เรื่องราวความบ้านนอก ในมหานครอันแสนจะ บ้านนอก แก้เซ็งครับผม

Cozmen
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




Group Blog
 
 
สิงหาคม 2549
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
3 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Cozmen's blog to your web]
Links
 

 
เด็กบ้านนอก กับ น้ำใจของปรมจารย์ชาวญี่ปุ่น


เล่าแต่เรื่อง รันทดหดหู่มาเยอะแล้ว
วันนี้ผมขอเล่าถึงสิ่งดีๆที่ได้ จากการมา Binghamton หน่อยนะครับ

การที่อยู่คนเดียว ทุกย่างต้องรับผิดชอบเองหมด
อยากทำอาหารกินเองบ้าง เลยตั้งใจจะหา เสบียง
ปกติผมมักจะอาศัยสองเท้าเดินเป็น พาหนะหลัก
ที่ Binghamton University มีร้าน Grocery ชาวเกาหลีอยู่
ห่างไปสัก 2 Mile (โอ้ย Hiso นับเป็น Mile)

ปกติจะนั่งรถเมล์ไปก็ได้ครับ ครึ่งชั่วโมงมีคันนึง
แต่ตอนนั้น บ้านนอกไง ไม่รู้ว่ามีรถเมล์ มารู้ตอนฉลาด

ตอนบ่ายโมงอ่ะครับ คิดดู แดด เปรี้ยง
ทำเอา ตี๋ หน้า Rain กลายเป็น คุณจาพนม ได้ง่ายๆ

ไปถึงร้าน ป้าเกาหลี(เวลาพิมพ์เรื่องนี้ต้องระวังมาก ห้ามลืม ลอลิงเด็ดขาด)
ป้าเกาหลี แกก็ ทักว่า Hi Where are you from ?
โอ้ว ผมตอบไปเลยว่า ThaiLand
ป้าแก ทวนว่า OK Taiwan Right?
ฮ่วย บอกไทยแลนด์ แก ฟังเป็น Taiwan
โอเคเป็นไรก็เป็น ยิ้มลูกเดียว กลัวคุยมากกว่านั้น เขาจะจับได้ว่า ฟังไม่รู้เรื่อง (ปกติ คนไทยเราก็ยิ้มล่อเป้าไว้ก่อนนิ)

เดินเลือกของไป น้ำตาไหลพรากไป นึกว่าซื้อของอยู่หน้าปากซอย ที่บ้านเรา
โอ้ว น้ำปลาแท้ตราปลาหมึกขวดใหญ่ 1 ขวด
โอ้ว น้ำพริกเผาแม่พลอย 1 กระปุก
โอ้ว มาม่า ต้มยำ และหมูสับ 4 ห่อ เหรียญ !!! เหมาๆๆๆ
โอ้ว ซอสภูเขาทองขวดลิตร 1 ขวด
โอ้ว ผักกาดขาว อันเท่าบ้าน ประมาณ โลกว่าๆ 1 ต้น
โอ้ว น้ำมันหอย ตราไรไม่รู้ ของมาเล 1 ขวด
โอ้วๆๆๆๆ พริกสด คิดถึงมากกกก 1 ถุง

แหะๆ เยอะป่ะครับ แถมก่อนคิดเงิน เหลือบไปเห็นข้าวหอมมะลิ พระเจ้า ข้าวไทยแท้ๆ ต้องซื้อๆๆๆ
ล่อไป 3 โลหนึ่งถุง

คิดเงินกับคุณป้า ตอนเอาใส่ถุงผมบอก ซ้อนสองชั้นนะครับ ผมเดินมา
แก งงไปเลยแกบอก ของเยอะมากนะ

ผมทำหน้าเหมือน น้องวัลลี(ไม่รู้จักล่ะซี่ เด็กยอดกตัญญูน่ะ) บอก ไม่เป็นไรครับ I can do it

กำลังนั่งจัดของ กอบๆ โกยๆ อยู่ ป้าแกคงสมเพช แกถาม เอาถุงเพิ่มป่ะ
ผมบอก No thanks. แล้วก็มีคนมารอจ่ายตังค์ ต่อจากผม
เป็นลุง ชาวญี่ปุ่น แกแต่งตัวเหมือนคนขับรถมาก
คือเสื้อขาวมีอิงธนู (เหมือนเสื้อลูกเสื้อ) มากับ Mam สาว มีอายุ ดู Hiso แต่ดูใจดี
ดูแล้วยังไง น่าจะ เป็นเจ้านายกับคนขับมาซื้อ มาม่าหมูสับแหงๆ

ปรากฏ ลุง แก ถามผมว่าจะเดินไปไหน
ผมบอก เดินกลับมหาลัยไปต่อรถเมล์ ลุงแกบอก ให้ไปกะแก
แกไปส่ง
โหย ผมก็ อึ้งนะ เป็นน้ำใจแรกจริงๆที่ได้รับจากคนแปลกหน้า แต่ใจนึกไปว่า" เอ ลุงครับ ขออนุญาต Madam ยังคับ"
แล้ว Madam ก็ เดินนำผมไปที่รถ ปล่อยลุงจ่ายตังค์และจัดการเรื่องของที่แกซื้อ

