Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 
6 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
กลับมาแว้ววววววววววววววจ้า

จ้า กลับมาแล้วนะจ้า
ป้ากลับมาแว้ววจ้า
แถมพกพาน้ำหนักตัวเกินพิกัดมาอีกสองโล
พรุ่งนี้ต้องรีบลดไขมันเป็นการด่วน
ก็แปลกดี ทั้งๆที่คิดแล้วนะว่าไม่ได้ทานเย๊อะ
แต่คงเพราะว่าเอ็นจอยแคปหมูกะกากหมู
และขนมจีนน้ำเงี้ยวเย๊อะไปนิด
นี่ขนาดว่าตัดใจไม่ทานไส้อั๊ว เอ๊ยไส้อั่วแล้วนะเนี่ย ไม่งั้นสงสัย
คงจะต้องเริ่มนับหนึ่งถึงร้อยอีกครั้ง

เพื่อนส่งฟอร์เวิดเมล์มาให้ อ่านแล้วรู้สึกๆดี
เลยแวะเอามาให้อ่านกันเล่นๆค่ะ

ถ้วยเก่า กับ คนแก่


ครั้งหนึ่ง มีบ้านหลังหนึ่งมีสามี ภรรยา ลูกชาย และอาม่าแก่ๆคนหนึ่ง อาม่าแก่มากและไม่แข็งแรง มีอาการมือสั่นตลอดเวลา ทำให้ถือของลำบาก โดยเฉพาะ เวลาที่อาม่าทานข้าวร่วมกับครอบครัว อาม่าจะถือชามข้าวได้ลำบากและทำข้าวหกลงบน โต๊ะตลอดเวลา

ลูกสะใภ้อาม่ารำคาญกับเรื่องนี้มาก จึงปรึกษากับสามี ว่าเวลาอาม่า ทานข้าวเขาจะทำข้าวหกเกลื่อนโต๊ะ นางทนไม่ได้เพราะมันทำให้รู้สึกกินข้าวไม่ลง สามีก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะเขาไม่สามารถทำให้อาม่าหายมือสั่นได้

อีกไม่กี่วัน ลูกสะใภ้ก็พูดกับสามีเรื่องนี้อีก ว่าจะไม่แก้ไขอะไรเลยหรือ นางทนไม่ได้แล้ว หลังจากโต้เถียงกันไปสักพัก สามีก็ยอมตามภรรยา โดยเมื่อ ถึงเวลาทานข้าว เขาจะจัดให้แม่นั่งแยกโต๊ะต่างหากเพียงคนเดียว และใช้ถ้วยข้าว ถูกๆบิ่นๆ เพราะอาม่าทำถ้วยแตกบ่อยๆ

เมื่อถึงเวลาทานข้าว อาม่าเศร้าใจมาก เพราะอาม่าก็ไม่มีปัญญาจะแก้ไข อะไรได้ นางนึกถึงอดีต ที่นางเลี้ยงดูลูกชายด้วยความรักเสมอมา นางไม่เคยบ่นต่อ ความเหนื่อยยาก และเวลาที่ลูกชายเจ็บไข้นางก็ดูแลอย่างดี เวลาลูกชายมีปัญหาก็ ช่วยแก้ไขทุกครั้ง แต่ตอนนี้อาม่ารู้สึกว่าถูกทิ้ง อาม่าเสียใจมาก

หลายวันผ่านไป อาม่ายังเศร้าใจ รอยยิ้มเริ่มจางหายไปจากใบหน้าของ เขา หลานชายน้อยๆของอาม่าซึ่งเฝ้าดูทุกอย่างมาตลอดก็เข้ามาปลอบใจและบอกคุณย่าว่า เขารู้ว่า คุณย่าเสียใจมากที่พ่อแม่ของเขาทำแบบนี้ แต่หลานชายมีวิธีที่จะให้อา ม่ากลับไปทานข้าวรวมกับทุกคนได้

ความหวังเริ่มเกิดขึ้นในหัวใจของหญิงชรา จึงถามหลานชายว่าจะทำอย่าง ไร หลานก็ตอบว่าเย็นนี้ให้คุณย่าแกล้งทำชามของคุณย่าตกแตกเหมือนกับไม่ได้ตั้งใจ อาม่าได้ฟัง ก็แปลกใจ แต่เด็กน้อยยืนยันว่า ให้คุณย่าทำตามที่บอก ที่เหลือปล่อย เป็นหน้าทีของหลานเอง

และแล้วเมื่อได้เวลาอาหารเย็น หญิงชราก็ตัดสินใจลองทำตามที่หลานพูด เพื่อจะดูว่าหลานมีแผนอะไร หญิงชรายกถ้วยข้าวเก่าที่เต็มไปด้วยรอยบิ่นขึ้นแล้ว แกล้งปล่อยลง บนพื้นเหมือนกับหลุดมือ ถ้วยข้าวเก่าๆแตกกระจายยับเยิน

ลูกสะใภ้เห็น ถ้วยแตกเสียหายก็ลุกขึ้นเตรียมจะด่าว่าอาม่า แต่ลูกชายตัวน้อยของนางกลับชิงพูด ขึ้นมาก่อนว่า

"คุณย่าทำไมทำชามแตกหมดเลยล่ะครับ หนูกะว่าจะเก็บไว้ให้คุณแม่ใช้ตอนแก่นะ แล้วคุณแม่จะได้ใช้ชามเก่าที่ไหนกันล่ะเนี่ย..."

