่ วันที่: 17 สิงหาคม 2554 เวลา:22:27:23 น.
  
เมื่อพายุเข้ามา ทุกอย่างก็สลาย..


สวัสดีวันร้อนๆ ใกล้พายุมาค่ะพี่เกรียง ร้อนมากๆค่ะ38แล้วค่ะ

*พายุมา*

หมายประสิทธิ์สุดสร้างชื่น.....................เชิดชู
ได้สุขเฝ้ามองดู...................................ดาษแจ้ง
หล่นค้างกลับอดสู................................สุดเทวษ
ภัยร่างรู้รอยแกล้ง................................ก่อร้ายส่งมหันต์

สรรค์สืบจิตหวั่นพลิ้ว..............................พะนอลม
หมายนฤมิตชะลอคม.............................เคลื่อนร้อน
พายุสัจจ์และส่งสม................................สร้างสุข
หายเร่าร้อนมาช้อน................................ชุ่มน้ำซึ้งผสาน

กาลกลับร่ายแล้งรด...............................ระทมวาง
จิตจ่อจินต์ร่วมพราง................................พรั่นพ้อ
มาดหมายมุ่งรู้สาง..................................เสมอสวาดิ
ตราบชีพหมดสิ้นท้อ................................ทุกข์นั้นคงหาย

สายโศกเลื่อนแต้มตื่น..............................ตรมภวังค์
ลอยเฟื่องบนความหวัง.............................วรรคแล้ว
โลกทัศน์ขื่นขมฝัง...................................ฝากโหด ร้ายเฮย
สิ้นสดับพจน์ผ่องแผ้ว................................ผ่านพร้อมยินเสียง

เมียงหมองเข้าข่มแพ้................................พลันเผา
หม่นเหม่อละอองน้ำเนา.............................เหนี่ยวไว้
เดือนเด่นจิตกลับเหงา...............................เงียบสนิท
ไร้ลู่ซึ้งสิ้นใกล้.........................................ก่องฟ้ากลบสวรรค์
โดย: ญามี่ วันที่: 19 สิงหาคม 2554 เวลา:13:34:14 น.
  
สวัสดีวันฝนตกแดดออกค่ะพี่เกรียง อิอิ


* พายุ *

คืนแรมโคมขับเข้า......................แขวนหาว
พรายพร่างสาดแพรวพราว............พริบโพ้น
ปริศนาเคลื่อนให้สาว..................สืบสุข
จันทร์ประทีปฟากฟ้าโน้น.............นึกเร้นมาหา

ดาริการะยิบแจ้งจบ......................เจนกาล
พายุมารุกราน.............................รับรู้
เวิ้งว้างเห่จินต์ประสาน...................เสริมหม่น
ร่วมพากย์แจ้งใจกู้........................ก่อล้มจมกระแส

แลอำพนโอภาสพริ้ง.......................พบงาม
แสงส่องจิตล้นหนาม......................เหนี่ยวแพ้
หฤทัยหวั่นเวียนถาม.......................ถึงรุ่ม ร้อนแล
ในคลื่นลมมิอาจแก้........................กรุ่นร้ายข่มเหง

เพลงพรหมลอยล่องเอื้อน.................ออกสอน
กลกฏขัดอาวรณ์.............................แวดเร้า
พากย์ผลก่อทางถอน........................ถมเจ็บ
ลืม,ลบคราวปวดเศร้า.......................โศกนั้นจมสลาย

วายวอดยังเร้นเหน็บ.........................หนาวใจ
พายุก่อทุกข์ไป...............................ปิดล้อม
ตราบโลกพลิกพานไหว.....................เวียนอยู่
หนึ่งโศกฝากร้าวพร้อม.......................พิศรู้กาลหวัง
โดย: ญามี่ วันที่: 21 สิงหาคม 2554 เวลา:19:28:59 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง


* พายุ *

หวิวหวิวหวีดคร่ำร้อง.........................เรียบลม
เวิ้งสุดปลิวเทียบระดม.......................ดื่นล้น
ฝนโปรยเรื่อยเข้าผสม.......................สู่ฝั่ง โพ้นเนอ
เชื่อมฝั่ง,รูปผ่านพ้น..........................เพียบท้นขอบถนน

สายฝนคลื่นวาดคุ้ง...........................คืบขนาน
ตาที่แล้งจำจาร................................เจ็บสะอื้น
โพล้เพล้เกาะโน้นปาน........................แปลกถิ่น
รอยเรียบสนิทเปียกชื้น.......................ช่อชั้นล้วนพิศวง

หลงท่ามคลื่นวิชชุเยื้อง.......................เยือนครวญ
แววกระหน่ำล้วนเรรวน........................ร่วมรู้
น้ำค้างคลื่นผสมหวน...........................หันจับ
หนักยุคมาเดินสู้.................................สบช้ำมองสมัย

ภัยวัฏฏะรอบหล้า...............................ลือกระแส
มัวหม่นยากปรับแปร...........................ปราบร้าย
คิดหมายมาดเผลอแผล.......................ผลักผ่าน
อุโฆษคร่ำเดินท้าย.............................ทุกข์เข้ามาหา

พายุขบวนเคลื่อนครื้น..........................คอยเคียง
เผยมอดไหม้มาเมียง...........................มุ่งล้อม
เจ็บจารจ่อมชิดเฉียง.............................ฉากนั่น
เสมือนสั่นโศกยืนพร้อม........................พากย์เศร้าโรยละโหย
โดย: ญามี่ วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:22:14:52 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง



* ยามเย็น *

ลมปอยปลิวลิ่วหลงอสงไขย
ม่านในใจคลายหมองตรึกตรองห่วง
พิศวงสนธยาเอื้อจิตเหลือลวง
ตะวันง่วงหลับหาวช่างหนาวเย็น

ลมผ่าวเรื้อร่างเร่งก็เคว้งคว้าง
นวลแดดบางทอม่านเหนื่อยนานเข็ญ
อันตรธานแสงระบำพลอยลำเค็ญ
แปลบปรอยเห็นอำนาจลีลาศเลี้ยว

รุ่งรังสีโพล้เพล้ทะเลโพ้น
เหงามุมโน้นเจรมาให้ปล่าเปลี่ยว
แว่วกราดกราวนกกาบินลาเทียว
ดุจโดดเดี่ยวเข้าเคียงไร้เสียงนำ

เยียบเย็นยามฝนสงบบรรจบทุ่ง
วาดเวิ้งวุ้งไร้สิ้นให้ยินคร่ำ
พรั่นเหว่ว้ารจเรขมาเสกคำ
นฤมิตหมายจำร่วงหล่นมองจนใจ

แว่วเพลงเหงาหงอยนั้นผุดสั่นส่ง
คุครุ่นตรงตรมตื่นลืมชื่นให้
ลึกลับเร้นผะเผามาเฝ้าไกว
กระซิบไกลยังยินถึงถิ่นมา
โดย: ญามี่ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:22:34:20 น.
  
