Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
25 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
วันพระที่ 3

วันพระที่ 3 แล้วนา

ทรมานกับกิเลสมากวันนี้ ... เมื่อคืนนอนไม่หลับด้วย

อาจจะเป็นเพราะว่า กินยา นั่นอีกแล้ว ... เกิดเอฟเฟคเลย

วันนี้ อยากซ้อมเปียโน อยากฟังเพลงตัวเองที่ร้องไว้เมื่อคืน

แล้วก็ อยากดูหนังที่ยืมเพื่อนมาด้วย ... แต่จะอดทน ...

จะอดทน ต่อไป แค่วันเดียวใน 1 อาทิตย์ เดือนนึงแค่ 4 ครั้ง

ไม่หนักหนาเท่าไหร่นี่นา เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ กิเลสถาโถมจิตใจ

----------------------------------------------------------------------------

หาเรื่องออกไปข้างนอกดีกว่า ... จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน

จริง ๆ ให้เพื่อนคุยเรื่อง Practicum Teaching ก็ได้

แต่ไม่รู้เป็นอะไร อยากจะไปคุยเอง เพราะ Lesson plan มีปัญหา

อาจารย์ส่งมาว่าแบบนี้

It will be nice if you just allow the students to walk around and look for the flashcards in the child care center. They can come out of the room but cannot go downstairs. Please come to see me tomorrow morning to discuss this. I will have a meeting in the whole afternoon.

เล่นนอกห้องจะสนุกอะไรเล่า ... แค่อาจารย์อนุมัติ ทุกอย่างก็แทบจะเสร็จ

ไปคุย ๆ ต้องใส่ชุด นศ. ป่าวเนี่ย ... ไม่ใส่จะโดนไม่ให้เข้า staff room มั๊ย

เฮ้อ ไม่มีเรียนนี่นา ก็ไม่อยากใส่ไป แต่ เลือกได้ซะที่ไหนกัน

----------------------------------------------------------------------------

วันพระนี้ ถึงแม้ฉันจะรู้สึกอึดอัดไปซักเล็กน้อย

แต่ก็คิดให้มันเหมือนบททดสอบจิตใจ ตัดส่วนเกินของชีวิตออกไปบ้าง

เดือนละ 4 ครั้ง ถามตัวเองว่า มานั่งทนลำบากกับอุโบสถศีลนี่เพราะอะไร

แล้วดันใช้คำว่า ลำบาก ได้แสดงว่า โดนกิเลสครอบงำ ทั้งตัวแล้วมั๊ยเนี่ย

ศีล คือ ความปกติของจิต ... แสดงว่า จิตไม่ปกติแล้วสิเนี่ย ถึงรู้สึกอย่างนี้

นี่ไม่ใช่วันแรกซะหน่อย อดทน อดทน

ทำเพื่ออะไร ??

จริง ๆ แล้วไม่รู้นี่นาว่า อุโบสถศีล ที่บ้าน ยากขนาดนี้

ของล่อตา ล่อใจ เยอะเหลือเกินเลย เครื่องบันเทิงอันไม่จีรังทั้งหลาย

ตอนปฏิบัติที่แดนธรรมมันง่ายนี่ เพราะทุกคนทำกันหมด

แล้วบรรยากาศก็เป็นใจด้วย เลยรู้สึกว่า สบาย ถึง สบายมากกกก

ดัน ไปรับสัจจะ จะถืออุโบสถศีล 12 วันพระมาค่ะ

คาใจมาเป็นปี ๆ มั้ง ผัดตัวเอง ... ว่า วันพระหน้า ๆ ละกัน ผัดไปเรื่อย ๆ

วันนึง มีคุณแม่ชีโทรมาจากแดนธรรม ให้ไปรับใบอนุโมทนาถืออุโบสถศีล

เป็นไงล่ะ อึ้ง ... ยังไม่ได้ถือเลยสักวันเดียว ... หรือถือก็ไม่จริงจัง

แค่คนที่บ้านบอกว่า ไม่ไหวก็เหลือแค่ ศีล 5 พอแล้วกัน

ก็ทำตามอ่า ... ห้ามใจตัวเองไม่ได้

ผัดไป ผัดมา จนคิดได้ว่า ... ถ้าตายซะก่อนจะทำยังไง วันพระไม่ได้มีทุกวัน

วันพระ มีเดือนละ 4 ครั้ง ตอนนี้ ความตายอาจจะดูห่างไกลจากผู้หญิง

อายุ 22 คนนึง ที่เหมือนกับชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ไม่ใช่จุดจบ

