나는 오직 당신을 영원히 사랑합니다. สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ©
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
2 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 

ลิขิตรักจาก ยมฑูต

ซองยู สังเกตหลายวันที่ผ่านมา ดูเหมือนหลานชายมีท่าที ที่แปลกไป มานั่งทำอะไรตรงนี้ มินโฮ แล้ว เยวอนไปไหนหล่ะ ออกไปกับ คุณพี่เลี้ยงครับ เป็นอะไรรึเปล่า หน้าตาเธอดูไม่ดีเลย ให้น้าตรวจดูหน่อยมั้ย ชายหนุ่ม รีบปฏิเสธ ผมปรกติดีแล้วครับ อ้าว ซองยู กลับมาแล้วหรอ ทำไมกลับไว้จัง พี่สาว ยากถาดน้ำชากับ ของว่างวางบนโต๊ะ ออกจากประชุม ก็ไม่มีที่ไหนจะไปนี่ครับ อื้อ เธอมาก็ดีแล้ว มะรืนเธอว่างรึเปล่า ช่วยขับรถพาพี่กับหลานไปธุระหน่อยสิ ซองยู หยิบ คุ้กกี้ เข้าปาก ที่ไหน แล้วพี่เขยหล่ะครับ เขาไม่ว่างหน่ะ มินโฮ ลูกก็ไปกับแม่ด้วยนะ แม่กับน้าชายสังเกตเห็น ชายหนุ่มมีท่าทีแปลกๆ เป็นอะไรรึเปล่าลูก มินโฮอ่า นี่... ทำไมฉันเป็นแบบนี้หล่ะ มินโฮ เริ่มมีอาการหายใจติดขัด ไม่นะ ฉันจะไม่กลับไปเป็นอย่างเดิมอีกแล้ว ซองยูสังเกตจากเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้า เป็นอะไรรึเปล่ามินโฮ ชายหนุ่มหันไป ไม่เป็นไรครับน้าซองยู เขาพยายามรวบรวมกำลังที่มียืนขึ้น ตั้งโต๊ะมื้อเย็นแล้วให้คนไปตามผมด้วยนะครับ มินโฮพยายามประคองตัวเองไปที่ห้องนอน ยัง ยังไม่ถึงเวลานี่ ชายหนุ่มล้มลงที่เตียงแล้วหลับไป

รบกวนเธอหน่อยนะ ซองยู ครับ พี่จะไปวัดนั่นจริงๆหรอ ใช่จ้า พี่ว่าจะไปบริจาค แล้วก็ทำบุญด้วยน่ะ เธอเองก็เหมือนกันนะ ผมเป็นคริตส์นะ ไม่ได้นับถือ เถรวาต เหมือนพี่ กับพี่เขย เด็กๆ มาโน่นแล้ว อ้าว นั่นรถของมินจี นี่ พี่คะ อ้อ มินจีอ่า ฉันคงไม่มาช้านะ พี่น้องมองหน้ากัน นี่อย่าบอกนะว่าคุณจะตามพวกเราไปด้วย ใช่ค่ะ มินจียิ้ม เราไปนอกเมืองกันนะครับ มินจี ค่ะ รู้มาจาก เยวอน ว่าพี่จะ ไปทำบุญที่วัด ฉันรีบเคลียร์งานแล้วก็ตามมานี่แหล่ะค่ะ นึกว่าจะไม่ทัน แล้วทำไมไม่บอกผมหล่ะครับ จะได้ไปรับ ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงฉันก็มาถึงแล้ว นะคะพี่ให้ฉันไปด้วย อ้อ ได้สิจ๊ะ งั้นเราไปรถใหญ่กันเนอะ แล้วพวกเราจะรีบกลับนะครับ คุณพี่เลี้ยง ค่ะ

เธอไม่มานั่งตรงนี้หรอ มินจี ไม่ค่ะพี่ ฉันอยากทำความคุ้นเคยกับหลาน ของ ซองยู ด้วยค่ะ แม่คะ เราจะไปวัดหรือคะ จ้า แม่ไม่ได้ไปหาเจ้าอาวาสที่นี่ ตั้งแต่หนูกับมินโฮ นอน รพ หน่ะ นานมากแล้ว พอพวกเธอตื่นขึ้นมา แม่เลยคิดว่าจะไปไหว้พระ ทำบุญเสียหน่อย พี่บอกทางผมด้วยนะ รู้สึกจะไม่มีใน จีพีเอส