พรุ่งนี้วันอาทิตย์ได้นอนนานๆชอบไหมคะ อิอิ ฝันดีค่ะพี่เกรียง



* ยามเย็น *

หมอกโอบไอล่องเร้นเฉกเช่นสาย
แดดส่องกลายไหม้มอดยากกอดหา
ลับแลบังฉากฉายรำบายมา
อัศจรรย์ไคลคลายามลาเรือง

ตะวันว้างกลางทะเลระเหระหน
ถวิลรนเนาหนี้ในสีเหลือง
รอยร้อยอ่อนรำบายใช่หมายเคือง
จับนัยเนืองโศกศัลย์ตะวันรอน

ใจประจักษ์มั่นคงไม่สงสัย
บาดอาลัยให้ตั้งแต่สั่งสอน
ตะวันลาประเทศเลยเขตนคร
ตรึง,ตามตอนแสงลับไม่กลับมอง

หงอยเหงามาระวางในหว่างวิถี
งำอย่างดีไม่ให้เงามาเฝ้าต้อง
เคว้งคว้างซุกให้ใคร่ดังใจปอง
จินต์จ่อมจองประสมระดมคราง

หมายมนตราหมื่นหนุนให้คุ้นเร่า
กวาดไกวเหงาไกลกมลไม่หม่นหมาง
ตะวันลับอยู่เย็นให้เห็นบาง
อะคร้าวบ้างภิรมย์อารมณ์เพลิน
โดย: ญามี่ วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:20:49:00 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง



* ยามเย็น *

รุ่งรังสีแสงสบพอพลบค่ำ
มืดออกดำพิษร้อนค่อยผ่อนหาย
อ้อยส้อยวันมาหาเวลากลาย
กาลเส้นสายจะจับขยับทาง

จิตไหว้วายุพัดมาจัดร้อย
ครื้นเครงคอยฝ่าฝืนส่งชื่นข้าง
ถอนสะอื้นสร่างเศร้าลอยเบาบาง
ยามเย็นยังย่างไหวมิไปลับ

กลิ่นเกสรเสาวคนธ์บ้างหล่นร่วง
หอมดอกดวงพวงผกาเย็นมาจับ
เมืองมืดลงพาใจหันในนับ
คอยจะหลับกรุ่นกลิ่นโบยบินเคียง

ยามไร้แสงส่องดินถึงถิ่นสวรรค์
สายสร้อยพันกลบกลืนไร้คลื่นเสียง
แสงหงอยลอยควันฟุ้งหมายมุ่งเมียง
ลาลับเยี่ยงร้อยวารผ่านกาลแล้ว

เมื่อฟ้ามืดมนมัวไปทั่วสถาน
ยากคิดอ่านตรึกตรองร่ำผ่องแผ้ว
แสงเรืองไม่ช้าทียังมีแวว
เก็จพรายแก้ววอมวับยังระยับเชิญ
โดย: ญามี่ วันที่: 29 สิงหาคม 2554 เวลา:21:15:22 น.
  
สวัสดีวันร้อนๆอีกวันค่ะพี่เกรียง



* กลบท สารถีชักรถ ๑,๒ *

หอมสวาทแหนหวงถนอมรสหอมสวาท
เจ็บอกคลาดรอยเหน็บคลายเจ็บอก
รื่นรกหวังซ่านกลืนซึ้งรื่นรก
เลือนลดหมกมุ่นเตือนฟุ้งเลือนลด

ตื่นฝันเคลิ้มเคลิ้มฝืนซ่านตื่นฝัน
หมายหมดพลันคล้ายคล้ายราญหมายหมด
รุ้งพจน์ประสงค์ประสงค์ปรุงในรุ้งพจน์
เมียงพาดระทดเคืองคาดคาดพาดเมียง

ขัดข้องมลายมลายลัดลดขัดข้อง
ใสเสียงจองเพลงไหวใสใสเสียง
คอยเคียงพิสมัยพิสมัยพลอยมาคอยเคียง
ป่าปานเลี่ยงนิทรานิทราไกลป่าปาน

หรรษาด้วยจุมพิตชุ่มหรรษา
หอมหวานพาจินต์ล้อมหวิวหอมหวาน
สำราญหลงไหลร่ำแสนสำราญ
ใจปองน้ำตาลใฝ่คืบใจปอง

หอมขลังซ่านก่อกล่อมให้หอมขลัง
เดินต้องยังพฤกษ์เพลินจิตเดินต้อง
หมายมองหมื่นหอมร่ายเข้าหมายมอง
ละเมอล่องไม่ผละจินต์ละเมอ
โดย: ญามี่ วันที่: 31 สิงหาคม 2554 เวลา:16:05:54 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง


* กลบทสารถีชักรถ ๒ *

ละอองสายหล่นล่องละอองสาย
สู่ถิ่นฝันผายรินสู่ถิ่นฝัน
สัมพันธ์ฝนเวียนวนส่งสัมพันธ์
จากวารนั้นใฝ่ฝากหวานจากวาร

อักษรรสจำหลักรอยอักษร
พบ,ผ่าน,จรร่ายลบรสพบผ่าน
เนิ่นนานหวังรอยเพลินไกลเนินนาน
หอมนัยหวานครากล่อมยังหอมนัย

จำเผยวันเรียงคร่ำครุ่นจำเผย
สงสัยเอยหักหลงความสงสัย
อาลัยรอยปรารถนายังอาลัย
แพ้พรชัยผ่าวแผลเหลียวแพ้พร

ระเหยกลิ่นแหงนเงยหอมระเหยกลิ่น
นั่งสลอนทอถิ่นพรั่งพร้อมนั่งสลอน
ลีลาจรไคลคลาลีลาจร
ทั่วแดนรอนหล่นรั่วหอมทั่วแดน

สายฝนพิรี้พิไรร่ายท่าสายฝน
ถวิลแสนมนต์หนถิ่นหวงถวิลแสน
ทดแทนหมายในพจน์คิดทดแทน
ไม่มีแม้นผ่าวไหวคล้ายไม่มี
โดย: ญามี่ วันที่: 1 กันยายน 2554 เวลา:20:24:18 น.
  
คืนนี้หลับฝันดีนะคะพี่เกรียง


กลบทสารถีชักรถ๒

* หอม๓ *

สัณฐานหอมกัปกัลป์เป็นสัณฐาน
จึงเผาผลาญหวามคนึงใคร่จึงเผา
กล่อมเกลาจันทร์หอมระบายกล่อมเกลา
พลิ้วบางเบาโบยลิ่วทิ้งพลิ้วบาง

ผกาดอกกลิ่นชายช้าชักผกาดอก
ภิรมย์ข้างออกสนิทสนมภิรมย์ข้าง
เคลิ้มคราง..ผะแผ่วเริ่มใจเคลิ้มคราง
ริ้วรอยพรางปรอยปลิวปลอบริ้วรอย

เสน่หาสุมสนิทฤทธิ์เล่ห์เสน่หา
พิศวาสปล่อยกลิ่นพาอำนาจพิศวาทปล่อย
เคียงคอยรัญจวนเบี่ยงหมายเคียงคอย
กลับใจลอยเพลินสดับยากกลับใจ

หวานอ้อยส้อยใจพานในหวานอ้อย
เคลิ้มไหวคล้อยหลงเติมเคล้าเคลิ้มไหว
ละมุนละไมหอมพัดหนุนสู่ละมุนละไม
คว้างคืนไกลจินต์ร่างลอยคว้างคืน

หน้าหลังหอมตรึกตราทั้งหน้าหลัง
เร้นรื่นรั้งหอมเต้นรอเร้นรื่น
หยัดยืนท่ามหลงรัดยอมหยัดยืน
กรองกลืนกลิ่นหอมล่องคิดกรองกลืน
โดย: ญามี่ วันที่: 3 กันยายน 2554 เวลา:23:15:42 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง


กลบทเลวงวางตรวจ คำว่า “เลวง”
อ่านว่า[ละ-เวง] ว. ปลิว, ฟุ้งไป; เสียงอื้ออึง.

