เรื่องราวความบ้านนอก ในมหานครอันแสนจะ บ้านนอก แก้เซ็งครับผม

Cozmen
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
16 มกราคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Cozmen's blog to your web]
Links
 

 
Episode เด็กบ้านนอก ตอน ความมีน้ำใจของชาวไกลบ้าน

สวัสดีครับ พี่ๆ เพื่อนๆ
ลุงป้าน้าอา ที่รักและคิดถึงอย่างยิ่งทุกท่าน
เด็กบ้านนอก กลับมาแว้วววว….

หลังจาก หายหัว ไปเก็บตัว ฝึกวิชาไปซะเป็นเดือนๆ
ก็ไม่ได้ไปไหนหรอกครับมีเหตธุระจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องกลับไป สยามประเทศ
พอดีพี่ชายผมแต่งงานน่ะครับ
เฮ้อ พี่ผมแต่งครบหมดแย้วอ่ะ เหลือชายน้อย หน่อเดียว
เมื่อไรจะมีคนมาสอยลงจากบ้านคานทองน้อ…

คิดดูนะครับ ตอนมา Binghamton New York ใหม่ๆ
ก็ น้ำท่วมถล่มทลาย ต่อมาก็ Heat Wave เข้าซะร้อนตับแลบ
ชาวบ้านชาวเรือน เดือดร้อนกันไปเป็นแถบๆ
พอกลับไปไทยไปก็เจอดีเลย Bomb สนั่นเมืองฉลองปีใหม่
แบบนี้ จะมีใครอยากเชิญเด็กบ้านนอกไปเยี่ยมบ้านไหมน้ออออ
ยังไงก็จะไปเยี่ยมท่านนายคลิก Advisor เงาคนเก่งของผมให้ได้นะครับ
อิอิ ท่านนายคลิกเปลี่ยนใจป่าวครับ อิอิ

ขอเล่าเรื่องแสนประทับใจเรื่องนึงให้เพื่อนๆ พี่ๆ ฟังนะครับ
เป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่ามากๆกับชีวิตของผมเลยทีเดียว
อ๊ะๆๆ ไม่ใช่เรื่องโดนสาวขอแต่งงานหรอกครับ
แต่เป็นเรื่องความมีน้ำใจของชาวไกลบ้านต่างหาก

ขอย้อนไปตอนก่อนกลับเมืองไทยครับ
ตอนนั้นเดือน ธค ผมวางแผนกลับไทย
แต่ด้วยความที่ไม่เคยเดินทางไปสนามบิน JFK ด้วยตัวเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ตอนมาเหยียบ เมกาครั้งแรก ท่าน Advisor รูปหล่อก็กรุณามารับผมที่สนามบินน่ะครับ
เพราะเมืองที่อยู่ (Binghamton) ก็ห่างจาก ตัว New York City ซะเหลือเกิน
ขับรถก็ปาไปสี่ชั่วโมง ถ้านั่งรถบัสก็ เรียกได้ว่า
มีเวลามากพอที่จะ จีบกันจนได้เสียเป็นสามีภรรยากันเลยทีเดียว อิอิ