เมื่อมาถึงวัด มินจีนำกล้องติดมาด้วย จึงถ่ายรูป บริเวณโดยรอบที่ร่มรื่น ครื้มไปด้วยต้นไม้และพรรณไม้ต่างๆ ให้ความรู้สึกร่มเย็นทันที ที่เดินเข้ามา เดี๊ยวพี่จะแยกไปไหว้พระ ทางนั้นนะ เยวอน เดินตาม มินโฮ มาเรื่อยๆ เธอรู้สึก สงบ และ สบายใจเป็นที่สุด เสียงพระสวดมนต์ลอยมาแว่วๆ ทำไมเธอถึง ได้รู้สึก เหมือนตัวเธอเบาหวิวๆ นี่ฉันเป็นอะไรไป เอ๊ะ บทสวดมนต์นั่น เสียงพระสวด หญิงสาวเดินตามเสียงสวดมนต์นั่นไป แต่ มินโฮ คว้ามือเธอไว้ก่อน จะไปไหน คุณน้า เดินไปทางนี้กันแล้ว มินโฮเป็นอีกคงที่พยายามจะสะกดตัวเอง กับเสียงพระสวดมนต์นั่น พี่ปล่อยฉันได้แล้ว ทำไมตัวพี่เย็นแบบนี้หล่ะ ไปจากตรงนี้กันเถอะ เขาจูงมือน้องสาวเดินกึ่งวิ่ง เสียงสวดมนต์นั่น มันดังก้องอยู่ในโสตประสาทของชายหนุ่ม ที่นี่ไม่ใช่ที่ของนาย เสียงในใจของมินโฮดังขึ้น นายอยู่ที่นี่ไม่ได้ เงียบบบ เขาตะโกนบอกกับตัวเอง จน เยวอน สะดุ้งแล้วหันกลับมา พี่ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ซองยู และมินจี เดินชมสถานที่อยู่ภายนอก อ้าว ไปไหนมา น้ามองไม่เห็นเรา 2 คน ไปทางด้านโน้นค่ะ เหมือนจะได้ยินเสียงสวดมนต์ อ้าว แล้วมินโฮ เธอจะไปไหน ซองยูเอ่ยถาม หลานชาย ผมจะไปรอที่รถนะครับน้า เป็นอะไรรึเปล่า เหมือนพี่มินโฮจะเหนื่อยนะคะ เห็นหอบด้วย หรอ ให้น้าดูเธอหน่อยซิ มินโฮโบกมือ ไม่ต้องครับ ผมขอไปนั่งรอที่รถ เหมือนมินโฮจะเหนื่อยจริงๆนะคะ ซองยู อืมม ไปนั่งในรอในรถก็ได้ เดี๊ยวน้าจะเดินไปบอกแม่เธอก่อน

พระผู้ใหญ่รูปนึงที่นั่งกำมฐาน อยู่ภายในก็ลืมตาขึ้น ตรงหน้าเป็นสีกา หลวงพ่อ ผู้ถือศีลจึงหลับตาลงอีกครั้งหนึ่ง เหมือนท่านต้องการตรวจสอบอะไรบางอย่าง