* เลวงวางตรวจ๑ *

เหมือนมาดหมายนฤมิตชวนชิดชื่น
เร่าเร้ารื่นฉันทลักษณ์เทิดทักท่วง
วรรณวัจน์เวียนปรับแปลกทรุดแทรกทรวง
ดื่มด่ำดวงเกินเกษมปรีด์เปรมปาน

กลอนกล่อมเกื้อเหนือนานหักหาญหวน
ละเลิงหลงรัญจวนเสริมสรวลสาน
มุ่งมาดเมียงลำนำจินต์จำจาร
ร้อยร่องรานผนึกผูกปลดปลูกปรอย

กวีเกลื่อนก่นตระหนักเจนจักเจ็บ
หนาวหน่ายเหน็บศิลป์ศรพร่ำพรพล่อย
ตรึกตรองตรมรู้แก้วเพริศแพรวพลอย
ฤๅร้าวรอยค่อนแคะเวียนแวะวาง

เขียนขับขานภาษานำหน้านั่น
เว้น,วรรค,วรรณจำนิ่งย้ำยิ่ง,อย่าง
คือค้น,เคืองนัยใจหวาด,ไหว,ว้าง
ก่อนกางเกณฑ์ตรากฏเรียนรสราย

สร้างสิ่งสุขรักษ์สื่อร่วมรื้อ,ร้อย
แค้นเคืองคอยเปล่าเลยผลเผยผ่าย
เจตน์จัดจุ่งสุขาแปลบ,ปร่า,ปลาย
ได้เดียวดายตัวตนทอดท้นทัน
โดย: ญามี่ วันที่: 4 กันยายน 2554 เวลา:22:10:29 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง



* เลวงวางตรวจ ๒ *

รสร้อยเรียงฉันทลักษณ์เลือนหลักแหล่ง
ครื้นเครงคลาดหวิดแหว่งกลแกล้งก่อ
พจน์พากย์พลอยสลับแปรเคลียแค่คลอ
ตื่นตกตอหนอเราเรียบเร่าเร้า

เฟื่องฟุ้งเฟ้นฉันทลักษณ์จำจักจิต
มาดมั่นหมายนฤมิตชมชิดเช่า
เจตน์จดจารประเล้าประโลมน้าวโน้มเนา
ฝ่าฝันเฝ้าสำเร็จกฏเก็จกาญจน์

วากย์วัจน์เวียนชวนฉงนทอดทนท่วง
ระรวยรินถิ่นทรวงสู่สรวงสาน
ตามตรึกตราลานทองกล่อมกรองกานท์
มั่นหมายม่านเปรมโปรดอิ่มเอมอวล

แลลอยลำกำกับจะจับแจ้ง
กลไกลการณ์แถลงไขสดใสสรวล
ยิ้มแย้มยามกังสดาลเนานานนวล
แคว้งคว้างครวญอลังการ์พลันพาเพลิน

เบิกบานบ่มฉันทลักษณ์ให้หักหวน
แหนหวงหามวลมั่นเสกสรรเสริญ
หยุดยั้งเยี่ยมหรรษาโดยดาเดิน
คล้อยเคลียเคล้าหยอกเอินใช่เชิญชม
โดย: ญามี่ วันที่: 6 กันยายน 2554 เวลา:23:19:35 น.
  
สวัสดีค่ะ กลับมาแล้วค่ะ พี่เกรียง เหนื่อยๆ อิอิ





* โคลงผวน๑ *

พลีแทน แผ่นที่ สร้าง............................สอนเสริม
แรงซัด ลัดแซง เติม..............................ตระหนักหล้า
มิตรค้าน ม่านคิด เหิม...........................หักบอก
ในครึ่ง หนึ่งใคร ช้า..............................ชักแล้วทำฉงน

ล้นเฆี่ยน เรียนค้น คิด...........................ความนัย
ผันเปลี่ยน เพียรปัน หทัย.......................ท่ามว้าง
สิ้นบัง สั่งบิน ขัย..................................ขานขื่น
พลันว่าง พรางวัน คว้าง..........................คิดบ้างในสรวง

เกิด,ร่วง กลวง,เลิศ นั้น..........................นับดู
สอนคิด สิทธิ์ค่อน พรู............................เพียบห้อม
ใดหัด ดัดให้ หู.....................................หันสนิท
ฤทธิ์คัด รัดคิด พร้อม..............................เพิ่มรู้อนันต์สนอง

ผองเริ่ม เพิ่มร้อง ไล่................................และถาม
เงียบยก งกเหยียบ ความ.........................เคลื่อนเร้า
ไม่รู้ หมู่ไล้ หวาม...................................แวดยั่ว จิตนา
รู้เถิด เลิศ “ทู้”เฝ้า..................................ฝากซึ้งเสริมศร

เกลียดย้อน ก่อนเหยียด คล้อย...................คืบตรอง
คลาด,ผิด,คิด,พลาด ครอง........................คู่ได้
ไม่หัด มัดให้ ผอง....................................ผลัดสลับ
โง่เหยียบ เงียบโย้ ไห้...............................หัดแกล้งโยกถวิล
โดย: ญามี่ วันที่: 9 กันยายน 2554 เวลา:12:30:22 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง
................................

ใกล้วันไหว้พระจันทร์แล้ว ...
มีโปรแกรมไปไหนกันบ้างไหมคะ?



* โคลงผวน ๒ *

เด่นเลือน เดือนเล่น พริ้ง..................แพรวหาว
พรายหมื่น พื้นหมาย ดาว.................ดาษครื้น
รางวับ รับวาง ขาว............................ขนานขนาบ
ล้วนจั่น รัญจวน ฟื้น..........................ฟ่องฟุ้งกระเซ็นหาย

สาดหาย ทรายหาด ริ้ว.......................เรียงทะยอย
หนามง่วน นวลงาม ซอย.....................ซึ่งซึ้ง
เฉือนดุจ ฉุดเดือน หงอย.....................เงยสนิท สนมเฮย
ฝันง่าย ฝ่ายงัน อึ้ง.............................แอบอ้อยส้อยหวัง

ฝั่งสรรค์ ฝันสั่ง เอื้อ............................อาทร
มิตรใคร่ ไม่คิด จร..............................จากแพร้ว
หาอ้าง ห่างอา วรณ์.............................วุ่นแวด หวานนา
โสมชัก ซักโฉม แคล้ว..........................คลาดคล้ายสนองสม

เสริมลม สมเริ่ม เรื้อง............................ราศี
ดาวหว่าง ด่างวาว มณี...........................ณ พริ้ง
เสี้ยวแรก แทรกเหลียว หนี.....................นัยสวาดิ
อ่อนศัพท์ อัปสร สะอิ้ง..........................อุ่นถ้อยอธิษฐาน

หวานหลง วงล้าน รอบ...........................เรืองโพยม
ในแอบ แนบไอ ประโลม........................ประณีตแก้ว
อ้อมกอด ออดกล่อม โสม......................เสริมกระหวัด
จองไพล่ ใจผ่อง แผ้ว............................ผ่านฟ้ากมลไหว
โดย: ญามี่ วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:22:13:18 น.
  


สวัดีตอนเย็นที่ไม่..เย็นค่ะพี่เกรียง

* โคลงดั้นวิวิธมาลี *

หนาวลมแล้งสวาดิเอื้อ....................อุ่นไอ
นึกซึ่งซึ้งประโลมกมล.....................หมื่นห้อม
เหนือตะวันจักงำไหว......................วนวก
สวาทวาดพจน์พร้อมสร้าง................ส่งเสนอ

เหม่อวันวารรจเรขล้วน.....................ลือประโคม
อวลเอ่ยลำนำเสมอ.........................สบใกล้
จินต์ร่ายตื่นตามโสม........................โสตสดับ
หวานอุ่นโอบไล้ล้วน.........................ลื่อนถนอม

ผลพิศวาสเพลินแต่งต้อง...................ตรึงสรวง
ใจจักรจนาสรรค์หอม........................หัดชม้อย
ครวญถวิลคร่ำในหวง........................หันห่ม
อ้อนออดเรืองร้อยน้อม......................หน่วงไสว

หมายรูปปรารถนาพิลาสพร้อม............พรหวาน
หวามรสผ่องแผ้วใน..........................นิทรว้าง
ฉมดื่นดื่มด่ำผสาน............................ผนึกแน่น
รัตติกาลร้างรู้...................................ร่วมปรารถนา

เพราเพรงพากย์พ้นรุ่ง........................รอคอย
เบาเบี่ยงรังสิมันต์ลา...........................ลับแพร้ว
ปรับเปล่าเปลี่ยวเหงาหงอย..................เงยสนุก ครื้นเอย
รื่นหล่นคืนแกล้วกล้า..........................ก่อขนาน
โดย: ญามี่ วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:15:29:38 น.
  