แต่จริง ๆ แล้วคนเราตายได้ตลอดเวลา ถ้าเกิดจะถึงคาดขึ้นมา

อย่าว่าแต่ 3 เดือน 12 วันพระเลย แค่วันพรุ่งนี้ก็จะไม่มาให้เห็น

เพราะไม่รู้จะตายเมื่อไหร่น่ะเซ่ ... ถึงได้เลิกผัดวันประกันพรุ่งนี้ซะที

หลัก ๆ แล้ว รู้แต่ว่า ถืออุโบสถศีลแล้ว

ชาติหน้าจะพร้อมด้วยอะไรหลาย ๆ อย่างที่โดดเด่น

แต่รู้สึกเฉย ๆ กับอานิสงส์นี้ และ กลัวความโดดเด่นที่จะเป็นบุญมาตกแต่ง

สังขารร่างกายด้วยซ้ำ เพราะว่า ยิ่งชีวิตดีมากเท่าไหร่

ก็เสี่ยงอบายมากเท่านั้น ถ้าเกิดมาดีพร้อมแล้ว เหลิงจะทำยังไงเนี่ย

ขอให้ระลึกได้ตลอดเวลา เรื่องกฏแห่งกรรม ความดีความชั่ว ทั้งหลาย

ด้วยอานิสงส์แห่งบุญนี้ ไม่ว่าเกิดชาติใด จะยากดีมีจน ขอได้อย่าเหลิง

ในรูปร่างหน้าตา ฐานะ ทรัพย์สมบัติ ต่าง ๆ ครอบคลุมทุก ๆ อย่าง

ที่ทำไปนี้ แค่อยากเป็นที่พูดอะไรแล้วก็ทำได้ หรือ เป็นคนที่มี สัจจะ

จริง ๆ ไม่ต้องทำก็ได้ ไม่มีใครบังคับ แล้วคนที่บ้านก็ไม่มีใครทำด้วย

อย่างเก่ง แม่ รักษาศีล 5 ... พ่อนั้น ศีล 5 ข้อ ยังรักษาไม่ครบเลย

ส่วนลุง ไม่รู้สินะ ไม่ค่อยได้คุยกัน ก็คงจะครบแหละมั้ง

จริง ๆ แล้วถ้าทุกคนในบ้าน ปฏิบัติกันหมด ต่างคนก็คงจะต่างมีกำลังใจเนอะ

แล้วก็ ถ้าเชื่อมั่นในคำสอนของพระศาสดา จริง ๆ

ศีล 8 จะเป็นใบเบิกทาง สู่บุญกุศล ที่งดงาม ด้วย

Risk management ทำไปไม่เสียหาย ... ถ้าเกิดว่า ยอมสละกิเลสพวกนี้

แล้วมันไม่มีผลอะไรเลย ก็ไม่เป็นไร ถือว่า อบรมจิตใจไป แต่ว่า ถ้าเกิดมี

ขึ้นมาจริง ๆ แล้วไม่คิดแม้แต่จะทำ มันก็ต้องคาใจอย่างนี้ตลอดไป

แล้วก็ที่สำคัญ คงจะพลาดโอกาสอันงามที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ครบ 32

ถ้าไม่ทำ ก็เหมือนติดหนี้ทางใจตัวเอง จิตยังจำได้ ว่าติดอะไรไว้บ้าง

ปล. ถ้าชีวิตอยู่ในป่า คงจะง่ายกว่านี้มากกกก ... สมถะ ...

