Group Blog
 
 
ตุลาคม 2555
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
31 ตุลาคม 2555
 
All Blogs
 

เรื่องของคนขี้เหงา!

     เป็นเวลาเย็นย่ำอันแสนจะปรกติธรรมดาของผู้คนทั่วไป ณ ใจกลางมหานครใหญ่  ชายหนุ่มขี้เหงาผู้หนึ่งกำลังจ้องมองความเป็นไปของสรรพสิ่งเบื้องล่างจากหน้าต่างคอนโดสีตุ่นๆ  หยาดฝนจากท้องฟ้าตกปรอยๆลงมาสร้างความเย็นฉ่ำและชื้นแฉะไปทั่วท้องถนนอันมอซอ  สรรพเสียงของยวดยานพาหนะบนท้องถนนผสมปนเปไปกับความคึกคักจอแจของผู้คนที่เดินนวยนาดเหมือนฝูงมดงาน  ด้านล่างนั้นแม่ค้าขายอาหารริมทางกำลังร้องเรียกลูกค้าระหว่างที่ใช้สองมือตักอาหารสำเร็จรูปเย็นชืดให้กับสาวออฟฟิศนางหนึ่ง  ใกล้ๆกันนั้นตำรวจจราจรในชุดเสื้อกันฝนสีส้มสดใสกำลังทุ่มเถียงกับมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ตั้งใจขับผิดเลนส์  อีกมุมหนึ่งของหัวถนนชายวัยกลางคนกำลังจูงลูกชายตัวเล็กๆวิ่งฝ่าสายฝนกลางท้องถนนไปยังร้านสะดวกซื้อที่เปิดไฟนีออนส์จนสว่างจ้า  ชายหนุ่มมองความวุ่นวายด้านล่างอย่างเหนื่อยหน่ายเหมือนกับเคยเห็นภาพดังกล่าวจนชินตา 


     ในห้องของเขานั้นโทรทัศน์เครื่องเล็กๆกำลังฉายภาพของรายการข่าวซึ่งพิธีกรชื่อดังระดับประเทศกำลังคุยกับเหยื่อที่ได้รับความไม่เป็นธรรมในสังคม  เสียงเจื้อยแจ้วของพิธีกรในโทรทัศน์ดังก้องผสมกับเสียงของพัดลมตัวเก่าที่กำลังหมุนวนส่งเสียงคำรามอย่างเหนื่อยหน่ายอยู่บนเพดาน  ด้านข้างโทรทัศน์นั้นมีรูปถ่ายสีซีดๆของตัวเขาในวัยเยาว์กว่าปัจจุบันถ่ายร่วมกับครอบครัวในอริยาบถและสถานที่ต่างๆกัน  ส่วนใหญ่มักจะเป็นริมชายหาดของทะเลสีสวย กลางพื้นที่ของภูเขาเขียวขจี หรือในอุทยานที่รกครึ้มไปด้วยแมกไม้แลธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์  ทว่าปัจจุบันนี้ชายหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนตนถูกจองจำอยู่กลางป่าคอนกรีตอันแสนศิวิไลซน์ในสายตาของใครหลายคน  เขาต้องทนอยู่กับวิถีชีวิตอันน่าเบื่อหน่ายและซ้ำซากจำเจอยู่ทุกวี่วัน ต้องพบพาลกับผู้คนหน้าเดิมๆ ขึ้นรถประจำทางและใช้เส้นทางสายเดิมๆ ทำงานแบบเดิมๆ กินอาหารร้านเดิมๆ(และมักเป็นเมนูเดิมๆในหลายครั้ง) ไปท่องเที่ยวยังสถานที่เดิมๆ ฯลฯ 


     เขาเคยคิดว่าชีวิตตนเองนั้นเหมือนกับนกที่อยู่ในกรงซึ่งแม้จะไม่เสี่ยงต่อการถูกสัตว์นักล่าจับกินแต่ก็ไม่มีโอกาสจะได้ออกไปสัมผัสกับโลกเบื้องนอก (กรงของเขาไม่ได้ทำด้วยทองเหมือนเมียน้อยของเศรษฐีผู้ร่ำรวยหลายๆคน)  ยามค่ำคืนนั้นชายหนุ่มเคยฝันอยู่หลายครั้งว่าตนเองกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้าพร้อมปีกสีขาวบริสุทธิ์ซึ่งสามารถพาเขาไปได้ยังทุกที่ๆต้องการ  ณ ที่แห่งความฝันนั้นเองจิตใจของเขาประดุจดั่งถูกปลดเปลื้องจากพันธนาการต่างๆที่รุมเร้าอยู่  ชายหนุ่มมองจดหมายลาออกในมืออย่างเงียบงันก่อนจะหยิบรูปถ่ายของบ้านหลังน้อยซึ่งเขาเคยพำนักอาศัยตั้งแต่เด็กจนเติบโตขึ้นมาดู  บ้านหลังนั้นอยู่ ณ สถานที่อันห่างไกลและเงียบสงบกว่ามหานครใหญ่ที่เขาถูกจองจำอยู่ในปัจจุบันเป็นอย่างมาก  ชายหนุ่มหยิบจดหมายขอลาออกที่ตนเองบรรจงเขียนอย่างปราณีตขึ้นมาอ่านอีกครั้งพร้อมกับตัดสินใจกระทำเรื่องบางอย่าง

**บัดนี้นกน้อยตัวดังกล่าวได้โบยบินออกสู่อิสรภาพอันแสนเสรีที่เบื้องนอกแล้ว**





 

Create Date : 31 ตุลาคม 2555
3 comments
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2555 10:57:09 น.
Counter : 4393 Pageviews.

 

บางส่วนตรงกับชีวิตผมเลย เบื่อเมืองหลวง อยากหลบไปใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัดจัง

 

โดย: =หมึกจ๋า= 31 ตุลาคม 2555 19:42:10 น.  

 

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนครับ ^_^

 

โดย: เจไดหนุ่ม 2 พฤศจิกายน 2555 1:08:19 น.  

 

ลองทางเลือกใหม่กับสมุมไพรพูคาวชิครับโทรคุยปรึกษาได้ที่ 0895035549

 

โดย: พัชรณัฐ IP: 180.180.32.20 13 พฤศจิกายน 2556 11:21:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


เจไดหนุ่ม
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เจไดหนุ่ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.