ได้เวลานอนแล้ว...หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง



* โคลงดั้นวิวิธมาลี ๓*

ประจักษ์แจ้งรจเรขไว้...................หวานถวิล
เพียรวับจิตจ่อแจง.......................เจตต์รู้
หวังเกลากล่อมสร้างศิลป์............ศรีศักดิ์
รุกเชี่ยวเหลียวสู้ซึ้ง......................ซึ่งหวาม

หลากกระแสสินธุ์ออดว้าง............วกเวียน
แวดวัจน์วัฏฏะยาม.......................หยาดเฝ้า
ฝันฝากผลักใจเขียน.....................ขับกล่อม
วรรณวับหวานเร้าอ้อน.................อุ่นไหว

จินตนาการสร้างผ่อง-...................แผ้วขยาย
หอมกรุ่นกลิ่นแก้วไกล..................ก่อเกื้อ
มองฟากม่านมืดสยาย..................เยือนจับ
ฉมชุ่มอวลเนื้อเคลิ้ม.....................ค่ำเกษม

สวาดิจรูญจำรัสร้อย.....................รจนา
ปรนปรับอวลไอเอม......................แอบก้าว
รอบกาลใคร่หรรษา.......................ษมาปริ่ม
ประนังร่าเริงอะคร้าวอะเคื้อ.............คืบถึง

พิสมัยจิตพะนอกลิ่นไล้.....................ลมยอ
พานเสน่ห์เคลียเคล้าคลึง..................คาดฟุ้ง
ปรารถนาสัจจ์บทหนอ.....................เนตรสบ รอเฮย
พลิ้วพลิกพรั่งรุ้งล้อม........................เหลือบกราย
โดย: ญามี่ วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:0:52:29 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง

..........................

สวัสดีวันร้อน ร้อน แต่ไม่ร้อน.. เธอ ค่ะ อิอิ



* โคลงห้าพัฒนา *

เคียงร่วมฟ้า...................ฟากโพยม
แจ่มจันทร์ประโลม..........แหล่งหล้า
จันทร์เลื่อนโฉม...............ฉายฉ่ำ
จวบร้างว้า......................วับมลาย

หมายแม้นคิด..................คอยถวิล
วิเศษปัถพิน....................เพิ่มครื้น
หลากสวยศิลป์................ศานต์สว่าง
โลกช้อยชื้น.....................ชักสมาน

ปานเคลิ้มคืบ..................เคลื่อนพรม
เอมอิ่มระดม....................ดาษแจ้ว
เกษมสรวลผสม................เสริมสวาดิ
เพลินแพร้วแผ้ว..................ผลักไหว

ไหลหล่นล้วน.....................ละเลิงหลง
ใจจ่อมจำนง......................แนบถ้อย
บนรอยประสงค์..................ส่งสนุก
หวามล้ำร้อย.......................เรียบสะสม

ลมแล่นเน้น.........................นัดพิสมัย
หลอมอาลัย.........................เหลือบเร้น
นัยปราศรัย..........................ศีตวาบ
ศุภแจ้งเว้น...........................วาดสวรรค์
โดย: ญามี่ วันที่: 16 กันยายน 2554 เวลา:13:52:33 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง

.......................

สวัสดีวันอาทิตย์ที่ร้อนๆอีกวัน
สงสารคบ้านจมน้ำจังเลย..เฮ้อ



* โคลงห้าพัฒนา ๓ *

มโหรีเตร่เต้น.................ตรึงตาม
หนาวเย็นยาม................ยั่นว้าง
พลิ้วแผ่วถาม..................ถึงสุข
ออดอ้อยอ้าง...................แอบหงอย

ผล็อยข้างขยับ.................เยือนยล
ลึกซึ้งวน..........................แวดล้อม
หลับใหลฝน.....................ฝากฉ่ำ
เพลงริ้วร้อย.....................เรียกหา ระรวยหา

ครามิติชม้อย....................มั่งหมาย
แสงจันทร์กระจาย..............จับหล้า
แววหวานปราย..................ปลื้มปรี่
นำพร้อยคว้า......................ค่ำหวัง

ฟังแผ่วเคลิ้ม......................เคียงดู
พลอยเพลินพรู...................เพิ่มอะคร้าว
หวามแลหรู........................ร้อยสนิท
อนันต์โน้มน้าว.....................เหนี่ยวพิสมัย

ฤทัยวูบเวิ้ง...........................หว่างชะลอ
วรรควาบทอ........................เทิดพริ้ง
กลิ่นหอมหนอ......................นัดเก็บ
ใจคล้ายทิ้ง...........................ทอดหวน ทางหวน
โดย: ญามี่ วันที่: 18 กันยายน 2554 เวลา:14:59:30 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง

ยังไม่ร้อนเลย พราะไทยไม่มีแดดหรือเปล่าหนอ...
น้ำเลยท่วมแล้วท่วมอีก



* กลบทกระแตไต่ไม้ *

(ซ้ำคำจาก ๓,๒,๑(หน้า-หลัง) ทุกวรรคสลับกันตลอด)

หนาวนัยนึกอื้ออึงคะนึงนึกนัยหนาว
หาจะสุดเอ่ยกล่าวผ่าวจะหา
ลาแล้วสิทธิ์หวานหอมคิดอำลา
คลายศรัทธาคราวตระหนักศรัทธาคลาย

ชอบแต่เชิญแรงรอนเฟ้นแต่ชอบ
สายไปแล้วคำตอบดูจะสาย
ปรายคราแปลบปวดเร่าแปลบคราปราย
พัวพันวายเวียนนึกศึกพัน,พัว

หน่ายดูรักคราวตรองรักดูหน่าย
คั่วรสร้อยหมายคลาดร้อยรสคั่ว
ตัวเหลือเพียงซาบซึ้งคราวเหลือตัว
เคียงเกรงกลัวคราวพบมาใกล้เคียง

เหน็บช้ำคำแคว้งคว้างคำช้ำเหน็บ
เลี่ยงแล้วเก็บทรวงสลายคิดแล้วเลี่ยง
เมียงความรักเคยหวามยามมองเมียง
ใจราญเสี่ยงระทดระทวยเสี่ยงราญใจ

รักสิบสูญมลายพลันไร้สิบรัก
ไหม้นัยหมักลืมกักมาพบไหม้
ในรอบโหรงเหว่ว้าโหรงรอบใน
ซมซานไปในเวิ้งอย่างซมซาน..
โดย: ญามี่ วันที่: 19 กันยายน 2554 เวลา:20:41:01 น.
  
หลับฝันดีค่ะ ...ตื่นมาให้น้ำหายท่วมแล้วนะคะ


ท่วมในหนาวโลกทรุดหนาวในท่วม
ถวิลคิดร่วมมือร่วมคิดถวิล
บินหนีสิ้นมลทินหวังได้บิน
รอนร้าวผ่านจินต์ได้ผ่านร้าวรอน

สอยติดสรวงมืดดับมาติดสอย
หลอนค่อยคอยเข้าพรางร่างร้อยหลอน
นอน,นั่งยังดาษผ่าวยังนั่งนอน
เนาอยู่ร้อนราญรบพบอยู่เนา

ท่วมทุกข์ราวมากเหลือราวทุกข์ท่วม
เขลาสงบสวมโศกเศร้ายากสงบเขลา
เบาสิ้นสุขกระจายหมดสิ้นบางเบา
ยังอยู่อย่างเหงาหงอยเห็นอยู่ยัง

ฝันนิมิตจ่อมเหลือนิมิตฝัน
สั่งเหมือนลางวันดับตรึกตรองสั่ง
ฟังโลกร้อนส่งสารร้อนโลก,ฟัง
ชโลมหวังหยาดหยดไม่อุ่นชโลม

หนอคลาไคลกระบวนสลดผ่านปีหนอ
โหมฮึกเบาร่อยหลอเบาฮึกโหม
โครมคึ่กเสียงไล่ลับเสียงคึ่กโครม
จำประโลมสอนตนคิดประโลมจำ
โดย: ญามี่ วันที่: 20 กันยายน 2554 เวลา:21:31:52 น.
  


