ไม่ใช่แค่ตัวเอง...แต่เพื่อคนที่รักฉันด้วย
ไม่รู้วันนี้เป็นอะไร เหตุใดทำให้ฉันเกิดบ้าอยากแวะเข้ามาในที่แห่งนี้

อะไรสักอย่างมันดลจิตดลใจให้มา

เพิ่งจะผ่านวันเกิดฉันไปไม่นานเท่าไหร่

สำหรับฉันวันนั้นก็คงเป็นเพียงแค่วันธรรมดา

วันเดิม ๆ ที่ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรือแตกต่าง

"ไม่มีแม้แต่คำอวยพรจากคนที่รัก"  พูดแล้วอารมณ์จะขึ้น

แต่ช่างมันเถอะ  คนเรามันต้องดูที่การกระทำมากกว่าคำพูดใช่มั้ย

วันนั้นอย่างน้อยฉันได้อยู่กับครอบครัว  ซึ่งมันก็มีความสุขดี

ไม่ว่าวันนั้นจะเป็นวันอะไร  หากเรารักกันและเข้าใจกันและกัน 

ต่อให้เป็นวันอะไรเราก็จะมีความสุขในทุกวัน...




ช่วงนี้ฉันเองก็เบื่อหน่ายตัวเองเหลือเกิน  ทำไมฉันต้องป่วยโน้นนี่นั่น

ฉันเหมือนเป็นคนอ่อนแอจัง พอจะหายจากอย่างนึงมันก็เหมือนจะมีอีกอย่าง

มาทดแทนซะให้ได้  แต่ฉันก็กำลังพยายามอยู่นะ  หลายครั้งที่ฉันท้อแท้

รู้สึกอยากนอนเพียงนิ่ง ๆ ไม่อยากสู้กับอะไรต่อ  แต่ฉันก็ทำไม่ได้...

เพราะคนรอบข้างฉันไง ทุกคนต่างก็รักฉัน  คอยช่วยเตือน คอยเอาใจใส่

ดูแลเป็นอย่างดี จนบางครั้งมันเหมือนฉันทำให้คนเหล่านั่นทุกข์ใจ

แถมตัวฉันเองกลายเป็นภาระของคนอื่น ๆ 

ที่ผ่านมาฉันไม่สนใจตัวเองเลย เหมือนคนไม่รักตัวเอง

ฉะนั้นหลังจากนี้ไป  ฉันตั้งใจว่าฉันจะพยายามต่อสู้  

ไม่ใช่แค่เพื่อตัวฉันเอง  แต่เพื่อคนที่ฉันรักทุกคนด้วย

ฉันเชื่อว่าฉันจะผ่านมันไปได้...















Create Date : 26 ตุลาคม 2555
Last Update : 26 ตุลาคม 2555 13:14:02 น.
Counter : 628 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เจ้าหนูจอมมึน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ตุลาคม 2555

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31