เมื่อคืนที่นอนไม่หลับ ลองนั่งคิดนะว่า

คงจะดี ถ้าทุกคนในบ้าน ทุกวันพระ ร่วมกันถืออุโบสถศีล

ทั้งน้อง 3 คนด้วย แม้จะเด็ก แต่ถ้าปลูกฝังกันไปอย่างนี้ ต้องเข้าใจสิ

และก็โตขึ้นอาจจะเป็นคนคุณภาพมาก ๆ ด้วย

แต่ก็ได้แค่คิด เพราะแม่ ถือคติว่า ... ทำไม่ได้หรอก ยังเด็กไป

ไม่เกี่ยวมั้ง ?? ทำไมแม่คิดอย่างนั้นไม่รู้

คือถ้าเจนมีครอบครัวเป็นของตัวเองนะ จะฝึกให้ลูกถือศีล 8

และพาไปบวชด้วยแต่เด็กเลย ไม่ว่าลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย

but anyway การมีลูก เหมือนมีบ่วง ผูกมัดรัดจิตใจ ให้เป็นทุกข์

ลูกนำมาซึ่งภาระความทุกข์ ตอนนี้รู้แค่นี้ ... ยิ่งถ้าฉันเองต้องเป็นคนอุ้มท้อง

แล้วจะมีวิญญาณดวงนึงมาอยู่ในร่างกาย 9 เดือน ไม่อยากจะคิด - -

จะได้เป็นแม่คนหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องจะคิด และก็ไม่ขวนขวายด้วย

---------------------------------------------------------------------------

มีเรื่องเล่า ในหนังสือการ์ตูน เรื่อง อนาถบิณฑิกเศรษฐี

(สะกดตั้งนาน สะกดไม่ได้ ต้องเดินไปดูหนังสือ ชื่อพระอริยบุคคลทั้งที)

ก็ ที่บ้านของท่าน เศรษฐี ซึ่งเป็นผู้มากด้วยทรัพย์

ทั้งบ้านเลย ทั้งครอบครัวท่าน ข้าทาส บริวาร ถือศีล 8 กันทุกวันพระ

จนวันนึง มี ชายหนุ่มมาสมัครงานเป็นคนใช้เพิ่ม ตอนเย็น

แล้วหิวข้าว จะขอข้าวกิน ... แต่วันนั้นเป็นวันพระ ทุกคนถืออุโบสถศีล

เมื่อชายหนุ่มทราบดังนั้น ก็ตั้งใจสมาทานศีล 8 บ้าง

โดยไม่บริโภคอาหารในเวลาวิกาล คือ ตั้งแต่เที่ยงวันไปจนถึงรุ่งอรุณวันใหม่

ทีนี้เกิดอาการปวดท้องอย่างรุนแรง ผู้รับใช้คนอื่นก็คะยั้นคะยอให้ทานข้าว

นายคนนั้น ก็ มั่นคงในสัจจะ ไม่ทาน จนกระทั่ง ทนความเจ็บปวดไม่ไหว

เสียชีวิตไป ... ปรากฏว่า ...