โดย: ญามี่ วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:1:10:33 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง


กลบทกินนรรำ

โดย: ญามี่ วันที่: 23 กันยายน 2554 เวลา:1:19:31 น.
  
สวัสดีวันทำงานค่ะพี่เกรียง



ขอทุกวันอย่าเป็นวันโกรธใครเลย..
........................

การโกรธกันใช้พลังงานมหาศาลนัก ทั้งอารมณ์ ทั้งการหายใจ ทำให้นอนไม่หลับ ความเครียดเข้าแทรก ธาตุไฟปั่นป่วน ความดันพุ่งขึ้น อาหารไม่ย่อย ยามหลับฝันร้าย ความคิดตกต่ำ การงานไหลลง สถิติติดลบ

ถ้าเลิกโกรธไม่ได้นานๆ อาจจะเป็น มะเร็งในอารมณ์

อเปหิความโกรธกันดีไหมหนอ?
โดย: ญามี่ วันที่: 27 กันยายน 2554 เวลา:14:19:08 น.
  



สวัสดีวันพายุมาค่ะพี่เกรียง

โดย: ญามี่ วันที่: 29 กันยายน 2554 เวลา:14:13:39 น.
  
สวัสดีเย็นวันอาทิตย์ค่ะพี่เกรียง ทานข้าวให้อร่อยนะคะ


อดีตกาลหอมเอยเกินเอ่ยฝัน
สวัสดิ์วันแสนเทวษเสเท็จถาม
คิดถึงเสียงกระซิบลับลิบยาม
ครื้น,เคลิ้ม,คุ้นในความมองตามตรึง

ประหนึ่งลำนำฝันรำพันหา
ปรารถนาทุกอารมณ์ระดมถึง
รับรู้ทั่วหัวใจไฉนคลึง
สำนึกซึ้งค่อยโหมประโลมลง

งามเงียบในความเหงาที่เฝ้าอยู่
ความรู้สึกพ้นผ่านประสานประสงค์
สัญจรแห่งอาวรณ์คิดอ้อนคง
แผ่วบทเพลงลอยหลงประจงจาร

เนิ่น..นาน..ยาวสะท้อนร้ายรอนเร่า
บทบรรเทาร่ำไรหว่างไหวพล่าน
ระโหยหาระงมอารมณ์วาร
ก้องราวปานจินตนาลับลาไกล

หมอกบางเบาลอยกรอชะลอส่าย
เงาเหงาหงอยอออายมิกลายไหว
อดีตกาลเลื่อนลอยค่อยค่อยไป
หนึ่งในใจจ่อมจมตามลมเลือน
โดย: ญามี่ วันที่: 2 ตุลาคม 2554 เวลา:20:36:59 น.
  


หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง
...................

กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒

ใดใดในหล้า.....................โสมนัสหรรษา
รอยแรงศรัทธา..................ก่อพลังมหาศาล
ละอองในอาทร..................ไม่จรจากสถาน
ประโลมเล้าเสียงหวาน.........ไม่ผ่าวอนิจจัง


กระบวนในสายกาล..............ฝากแจ้งแถลงสาร
หลายสิ่งปราการ...................ล้วนกำหนดหวัง
ไม่คิดกอบกู้.........................ไร้รู้รอยชัง
เสพสิ้นสิ่งระวัง......................มุ่งแต่ปรารถนา


สายสิ้นถวิลครวญ..................ลืมระบุหันหวน
แม้นฉมเชิญชวน....................เหมือนไม่ประสา
นัยจินต์มุ่งมาด.......................ราววาดวิชา
วิเศษประดา..........................เสพแล้วเลือนหลง


ใจถืออักษร............................ตราตรึงทุกตอน
ขวนขวายลี้หลอน...................ให้สุดหมดประสงค์
อาสัญไม่เหงา........................ขอเฝ้าจำนง
ชีวาดำรง................................บนมั่นสวาดิปอง


ตราบโลกรู้รักษ์........................ใจพร้อมนัยประจักษ์
การุญแรงภักดิ์.........................มาชิดสนิทสนอง
เนารักภาวนา..........................สัญญาเพียรประคอง
ยิ่งเลือนหม่นหมอง...................อิ่มนัยเกษมสันต์
โดย: ญามี่ วันที่: 5 ตุลาคม 2554 เวลา:21:41:49 น.
  
อากาศเริ่มเย็นอย่าลืมห่มผ้านะคะ...ฝันดีค่ะพี่เกรียง




กาพย์สุรางคนางค์๓๒

คราบถ้าล้างมลาย................ชื่นคงกลับชาย
ให้ทรวงไร้ระคาย...................หมดขุ่นขมเบา
อารมณ์เป็นสุข.......................ปรับปลุกลบเหงา
วังเวงบรรเทา..........................กลายสงบหลับเพลิน

หากล้างโมหะ..........................เริงร่าชัยชนะ
ทุกครั้งทุกขณะ........................เรื่องรอนหมดเหิน
จัดจินต์ไกลขม........................ระทมคงเขิน
หมดทางมาเดิน......................ฉายยิ้มอวดเรา

เรียนรู้การวาง.........................รู้ชัดจัดทาง
ทุกข์หรือขมขวาง....................ระงับรู้ดับเพลา
วันคืนมีสติ.............................สมาธิคอยเกลา

ปล่อยใจว่างเปล่า......................ท่ามมรสุมลง

ทุกอย่างมองคิด.........................ค่อยไปแต่นิด
ใช้ใจกุมชิด................................ย่อมพ้นในหลง
ความเหนื่อยกระจาย..................วุ่นวายไม่คง
ปรีดิ์เปรมนัยประสงค์...................สุขได้เนินนาน

ระแวงหมั่นคอยปลด.....................ประจงเวียนส่งพจน์
แต่งามไร้สลด...............................ย่อมชื่นหลายสถาน
ทุกข์ร้อนลบไล่..............................เจ็บไข้หมดสราญ
ไม่คิดเวียนวาร..............................สุขจะถาวร
โดย: ญามี่ วันที่: 7 ตุลาคม 2554 เวลา:23:08:44 น.
  
ขอให้น้ำลดไวๆนะคะ...ฝันดีค่ะพี่เกรียง


กาพย์สุรางคนางค์๓๒

นับอณูรอนสารพัด...................ธรรมชาติแจงจัด
ให้ลมพาพลัด...........................ได้เห็นพบเจอ
บ้านเรือนจ่อมจม.......................ระทมถึงละเมอ
คืนวันหมองเหม่อ........................วิกฤตพรั่นพรึง

ขอบเขตธรรมชาติ.........................ถึงคราวพินาศ
อุทกภัยคราพาด............................ให้ตรมตราตรึง
นาทีชีวิต........................................หมดทิศคำนึง
ก่อนสิ้นตะลึง.................................จำคว้าสิ่งลอย

อ่อนล้าคลาไคล..............................สูญสิ้นทางไหว
คิดเร่งหนีใด...................................ล้วนสุดทางถอย
สะอื้นกลืนน้ำตา.............................คืนผวาเคียงคอย
กระแสโศกสร้อย.......................คืบใกล้เข้าขวาง

พรั่นหวาดคลื่นซัด......................ดุจล้อมหมายกระหวัด
เข้ามาโอบรัด.............................ขับขื่นครวญคราง
เหลียวทั้งซ้ายขวา......................ข้างหน้าสายกลาง
ต่างมัวเลือนราง.........................ใกล้แล้ว..ขาดใจ

นิจจาความขม............................เจือจิตคอยผสม
ร้าวรานต่างระดม........................รับไหม้มลายไกล
สิ้นแล้วสวรรค์สวาท.....................อำนาจเทพไท้
สูญสลายทางไสว........................มีแค่แววประหาร
โดย: ญามี่ วันที่: 9 ตุลาคม 2554 เวลา:20:58:36 น.
  
หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง




~โคลงสามสุภาพ~

โปรยดอกฝนละอองสาย..............บรรจบปลายใคร่คว้าง
ดอกหนึ่งหลงเลือนร้าง.................ผ่านฟ้าหงอยเหงา

ม่านหมอกล่องลอยเบา.................หันเหเกลาโสรจหล้า
ดวงเด่นยังลอยฟ้า.........................เลื่อนซ้อนประกายหมอง

ผืนนภาวังเวงครอง........................ขมทำนองหม่นเศร้า
พิศหวั่นวับวอมเย้า........................ยั่วแล้วเลือนถอย

หว่างกระซิบนัยคอย.....................แว่วเวียนรอยวกข้อง
ตาเงียบประสบพ้อง......................จิตเว้นมองสมัย

เพียงหยาดซับขวัญหทัย.................แนวสงสัยลากล้ม
รอนะใจยังก้ม.................................ย่ำเวิ้งรอคอย
โดย: ญามี่ วันที่: 10 ตุลาคม 2554 เวลา:22:46:35 น.
  
เมื่อน้ำมายุง เชื้อโรคคงเยอะ ระวังสุขภาพหน่อยนะคะ

หลับอย่างมีความสุข..ฝันแต่วันน้ำลดนะคะพี่เกรียง



~โคลงสาม~

วันคืนแห่งสายฝน...............สบว่ายวนแวดล้อม
วัฏฏะแปรเปลี่ยนพร้อม.........จิตต้องมองเห็น


อนาถกับลำเค็ญ..................มองเห็นเพ็ญสว่างฟ้า
วิชชุครืนคร่ำหน้า..................เหนื่อยร้าวไฉนเหมือน


วังเวงคราโสมเลือน................ทะยานเคลื่อนบอกรู้
เงียบสงัดยากกล่อมกู้.............ข่มร้ายคราเหงา


รอเรื่ออรุณแผดเผา...............ให้น้ำเบาเหือดแห้ง
ลมเอ่ยจงจดแจ้ง...................เหตุนี้หวั่นไหว


จ่อมจมในน้ำไกล...................มอดหัวใจสุดยั้ง
ใครเล่าจะมารั้ง......................รับรู้ช้ำหา

โดย: ญามี่ วันที่: 11 ตุลาคม 2554 เวลา:23:37:12 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง

.....................

ฝนลงพรำๆมาตลอดวัน ตอนนี้ยังลงอยู่เลยค่ะ
ทางที่ดี...ทานข้าวดีกว่าค่ะ อิอิ


โดย: ญามี่ วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:20:20:26 น.
  
หลับฝันดีนะคะพี่เกรียง


โดย: ญามี่ วันที่: 16 ตุลาคม 2554 เวลา:1:01:01 น.
  
หลับฝันดีค่ะ พี่เกรียง
ขอให้บ้านได้เขตรัฐช่วยดูดน้ำให้นะคะ



ขอองค์พระประทานพรอย่าร้อนรุ่ม
ช่วยคลายกลุ้มเวียนวงในสงสาร
ให้เย็นชื่นในทรวงรอดบ่วงมาร
ไร้ไฟผลาญให้ระอามรรคาใจ

ความเป็นจริงปรากฏเป็นบทสอน
น้ำคะนองตอนตื่นยากฝืนไหว
ได้รู้เห็นเช่นทุกข์มาปลุกใด
ยากทำใจกับนิ่งประวิงเย็น

ในวุ่นวายหากเงียบค่อยเลียบคิด
ตรองตามติดประสานในการเห็น
ต้องมีผลปรากฏในบทเป็น
ใช่ลำเค็ญขาดทางดูว่างวาย

ประจักษ์ขื่นแจ้งใจยากไถ่ถาม
ทุกทุกความในการณ์สถานหาย
ล้วนแต่มีที่มาปัญหากลาย
เวลาหมายใช่มั่นมาสรรเรียง

ทุกอย่างโลกแปรเปลี่ยนยามเวียนหา
ในศรัทธาคล้ายยื่นแต่คลื่นเสียง
น้ำโหมมาแล้งนานมาผ่านเคียง
รู้ในเบี่ยงโลกแปรให้แก้พลัน
โดย: ญามี่ วันที่: 20 ตุลาคม 2554 เวลา:23:28:14 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง

โดย: ญามี่ วันที่: 22 ตุลาคม 2554 เวลา:0:26:37 น.
  


สวัสดีค่ะพี่เกรียง มีความสุขในวันหยุดมากๆนะคะ
โดย: ญามี่ วันที่: 23 ตุลาคม 2554 เวลา:16:47:24 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง หลังพ้นวันนี้แล้ว เราคงหมดทุกข์ได้เสียทีน่ะคะ



บางขณะชีวิตออกฤทธิ์สอน
ชีวาจรลี้เศร้าทุกข์เข้าสู่
บางขณะรอนลำเค็ญมาเป็นครู
ให้ตระหนักต้องสู้พร้อมดูทาง

สุดหาทางไหนหลักประจักษ์รู้
ไร้ประตูในนอกเข้าออกขวาง
ทุกสิ่งใช่แจ่มเพริดบรรเจิดวาง
เห็นเพียงรางรางเลือนคอยเตือนกมล

รักษ์ในชีพเกินถามไถ่ตามประสงค์
ได้แต่ปลงออมแรงหาแห่งหน
น้ำกับน้ำใดกันที่ทันยล
ใจยังหม่นเกินนั่งกับหวังเคียง

คงสิ้นสุดร้าวรานในกาลนี้
ขอแค่มีที่สงบไม่พบเสียง
คร่ำครวญไห้อ้างว้างร่ำร่างเรียง
อยู่อย่างเกี่ยงและท้อชะลอนาน
โดย: ญามี่ วันที่: 29 ตุลาคม 2554 เวลา:20:49:39 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะ
โดย: ญามี่ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:43:49 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียงเช้า-มืดเริ่มเย็นๆไหมคะ?



กลบทระลอกคลื่นกระทบฝั่ง

หนาวระยับ นั่งรับยิ้ม ให้พิมพ์หวาน
ต่างรำพัน ตามรันพาล ประทานฝัน
วายอาวรณ์ วอนอรวาด แผ่วกวาดพลัน
ให้สายไหว แห่งใสวัน มาทันที

เมื่อหนาวขับ เหมือนนับขม ระทมเหลือ
ลมในไอ ไล้ไหนเอื้อ ไม่เกื้อหนี
เหมือนเบื้องชัน มาบัญชา เหนือบารมี
แห่งจิตใคร่ ให้ใจคลี่ แววลี้คราง

เหมือนหนาวคอย ไม่น้อยคิด เข้าชิดเหงา
ร้อยบททัน เริ่มบรรเทา วันหันห่าง
ครื้นลอยเงียบ ใคร่เลียบงาม เข้าถามพลาง
ใจเริงร่า จับราร้าง ล้างว้างวาย

หนาวหมายเจือ ในเมื่อจิต พินิจผ่าน
ปรามภาสน์วาด ประภาษพาล ประหารสาย
เย็นปรุงพร่อง ยามปองพัน สายัณห์คลาย
ห้อมใจมาก ให้จากหมาย กระจายลอย

หนาวลอยกล่อม นึกล้อมใกล้ ให้ไหวแผ่ว
บรรเลงไพร บทไหลแพรว คิดแล้วกร่อย
เริงรอยเพลง รับเร่งเพลิน โดยเดินช้อย
ใครพ้นถ้ำ คอยพร่ำถ้อย ประดอยตา

โดย: ญามี่ วันที่: 2 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:16:01 น.
  