ลูกสะใภ้เมื่อได้ยินลูกชายพูดเช่นนี้ก็หน้าซีดและด่าอาม่าไม่ออกอีก ต่อไป นางรู้ทันทีว่าสิ่งที่นางทำจะเป็นตัวอย่างให้ลูกชายของนางปฏิบัติเมื่อนาง แก่ตัวลง นางรู้สึกอับอายและสำนึกกับการกระทำของตัวเอง ตั้งแต่นั้นมา ทุกคนก็ทานข้าวรวมกันมาตลอด
หวังว่าเพื่อนๆ น้องๆคงอ่านแล้วได้นำกลับไปคิดบ้างนะค๊ะ
เพราะวันนึงเราก็จะแก่แบบนี้ ทำดีต่อพ่อแม่และกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ
รับรองว่าชีวิตมันจะมีแต่เรื่องดีๆจ้า



ปล พรุ่งนี้สัญญาว่าจะไปเยี่ยมทุกคนค่ะ แต่วันนี้ขอตัวไปนอนก่อนะค๊ะ
คือคนมันแก่แล้ว เลยเหนื่อยง่ายอ่ะค่ะ ฮ่าฮ่า


Create Date : 06 ธันวาคม 2552
Last Update : 6 ธันวาคม 2552 20:07:07 น. 5 comments
Counter : 87 Pageviews.

 
กลับมาแล้วหรอจ๊ะ
เที่ยวสนุกมั้ย กลับมาถึงหมดแรงเลยรึ อิอิ
เหนื่อยนักก็พักผ่อนก่อนน๊า

แต่แหม ขอนี๊สนุง อ่านเรื่องนี้แล้วสมน้ำหน้ายายแม่เนอะ เด็กมันยังรู้จักคิด แต่จริง ๆ ไปว่ายายแม่คนเดียวก็ไม่ถูก เพราะเธอคงถือว่าไม่ใช่แม่ชั้น ต้องด่าไอ้คนพ่อให้จงหนัก แม่ตัวเองแท้ ๆ ยังไม่รู้จักห้ามปรามเมีย อึ๋ย! อ่านแล้วปรี๊ดดดดด


โดย: บ้านฟ้าซอย 5 วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:20:36:03 น.  

 
เย้...พี่เอ๋กลับมาแล้น ;) รออ่านเรื่องไปเที่ยวอยู่น๊า...ท่าทางจะสนุกสนานน่าดู แอบอยากขนมจีนน้ำเงี้ยว อิอิ

อ่านเรื่องฟอร์เวิร์ดเมลแล้วจะดูแลพ่อแม่และคนแก่ๆ ให้ดีดียิ่งๆ ขึ้นไปค่ะ


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:21:39:55 น.  

 
ตะเอง...เค้ากลับมาแล้วนะ

นอนยังจ๊ะ...

ถ้านอนแล้ว ก็ฝันดีนะจ๊ะ


โดย: นุ่มณอ่อนนุช วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:22:53:04 น.  

 
ดีค้าบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กลับมาแล้วรึค้า...

ต่ายก็กลับมาเซียงไฮ้แล้วค่ะ... คิดถึงจังเลยนะคะ..

แต่ต่ายน้ำหนักลดค่ะ ลดไปหนึ่งโล.. อิอิ...ดีใจมากๆๆๆ...

เห็นรายการอาหารเหนือแล้วก็อยากกินแคปหมู เหมือนกันค้า.. อิอิ..


ปล. รูปขาใหญ่ ยังไม่ได้อัพเลยนะค้า...เอาแต่รูปผอมๆๆไปก่อน.. ออิอิอิอ..

ปล. อีกที รักนะ จุ้บๆๆๆ


โดย: ต่ายจัง (nuanapa ) วันที่: 7 ธันวาคม 2552 เวลา:0:56:10 น.  

 
เย้ ๆ ป้ากลับมาแล้ว เที่ยวสนุกมากมายไหมคะพี่เอ๋ กลับมาหมดแรงเลย วันนี้กินผลไม้วันสุดท้ายแล้วก็ไม่ท้อนะคะ แต่ก้เบื่อ ๆ นิดหน่อยค่ะ ต้องอดทนต่อไป สู้ ๆค่ะ


โดย: jrom วันที่: 7 ธันวาคม 2552 เวลา:4:38:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ยืดอกลดพุง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เหมือนกับว่า...ชีวิตนี้ทั้งชีวิตเราจะเสียเวลาไปกับการลดนน.เป็นส่วนใหญ่ บางทีรู้ล้า บางทีรู้สึกท้อ แต่เนื้อที่เล็กๆตรงนี้ทำให้เข้าใจแล้วว่า ยังมีเพื่อนอีกหลายๆคนที่ต้องฝ่าฟันลดนน.ไปด้วยกัน สู้ๆนะค๊ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ
http://img.ihere.org/uploads/607d1b50ef.gif
Friends' blogs
[Add ยืดอกลดพุง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.