Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
26 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
lll เวลา มันจะช่วยเยียวยา และรักษาทุกๆอย่างเอง!!? lll

"เวลา มันจะช่วยเยียวยา และรักษาทุกๆอย่างเองนะแนน"

ประโยคนี้ ฉันมักจะพูดกับตัวเองในกระจกบ่อยๆเวลาคิดถึงพี่ชายขึ้นมา

ฉันเคยเชื่อว่า "เวลา" มันจะช่วยเยียวยา และรักษาบาดแผลในใจฉันได้ทั้งหมดในเร็ววัน

การจมอยู่กับความทุกข์ และการเดินออกจากชีวิตของพี่ชาย ที่ฉันทำ...มันจะยิ่งทำให้ฉันเสียใจ

แต่จนแล้วจนรอด...

เวลาผ่านมา...1 ปี 2 เดือน กับอีก 4 วัน มันไม่มีวันไหนเลยที่ฉันจะไม่คิดถึงพี่ชาย

ไม่ว่าจะไปเที่ยวห้างไหน..

ทุกที่ ล้วนมีความทรงจำดีๆด้วยกันทั้งนั้น

(ช่วงที่เป็นพี่น้องกัน...ไม่น่าเจอกันบ่อยๆเลยเนอะ -*- )

เมื่อวันอาทิตย์กลับบ้านมา...อยู่ดีๆแม่ก็ถามถึงพี่ชายขึ้นมาซะอีกแล้ว..

เป็นเวลานับปีแล้ว...ที่แม่เฝ้าคอยถามว่า...

"แนนเป็นอะไรอ่ะลูก...ทำไมถึงเลิกกะเค้า...เมื่อก่อนแนนเล่าเรื่องเค้าให้แม่ฟังได้ทั้งวัน..แล้วอยู่ดีๆ แนนมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง"

ฉันได้แต่หัวเราะกลบเกลื่อน พร้อมกะตอบคำตอบเดิมๆเหมือนทุกที

"อ่าว...ไม่ดีเหรอแม่จ๋า..ดูสิ..แนนมีเวลาให้พ่อกะแม่มากขึ้นไม่ใช่เหรอ...ไม่มีอะไรหรอก..แนนแค่อยากเต็มที่กะการเรียน ให้เวลาเต็มที่กะแม่กะพ่อเฉยๆ"

แต่แม่มักตอบเหมือนทุกครั้ง..."แม่ไม่เชื่อหรอก ว่าไม่มีอะไร แนนรักเค้าจะตายหนิ"

"แต่แนนรักแม่กะพ่อมากกว่าหนิ"

บทสนทนา มักออกมาเป็นแบบนี้ตลอดเวลาเกือบปี...

แต่จริงๆแล้ว สายตาของแม่ ยังคงเหมือนเดิม..ถามฉันด้วยความห่วงใยเหมือนทุกๆครั้ง

และเหมือนท่านจะดูออกว่า เวลาพูดเรื่องนี้กันขึ้นมาทีไร ฉันจะไม่มองตาท่าน เหมือนทุกๆครั้งที่เป็น

แต่เหมือนท่านต้องการคำตอบจริงๆ มากกว่าการแถอยู่อย่างนี้ -*-

"แนนจะบอกแม่ได้ยังไง ว่าใครบางคน มาทำให้นู๋กะพี่ชายต้องเปลี่ยนไปอย่างนี้ ต้องทำให้นู๋เดินออกมาจากชีวิตของพี่ชาย ทั้งๆที่ยังรักเค้ามากขนาดนี้"...

ฉันได้แต่พูดในใจ แต่กลับไม่เคยพูดกะแม่สักที เห้ออออ..



ช่วงหลังที่เลิกติดต่อกับเค้า..ฉันพยายามทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้..

เพราะพอเวลาใครถาม..

ฉันมักจะตอบไปว่า.."อ๋อ...เรียนหนักหน่ะค่ะ..เลยไม่มีเวลาไปหาเค้า ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ"

แต่จริงๆแล้ว...มันกลับไม่ใช่แบบนั้น..เห้ออ

เวลา...ผ่านมาเป็นปีแล้ว...

ทำไมนะ...ทำไมมันจะไม่เห็นเยียวยาสิ่งที่อยู่ในใจฉัน

ทำไม...เวลา ยังไม่ลบพี่ชาย ออกไปจากความทรงจำซักที

จริงๆแล้ว...การมีใครสักคนเข้ามา มันจะทำให้เราลบความทรงจำเก่าๆออกไปได้ไม่ใช่เหรอ..??

แต่ทำไมนะ...ทำไมมันไม่เห็นทำได้เลย

วันนี้...อ่อนแออีกแล้ว...

วันนี้...คิดถึงพี่ชายจัง


Create Date : 26 พฤษภาคม 2553
Last Update : 26 พฤษภาคม 2553 22:30:02 น. 5 comments
Counter : 202 Pageviews.

 
บาดแผลบางอย่าง มักใช้เวลานาน เพื่อที่จะสมานแผลให้ดีเหมือนเดิม

เอาใจช่วยนะคะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:02:28 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:23:17 น.  

 
พรุ่งนี้วันวิสาขบูชา ไปทำบุญกันเนอะ จะได้มีความสุขทั้งกายและใจค่ะ

>


โดย: thanitsita วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:59:35 น.  

 


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:11:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณมองทีไรก้อ สวยทุกที อิอิ
เป็นไงบ้างค่ะ สบายดีใช่ไหม
หายไปนาน แต่ยังคิดถึงสวาสวยบ้านนี้อยู่น๊า

ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ


โดย: เพราะฉันห่างไกล วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:57:22 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มองด้วยตา...หาไม่เจอ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มองด้วยตา...หาไม่เจอ

งงไหมค่ะ..? ทำไมมองด้วยตาแล้วถึงหาไม่เจอ...?

เพราะบางสิ่งเราต้องสัมผัสมันด้วยหัวใจยังไงล่ะค่ะ..

แม้คำพูด เค้าอาจบอกว่าคุณเป็นคนสำคัญ...

คุณสามารถสัมผัสได้ด้วยหัวใจว่า เค้าเห็นคุณเป็นคนสำคัญอย่างที่เค้าพูดรึป่าว ^^



lll Spacial Thanks lll

Friends' blogs
[Add มองด้วยตา...หาไม่เจอ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.