หลับฝันดีค่ะพี่เกรียง

~กลบทก้านต่อดอก~

จันทร์ลดเลื่อนวังเวงเกินจินต์ถวิล
หมายสุบินลืมหมองสงสัยขัย
เมื่อยล้าเหนื่อยนานฝันอาลัยวัย
เหมือนหทัยผูกจิตคิดร่ายชาย

จันทร์พิศวาสสลบไสลอาบองค์หลง
เร้นประสงค์กลบกลัวพรรณรายหาย
เหมือนทุกข์ยามสุดแล้วเคียงคลายปลาย
เรื่องชื่น,วาย ยุคเข็ญขับปร่า,ล้า

จันทร์เรืองฤทธิ์เรียงร่ายเจือสรรค์ฝัน
มณฑาพันหอมให้หรรษาหา
พิสมัยนัยฝันปรายเปลี่ยวมาพา
ให้อุรารับเรียกสนิทในใจ

จันทร์ประเวประวิงเหมือนอารมณ์สม
ไร้รอยตรมชวนสนิทสนมไวไหว
ได้ยิ้มอิ่มเอี่ยมเทียบเทียมในใจ
หอมไม่ไกลแกล้งรำบายลอยคอย

จันทร์กระจ่างแจ่มจรัสถึงหันฝัน
เป็นของขวัญปริศนาให้สอยบ่อย
สนิทในหลงใหลหทัยปล่อยปรอย
ลืมชื่นช้อยตะลึงตะไลร่ำคำ
โดย: ญามี่ วันที่: 7 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:01:08 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง



เมฆชอุ่มเกลื่อนตาเวหาคว้าง
ขอบเมฆกระจางสีสันอำพันไข
ลมหนาวกรีดก้องดูคล่องไพร
มองเสี้ยวไหวใบไม้เคียงใกล้ตา

สายสวาดิสิเนหาตรึงตราเกื้อ
ตะวันยังเหลืออุ่นเอื้อหา
แดดเวิ้งวางโปรยโรยคิดโบยมา
ผะแผ่วฟ้าแผ่ครามคิดข้ามทอ

บรรเลงเพลิงร่ายระบำร้องร่ำหมาย
ม่านสะบัดรำบายคิดกรายหนอ
ยังเอิบอาบด้วยตะวันสะพานฝันคลอ
ตะวันวาวห่อจินต์ให้ถวิลคราง

พอลมเร้าครวญเพลงครื้นเครงไหว
ทุ่งใกล้ไกลก็พรำลำนำกว้าง
แดดใสใสอ่อนละลายรำบายวาง
ผ่านไปทางป่าพงเหมือนหลงเรียง

ขอบฟ้าหม่นครามคลื่นย้ายยื่นคลี่
กลั้ววลีร่ายกลอนอักษรเสียง
เส้นทางฝันเลือนรางปิดขวางเมียง
เกินจะเบี่ยงค้นเล่ห์ที่เสพลาง
โดย: ญามี่ วันที่: 11 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:48:14 น.
  
อาการไข้ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณกับความห่วงใยนะคะ...ฝันดีค่ะพี่เกรียง



ในบางห้วงขณะคิดพิชิตมาด
บางอำนาจไกลเกินจะเชิญฝัน
บางช่วงหวังเสพชื่นแห่งคืนวัน
เหมือนโลกบังสรวงสวรรค์ให้หลั่นพาน

บางบาดแผลวาดหวังจะสั่งหาย
กลับมลายเร้นลับเกินนับผ่าน
บางอารมณ์จมลึกแต่นึกวาร
กับเถ้าถ่านควันเพลิงยุ่งเหยิงลวง

บางมรรคาตรึกลึกให้นึกหนาว
ทุกทุกห้วงยามก้าวช่างร้าวช่วง
เหมือนไร้สิ้นไร้มีในที่ปวง
เหมือนหนักถ่วงในฤทธิ์ยามคิดไป

บางความคิดแค่นึกเกินตรึกได้
เหมือนลมไหม้หางควันยากกลั้นไหว
บางกำหนดกฏเกณฑ์ไม่เอนใคร
รับรู้ใคร่สัมผัสกลับพลัดตา

บางกำเนิดยาวไกลเกินใฝ่หวัง
เดียวดายนั่งจองรอชะลอหา
ระบมลึกโศกรำพันได้สรรค์มา
โลกอำพรางเจรจาเมินลาจริง
โดย: ญามี่ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:1:52:13 น.
  
หลับฝันดีแม้จันทร์ไม่เต็มดวงนะคะ….กลิ่นดอกแก้วยังโชยมาท่ามลมเย็นๆค่ะ...ฝันดีค่ะพี่เกรียง


ลมโปรยลิ่วปลิวปรายในสายหนาว
บันทึกราวริ้วร่วงในช่วงสาย
ผะแผ่วผ่าวเร้นเหลียวดูเดียวดาย
สุดฝั่งเปลี่ยวกลายเหมือนสะอื้นเคลื่อนมา

กว่าจะซึ้งรัญจวนก็ชวนเช้า
ดาราบางเบาบทร้อยรสท่า
ฟ้ามืดแล้วผนึกพราวดูขาวตา
ดาริกาเพรียกร้องจะฟ้องใด

อัมพรใสสวยซึ้งคิดถึงหน้า
คนอำลาอันตรธาน ณ สถานไหน
อยากบ่ายหน้าเมียงมองทดลองไป
ผ่านทะเลฟ้าไกลเพื่อใกล้เธอ

เพียรลบภาพโพล้เพล้ทะเลกว้าง
ไม่ครวญครางยามท้อจะรอเสมอ
แม้เปลี่ยนไปเกินใกล้จะได้เจอ
ไม่เคยเก้อยุ่งเหยิงยังจริงใจ

ยังมองฟ้าดาราเริงร่าร่าย
มองสายฝันทอถักจะรักใคร่
ผ่านพายุทะเลเตร็ดเตร่ไกล
ผ่านถึงใครรอล่วงทุ่งดวงดาว
โดย: ญามี่ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:23:39:53 น.
  


สวัสดีวันทำงานค่ะ เริ่มเย็นๆแล้ว อย่าลืมระวังสุขภาพนะคะพี่เกรียง

~กลบทอักษรบริพันธ์~

อรุณสวัสดิ์ลมหนาวที่ก้าวผ่าน
ท่ามกาลผันความเย็นที่เห็นก่อ
ท่องห้วงไกลยะเยียบที่เลียบคลอ
ทางแหล่งเคียงชะลอละออตา

ละไอตามแผ่วโรยระโหยล้า
เรียงห้อมลับศรัทธาปรารถนาหน้า
ปลื้มนำน้อมบันดาลวิมานฟ้า
หวานเมียงฟากลมพาดอกหญ้าจร

ดื่มญาณจินต์รินไหลอ่อนไหวกล่อม
อกเวียนกลางทะเลเฝ้าเห่สอน
ใฝ่ให้เสริมลีลาจินตนาพร
ใจนึกเพลินอาทรแรมรอนพราง

ร้อยเรื่อยพรายเชื่อมสีบทกวีหวาน
บนแวดวาวสำราญสนุกสนานสร้าง
นึกนึกสู่ลีลาเสน่หาบาง
น้าวห้วงบทกวีกว้างให้ต่างตรึง

ห้วงตามติดสวาทราววาดฝัน
รุ้งแวดฝากกลุ่มวรรณมาสรรค์ทึ่ง
มองสื่อท่ามสายลมที่กลมกลึง
ท่วงใกล้กรายตะลึงเกิดซึ้งพาย
โดย: ญามี่ วันที่: 6 ธันวาคม 2554 เวลา:13:05:15 น.
  