มินโฮรู้สึดีขึ้น เมื่อได้อยู่ห่างวัดและเสียงสวดมนต์ ถึงเขาจะมีพลังอำนาจมากมายแค่ไหนแต่ที่แห่งนี้ ก็ไม่ใช่ที่ ที่เขาจะเข้าไปได้ และเมื่อลืมตาขึ้น มินโฮรู้ โดยทันทีว่ามีใครบางคนที่ยืนรอเขาอยู่ เป็นพระอวุโสรูปนึง ยืนจ้องเขาจากนอกรถ ทั้งคู่สนทนากันทางจิต ท่านกำลังทำผิดกฎ ผิดถูกข้ารู้ คงไม่ต้องให้ท่านต้องบอก หลวงพ่อครับ ช่วยผมออกไปที เสียงในใจอีกเสียงนึงดังขึ้น พระอวุโส ตอบ ท่านไม่ควรทำเช่นนี้ ฝืนกฎธรรมชาติ ฝืนกฎสวรรค์ แล้วท่านยังหนีมาจากเบื้องล่างอีก มันจะเป็นเวรเป็นกรรม หยุด!!! บาปบุญ ไม่ใช่เป็นท่านที่ตัดสิน มันไม่ใช่เรื่องของท่าน มินโฮ ถลึงตาใส่ พลังของเขาทำเอา พระอวุโสถึงกับ เซ ท่านเองก็อยู่เหนือมนุษย์ทั้งปวง เหตุใดจึงทำเช่นนี้ ไม่ปล่อยวาง จะพรากวิญญาณ ทั้งสอง ดวงไปแบบนั้น มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ มินโฮอ่า เสียงแม่ปลุกให้ชายหนุ่มตื่นขึ้น เป็นอะไรไปลูก หน้าซีดเชียว ตัวเย็นเจี๊ยบเลย ซองยูๆๆ มาดูหลานหน่อย หมอหนุ่มเดินไปประตูหลังเปิดเอากล่องเครื่องมือ พี่มินโฮเป็นอะไรคะแม่ ฉันว่าหลานคงจะเป็นลมหน่่ะค่ะ คุณพี่ทำใจดีๆไว้ก่อนนะคะ แม่ครับ เสร็จธุระแล้วเรากลับกันเถอะครับ ซองยูส่งไฟฉายไปที่ตาของหลานชาย เขาก็ต้องรู้สึกแปลกใจ เอ๊ะ.. มินโฮ รีบกระพริบตาทันที มีอะไรรึเปล่า หลานเป็นอะไรรึเปล่าซองยู หมอหนุ่มมองหน้าหลานชาย นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ตาเขาไม่ฝาดแน่ ทำไมสีตาของมินโฮถึงเป็นสีฟ้าหล่ะ นี่เธอ.. เป็นไงบ้างคะซองยู มินโฮ ปรับเบาะกลับมาเป็นนั่งเหมือนเดิม ซองยูยังคงมองหน้าหลานชาย อย่างสงสัยอยู่ เธอ..ตาเธอ ทำไม ตาหลานเป็นอะไร เปล่าครับพี่ ขึ้นรถกันเถอะครับ ถ้าเขาบอกไปว่าเห็นตา มินโฮเป็นสีฟ้า พี่สาวเขาต้อง คิดมากแน่ๆ หรือเพราะเขาตาฝาดไปจริงๆ ซองยูคิดหาเหตุผลมาหักล้างอยู่ พลางก็มองกระจกมองหลัง มองไปทางมินโฮ ซึ่งมินโฮเองก็รู้ตัว ว่า น้าซองยู จ้องมองเขาอยู่ แม่คะอาหารในตระกร้านี่ ทานได้รึยังคะ อุ้ย ตายจริง หิวแล้วใช่มั้ย เยวอน หญิงสาวพยักหน้า มินจีจ๊ะ พี่วานเธอช่วยจัดการแซนวิชในตระกร้าให้หลานหน่อย ค่ะได้ค่ะ มินจี จัดการแจกแซนวิชใหักับทุกคน อ่ะนี่ค่ะของคุณ โอ้ ผมมือไม่ว่าง แหมม มินจี แอบเขิน คุณหมออ้าปากกว้างๆนะคะ นี่ค่ะของคุณพี่ จ้าขอบใจ ทานรองท้องกันไปก่อนนะ เดี๊ยเข้าเมืองแล้วค่อยแวะหาร้านอาหารอร่อยๆทานกัน มินโฮ มอง เยวอนที่กำลังกินแซวิชอยู่ เขาเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย นั่น อะไรหน่ะ มินโฮเอื้อมไปจับ อะไรคะ แหวนนั่น เธอเป็นของฉัน เสียงในใจดังขึ้นอีก นายไม่มีสิทธิ์ พี่ไม่ทานหรอ ไม่หล่ะ เห็นเธอทานได้พี่ก็อิ่มแล้ว พี่ครับ เป็นอะไรไป นั่งเงียบตั้งแต่ออกจากวัด ไม่มีอะไรหรอกจ้า เธอนึกถึงคำที่เจ้าอาวาส พูดคุยกับเธอ เด็กคนนั้นยังไงเขาก็เป็นลูกชายของฉัน จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้มินโฮ ลุกขึ้นมามีลมหายใจอีกครั้ง ฉันถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ถึงต่อให้เป็นพระที่มีญาณสูง ออกปากว่า ที่เห็นนั่นไม่ใช่ลูกชายก็ตาม




 

Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2557
1 comments
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2557 22:50:53 น.
Counter : 522 Pageviews.