คราวนี้ ผมจะกลับไทยก็เลยกลุ้มใจ เอาเท้าก่ายหน้าผากล่ะสิครับ
ว่าจะรอดไหมเนี่ยต้องลากกระเป๋ายักษ์สองใบเข้าเมืองแสนศิวิไล ที่ใครๆก็ขู่ว่าอันตราย
ไอ้เราก็บ้านนอก ไม่รู้เรื่อง ถนนหนทางอะไรกับเขาเลย
นึกได้ว่า เคยส่งหลังไมค์คุยกับคุณลุง Smartupid และเคยได้เบอร์มาด้วย อิอิ
ว่าแล้วก็เลยโทรไปขอรบกวนคุณท่าน Smartupid สอบถามเส้นทางว่าจะไปยังไงดี
โทรไปเจอคุณลุง ผมเอ่ยปากสอบถามเรื่องการเดินทางจาก
Port Authority ที่ New York City ไป JFK Airport
คุณลุงสอบถามเวลาและวันที่จะไป พอคุยกันรู้เรื่อง
คุณลุงบอกว่า “วันนั้นลุงว่าง ไม่ได้เข้างาน จะมารับไปส่งให้แล้วกัน”
โหย ผมมรู้สึกดีใจมากเลยอ่ะครับ แต่ก็กลัวจะรบกวนคุณลุง
แต่คุณลุงบอกว่า “ไม่ต้องเกรงใจ อยากเจอตัวเด็กชายบ้านนอกเป็นๆด้วย”
ผมเลยเป็นอันตกลง นัดบอดก็เลยเริ่มขึ้น

วันเดินทางก็ตื่นเต้นมากเลยครับ เก็บกระเป๋า
โดย Landlord เพื่อนผมอาสาไปส่ง เลยเกรงใจเขา ให้ไปส่งเร็วหน่อย เขาจะได้เข้านอน
มุ่งไปถึงท่ารถ Binghamton ตอนตีสอง
แบบว่ารถออก 03.20 สรุปคือ ผมมาก่อนชาวบ้านชาวช่อง (ก็กลัวตกรถนี่นา)
เลยนั่งตบยุงรอ ตอนนั้น ก็ -1 องศา หนาวจนเหี่ยวเลยอ่ะครับ
มืดก็มืด แถม Office เขาก็ยังไม่เปิด
รอไปได้ ชั่วโมงกว่าๆ ตอนนั้น ตีสามแล้ว
ปรากฏมีรถเก๋ง พี่มืด ขับ เปิดเพลง Rap โย่วเข้ามาวนที่ท่ารถ
ใจก็นึกว่า มันมาขับวนหาไรวะ ไม่มีคนสักหน่อย
แต่ก็หนาวๆเหมือนกัน เพราะที่นั่นมีผมอยู่คนเดียวอ่ะ
มันมองมาทางผมด้วยอ่ะ ส่งสายตาหื่นสุดๆ
ตายละตู หะโหน่งแย่แว้ววววว!!!!

ยังครับ ยังไม่มีอะไร
มันขับวนออกไป เฮ้อ!! โล่งอก
แต่ อีก สิบนาที มันมาอีกแว้วววววว
อะไรกันนักกันหนา แถมคราวนี้มันไม่วนอ่ะ มันขับตรงมาหาผมเลยอ่ะ
เห็นได้ว่ามันมีสองคนบนรถ โอ๊วแม่เจ้า ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย!!
บอกตรงๆ ตอนนั้น กลัวจับใจจริงๆครับ
เพราะบริเวณนั้นมันมืด และไม่มีใครเลย

แต่ทันใดนั้น …
รถ Coach USA ก็ เลี้ยวปาดเข้ามาจาก สี่แยก เปิดไฟ วาบเข้ามา
โหยผมดีใจมากๆครับ
นึกว่าจะโดนพี่มืดรูดทรัพย์ซะแล้ว ถ้าจะเอาแต่ทรัพย์ผมไม่ว่า
อย่ามาพรากพรหมจรรย์ผมไปเป็นใช้ได้ คิดแล้ว เสียวพิลึกวุ้ย!
พอพี่มืด มันเห็นรถ บัสเข้ามา มันก็ ขับออกไปเฉยเลยอ่ะ
แบบนี้ไม่บอกก็รู้ว่า มันกะมาเล่นผมแน่ๆ เดชะบุญของจ้อยจริงๆ