พอมาที่รถ โหย BENZ NEW EYE ตัวใหม่ ที่ Hiso เมืองไทย ชอบเอาเป็นโรงแรมชั่วคราวน่ะครับ

Mam แกก็ เคลียของด้านหลังให้ผมนั่ง (หลังรถนะไม่ใช่ท้ายรถ)
แล้วลุงก็ หอบของออกมา ผมก็รีบจะออกไปช่วยขน
แต่ Mam บอก ไม่ต้อง แล้ว Mam เองออกไปช่วยถือแทนลุง (ในใจนึก โห เจ้านาย ยอดกตัญญู)

พอออกรถ คุยไปคุยมาถึงรู้ว่า ลุงที่เราคิดว่าเป็นคนขับรถ แกคือ ปรมจารย์ Karate ชื่อ E.Hidy Ochiai (ไม่รู้จักล่ะเซ่ ผมเองก็ไม่รู้จัก)แล้ว Mam ก็ โฆษณาเป็นตุเป็นตะเลยครับ ว่า ลุง Hidy ดังและเก่งมาก มีโรงเรียนสอน หลายที่มาก ออกทีวีมาหลายช่องนัก
แล้วก็ ให้หนังสือ รวมรุ่นลูกศิษย์ ของลุงมาด้วยเล่มนึง
ในหน้า โปรยปก WhiteHouse เขียนให้ แล้วก็ มีผู้ว่าการรัฐ อะไรต่อมิอะไร เขียนขอบคุณ ในหนังสือว่า ลุงมีความดีหลายประการ สอนเด็กๆ สอนผู้ใหญ่เรื่องศิลปการป้องกันตัว

โห เรามาเจอคนดีมีน้ำใจ แล้วยัง เก่งและดังด้วย
ก่อนลงรถ ลุงให้ นามบัตรมา แล้วบอกผมว่า Call me anytime. I can help you.

เชื่อไหมครับ น้ำตาคลออ่ะ
คือ คนเอเชียด้วยกัน มันรู้สึกอุ่นใจไงไม่รู้นะครับ

ตอนนี้ผมเก็บหนังสือและนามบัตรไว้อย่างดีครับ
แต่ไม่กล้าโทรไปรบกวนลุงเขา

ขอโทษด้วยนะครับคุณลุง ที่คิดว่าเป็นคนขับรถ
ส่วนคุณ Madam ก็เป็น ภรรยามั้ง (เดาเอาครับ)

แหะๆ เช่นเดิม ขอบคุณครับที่สละเวลาอ่านเรื่อง เรื่อยเปื่อยของผม

จบข่าว

จากคุณ : เด็กบ้านนอก



Create Date : 03 สิงหาคม 2549
Last Update : 12 สิงหาคม 2549 0:22:03 น. 6 comments
Counter : 323 Pageviews.

 
ขำๆ...จะเข้ามาอ่านบ่อยๆนะคะ ..เฮียเขียนแลวหายเครียดเลย...ดีใจนะคะ ที่ได้ยินว่าเฮีย Happy ดี..ยังไงก็ขอให้เฮียประสบความสำเร็จในการทำวิจัยนะคะ...แล้วกลับไทยแล้วเจอกัน..(ปีนึง แป๊บเดียว) เอ กลัวว่าอยู่ๆไปจะติดใจสาวเมกัน จนไม่อยากกลับอ่ะดิ๊.....


โดย: lazyfish IP: 86.136.9.191 วันที่: 3 สิงหาคม 2549 เวลา:23:13:35 น.  

 
สุดยอดเลย....ที่ทำ blog แล้ว! ต่อนี้ไปใครก็เข้ามาอ่านใน blog ได้ถ้ากระทู้หล่นไป....

Good job!


โดย: BlackmagicW IP: 207.200.116.72 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:0:09:11 น.  

 
ตามมาเกาะกระทู้ญี่ปุ่นนี้อย่างเหนียวแน่น ฮิ ๆ

ชักจะมึนว่าอีกหน่อยต้องตามไปอ่านที่ไหนง่ายสุดเนี่ย


โดย: kenzen IP: 124.120.216.170 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:3:12:45 น.  

 
hehehehehe i know i fell i like.


โดย: NYC CityBoy IP: 72.231.14.169 วันที่: 5 สิงหาคม 2549 เวลา:0:02:59 น.  

 
wow ...u so lucky na


โดย: puimnida IP: 125.203.159.84 วันที่: 11 สิงหาคม 2549 เวลา:17:07:46 น.  

 
อ่านแล้วได้ทั้งประสบการณ์+ความฮามากมายค่ะ จะติดตามต่อไปนะคะ


โดย: toffebanoffy IP: 203.99.253.8 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:9:00:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.