สวัสดีตอนเย็นที่อากาศเย็นๆ ทานข้าวให้อร่อยนะคะพี่เกรียง

~กลบทนายโรงลืมกรับ~

ราวระฆังกังสดาลท่ามพานหมอก
ควันขาวออกไอรับรอขับสถิต
ราวภาพฝันวาดเหนี่ยวขวางเกี่ยวทิศ
ประสานรอยฤทธิ์ยาวและหนาวรุด

ขณะกาลไหลไปเงียบและเยียบจิต
นาทีชีวิตหมุนเคลื่อนดึกเดือนผุด
เลือนอยู่กับความครุ่นของฝุ่นทรุด
ชายหนาวฉุดสำนึกบังลึกลับ

กล่อมกาลคว้างนานนึกท่ามอึกทึก
กระซิบพรั่งพฤกษ์เป็นทีอย่าหรี่หลับ
บอกดาวเดือนอย่าคล้อยเหงาหงอยพยับ
สภาวะสลับจะเลือนและเคลื่อนลิบ

ลมสายเย็นแบกฝันแบ่งปันเลอะ
แต่เอาเถอะจะแบ่งไม่แกล้งหยิบ
ท่ามอึกทึกหนาวสั่นดูจันทร์พริบ
ใจยังกระซิบอรรถรสด้วยพจน์คิด

หนาวนวยนาดมาถึงที่ซึ่งพบ
สัมผัสรอยสงบใช่คบจริต
ภิญโญภาพกำซาบอยู่ตราบฤทธิ์
ว่าถึงสิทธิ์อิสระขณะรบ
โดย: ญามี่ วันที่: 7 ธันวาคม 2554 เวลา:19:05:53 น.
  
สวัสดีค่ะ5555วันนี้สู้หนาวคงสบายมาก
เพราะมีทั้งผ้าห่มสองผืนคนขายแกว่า
ต่อให้แค่5องศายังสู้ได้สบายมาก
อิอิ เลยแพงหน่อยแต่คุ้มหนาวค่ะ
อีกทั้งมี่ปิดหน้าต่างประตูแล้วพันด้วย
เอ้ยไม่ใช่!!ติดด้วยกิ๊ปค่ะ(คนแก่เขาสอนมาค่ะ อิอิ)
X’mas ค่ะขอพระเจ้าปกป้องพี่เกรียงนะคะ




ภาพเขียนสีโบราณ
กังวานครวญสวนทิพย์ยะเยือกหนาว
เกสรแก้วแพรวพราย

ผีเสื้อฉลุลาย
ด้วยผ่านเวียนห้วงน้ำกาลไกล
บอกเล่าละครวาร

กวีนิพนธ์เขียน
ณ มุมหนึ่งที่วาดปรารถนา
เภตรากาลสรรพสิ่ง

วันรุ่งคริสต์มาส
ให้พานพบโชคเสน่หา
ทุกสิ่งเหมือนอาทร

ระฆังกังสดาล
โชติช่วงหวังหวานแห่งดวงดาว
ผ่านกาลภิรมย์มา..


โดย: ญามี่ วันที่: 24 ธันวาคม 2554 เวลา:21:50:17 น.
  
สวัสดีค่ะพี่เกรียง
ขอกุศลผลบุญฝ่ายดี
ดลให้ทุกท่านพ้นทุกข์ปีใหม่นะคะ



ตรึงตราอธิษฐาน
หมายนฤมิตมากำหนด
จารจรดวรรณกานท์ศิลป์

รุ่งแล้วสำเร็จโชค
สรรรินรจเรขไว้บูชา
ร่วมสร้างนิจนิรันดร์

จินตนาการไป่สิ้น
หลากพรหวังร่ายไว้วัจน์เวียน
สืบค่าล้ำพรรณนา

วาดพรประจักษ์แจ้ง
ให้สุกใสเจนใจห่อนเว้น
รื่นนี้นิรันดร

จากใจไป่ร้างร้อย
หมายวาดเวียนจ่อจินต์เขียนคิด
สุขสงบจงเรืองรอง
โดย: ญามี่ วันที่: 27 ธันวาคม 2554 เวลา:21:08:31 น.
  
ในปีใหม่2555นี้ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงดลบันดาลให้ทุกท่านประสบแต่สุข,ลาภ,ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บนาๆด้วยเทอญ



ขอปีใหม่ปรากฏ
อารมณ์สมานสรรพสิ่งผล
จ่งได้ปรารถนา

ให้เงินตราโปรยปราย
อีกทองคำร่วงหล่นลานบ้าน
เขนยเลยหลับพลันมา

ทุกที่ทุกแห่งหน
วิไลลักษณ์พิสมัยให้โอบกอด
มิตรสหายเปล่งปลื้มจิต

กับแกล้มคาวหรือหวาน
เชิญเถิดเลือกตามใจมองเห็น
หอมสราญทั่วแดนดิน

ให้ประสงค์ซ้ายขวา
เปิดม่านพบพิสุทธิ์วิจิตร
นิรมิตดังปอง...เทอญ
โดย: ญามี่ วันที่: 30 ธันวาคม 2554 เวลา:22:09:15 น.
  
สวัสดีอาทิตย์แรกของการทำงานค่ะพี่เกรียง
เพิ่งว่างค่ะ



สุขเกษมใจมี...งามลาภล้นทวี...จารจรดนานกาล
นิรันดร์พรรณนา...ล้วนเวทย์บูชา...ให้พร้อมเพียงผสาน
ร้อยถ้วนกรองกานท์...ที่ฉมหอมหวาน...สุดหล้าฟ้าดิน

สรรรินรจเรข...ชั่วนิจเป็นเอก...ดังเทพเทพิน
ราวสรวงสีสด...เจตใจเจนจด...ซาบซึ้งกรองกวิน
ชัชวาลชาญชิน...หมายมุ่งหมายจินต์...สำราญประดังเสียง

ฉมหอมพรเท่าเพี้ยง..............เพียบวัจน์
สำเร็จสมดังจัด.....................จักตั้ง
ด้วยบุญร่วมร่มฉัตร.............ฉายวาบ
สมสบพบเพียงครั้ง..............เคลิบเคลิ้มหมายฝัน

แสงสวยประจักษ์ขั้น.............ขวัญถวิล
ทรัพย์เงียบเลียบเคียงจินต์...วกห้อม
สวาทวัฏฏะสายสิน...............สนองสนิท
ฟังชื่นระฆังพร้องพร้อม..........พร่ำถ้อยตามขอ
โดย: ญามี่ วันที่: 6 มกราคม 2555 เวลา:21:04:37 น.
  
สุขสันต์วันตรุษจีนค่ะพี่เกรียง



โดย: ญามี่ วันที่: 22 มกราคม 2555 เวลา:14:01:36 น.
  
สวัสดีค่ะทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะพี่เกรียง

วันนี้มี่ไปตรวจสุขภาพมาค่ะ ผล..หมอบอกว่า มี่เครียดค่ะ



หมอ: คุณหัวเราะหลังสุดวันที่เท่าไร?
มี่ :ปีก่อนค่ะ
หมอ: ตั้งความหวังสูงไปก็ไม่ดีนะ
มี่: มันลืมตัวค่ะ
หมอ(ผู้หญิงเป็นชาวอินเดีย ค้อนแล้วตอบว่า): เคยลืมกินข้าวไหม?
มี่: มากกว่าครั้งค่ะ
หมอ(ค้อนอีกแล้ว อิอิ) : สุขภาพไม่ดูแลเลย
มี่: ดูค่ะมันดื้อและเกค่ะ
หมอ(แอบยิ้ม) : ถ้าพูดแบบนี้ได้หายเร็วแน่ อีก2 อาทิตย์มาดูอาการนะ จะจ่ายยาเครียดให้
โดย: ญามี่ วันที่: 26 มกราคม 2555 เวลา:18:46:40 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะ VIP Friend
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สรชัช
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สิงหาคม 2554

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
11 สิงหาคม 2554