 

ไปทำบุญกับลูกๆเป็นไงบ้างหล่ะคุณ หลวงพ่อท่านว่าอะไรบ้าง ท่านก็เหมือนก่อนหน่ะค่ะ บอกให้ทำใจ ถ้ามินโอจะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม นั่นก็เพราะ กรรมเก่าของเขา อื้มม เราคงทำดีได้เพียงเท่านี้จริงๆ แล้วลูกเป็นไงบ้าง...

มินโฮอยู่ในห้องนอนเพียงลำพัง นายก็เห็นแล้วไม่ใช่หรอถ้าไม่มีฉัน ร่างนี้ นายเองก็แทบจะไม่รอด ทำไม ทำไม ต้องเป็นฉัน ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ ผู้หญิงของนายอีกต่อไปแล้ว รู้เอาไว้ด้วย แต่ร่างนั้น เป็นผู้หญิงของฉัน แต่ดวงจิตมันไม่ใช่ มินโฮจ้องมองเงาในกระจก ดวงตาสีฟ้าใสก็เปล่งแสงประกายขึ้น แสงวาบวับออกจากตา ทำให้ภายในห้องสว่างวาบขึ้นทันที อย่าให้ฉันต้องทำลายกฎของพิภพนี้ เพราะนายเลยนะ ฉันเองก็ไม่ต่างไปจากนายนักหรอก มินโฮ มองรูปครอบครัวทีวางอยู่ ฉันจะทำให้เธอหันกลับมามองฉัน และตอบรับความรู้สึกที่ฉันมีกับเธอให้ได้

ไม่เหนื่อยหรือคะ ขับรถไปวัดมาตั้งไกล แล้วยังพาฉันกับเยวอน ไปช้อปปิ้งอีก หยุดทั้งทีนี่นา กลับจากฝรั่งเศส คราวนี้เรา... จะคุยเรื่องอนาคตกันได้รึยังคะ ประโยคนี้ทำเอาซองยู ถึงกับนิ่งไป รอผมทำงานวิจัยชิ้นนี้เสร็จก่อนนะครับ มินจีเองได้ยินเช่นนั้นก็เงียบไปเช่นกัน ฉัน เร่งรัดคุณเกินไปรึเปล่าคะ เธอพูดด้วยความน้อยใจ เรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้วคะ ซองยู ฉันต้องรอคุณไปอีกเมื่อไหร่ น้ำตาใสๆของหญิงสาวก็เอ่อล้นท่วมขอบตา ชายหนุ่มได้แต่มองหญิงตรงหน้า ทำไมหัวใจของเขาถึงได้เฉยชากับหญิงสาวคนนี้นัก เพราะอะไรกันนะ ชายหนุ่มก็ยังไม่เข้าใจตัวเขาเองเหมือนกัน ผมขอโทษ ซองยู โอบกอดมินจี ไว้ ขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอผม ขอเวลให้ผมอีกหน่อยนะ

มินโฮ ยืนมอง ทั้งคู่จากหน้าต่างบนห้อง เรื่องราวบนโลกนี้ไม่ใช่ธุระของเขาที่จะเข้าไปยุ่ง ที่เขาอยู่ในสภาพนี้ นั่นก็เป็นเรื่องหนักหนา ผิดกฎสวรรค์และพิภพ โลกแล้ว เสียงฟ้าผ่านั่น ไม่ใช่เสียงฟ้าฝน จากธรรมชาติ หากแต่เป็นเสียงเตือนจากเบื้องบน มินโฮเงยหน้าขึ้นมอง ข้ารู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่ ขอบคุณที่ ท่านเตือน

 

โดย: primmavista 2 กุมภาพันธ์ 2557 23:25:25 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


fanrongjiang
Location :
Taiwan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






blogger analyzer
New Comments
Friends' blogs
[Add fanrongjiang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.