พอขึ้นรถมาก็ นั่งยาวไปถึง NYC ตอนเจ็ดโมงกว่า
ลากกระเป๋ายักษ์สองใบมาด้วย หอบแฮ่กๆ
โทรติดต่อคุณลุง Smartupid ว่าจะรอตรงไหนจนได้เจอกันจนได้
คุณลุง เดินมาทัก ตื่นเต้นสุดๆครับ ได้เจอ ดาวดังแห่งห้องไกลบ้าน
คุณลุงท่าทางเป็น ผู้ใหญ่ใจดี รักเด็กครับ อิอิ
คุณลุงจอดรถไว้ไกลจาก Port Authority พอสมควร
คุณลุงช่วยผมลากกระเป๋าด้วยนะครับ ผมเกรงใจสุดๆเลยครับ
เพราะมันหนักมาก (ใบละ 31Kg) เลยเดินไปคุยไป หอบไปทั้งคู่เลยครับ
คุยไปคุยมา ดูๆ คณลุงดูเฮ้วๆดีครับ ถึงไหนถึงกันทำนองนี้

พอขึ้นรถได้ คุณลุงก็พาไปกินโจ๊กก่อนขึ้นเครื่อง
แบบว่าได้กินโจ๊ก ถ้วยแรก ในรอบครึ่งปี กับปาท่องโก๋
อร่อยจนน้ำตาไหลพรากๆ คุณลุงคงนึกเวทนาผมแน่ๆเลยว่า
ไอ้เด็กนี่มันบ้านนอกตัวจริงเสียงจริง อิอิ

แล้วคุณลุงก็สั่งซาลาเปาให้เอาไปกินบนเครื่อง เผื่อไม่อยู่ท้อง
โหยนึกภาพ เหมือน ป่ะป๊า พอลูกชายส่งขึ้นรถตู้ไปโรงเรียนเลยครับ
คุณลุงดีมีน้ำใจกับผมมากๆครับ แม้เราจะไม่เคยเจอกันมาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ผมตื้นตันใจมากๆครับ รู้สึกดีใจที่มีโอกาสได้เจอคุณลุง Smartupid
ผมก็ เอาหนังสือให้คุณลุง ลงนามเป็นที่เรียบร้อย ปลื้มสุดๆ
ระหว่างทาง ก็ คุยกันไปหลายๆเรื่อง
จนถึง JFK Airport ก่อนจากกัน คุณลุงสั่งว่า
ถ้ากลับมาให้ติดต่อ ถ้าว่างจะได้รับไปเจอคุณป้า
ผมก็เลยรับปากครับ ว่ากลับมา เมกาจะติดต่อคุณลุงอีกครั้ง

ตอนรอ Check in ก็ ทบทวนเหตการณ์นะครับ
ว่า เราได้รับน้ำใจอันแสนมีค่าจากชาวไกลบ้าน หลายๆท่าน
ตั้งแต่ การได้รับคำแนะนำอันแสนจะมีคุณค่าในกระทู้
ได้รับ น้ำพริกน้ำปลา จากสมาชิกในห้อง
ได้รับการช่วยเหลือ ด้วยความเอ็นดู อิอิ
ผมรู้สึกว่าประทับใจจริงๆครับ
ขอกราบขอบพระคุณคุณลุง Smartupid อีกครั้งครับ
และขออภัย พี่ๆ เพื่อนๆที่ NYC ด้วยนะครับ ที่ไม่ได้ติดต่อไป
เพราะผมรีบด่วนกลับไทยจริงๆครับ ตอนแรก คิดว่าไม่มีตั๋วกลับน่ะครับ

เอ่อ แล้วพอดี ซาลาเปาที่คุณลุงซื้อให้น่ะครับ ผมลืมกิน
ติดไปถึง เมืองไทย เลยเอาไปแบ่งให้ที่บ้านชิมคนละคำ
ว่าซาลาเปา เมกามันรสชาติเป็นยังไง อิอิ

อ๊ะๆ ยังไม่จบนะ มีภาคสองอ่ะ ไว้จะมาเล่าต่อครับ
มีฉากเลือดสาดด้วยนะครับ …

ปล. คิดฮอด เพื่อนๆ พี่ทุกท่านจริงๆนะครับ
ขอ จุ๊บ คนละทีสองที อิอิ

เด็กบ้านนอก Version คิดฮอดหลายเด้อ







Create Date : 16 มกราคม 2550
Last Update : 16 มกราคม 2550 11:20:13 น. 9 comments
Counter : 347 Pageviews.