ณ ต้นไทร ที่ตระหง่านอยู่บริเวณบ้านของท่านเศรษฐี

มีเทวดาประจำต้นไทรองค์หนึ่ง กำเนิดขึ้น ซึ่งนั่นก็คือ บ่าวรับใช้ผู้นั้นนั่นเอง

----------------------------------------------------------------------------

อ่านแล้วรู้สึกว่า ... โห ถือคืนเดียว นะ ... ได้เป็นเทวดา ประจำต้นไทร

จิตใจดวงน้อย ๆ นี้ ก็บังเกิดความโลภ คิดถึงอานิสงส์แห่ง 12 วันพระ 555

แต่จริง ๆ แล้ว ถามใจตัวเองจริง ๆ อานิสงส์ไม่ใช่ประเด็นหลักสักเท่าไหร่

การรักษาสัจจะจริง ๆ ต่างหาก ที่ต้องการ

ส่วนอานิสงส์กลายเป็นผลพลอยได้ไป

----------------------------------------------------------------------------

จริงอย่างที่เคยอ่านเจอในหนังสือของคุณ ดังตฤณ

ว่า ถ้าอยากมีแก้วเสียงไพเราะ ให้สวดมนต์ ให้พูดแต่สิ่งดี ๆ

นานแล้วที่ไม่ได้จับไมค์ร้องเพลง เพราะว่า ทนเสียงตัวเองไม่ได้

รับไม่ได้ เสียความมั่นใจไปเลย เมื่อไปเทียบกับพี่ ๆ คนอื่น ๆ

มีช่วงนึง เสียงห้าวจนแบบว่า พอมาร้องอีกทีตอนนี้ นี่เสียงฉันเหรอเนี่ย

ทุกวันนี้ พอหันมาตั้งใจสวดมนต์อีกครั้ง อย่างวันพระที่แล้ว

สวดจะหมดเล่ม สวดเข้าไป มีสติระลึกว่า นี่เหรอเสียงฉัน

เสียงฉันเป็นอย่างนี้เหรอ เพราะธรรมดาแล้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ฟัง

เสียงตัวเองเลย มัวแต่ฟังเสียงคนอื่นพูด คนเราไม่มองตัวเองอยู่แล้วนี่

เมื่อวาน ลองกลับมาร้องเพลง เพราะว่า วันนี้จะงดบันเทิงทุกอย่าง

เสียงเปลี่ยนไปจริง ๆ ด้วย เหมือนเสียงแบบเมื่อก่อนมันกลับมา

ไม่รู้คิดไปเองรึป่าวนะ ... แต่ว่า เปรียบเทียบได้เลยจากบลอกเพลงเก่า ๆ

ที่เคยโพสไว้ปีที่แล้ว กับเสียงเมื่อวาน

คือเวลาอัดเสียงร้องเพลงแล้ว การที่จะผ่านไม่ผ่าน มันอยู่ที่ความรับได้

ของตัวฉันเอง บวกกับ ความชอบ ในสิ่งที่ตัวเอง perform รึป่าว

แบบไม่ได้เข้าข้างตัวเอง ... ชอบนะ ฟังแล้ว แม้จะไม่ได้มีพลังมากมาย

แม้น้ำเสียงจะไม่ได้แข็งแรงเท่าใดนัก ... แต่ฟังแล้วรู้สึกสบายจัง ^ ^

(นี่จุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อเพิ่มราคะด้วยเสียงเพลงนะคะ
แต่เป็นการชี้นำให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ
ของทางวาจาของตัวเอง มีผลกรรมตกแต่งเสียงให้ดีขึ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ)
----------------------------------------------------------------------------

อัพต่อ ... ตอนนี้เกือบ ๆ 5 โมงแล้ว

หลังจากจบภาระกิจนอกบ้านประจำวัน พยายามกลับมานอนแล้ว

ก็ยังไม่หลับอยู่ดี เฮ้อ การนอนไม่หลับนี่ ทรมาน จังเลยแฮะ

ถ้าคืนนี้ ไม่หลับอีก พรุ่งนี้แย่แน่เลย ... ต้องหลับสินะ

---------------------------------------------------------------------------

วันนี้ขากลับจากไปคุยเรื่อง Lesson plan ที่มีปัญหาที่ ม.

ก็แวะ วัดแถวบ้าน ไหว้พระซะหน่อย

อยากไหว้ด้วยพวงมาลัยหอม ๆ แต่ก็อยากพับดอกบัวสวย ๆ

สรุปว่าเลือกดอกบัว ก็นั่งพับไป ... เห็นแล้ว ภูมิใจ แปลก ๆ ^ ^

คือ มีความยินดีที่จะถวายดอกบัวนี้มาก แล้วก็เสี่ยงเซียมซีด้วยนะ

ตอนแรกอ่านเอง ไม่เข้าใจ แต่พอเอากลับมาบ้านให้แม่ช่วยอ่าน

ปรากฏว่า พอแม่ตีความหมายคร่าว ๆ ให้ ...

เออ มันช่างตรงกับชีวิตจริง อะไรอย่างนี้น้อ

ใบทำนายที่ 20 หลวงพ่อโตวัดยาง

"ยี่สิบนับถือไม่ซื่อตรง แม้นมั่นคงคงสมอารมณ์หมาย
ระวังตัวให้ดีในที่ทาง ด้วยเราว่างคนซึ่งจะพึ่งพา
ใครขอได้ใบนี้เป็นที่เคราะห์ ต้องสะเดาะด้วยน้ำมันฟังปัญหา
เติมตะเกียงไว้ในที่บูชา ไปข้างหน้าคงสมอารมณ์ปอง
ถามคนเจ็บว่าหายสบายจิต แม้นถามคิดขอบุตรเป็นสุดหมอง
ยังไม่สมนึกที่ตรึกตรอง แม้นถามปองหาลาภไม่หยาบคาย
ยังไม่ได้มีเป็นที่เห็น แต่ถามเป็นความกันที่มั่นหมาย
คงชนะเหมือนคำที่ทำนาย ต้องถวายน้ำมันเท่านั้นเอย ฯ"

นับถือไม่ซื่อตรง = มีคนซึ่งฉันก็นับถืออยู่ แต่ฉันก็ไม่ได้ซื่อตรง
กับเค้าคนนั้นซักเท่าไหร่ ฉันไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับเค้า (ตรงเผ๋ง)

แม้นมั่นคงคงสมอารมณ์หมาย = ถ้าฉันจิตใจมั่นคงกว่านี้ เลือกโอกาสที่
ถาโถมเข้ามา ฉันอยากได้อะไรก็คงจะได้ตามใจชอบ (ก็จริง)

ระวังตัวให้ดีในที่ทาง ด้วยเราว่างคนซึ่งจะพึ่งพา =
จริงด้วย พึ่งใครไม่ได้เลย จะพึ่งตัวเอง ก็เอาตัวไม่รอด อย่างที่แม่บอก
ก็คงต้องระวังตัวให้ดี ประพฤติตัวให้ดี และมั่นคงในทางเลือกได้แล้ว

นอกนั้นก็ ถือว่า ไม่เกี่ยวเท่าไหร่

เติมน้ำมันตะเกียงแล้วนะวันนี้ ...

จากไปนี้จะสวดมนต์พระพุทธเจ้าชนะมารพาหุง มหากา และ
กรณียเมตตสูตร จากวันนี้ถึงสิ้นเดือนเลย
เหมือนบุญหมด ขอเติมบุญก่อนน้า - -
ขจัดอุปสรรคทั้งปวง ...

ปล. วันนี้ขณะเดินกะลังจะกลับบ้าน ดร.ธัญลักษณ์ (คนที่คราวล่าสุด
ที่เจอกันครั้งแรก ไม่เคยพูดจาดี ๆ กับฉันเลย ฉันได้รังสีไม่เป็นมิตรตลอดเวลา)
วันนี้เดินผ่าน อาจารย์ทักซะสนิทเลย แปลกแฮะ
ดีจัง ไม่รู้พลังความเมตตาอะไรมาดลใจ ^ ^

ปล. 2 ... ซื้อหนังสือสอนพับดอกบัวมาแล้ว มีตั้ง 20 แบบแหนะ ^ ^

วันพระคราวหน้า คงได้ฤกษ์ทำ How to แล้วมั้ง ^ ^

----------------------------------------------------------------------------


Create Date : 25 มีนาคม 2552
Last Update : 25 มีนาคม 2552 17:20:31 น. 2 comments
Counter : 316 Pageviews.

 
เก่งครับ ผมก็ถือศีล8 ทุกวันพระเหมือนกัน วันธรรมดาถือศีล5 ทำมาเกือบ 2 ปีแล้วละ ได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสา

เรื่องคนตัดฟืนของเศรษฐี นั่นก็เรื่องจริงนะครับ เป็นอานิสงค์ของการถือศีล8 แค่ครึ่งวันเอง ถ้าเต็มวันจะขนาดไหน
http://board.palungjit.com/showthread.php?t=102443


โดย: PIWAT วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:13:51:05 น.  

 
ถ้าขำแกจะด่าช้านไหม ...

ถือศีลคืนเดียวได้เป็นเทวดาประจำต้นไทร
ทรมานหิวตายแล้วยังต้องอยู่แปะติดกับต้นไม้ซิไม่ว่า น่าสงสารเจง ๆ


โดย: แพนด้า500 IP: 125.25.233.255 วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:18:47:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

jenniepoko
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจะไม่เห็นได้ด้วยตา ฉันได้ฝากเอาไว้อยู่บนพื้นดิน และ ท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ...

Friends' blogs
[Add jenniepoko's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.