 
ยินดีต้อนรับกลับอเมริกานะค๊ะ


โดย: วิสกี้โซดา (วิสกี้โซดา ) วันที่: 16 มกราคม 2550 เวลา:11:27:28 น.  

 
ความอบอุ่นของห้องไกลบ้าน


โดย: PutterZ IP: 203.170.252.184 วันที่: 16 มกราคม 2550 เวลา:16:51:36 น.  

 
จะแวะ คลฟน. เหรอครับ มาเล้้้ยยยย!!!!
เรื่องน้ำท่วม ระเบิด แผ่นดินไหว ฯลฯ เป็นเหตุการณ์จิีบจ้อย ของคน แคลิฟ.
ถ้า เด็กบ้านอกฯ จะมาเยือน อะไรจะเกิด ก็บ่หยั่นดอก บัก__ำน้อย

ยังไงถ้ามา บอกล่วงหน้านิดนึงนะครับ
ไม่ใช่โทรตอนถึงสนามบินแล้ว

(ผมเคยมีเพื่อนที่มาเที่ยวทางอิสต์โคสต์เกริ่นว่าจะมาเยี่ยมแอลเอด้วย แล้วหายต๋อมไปเป็นอาทิตย์ อีกหลายอาทิตย์แล้วเขียนเมล์มาจากเมืองไทยบอกว่านั่งรถหมาไปถึงสถานีรถฯแล้วและเหนื่อยมาก แถมไม่ได้จองโรงแรมไว้ เลยต่อรถไปซานฟราน
โถ ถัง สถานีรถหมานั่นอยู่ห่างจากที่ทำงานผมบล็อคเดียว)

บอกกล่าวครับ...คุณ ดบน. มาถึงแล้ว อาจจะพาขึ้นไป
แบ่งบันอุบัติภัยให้ทั่วถึง ทาง คลฟน. เหนือ ด้วย

อ้อ งานนี้ คิดว่าจะจัดคูปองอาหาร และที่พักฟรี ใน คลฟน. ใต้ ให้ได้
แต่อยู่นานนักนะ


โดย: นายคลิค Advisor เงา IP: 71.103.71.70 วันที่: 16 มกราคม 2550 เวลา:23:09:35 น.  

 
welcome back


โดย: od IP: 69.225.134.26 วันที่: 17 มกราคม 2550 เวลา:5:12:17 น.  

 
จะมานั่งออ่านค่ะ


โดย: namfonJC วันที่: 17 มกราคม 2550 เวลา:11:05:51 น.  

 
อย่างนี้คุณบ้านนอกต้องทำโล่ห์ให้คุณลุงใจดีแล้วแหละ!!!!


โดย: sunan IP: 124.120.101.181 วันที่: 21 มกราคม 2550 เวลา:18:47:46 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาไหลไปด้วยเลย
ตอนกินโจ๊กน่ะ
โอ๋ ๆ


โดย: เพื่อนไฟใหม่ IP: 203.113.0.222 วันที่: 24 มกราคม 2550 เวลา:16:44:53 น.  

 
อ่านตลอด 24 ชั่วโมง


โดย: บูม IP: 118.173.227.105 วันที่: 30 มิถุนายน 2551 เวลา:13:18:53 น.  

 
なぜユーザーまだを使用するの新聞を読むことをするとき、この技術で世界 全体のことはである既存 ウェブネットの?
国内即発 今日限定品 http://www.oud-eindhoven.nl


โดย: 国内即発 今日限定品 IP: 192.99.14.34 วันที่: 1 ธันวาคม 2558 เวลา:7:34:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.